Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хауард Чарльз Грин (1895 жылдың 5 қарашасы – 1989 жылдың 26 маусымы) – канадалық федералды саяхатшы.
Canadian politician
Howard Charles Green (November 5, 1895 – June 26, 1989) was a Canadian federal politician.
Оппозициялық мансап
Ол алғаш рет 1935 жылғы федералды сайлауда Британдық Колумбиядағы Ванкуверден консерватор ретінде Канаданың Өкілдер палатасына сайланды, бұл сайлау премьер-министр Р.Б. Беннетт үкіметінің жеңілісімен аяқталды. Ол 28 жыл бойы Парламент мүшесі (депутат) болды. 1935 жылғы алғашқы сайлаудан 1949 жылғы федералды сайлауға дейін ол Ванкувер Оңтүстік сайлау округінің депутаты болды. 1949 жылдан қызметтен босатылғанға дейін Ванкувер Квадра сайлау округін өкілдік етті. 1942 жылы ол партияның басшылық құрылтайында кандидат болып, төртінші орынды иеленді. Сол құрылтайда Консервативтік партия өз атын Канаданың Прогрессивті-консервативтік партиясына өзгертті. 1946 жылы Британдық Колумбияның прогрессивті консерваторларының жетекшісі Роял Мэтлендтің күрт қайтыс болуынан кейін Гринге осы лауазым ұсынылды. Гриннің басшылығы саяси мәселені шешер еді: партияның Либералдық партиямен жасасқан коалициялық келісіміне сәйкес консерваторлар Министрлер кабинетінде Бас прокурор лауазымына құқылы болды, бірақ партияның фракциясында басқа заңгерлер болған жоқ; Грин, адвокат, осы лауазымға лайықты болар еді. Алайда, премьер-министр Джон Харт либералды Бас прокурор етіп тағайындап, тағы екі ториді кабинетке тағайындау арқылы мәселені шешті. Бас прокурор лауазымы қолжетімсіз болғандықтан, Грин басшылыққа үміткерліктен бас тартты. Грин Луи Сен-Лоран мен Лестер Б. Пирсонның Суэц дағдарысындағы әрекеттерін қатысты сынға алды. Пирсонның Біріккен Ұлттар Ұйымынан оралуына қатысты пікірсайыста Грин Либералдық үкіметтің «Суэц дағдарысындағы әрекеттерімен 1956 жылдың қараша айын Канада тарихындағы ең арсыз кезеңге айналдырды» деді және «Канаданың ең жақсы достарына арқадан шабуыл жасайтын үкіметке енді Канаданың мұқтажы жоқ» деді.
He was first elected to the House of Commons of Canada in the 1935 federal election as a Conservative from Vancouver, British Columbia in the election which saw the defeat of Prime Minister R. B. Bennett's government. He served as a Member of Parliament (MP) for 28 years. Between his first election in 1935 and the 1949 federal election he was MP for the riding of Vancouver South. From 1949 until he was voted out of office, he represented the riding of Vancouver Quadra. In 1942, he was a candidate at the party's leadership convention, and placed fourth. At the same convention, the Conservative Party changed its name to the Progressive Conservative Party of Canada. In 1946, after the sudden death of Royal Maitland, the leader of the British Columbia Progressive Conservatives, Green was courted for the job. Green's leadership would have solved a political problem: under the party's coalition agreement with the Liberal Party, the Conservatives were entitled to the ministerial portfolio of Attorney General, but the party had no other lawyers in caucus; Green, a barrister, would be suited to the job. However, Premier John Hart got around the problem by appointing a Liberal as attorney general while naming two more Tories to cabinet. With the post of attorney general no longer available, Green declined to seek the leadership. Green was a fierce critic of Louis St. Laurent and Lester B. Pearson's actions in the Suez Crisis. In the debate upon Pearson's return from the United Nations, Green said the Liberal government "by its actions in the Suez crisis, has made this month of November 1956, the most disgraceful period for Canada in the history of this nation," and that it was "high time Canada had a government which will not knife Canada's best friends in the back."
Министрлік кеңселері
Джон Дифенбеккер 1957 жылғы Канада федералды сайлауда күтпеген жеңіске жетіп премьер-министр болғанда Грин Ұлттық жұмыстар министрі болды. Сидни Эрл Смит қайтыс болғаннан кейін 1959 жылы ол Сыртқы істер жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалды.
When John Diefenbaker became prime minister after a surprise victory in the 1957 Canadian federal election, Green became Minister of Public Works. He became Secretary of State for External Affairs in 1959 following the death of Sidney Earle Smith.
Ядролық қаруға қарсы ұстаным
Ол Ұлттар Достастығының белсенді жақтаушысы болды және ядролық қаруды жоюды қолдады, Дифенбеккердің Канада ядролық қарулы Бомарк зымырандарын қабылдауына қарсы пікірін қолдады – бұл бірнеше министрлердің отставкаға келуіне және Дифенбеккер үкіметінің құлауына себеп болды. 1963 жылғы федералды сайлауда Тори үкіметімен бірге жеңіліске ұшырағанға дейін ол елдің халықаралық беделін арттыруға көмектесті.
He was a strong supporter of the Commonwealth of Nations and advocated nuclear disarmament, backing Diefenbaker's position against having Canada accept nuclear tipped Bomarc missiles—a position that led to the resignation of several ministers and contributed to the fall of the Diefenbaker government. He helped promote the country's international role until he was defeated along with the Tory government in the 1963 federal election.