Ранульф II: Аквитания мен Пуату графы, корольдік та мұрагерлік

Ранульф II: Аквитания мен Пуату графы, 888-890 жж. Аквитания королі. Өмірбаяны, отбасы мүшелері, мұрагерлері туралы ақпарат. Тарих, феодализм.

Кіріспе

Ранулф II (сонымен қатар Ранну, Раннульф, Рамнульф және Ранульф деп те жазылған) (850 – 5 тамыз 890) – 866 жылдан бастап Пуату графы, ал 887 жылдан бастап Аквитания герцогы. 888 жылы Шарль Ірі қайтыс болғаннан кейін, ол өзін Аквитанияның королі деп жариялады және 889 жылға дейін немесе өліміне дейін солай болды, содан кейін бұл лауазым тоқтатылды. Ранулф I мен Мэннің Адельтрудасының ұлы болған Ранулф Ерменгардқа үйленді (935 жылы қайтыс болды) және одан Ранулф III дүниеге келді, ол Пуатьеде оның орнын басты. Оның заңды емес ұлы Эбаль Аквитанияда, ал Ранулф III қайтыс болғаннан кейін Пуатьеде де билік жүргізді. Ранулфті Аквитаниялық ақсүйектер патша етіп сайлаған болуы мүмкін, себебі олар Франция королі Одоны 892 жылы Ранулф қайтыс болғаннан кейін ғана қабылдады. Тек Фулденс жылнамалары оған бұл атақты берді: «Ранулф өзін патша деп жариялады» (Deinceps Rannolfus se regem haberi statuit). Ол Людовик Кекештің кішкентай ұлы Карлды қамқорлығына алды және Одоны король ретінде мойындамады. Ведаст жылнамалары 889 жылы былай деп жазады: Post nativitatem vero Domini cum paucis Francis Aquitaniam perrexit, ut eos sibi sociaret. Quo audito, Ramnulfus, dux maximae partis Aquitaniae, cum sibi faventibus venit ad eum, adducens secum Karolum puerum, filium Hludowici regis; et iuravit illi quae digna fuerunt, simul et de ipso puerulo. Аквитаниялықтар корольді жартылай қабылдағаннан кейін, ол нормандықтардың шабуылынан қорғану үшін Францияға қайта оралды. 888 жылғы Рождестводан кейін [Одо] бірнеше франктермен бірге Аквитанияға [король ретінде қабылдануы] үшін барды. Бұл туралы естіген Ранулф, Аквитанияның көп бөлігінің герцогы, өзінің жақтастарымен бірге оған келді, король Людовиктің ұлы Карлды әкеліп, оған лайықты ант берді [яғни Одоға], сондай-ақ бала да ант берді. Сондықтан король нормандықтардың шабуылынан қорғану үшін Аквитаниядан Францияға қайтып келді. Осы шаралардың бірі ретінде Ранулф шамамен осы кезде Туар виконттығын құрды, бұл виконттарды құруға бағытталған үлкен қозғалыстың бір бөлігі болды, олар виконттарға аймақтық бекіністерге билік беру арқылы оларды викингтерге қарсы қорғауға тағайындалды.

Ranulf II (also spelled Rannoux, Rannulf, Ramnulf, and Ranulph) (850 – 5 August 890) was Count of Poitou from 866 and Duke of Aquitaine from 887. On the death of Charles the Fat in 888, he styled himself King of Aquitaine and did so until 889 or his death, after which the title fell into abeyance. Ranulf was a son of Ranulf I and Adeltrude of Maine. He married an Ermengard (died 935) and by her had a son, Ranulf III, who succeeded him in Poitiers. His illegitimate son Ebalus succeeded him in Aquitaine and upon the death of Ranulf III, in Poitiers too. Ranulf may have been selected as a king by the Aquitanian nobles, for they accepted King Odo of France in 892 only after Ranulf's death. Only the Annales Fuldenses definitively give him this title, saying "Ranulf then set himself up as king" (Deinceps Rannolfus se regem haberi statuit). He is recorded to have taken custody of Charles, the young son of Louis the Stammerer and he certainly did not recognise Odo as king. The Annales Vedastes record that in 889
Post nativitatem vero Domini cum paucis Francis Aquitaniam perrexit, ut eos sibi sociaret. Quo audito, Ramnulfus, dux maximae partis Aquitaniae, cum sibi faventibus venit ad eum, adducens secum Karolum puerum, filium Hludowici regis; et iuravit illi quae digna fuerunt, simul et de ipso puerulo. . Aquitanos itaque rex ex parte receptos, festinavit propter Nortmannos redire in Franciam. After Christmas [888], [Odo] went to Aquitaine with a few Franks, in order to be accepted [as king]. Upon hearing this, Ranulf, duke of the greater part of Aquitaine, with his supporters came to him, bringing with him the child, Charles, the son of King Louis; and he swore to him who was worthy of it [i. e., Odo], as did the boy So the king returned from Aquitaine to France [in June] because of the Norsemen. Ranulf founded the viscountcy of Thouars at about this time, as part of a larger movement to create viscounts with powers over regional fortresses to man them against the Vikings.