Кіріспе

Суда екінші рет бейімделген бауырымен жорғалаушылар

Теңіз бауырымен жорғалаушылары – теңіз ортасында сулы немесе жартылай сулы өмірге екінші рет бейімделген бауырымен жорғалаушылар. Қазіргі кездегі 12 000-ға жуық бауырымен жорғалаушылар түрлері мен түршелерінің шамамен 100-і теңіз бауырымен жорғалаушылары деп саналады, оларға теңіз игуаналары, теңіз жыландары, теңіз тасбақалары және тұзды су крокодилдері кіреді. Ең ерте теңіз бауырымен жорғалаушысы – Мезозавр (Мозазаврмен шатастырмау керек), ол палеозой дәуірінің перм кезеңінде пайда болды. Мезозой дәуірінде бауырымен жорғалаушылардың көптеген топтары теңізде өмір сүруге бейімделді, соның ішінде иктиозаврлар, плезиозаврлар (бұл екі топ бұрын "Эналиозаврлар" тобында біріктірілген деп есептелген, бірақ қазіргі кладистикалық жіктемеде бұл классификация ескірген), мозазаврлар, нотозаврлар, плакодонттар, теңіз тасбақалары, талатозаврлар және талатосухиандар кірді. Теңіз бауырымен жорғалаушылардың көпшілігі креда кезеңінің соңында жойылды, бірақ кейбіреулері кейінгі кензой дәуірінде де сақталды, ең маңыздысы – теңіз тасбақалары. Басқа кензой теңіз бауырымен жорғалаушыларына ботремидидтер, палеофиид жыландары, кейбір хористодерлер (мысалы, Симоедозавр) және дирозаврид крокодиломорфтар кірді. Теңіздегі гавиалид крокодилдерінің әртүрлі түрлері соңғы миоценге дейін кеңінен таралған. Кейбір теңіз бауырымен жорғалаушылары, мысалы, иктиозаврлар, плезиозаврлар, метриоринхид талатосухиандары және мозазаврлар теңіз өміріне соншалықты бейімделгендіктен, құрлыққа шыға алмай, суда туып-өседі. Ал теңіз тасбақалары мен тұзды су крокодилдері сияқтылары жұмыртқаларын салу үшін жағаға оралады. Кейбір теңіз бауырымен жорғалаушылары да кейде құрлықта демалып, күнге жатады.

Қазіргі кездегі (тірі) сорттар

Теңіз тасбақалары: теңіз тасбақаларының жеті түрі бар, олар көбінесе тропикалық және субтропикалық жағалауларда өмір сүреді, бірақ кейбіреулері ұзақ қашықтыққа көшіп, тіпті Скандинавияға дейін барады. Теңіз тасбақалары көбінесе жалғыз өмір сүретін жануарлар, бірақ көбелек шағылысу маусымында кейбіреулері үлкен, бірақ көбінесе тығыз байланысы жоқ топтар құрайды. Теңіз тасбақаларының тек жеті түрі теңізде өмір сүрсе де, көптеген түрлер тұзды-тұщы суларда да тіршілік етеді. Теңіз жыландары: теңіздегі бауырымен жорғалаушылардың ең көп тараған түрі – теңіз жыландары, олардың 60-тан астам түрі бар. Олар Үнді және Тынық мұхиттарының тропикалық және субтропикалық суларында мекендейді, бірақ Атлант мұхитына таралып бара жатқандарына қатысты өте сирек хабарлар бар. Теңіз жыландары улы, олардың шағуы қауіпті, тіпті өлімге әкелуі мүмкін, бірақ олар көбінесе тек мазалағанда ғана шағады және көбінесе өте аз мөлшерде, зиянсыз уды инъекциялайды. Теңіз жыландары құрлықтағы жыландардан тік, жалпақ құйрығымен ерекшеленеді. Теңіз игуанасы: теңіз игуанасы тек Галапагос аралдарында ғана табалады және толыққанды түрде теңіз өміріне бейімделмеген. Олар тек теңіз өсімдіктерімен қоректенеді және көп уақытын суда өткізсе де, құрлықта ұялайды және дене температурасын қалыпқа келтіру үшін күнге күйінуі керек; сондықтан олар құрлықтағы жыртқыштарға да ұшырайды. Тұзды және американдық крокодилдер: қазіргі крокодилдердің ешқайсысы толығымен теңізде өмір сүрмейді; алайда тұзды судағы крокодил (Crocodylus porosus) тұзды суға бейімделіп, Оңтүстік-Шығыс Азия мен Австралияның тұзды-тұщы суларында мекендейді. Тұзды судағы крокодилдер артық тұзды арнайы бездер арқылы шығарып тастайды. Бұл крокодилдердің ең ірі түрі, сонымен қатар ең үлкен бауырымен жорғалаушылар. Олардың ұзындығы алты метрге дейін жетеді. Америка крокодилдері (Crocodylus acutus) де тұзды-тұщы суды тұщы судан гөрі артық жақсы көреді.

Құрып кеткен топтар

Ихтиозаврлар – мезозой дәуірінде гүлдеген, дельфин сияқты дене пішініне ие теңіз бауырымен жорғалаушылар. Сауроптеригиялықтар – қанаттарымен суда жылжымалылыққа бейімделген, су бауырымен жорғалаушылардың әртүрлі тобы. Бұл топқа плезиозаврлар, нотозаврлар және плакодонттар кірді. Мозазаврлар – қазіргі кезеңдегі кесірткелер мен жыландардың туыстары болып табылатын ірі, сулы қабықты жануарлардың тобы, олар бор дәуірінің соңында теңіздің басты жыртқыштарына айналды. Талатозаврлар – диапсидтер кладындағы орны нақты белгісіз су немесе жартылай сулық теңіз бауырымен жорғалаушылардың тобы. Олардың бір кіші тобы – талатозауроидтер, ерекше төмен қараған тұмсықтарымен және тістерімен ерекшеленеді. Мезозаврлар, мүмкін, толыққандай су жануарларының алғашқы өкілдері және палеозой дәуірінен белгілі жалғыз топ, бірақ олар диапсидтер тобына жатпағандықтан, техникалық тұрғыдан нағыз жорғалаушылар емес. Таксономиялық жіктелу осы пермдік жануарларды, ұзын мұрынды, құйрығы тритонға ұқсас кесірткелерге немесе парарептилияның мүшелеріне, немесе синапсидтердің бір түріне жатқызады. Талатосухиандар – юра дәуірінде гүлдеген теңіз крокодиломорфтары.

Қорғау

Теңіз бауырымен жорғалаушылардың көпшілігі белгілі бір дәрежеде жойылып бара жатқан түрлер деп саналады. Теңіз тасбақаларының бір түрін қоспағанда, барлық түрлері құрып кету қаупі төңкерілген. Бұл жағалаудағы ұялау орындарының жойылғандығы, аулау және теңізде балық аулау салдарынан болып отыр. Теңіз жыландарының көптеген түрлері саудалық мақсатта пайдалану (тері сату) және, әсіресе Азияда, ластанудан қоршауда. Теңіз игуаналарының өмір сүру ареалы өте шектеулі болғандықтан, олардың да құрып кету қаупі бар. Тұзды су крокодилдерінің құрып кету қаупі төмен.