Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австрия аумағы (1714–1797)
Austrian territory (1714–1797)
Австрия Нидерландысы – 1714 және 1797 жылдар аралығында Киелі Рим империясының Бургундия округінің аумағы болды. Бұл кезең 1714 жылы Раштатт келісімі бойынша бұрынғы испандық Нидерландыны Австрияның иеленуімен басталды және 1794 жылы Спримонт шайқасынан кейін, сондай-ақ 1795 жылы Базель бейбіт шартынан кейін Революциялық Францияның бұл аумақты аннексиялауымен аяқталды. Австрия 1797 жылы Кампо-Формио келісімі арқылы провинцияға деген құқығынан бас тартты.
The Austrian Netherlands was the territory of the Burgundian Circle of the Holy Roman Empire between 1714 and 1797. The period began with the Austrian acquisition of the former Spanish Netherlands under the Treaty of Rastatt in 1714 and lasted until Revolutionary France annexed the territory during the aftermath of the Battle of Sprimont in 1794 and the Peace of Basel in 1795. Austria relinquished its claim on the province in 1797 by the Treaty of Campo Formio.
Тарих
Раштат шарты (1714 ж.) бойынша, Испания мұрагерлік соғысынан кейін Испания Нидерландысының қалған бөлігі Австрияға өткізілді. Аймақ өзінің иесіне – қазір император Бургундия герцогы ретінде – Рейхстагта бір орын беруді жалғастырды. Әкімшілік тұрғысынан, ел төрт дәстүрлі герцогтық, үш графтық және түрлі иеліктерге бөлінді.
Under the Treaty of Rastatt (1714), following the War of the Spanish Succession, the surviving portions of the Spanish Netherlands were ceded to Austria. The Circle continued to give a single seat to the Reichstag to its owner, now the emperor himself as Duke of Burgundy. Administratively, the country was divided into four traditional duchies, three counties and various lordships.
Брабанттық революция
1780 жылдары император Иосиф II-нің либералдық реформаларына қарсылық туды, олар католик шіркеуіне және Австрия Нидерландындағы дәстүрлі институттарға шабуыл ретінде қабылданатын. Автономиялы және бай Брабант герцогтығы мен Фландрия графтығында шоғырланған қарсылық күшейді. 1787 жылы "Кіші революция" деп аталған көтеріліс пен тәртіпсіздіктерден кейін, көптеген қарсыластар көршілес Голландия Республикасына қашып, көтерілісші әскер құрды. Француз және Льеж революциялары басталғаннан кейін, эмигрант әскері Австрия Нидерландысына өтіп, 1789 жылғы 27 қазанда Турнхаут шайқасында австриялықтарды шешуші түрде жеңді. Аймақ бойынша болған көтерілістердің қолдауымен бүлікшілер көп ұзамай аймақтың көп бөлігін басып алып, тәуелсіздік жариялады. Пруссияның жасырын қолдауына қарамастан, 1790 жылдың қаңтарында құрылған тәуелсіз Біріккен Бельгия мемлекеттері шетелдерден мойындау алмады және көп ұзамай идеологиялық бағыттар бойынша бөлінді. Ян Франс Вонк басқарған Вонкистер прогрессивті және либералды үкіметті жақтады, ал Хендрик Ван дер Нут басқарған Статистер қатаң консервативті болды және шіркеу тарапынан қолдау алды. Көпшілік қолдауға ие болған Статистер, Вонкистерді террор арқылы елден қууға асықты. 1790 жылдың ортасында Габсбург Австриясы Осман империясымен соғысын аяқтап, бүлікшілерді басуға дайындалды. Жаңа император Леопольд II де либералды болды және бүлікшілерге кешірім жасауды ұсынды. Фальмань шайқасында (1790 жылғы 22 қыркүйекте) Статистер әскерін жеңгеннен кейін, аймақ көп ұзамай басылып алынды және революция желтоқсанда жеңіліске ұшырады. Австрияның қайта орнатуы қысқа ғана болды, ал аймақ 1794 жылы Флер шайқасынан кейін француздар тарапынан басылып алынды (Бірінші коалиция соғысы кезінде).
In the 1780s, opposition emerged to the liberal reforms of Emperor Joseph II, which were perceived as an attack on the Catholic Church and the traditional institutions in the Austrian Netherlands. Resistance, focused in the autonomous and wealthy Duchy of Brabant and County of Flanders, grew. In the aftermath of rioting and disruption, known as the Small Revolution, in 1787, many of opponents took refuge in the neighboring Dutch Republic where they formed a rebel army. Soon after the outbreak of the French and Liège revolutions, the émigré army crossed into the Austrian Netherlands and decisively defeated the Austrians at the Battle of Turnhout on 27 October 1789. The rebels, supported by uprisings across the territory, soon took control over much of the territory and proclaimed independence. Despite the tacit support of Prussia, the independent United Belgian States, established in January 1790, received no foreign recognition and soon became divided along ideological lines. The Vonckists, led by Jan Frans Vonck, advocated progressive and liberal government, whereas the Statists, led by Hendrik Van der Noot, were staunchly conservative and supported by the Church. The Statists, who had a wider base of support, soon drove the Vonckists into exile through terror. By mid 1790, Habsburg Austria ended its war with the Ottoman Empire and prepared to suppress the rebels. The new Holy Roman Emperor, Leopold II, was also a liberal and proposed an amnesty for the rebels. After defeating a Statist army at the Battle of Falmagne (22 September 1790), the territory was soon overrun and the revolution was defeated by December. The Austrian reestablishment was short lived and the territory was overrun by the French in 1794 (during the War of the First Coalition) after the
Battle of Fleurus.
Француздық билік
1794 жыл - Бірінші коалиция соғысының үшінші жылы болды. Флеюр шайқасынан (26 маусым) кейін австриялықтар Төмен елдер үшін күресуден бас тартып, оларды француздарға қалдырды. Үш айлық әскери оккупациядан соң, 15 қазанда Орталық және жоғары Бельгия әкімшілігі құрылды. 1795 жылдың 1 қазанында департаменттер іске қосылды және Бельгияның Басқару кеңесі таратылып, 22 қарашада тоқтатылған соң, Бельгияның толыққанды қосылуы басталды. Франция Австрияның Нидерландысын Киелі Рим империясынан аннексиялап, оларды Франция Республикасының құрамына енгізді. Директория комиссары Луи Жилен де Бутевилль Дюмец 1797 жылдың 20 қаңтарында жұмысын аяқтады, одан кейін белгілі бір бельгиялық билік қалмады.
1794 was the third year of the War of the First Coalition. After the Battle of Fleurus (26 June), the Austrians gave up on contesting the Low Countries, and left it to the French. After three months of pure military occupation, on 15 October an Administration centrale et supérieure de la Belgique was installed. On 1 October 1795 the departments were activated and the definitive annexation started, liquidating the Belgian Governing Council, which ceased on 22 November. France annexed the Austrian Netherlands from the Holy Roman Empire and integrated them into the French Republic. The commissioner of the Directory, Louis Ghislain de Bouteville Dumetz, finished his work on January 20, 1797, after which no common Belgian authority remained.