Кіріспе
Британдық Корольдік теңіз флотының доредноут кемелері класы. Канопус класы – 1890 жылдардың соңында салынған британдық Корольдік теңіз флотының алты доредноут кемесінен тұратын топ. Кемелер Қытай станциясында қолдану үшін Кеме құрылысы директоры Уильям Уайт жобалаған. Классқа басқаратын кеме және , , , , кемелері кірді. Класс төрт 12 дюймдік BL Mk VIII теңіздік зеңбірегінен тұратын негізгі және он екі 6 дюймдік QF зеңбірегінен тұратын қосымша қару-жарақпен жабдықталған. Алдыңғы Majestic класымен салыстырғанда, Канопус класы кішірек, жылдам және бронясы жеңілірек болды, бірақ олар күштірек Krupp бронясын қабылдады, ол Majestic кемелерінде қолданылған Harvey болаттан тиімдірек болды. Krupp болаттан басқа, кемелерде су түтік қазандықтары, түзу мұржалар және толық ұзындықтағы брондалған белдік сияқты бірнеше өзгерістер енгізілді. Канопус класының алты кемесі мансабының басында көптеген жылдар шетелде қызмет етті, олардың барлығы 1900 жылдардың басында Қытай станциясында болды. Сонымен қатар, Канопус осы кезеңде Жерорта теңіз флотында да қызмет етті. 1905 жылы Англо-жапондық одаққа қол қойылғаннан кейін, Корольдік теңіз флоты алыс Шығыстан көптеген ауыр кемелерін шығарды, ал Канопус класының алты кемесі британ суларына оралды және 1908 жылға дейін Үй, Канал және Атлантика флотында қызмет етті. 1910 жылға дейін кемелердің көпшілігі Жерорта теңіз флотында болды, содан кейін олар резервке немесе басқа да қосалқы міндеттерге жіберілді. 1914 жылдың тамызында Ұлыбритания Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда, кемелер 8-ші шайқас эскадрильясы ретінде жұмылдырылды, бірақ олар тез басқа станцияларға таратылып, күзет кемелері мен конвойларды сүйемелдеуге кірісті. Канопус 1914 жылдың желтоқсанында Фолкленд аралдары шайқасында аяқталған неміс Шығыс Азия эскадрильясын іздеуге қатысты. 1915 жылдың басында кемелердің көпшілігі Осман империясына қарсы Дарданелл операциясына қатысу үшін Жерорта теңізінің шығысына жіберілді. Осы операциялар кезінде Ocean және Goliath кемелері 1915 жылдың наурыз және мамыр айларында сүңгіп кетті. Канопус және Albion 1916 жылы активті қызметтен алынып, содан кейін казарма кемелері ретінде пайдаланылды. Glory британдық Солтүстік Ресей эскадрильясының флагманы болды, ал Vengeance 1916 жылы неміс Шығыс Африкасындағы операцияларға қатысты. Соғыстан кейін аман қалған төрт кеме 1920 жылдардың басында тез таратылды.
the class of ships of the line
The Canopus class was a group of six pre dreadnought battleships of the British Royal Navy built in the late 1890s. The ships were designed by the Director of Naval Construction, William White, for use on the China Station. The class comprised , the lead ship, and , , , , and The class was armed with a main battery of four BL 12 inch Mk VIII naval guns and a secondary battery of twelve QF 6 inch guns. Compared to the preceding s, the Canopus class was smaller, faster, and less heavily armoured, though they adopted new, stronger Krupp armour, which was more effective than the Harvey steel used in the Majestics. In addition to the Krupp steel, the ships also adopted several other changes, including water tube boilers, in line funnels, and a full length armoured belt. The six ships of the Canopus class served abroad for much of their early careers, with all six of them seeing service on the China Station in the early 1900s. In addition, Canopus also served with the Mediterranean Fleet during this period. In 1905, with the signing of the Anglo Japanese Alliance, the Royal Navy withdrew most of its heavy units from the Far East, and the six Canopus class ships returned to British waters, seeing further service with the Home, Channel, and the Atlantic Fleets through 1908. From then to 1910, most of the ships saw service with the Mediterranean Fleet, before being reduced to reserve status or other secondary duties thereafter. With Britain's entry into the First World War in August 1914, the ships were mobilised as the 8th Battle Squadron, but they were quickly dispersed to other stations, serving as guard ships and convoy escorts. Canopus participated in the hunt for the German East Asia Squadron, which culminated in the Battle of the Falkland Islands in December 1914. In early 1915, most of the ships were sent to the eastern Mediterranean Sea to take part in the Dardanelles Campaign against the Ottoman Empire. During these operations, Ocean and Goliath were sunk, in March and May 1915, respectively. Canopus and Albion were withdrawn from active service in 1916, thereafter being used as barracks ships. Glory served as the flagship of the British North Russia Squadron, while Vengeance took part in operations off German East Africa in 1916. After the war, all four survivors were quickly broken up in the early 1920s.
Дизайн
Канопус класына айналатын кемелерді жобалау жұмыстары 1895 жылғы наурыз айында басталды, сол кезде Теңіз құрылысы директоры Уильям Генри Уайт британдық Әскери-теңіз кеңесіне жапондықтар үшін құрылып жатқан кемелердің жобасын ұсынды. Бұл кемелер, британдық үлгіде жасалған, Шығыс Азиядағы жапондық теңіз күшінің күрт өсуін көрсетті, және Уайт оларға қарсы тұру үшін Қытай бекетінде күштірек шайқас кемелерінің қажет екенін айтты. Ол сондай-ақ жаңа жоба арқылы Еуропа мен Азия арасындағы қашықтықты қысқарту үшін Суэц каналын өтуге мүмкіндік беруді ұсынды. Кеңес келісіп, 13 мамырда Уайтпен қайта кездесіп, жаңа кемелерге қатысты талаптарын жеткізді. Екі күннен кейін Уайт кемелердің параметрлерін өзінің қызметкерлеріне жеткізіп, мүмкіндігінше тез арада тиісті жобаны дайындауды тапсырды. Жаңа кемелердің борты алдыңғы қатардағы кемелермен бірдей болуы, негізгі қаруы алдыңғы кемелердегідей, қосалқы қаруы он пушкадан, жылдамдығы және отын сыйымдылығы екінші сыныпты шайқас кемелерімен бірдей болуы, ал броньдық белдеуі 6 дюйм қалыңдықпен жасалуы керек еді. 23 мамырда Уайт және оның қызметкерлері алдын ала жобалық эскизді дайындап, Әскери-теңіз министрлігіне тапсырды. Бұл кемеде төрт үлкен және он 6 дюймдік пушка орналастырылуы тиіс еді. Жылдамдықты арттыру жұмыстары жалғасты, және үш нұсқа жасалды: "А", "B" және "C". "А" нұсқасының ауырлығы сәл төмендетілді, бірақ қару-жарағы мен жылдамдығы сақталды. "B" нұсқасы түпнұсқаға ұқсас болды, бірақ екі 6 дюймдік пушка қосылды, ал "C" нұсқасы "А" нұсқасымен салыстырғанда сәл кішірек болды, бірақ оның қосалқы қаруы сегіз 6 дюймдік және сегіз кіші пушкадан тұрды. Үш нұсқа қазан айының басында Әскери-теңіз министрлігіне жіберілді; 9-ы күні Кеңес Уайтқа жауап хат жіберіп, оған "А" және "B" нұсқаларының броньдық орналасуын, "B" нұсқасының қосалқы қаруымен біріктіретін жаңа жобаны дайындауды тапсырды. Жобалау жұмыстары шамамен бір жылға созылды, содан кейін 1896 жылғы 2 қыркүйекте соңғы нұсқасы бекітілді. Осы уақытқа дейін Кеңес торпедалық канонерлік қайықта сәтті сынақтан өткен жаңа су түтікшелі қазандықтарды қабылдауға шешім қабылдады. Броньдық орналасу одан әрі қайта қарастырылды, соңғы нұсқада белдеудің үстіндегі жұқа жақтаулы бронь және броньдың артқы бөлігі алынып тасталды; негізгі және қосалқы қарулардың броньдық қорғанысы да төмендетілді. Бұл азайтулар алдыңғы бөліктің және негізгі палубаның қалыңдығын арттыруға және қосалқы қарудың төртеуін броньды казематтарға орналастыруға пайдаланылды. Броньдың қалыңдығы бұрынғы Majestic класына қарағанда әлдеқайда төмен болғанымен, Харви болат орнына жаңа Krupp болатын жасалған, бұл қорғаныстың шамалы төмендеуіне мүмкіндік берді. 1896 және 1897 жылдардағы сметада алты кеме, бірінші сыныпты шайқас кемелері ретінде жаңа жоба бойынша құрылысқа рұқсат берілді. Броньдық схема қағаздағыдай нашар болмаса да, Корольдік теңіз күштері қорғаныс күшінің азаюына риза болған жоқ. Уайттың бөлімі оларды екінші сыныпты шайқас кемелері деп санады, және олар 1896 жылғы сметада "жаңартылған Ренондар" деп аталды. Дегенмен, олар қарсыласуға арналған Фудзи кемелерімен теңестірілді, және Әскери-теңіз министрлігінің енгізген ауырлығы және сусымалылық шектеулерінде мүмкін болатын ең жоғары шабуылдық және қорғаныс мүмкіндіктерін ұсынды. Олар Қытай бекетінде олар үшін арналған міндетті орындауға толыққанды қабілетті болды.
in place of the Harvey steel allowed for only a modest decrease in protection. Six vessels, rated as first class battleships, were authorized to be built to the new design in the 1896 and 1897 estimates. Though the armour scheme was not as weak as it appeared on paper, the Royal Navy was not pleased with the reduction in defensive power. White's department regarded them as second class battleships, and they were indeed classified as "improved Renowns" in the 1896 estimates. Nevertheless, they matched the Fujis they were intended to counter, and they represented the maximum offensive and defensive capabilities possible on the displacement and draught restrictions imposed by the Admiralty. They proved more than capable of performing the task for which they had been built on the China Station.
Жалпы сипаттамалары
Канопус класының кемелерінің ұзындығы перпендикулярлар арасында 390 фут (119 м), ал жалпы ұзындығы 421 фут (128 м) және ені 74 фут (23 м) болды. Олардың суға батып тұратын бөлігі қалыпты жағдайда 26 фут (8 м), ал толық жүктелгенде 30 футқа (9 м) дейін жететін. Олар қалыпты жағдайда суды ығыстырып шығаратын салмағы және толық жүктелгенде – салмағы болды. Кемелерде екі мачта болды, әрқайсысының үстінде бірнеше жеңіл қару және бір іздеу шам орнатылған. Көпірлерге тағы төрт іздеу шам орнатылды. Кемелердің экипажы кеме аяқталған кезде 682 офицер мен матростан тұрды, бірақ кеменің өмірлік жолында бұл сан өзгеріп отырды. Мысалы, 1904 жылы "Голиаф" кемесінің экипажы 737 адамға дейін артты, ал "Альбион" кемесінде 752 адамдық экипаж болды, олардың ішінде адмиралдың штабы да бар еді. 1912 жылы артиллериялық оқу кемесі ретінде қызмет еткен кезде "Венгеанс" кемесінің экипажы тек 400 адамнан тұрды, ал 1916 жылы күзет кемесі ретінде "Альбион" кемесінің экипажы 371 офицер мен теңізшіге дейін азайтылды. Әр кемеде түрлі кішкентай қайықтар болды, оның ішінде екі булы пинас, бір желкенді пинас, бір булы қайық, үш кеспе, бір галер, бір кит аулаушы, үш гиг, екі динги және бір сал.
Қозғалтқыш
Канопус класының кемелері 3 цилиндрлі үш есе кеңейтілген қозғалтқыштармен, екі ішкі бұралатын бұрандалы винттермен және жиырма Белвиль қазандығымен қамтамасыз етілген бумен жұмыс істеді. Олар британдық алғашқы су түтікшелі қазандықтарымен жабдықталған кемелер болды, бұл қазандықтар бұрынғы кемелерде қолданылатын от түтікшелі қазандықтарға қарағанда салмағы аз болғанымен, көбірек қуат өндірді. Жаңа қазандықтардың орнатылуы нәтижесінде екі алдыңғы және артқы түтікшелер қолданылды, бұл көптеген бұрынғы британдық линкорларында қолданылатын қатар орналасқан түтікшелерден өзгеше болды. Канопус класының кемелері жақсы бу кемелері болып танылды, олардың жылдамдығы сол кездегі линкорлар үшін жоғары болды – Majestic кемелерінен екі толық түйінге дейін жоғары. Жылдамдықтың артуы негізінен су түтікшелі қазандықтардың есебінен болды, олар Majestic кемелерінің ескі от түтікшелі қазандықтарына қарағанда қосымша қуат өндірді. Ішкі бұралатын бұрандалар да жылдамдықты арттырды, өйткені оларды бұрынғы кемелерде қолданылатын сыртқы бұралатын бұрандаларға қарағанда жоғары айналымдарда жұмыс істеуге болады. Әрбір кемеде қалыпты жағдайда көмірдің көлеміне дейін отын сыйымдылығы болды, бірақ қосымша кеңістіктерді пайдаланып, соғыс уақытында сыйымдылықты екі есеге арттыруға болады, яғни дейін. Кемелер 24 сағат бойы бумен көмірді жағып, толық жылдамдықпен әр 24 сағат сайын көмірді жақты. Канопус кемелері көмірдің толық жүктемесімен экономикалық круиздік жылдамдықта 5320 миль (8562 км) қашықтыққа жете алатын болды. жылдамдықта жүргенде, қашықтық айтарлықтай қысқарып, -қа дейін төмендеді. Су түтікшелі қазандықтар өнімділіктің айтарлықтай жоғарылауын қамтамасыз еткенімен, кемелердің пайдалану барысында олар көптеген мәселелерге тап болды. Океан қазандықтарының конденсатор түтікшелері 1902–1903 жылдарғы жөндеу жұмыстарынан кейін ғана түзетілген қатты ағып тұрды. Vengeance кемесі де өзінің қызмет ету кезеңі бойында ұқсас қиындықтарға тап болды, бұл оның қозғалтқыштарының тиімділігін төмендетті. Ішкі бұралатын бұрандалар да қызметте мәселе туғызды, өйткені олар төмен жылдамдықпен немесе кері бағытта жүргенде басқаруды қиындатты; нәтижесінде, бұл құрылым экипаждардың арасында танымал болмады. Осыған қарамастан, Корольдік теңіз күштері 1906 жылы сыртқы бұралатын винттерге қайта оралғанға дейін, барлық болашақ Dreadnought-қа дейінгі линкорларда ішкі бұралатын винттерді сақтап қалды.
Though the water tube boilers significantly increased performance, they were plagued with problems throughout the ships' careers. Oceans boiler condenser tubes leaked badly until a refit in 1902–1903 corrected the problem. Vengeance similarly suffered throughout her service life, which reduced the efficiency of her engines. The inward turning screws also caused problems in service, as they made steering difficult at low speed or when steaming in reverse; the arrangement proved to be unpopular with crews as a result. Regardless, the Royal Navy retained inward turning screws in all future pre dreadnought battleships, before returning to outward turning propellers for in 1906.
Қару-жарақ
Канопус класының кемелерінде алдыңғы және артқы бөліктерде орналасқан екі-бұрандалы екілік мұнараларда бекітілген төрт 12 дюймдік 35 калибрлі зеңбірек болды. Бұл зеңбіректер дөңгелек барбеттерге орнатылған, олардың көмегімен кез келген бағытта жүктеуге болады, бірақ белгілі бір бұрышта. Канопус кемесінде BIII типті орнатулар қолданылды, олар соңғы екі Majestic класының кемелерінде де пайдаланылған, ал келесі төрт кемеде жаңа BIV орнатулары, ал Vengeance кемесінде одан да жаңа BV орнатулары қолданылды. BIII орнатуларында снаряд пен ұңғын көтергіштерін тоқтататын палуба болды, бұл мұнарадағы жарылыстан туындаған оттың оқ-дәрі қоймасына таралуына кедергі келтіріп, қатастрофалық жарылыстың алдын алуға көмектесті. BIV орнатуларында оқ-дәрілерді жылдам жеткізу үшін бұл палуба алынып тасталды, бірақ конструкторлар мұның қатты тәуекел екенін түсінді, сондықтан BV орнатуларында палуба қайта орнатылды. Зеңбіректерді қайта жүктеу жылдамдығын арттыру мақсатында Vickers компаниясы Vengeance үшін жаңа мұнара жасады, ол зеңбіректерді кез келген бұрышта қайта жүктеуге мүмкіндік берді, бұл белгілі бір жүктеу бұрышына оралу қажеттілігін жойды және атыс жылдамдығын едәуір арттырды. Кемелерде сондай-ақ казематтарға орналасқан он екі 6 дюймдік 40 калибрлі зеңбіректерден тұратын қосалқы батарея да болды. Алты 6 дюймдік зеңбірек негізгі палубада орналастырылған, бұл оларға тиімді ату алаңын қамтамасыз етуге жеткіліксіз болды, бірақ қалған төртеуі жоғары палубада орналасқандықтан, олар осы мәселеге тап болмады. Торпедалық катерлерден қорғану үшін кемелерде он 12 фунттық және алты 3 фунттық жеке орнатуларда орналасқан қосымша қарулар болды, олар кеменің бойымен, соның ішінде алдыңғы және артқы бөліктеріндегі казематтарда және суперструктурадағы айналмалы орнатуларда таратылған. Сол кездегі әскери кемелерге тән болғандай, олар корпусына енгізілген төрт торпеда түтігімен де жабдықталған, әр жағында екеуден, алдыңғы және артқы барбеттерге жақын орналасқан. Кеменің артқы бөлігінде су үстінде бесінші түтік орнату жоспарланған, бірақ ол құрылыс кезінде алынып тасталды. Бұл, әдетте, су үстіндегі түтіктер жеткілікті түрде қорғалмағандықтан және торпеда түтік ішінде жарылса, кемеге ауыр зақым келтіруі мүмкін болғандықтан жасалды.
Қару-жарақ
Салмақты үнемдеу үшін «Канопус» кемесі «Маджестик» кемелеріне қарағанда жұқарақ бронямен жабдықталды — бортында 6 дюйм броня болды, ал «Маджестик» кемелерінде — . Бірақ «Маджестик» кемелеріндегі Харви бронясының «Канопус» кемесіндегі Крупп бронясына алмастырылуы қорғаныс қабілетінің айтарлықтай төмендемегенін көрсетті, себебі Крупп бронясы бірдей салмақта Харви бронясынан 30 пайызға артық қорғанысқа ие болды. Жұқа болғанымен, ол көлемдірек болды; «Канопус» класы 1875 жылы суға түскеннен бері толық ұзындықтағы броньды белдеуі бар алғашқы британдық капиталдық кеме болды. Салмақты үнемдеу үшін белдеу кеменің екі шетінде қысқартылды. Белдеу сияқты, кемені қорғау үшін қолданылатын басқа броня да жұқарақ болуы мүмкін; белдеудің екі шетіндегі бөлімдер қалыңдықта болды. Олар екі броньды палубамен жабдықталған, тиісінше қалыңдығы , екеуі де Харви болаттан жасалған. Бұл британдық соғыс кемесінде екінші броньды палуба орнатылған алғашқы жағдай болды. Жоба дайындалып жатқан кезде француздықтар өздерінің ең соңғы линкорларын гаубицалармен жабдықтауға ниетті деген қауесет тарады, бұл оларға британдық кемелерге тік бұрышпен оқтарды жіберіп, кемелердің қалың борты бронясын айналып өтуге мүмкіндік берер еді. Француздар өздерінің жаңа кемелеріне гаубицаларды орнатпады, бірақ екі броньды палубаны қабылдау британдық тәжірибеде 1920 жылдардың басына дейін жалғасты. Басты батарея мұнаралары қалыңдықта, 2 дюймдік қалыңдықтағы шатырларымен және 10-12 дюймдік барбеттердің үстінде болды. Барбеттер белдеудің артында 6 дюймге дейін азайтылды. Кемелердің барлық бөліктері Крупп болаттан жасалмаған; казематты батарея алдыңғы жағында 6 дюймдік Харви болатпен, ал бүйірлері мен артқы жағында 2 дюймдік Харви болатпен қорғалған. Олардың алдыңғы басқару мұнаралары 12 дюймдік қалыңдықтағы Харви болаттан жасалған, ал артқы басқару мұнараларының бүйірлері ғана болды. Кемелердің жұқа бронялық орналасуы, әсіресе баспасөзде, қатаң сынға ұшырады. Уайт бұл жобаны жария түрде қорғап, жақында Қытай мен Жапонияның соғыс кемелері арасындағы Ялу өзені шайқасы броняның кемелерді қорғауда сынақ алаңдарындағы сынақтардан гөрі тиімдірек екенін көрсетті, сондай-ақ броня технологиясындағы жетістіктер салмақты үнемдеуге және жақсы қару-жарақтарға қол жеткізуге мүмкіндік берді.
Соғысқа дейінгі кезең
Бұл кластағы кемелер бейбіт уақыттағы қызметінің көп бөлігін шетелде өткізді. Канопус өзінің алғашқы қызметін Жерорта теңіз флотында өткізді, ал Голиат 1900 жылы Қытай станциясына барды. Глория, Альбион және Океан 1901-1905 жылдары Голиатқа қосылды, ал Өкім мен Канопус 1902 және 1905 жылдары оларға қосылды. 1902 жылдың қыркүйегінде Океан тайфуннан зақымданып, қирады. 1905 жылы қол қойылған ағылшын-жапондық одағы Ұлыбританияға Шығыс Азиядағы теңіз күштерінің көп бөлігін кері қайтаруға мүмкіндік берді, сондай-ақ Канопус класындағы кемелер Еуропа суларына қайтарылды. Британияға оралғаннан кейін олардың көпшілігі 1905-1907 жылдар аралығында Канал флотында, содан кейін Отандық флотында және Атлант флотында қысқа мерзімге қызмет етті. Осы кезеңде кемелер шетелде ұзақ қызметтен кейін толық жөндеуден өтті. Голиат орнына 1903 жылдан 1906 жылға дейін Жерорта теңіз флотында, содан кейін 1906 және 1907 жылдары тиісінше Канал флотында және Отандық флотында болды. Канопус, Глория, Океан және Голиат 1908 жылы Жерорта теңіз флотына жіберілді, онда олар онжылдықтың соңына дейін қызмет етті. 1908 жылдың 13 маусымында Венджес Портсмутта сауда кемесімен соқтығысып, зақымданып, қирады; 1910 жылдың 29 қарашасында ол тағы да сауда кемесімен соқтығысты. Канопус пен Глорияны қоса алғанда, бірнеше кемелер Британияға оралғаннан кейін резервке жіберілді және 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін сол күйде қалды. Океан, сонымен қатар, қайтадан Отандық флотта қызмет етті, бірақ соғыс басталғанға дейін аз ғана белсенділік танытты. Венджес 1908 жылдан бастап қосалқы рөлдерде, соның ішінде тендерлік және артиллериялық оқу кемесі ретінде қызмет етті. 1913 жылы ол Екінші флоттың 6-шы шайқас эскадрильясына ауыстырылды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Канопус класының кемелері 8-ші ұрыс эскадрильясының құрамына жұмылдырылды. Канопус тез арада Оңтүстік Америка станциясына жіберілді, онда ол неміс саудалық рейдерлерін іздеумен айналысты. Ол вице-адмирал Максимилиан фон Шпееге тиесілі Германияның Шығыс Азия эскадрильясын іздеуге қатысты. Адмирал сэр Кристофер Крэдоктың крейсерлерімен бірге жүруге тым баяу болғандықтан, ол 1914 жылдың қараша айында Крэдоктың жеңіліске ұшыраған Корнель шайқасын жіберіп алды. Стенли портына қорғаныс батареясы ретінде орналасқан ол, желтоқсанда Фолкленд шайқасының алғашқы оқтарын атты, бұл Спиені шабуылды тоқтатуға және әмірші Доветон Стюрдтің броненосецтерімен қуып жеңілуге мәжбүр етті. Соғыс басталғанда Оушен Ирландияда крейсерлік эскадрильяны қолдау үшін орналасты, бірақ қазан айында ол Үндістаннан келген әскерлік конвойларды қорғау үшін Шығыс Үндістан станциясына ауыстырылды. Голиат бастапқыда Ұлы флот пайдаланған Лох-Эве портында күзет кемесі ретінде қызмет етті, содан кейін тамыздың соңында британдық әскерлерді Бельгияға жеткізуге сүйемелдеді. Ол содан кейін Германияның Шығыс Африкасына қарсы операцияларға қатысып, Руфиджи өзеніндегі неміс жеңіл крейсерін блокадалауға қатысты. 1914 жылдың қазан айында Глори Солтүстік Америка және Вест-Индия станциясына ауыстырылды, онда ол эскадрильяның флагманы ретінде қызмет етті. 1914 жылдың соңында Оушен Суэц каналын қорғау үшін Мысырға ауыстырылмас бұрын Басраға шабуылға қатысты, онда ол қараша айынан бері онда болған Vengeance кемесімен қосылды. Альбион Атлантикаға Солтүстік теңізден шығуға тырысқан неміс әскери кемелеріне қарсы қорғануға көмектесу үшін жіберілді. 1915 жылдың желтоқсан және қаңтар айларында ол Германияның Оңтүстік-Батыс Африкасына қарсы операцияларды қолдады.
Дарданелл жорығы
Канопус, Альбион, Океан және Өкініш 1915 жылдың басында Дарданелл жорығы үшін Жерорта теңізіне жіберілді. Олар 1915 жылдың наурызында Дарданеллдерді қорғаған Османдық жағалау бекіністеріне қарсы ірі шабуылдарға қатысты, бірақ британдық және француздық флоттары бұғаздарды бұзуға күш жеткізбеді. 18 наурыздағы шабуылдар барысында бір француз және екі британдық соғыс кемесі – соның бірі Океан – Османдық теңіз миналарына түсті. Океан, минаға түскен кеменің экипажын құтқаруға тырысқанда, өзі де минаға түсіп, батып кетті. Экипаждың көп бөлігі жақын жердегі эсминдерге эвакуацияланды. Осы операция кезінде аман қалған кемелер Османдық жағалау артиллериясынан бірнеше рет зақым көрді, бірақ ешқайсысы ауыр зақым алмады. Осыдан кейін сәуір айында одақтас әскерлер Галлиполи жорығын бастады, ал Канопус оларды қолдау үшін Османдық позицияларын бомбалауды жалғастырды. Бұл операцияларға Крития шайқасының бірінші кезеңі және Османдықтардың қарсы шабуылдарын жеңуге көмектесу кірді. 1915 жылдың 13 мамырында Голиат Османдық эсминці Муавенет-и Миллийеден үш торпедамен Морто шығанағында батып кетті. Оның 750 адамдық экипажының 570-і суға батып қайтыс болды. 1915 жылдың маусым айында Глори Жерорта теңізіне қайтадан жіберіліп, жорықтағы әпкелерімен қосылды, бірақ сол кезде ол аз ғана қатысты, өйткені оның экипажы жартылай аралдағы шайқастағы әскерлерге көмектесу үшін жағалауда қажет болды.
Кейінгі мансабы
1915 жылдың қазан айында «Альбион» сол кезде бейтарап болған Грекия арқылы Болгарияға қарсы одақтастардың операциясын қолдау үшін Салоникаға ауыстырылды, бірақ ол одан әрі ешқандай әрекетке қатыспады. 1916 жылдың сәуір айында күзет кемесі ретінде қызмет ету үшін Ирландияға қайтарылды және 1918 жылдың қазанына дейін осы қызметті атқарды. 1916 жылдың қаңтарында Галлиполи жорығы одақтас әскерлердің шығарылуымен аяқталғаннан кейін «Канопус» Жерорта теңізінің шығысында патрульдеді, бірақ одан кейін ешқандай әрекетке қатыспады. 1916 жылдың сәуір айында қызметтен алынып, 1918 жылдың басында казармалық кемеге айналдырылды. 1916 жылдың тамызында «Глори» Ресейдің Мурманск қаласына жіберілді, бұл портты Шығыс майданға жіберілетін жабдықтар үшін ашық ұстау арқылы Ұлыбританияның одақтасына көмектесу үшін жасалды. Сол жерде ол Британдық Солтүстік Ресей эскадрильясының флагманы болды. Галлиполидегі операциялардан шаршаған «Венжанс» жөндеуге түсу үшін Ұлыбританияға оралды. 1915 жылдың желтоқсанында Шығыс Африкаға қайта жіберілді, ол кезінде Германияның Шығыс Африкасындағы Дар-эс-Саламды басып алуға көмектесті. 1917 жылы ол қайтадан Ұлыбританияға оралды және қызметтен босатылды, содан кейін 1921 жылға дейін қосалқы рөлдерде қызмет етті. Соғыстан кейін Корольдік теңіз күштері кемелерді жарамсыз етуді бастады. «Альбион» 1919 жылдың желтоқсан айында металл тескіштерге сатылып, келесі жылы «Канопус» сияқты бөлшектелді. «Глори» 1919 жылы Ұлыбританияға оралды, қызметтен босатылды және 1920 жылы HMS Crescent деп аталды, содан кейін 1922 жылдың желтоқсанында кеме бұзушыларға сатылды. «Венжанс» 1921 жылы металл тескіштерге сатылып, келесі жылы бөлшектелді.