Кіріспе

Мемлекеттің резидент еместерге резиденттердің берешегі. Мемлекеттің жалпы сыртқы қарызы (немесе шетел қарызы) – резиденттердің резидент еместерге берешегі болып табылады. Борышкерлер үкіметтер, корпорациялар немесе азаматтар болуы мүмкін. Үндістанда ол жеті түрге бөлінеді:
(а) Көпжақты,
(б) Екіжақты,
(в) ХВҚ несиелері,
(г) Саудалық кредит,
(д) Коммерциялық қарыздар,
(е) Резидент емес үндістер мен үндістандық тегі бар адамдардың салымдары,
(ж) Рупийлік қарыз және
(з) NPR қарызы.

Сыртқы қарыздың тұрақтылығы

Тұрақты қарыз – борышкер елдің қазіргі және болашақ борыштық міндеттемелерін толық орындауға мүмкіндік беретін, қосымша қарыз жеңілдетуге немесе қайта құрылымдауға жүгінбестен, төлемдердің қарыздар жинақталуын болдырмай, экономикалық өсудің қалыпты деңгейін қамтамасыз ететін қарыз деңгейі. Сыртқы қарыздың тұрақтылығын талдау әдетте орта мерзімді сценарийлер шеңберінде жүргізіледі. Бұл сценарийлер – экономикалық көрсеткіштер мен басқа да факторлардың болашаққа қатысты күтілетін мінез-құлқы ескеріле отырып, қарыз және басқа көрсеткіштердің қандай жағдайларда тұрақталатынын, экономикаға қатысты негізгі тәуекелдерді және саясатты түзету қажеттігі мен көлемін анықтауға бағытталған сандық бағалаулар. Мұндай талдауларда макроэкономикалық белгісіздіктер, мысалы, төлем балансының болашағы, және саяси белгісіздіктер, мысалы, фискалдық саясат, орта мерзімді перспективаға үлкен әсер етеді. Әлемдік банк пен Халықаралық валюта қоры (ХВҚ) елдің қазіргі және болашақ сыртқы қарыздық міндеттемелерін толық орындаса, қарызды қайта құрылымдауға немесе төлемдерді жинақтауға жүгінбестен, экономикалық өсуге кедергі келтірмей, сыртқы қарызды тұрақты деңгейде ұстауға қол жеткізгені деп санайды. Бұл екі институттың пікірінше, сыртқы мемлекеттік қарыздың көлемін елдің экспортының 150 пайызына немесе кірісінің 250 пайызына дейін төмендету бұл "ұзақ мерзімді қарыздық тұрақтылыққа кедергі келтіретін маңызды факторды" жоюға көмектеседі. Сыртқы қарыздың жоғары деңгейі экономика үшін зиянды деп есептеледі.