Кіріспе
Марджори Киннан Роулингс (8 тамыз 1896 - 14 желтоқсан 1953) – американдық жазушы, Флориданың ауылдық аймағында өмір сүрген және ауылдық тақырыптар мен ортаны бейнелейтін романдар жазған. Оның ең белгілі туындысы – жетім қашанды бағып алған бала туралы "Жылқы" романы, 1939 жылы көркем әдебиет саласындағы Пулитцер сыйлығына ие болды және кейіннен осы атпен фильм түсірілді. Бұл кітап жасөспірімдер әдебиеті деген ұғым пайда болғанға дейін жазылған, бірақ қазір көбінесе жасөспірімдерге арналған оқу тізімдеріне қосылады.
Marjorie Kinnan Rawlings (August 8, 1896 – December 14, 1953) was an American writer who lived in rural Florida and wrote novels with rural themes and settings. Her best known work, The Yearling, about a boy who adopts an orphaned fawn, won a Pulitzer Prize for fiction in 1939 and was later made into a movie of the same name. The book was written before the concept of young adult fiction arose, but is now commonly included in teen reading lists.
Ерте өмір және білім
Кинан 1896 жылы Вашингтон қаласында, Ида Мей (туған есімі Трафаген) мен АҚШ патенттік кеңсесінің адвокаты болған Артур Фрэнк Кинанның қызы ретінде дүниеге келді. Ол Брукленд ауданында өсті және алты жасынан бастап жазуға қызығушылық танытып, 16 жасқа дейін газеттердің балалар бөлімдеріне әңгімелер жіберді. 15 жасында ол "Мисс Хеттидің қайта тууы" атты әңгімесімен байқауға қатысып, жүлде жеңіп алды. Ол Висконсин университетіне (Мэдисон) түсіп, онда Каппа Альфа Тета студенттік қауымына қосылды және 1918 жылы ағылшын тілі мамандығы бойынша диплом алды. Ол кампустағы жергілікті аға әйелдердің құрметті қоғамының мүшесі болып сайланды, ол 1920 жылы ұлттық аға әйелдер қоғамының бөлімі – Мортар Борд кеңесіне айналды. Ол мектеп әдеби журналында жұмыс істеген кезде Чарльз Роулингспен танысып, 1919 жылы оған тұрмысқа шықты. Кинан Нью-Йорктегі YWCA редакциясында қысқа уақыт жұмыс істеді, онда Марджори "Шаруа әйелдің әндері" атты синдикаттық бағанасын жазды. Басында сақтықпен қараған жергілікті тұрғындар оған тез жылынып, өмірлері мен тәжірибелерін ортаға салды. Марджори Кальвин мен Мэри Лонгпен олардың отбасылық қарым-қатынастарын байқау үшін көптеген кездесулер жасады. Бұл қарым-қатынас оның ең сәтті романы "Жылдық" романындағы отбасының моделі ретінде пайдаланылды.
Автор және жазушы
Скрибнердегі редакторы Максвелл Перкинстің ынталандыруымен, ол Крос-Криктегі өмірі туралы жазған хаттарына әсерленген, Роулингс жақын маңдағы Үлкен Скрабта оқиғалар өрбитін әңгімелер жаза бастады. 1930 жылы Скрибнер оның екі әңгімесін – "Краккер Чидлингс" және "Жакобтың баспалдағы" – қабылдады. Екеуі де Флориданың кедей, шеткердегі ауыл тұрғындары туралы болды, олар Кросскриктегі көршілеріне өте ұқсас еді. Оның әңгімелеріне жергілікті реакция әртүрлі болды: бірі – кім туралы жазғанын түсінбеушілік, екіншісі – ашу-ыза. Бір ана өз ұлын әңгімедегі кейіпкер ретінде танып, Роулингсті өлгенше сауаттандырып соққылаймын деп қорқытты. Оның тұңғыш романы "Оңтүстік айының астында" 1933 жылы жарық көрді. Кітап Үлкен Скрабтың және оның төңірегінің байлығын, ай шарабы жасап сату арқылы өзін және анасын асырауы тиіс Лант есімді жас жігіттің тағдырын баяндады. Сондай-ақ, кітапта оның сатқын туысы оны құлыққа ұшыратуы мүмкін болған жағдайды да көрсетеді. Ай шараптарын жасаушылар оның бірнеше әңгімесінің тақырыбы болды, ал Роулингс кітап жазуға дайындалу үшін Флорида штатының Окала қаласының жанындағы ай шараптарын жасаушылармен бірнеше апта бойы бірге тұрды. "Cross Creek" (D 112) кітабынан басқа, "The Yearling" (B 55 және S 33) және "South Moon Under" (724) шығармалары да Armed Services Editions сериясында жарық көрді. Роулингстің соңғы романы "Көшпенді", 1953 жылы жарық көрді және солтүстік аймақта өрбіген, адамның өмірі мен отбасымен қарым-қатынасы туралы әңгімеледі: қиын мінезді анасы басқа, аға ұлын жақсы көреді және оның жоқ ағасымен арақатынасы. Жазу үшін маңызды табиғи ортаны бойына сіңіру үшін ол Ван Хорнсвиллдегі (Нью-Йорк штаты) ескі ферма үйін сатып алып, өмірінің соңына дейін жыл сайын бір бөлігін сол жерде өткізді. Роман Флоридадағы жазбаларына қарағанда сыншылар тарапынан нашар қабылданып, оның әдеби беделін арттыруға көмектеспеді. 1912 жылдан 1949 жылға дейін 33 әңгіме жариялады. Роулингстің көптеген шығармалары Солтүстік және Орталық Флорида аймағына шоғырланғандықтан, ол көбінесе аймақтық жазушы деп есептелді. Бірақ Роулингс өзі бұл белгіні қабылдамай, "Мен аймақтыққа жақтас емеспін және аймақтық романмен келіспеймін. Егер олар тек ерекшелікпен ғана шектелмесе, олар туралы роман жасамаңыз" деді.
Жеке өмірге қол сұғушылық
1943 жылы Роулингс Флоридаға көшіп келген күні танысқан көршісі Зельма Кейсонның «Кросс-Крик» романына қатысты ар-намысқа тиетін шағыммен сотқа тартылды. Кейсон, Роулингстің «Жақыптың баспалдағы» романында ұлының бейнесінен ренжіген анасын жұбатқан болатын. Кейсонды Флоридадағы алғашқы әйел адвокаттардың бірі Кейт Уолтон қорғады. Кейсонның өте қарапайым мінезді болғаны айтылады (оның бір көршісі оның ақырған сөздерін шақырымдай жерден естігенін мәлімдеді), ол шалбар киіп, қару-жараққа құмар болған және Роулингс сияқты ерекше тәуелсіздікке ие болған. Роулингс сот ісін жеңіп, қысқа ғана уақытқа ақталуға қол жеткізді, бірақ апелляциялық сотта шешім күшін жойды және Роулингске бір доллар көлемінде өтемақы төлеуге бұйрық берді. «Кросс-Крик» 1983 жылы фильмге бейімделген кезде, актриса Альфре Вудард GeeChee рөліндегі ең үздік екінші пландағы әйел рөлі үшін «Оскар» сыйлығына ие болды.
Cason was represented by one of the first female lawyers in Florida, Kate Walton. Cason was reportedly profane indeed (one of her neighbors reported her swearing could be heard for a quarter of a mile), wore pants, had a fascination with guns, and was just as extraordinarily independent as Rawlings herself. Rawlings won the case and enjoyed a brief vindication, but the verdict was overturned in appellate court and Rawlings was ordered to pay damages in the amount of one dollar. When Cross Creek was turned into a 1983 film, actress Alfre Woodard was nominated for the Academy Award for Best Supporting Actress for her performance as GeeChee.