Кіріспе

Аквитания герцогы Эбаль, немесе Эблес Манзер, немесе Мансер (шамамен 870 – 935), екі рет Пуату графы және Аквитания герцогы болды: 890 жылдан 892 жылға дейін; және содан кейін 902 жылдан 935 жылы қайтыс болғанға дейін (Пуату) және 928 жылдан 932 жылға дейін (Аквитания).

Ерте өмір

Эблес Аквитания графы Ранулф II-нің заңды емес ұлы болған. "Манзер" немесе "Мамзер" – еврей тіліндегі "заңсыз туған", "тыйым салынған қарым-қатынастан туған" деген мағына беретін сөз, бірақ Эблес жағдайында бұл жалпылама заңсыздыққа қатысты қолданылған болуы мүмкін.

Пуату графлығы

Әкесінің өлімінен кейін (уланып өлген), Эблес әкесінің орнын басып, Пуату графы болды. Бірақ Эблес бұл атақты ұзақ сақтай алмады. Аймар, Ранулф II-нің ізашарларының бірінің ұрпағы, Эблестің билік құқығын даулап, оның тек заңды емес ұл екенін айтты. 892 жылы Францияның графы Эуд қолдауымен Аймар Эблесті тақтан түсірді, ал Эблес әкесінің одақтастары – Ауриллак графы Джеральд және Овернь графы, сонымен қатар Аквитания герцогы Уильям Салихидің қауіпсіздігіне қашты. Уильям Салих Эблесті өсіріп-тәрбиелеген және әкесі қайтыс болғаннан кейін оның біліміне жауапкер болған.

Пуатье

902 жылы Ебльс, алыс туысы Вильгельм Инақшылдың көмегімен, Аймар болмағанда Пуатье қаласын бағындырып, бұрынғы қызметіне қайта оралды. Бала кезінен таныс Карл III, Ебльске Пуату графы титулын ресми түрде табыс етті. Ебль өмірінің соңына дейін осы титулды сақтап қалды.

Шайқас

1911 жылғы 20 шілдеде француз және дания армиялары арасында шайқас басталды. "Ролло және оның әскерлері ұятқа қалды, аңыз бойынша, денелік соқырлыққа ұшырады. Батыл қолбасшыны қорқыныш биледі, оның ұрпақтарында көрінетін сананың әлсіздігі: жұқпалы үрей әскерін дүрліктірді. Олар қуылмастан, шашырап, қарсылықсыз қашып кетті". Күн батқанда, шайқас даласында 6800 даниялық қаза тапты. Эблес Шартрға келуде кешігіп, "шайқаста өз үлесін қоя алмады". Жеңіске жеткен әріптестері өздерінің жетістіктерімен мақтанып, Эблес пен оның кешіккен армиясын қысымға алды. Өз абыройын қайтару және мазақтан құтылу үшін Эблес Мон-Левисте орналасқан дания армиясының қалдықтарымен күресуге келісті. Бірақ даниялықтарды ығыстыра алмағаннан кейін, Эблес әскері күйреп жеңілді. "Түннің қараңғысында викингтер мүйіздерін үрлеп, қатты дауыс шығарып, таудан төмен құлап, Эблес лагеріне шабуыл жасады". Эблес қашып, тоқымашы шеберханасындағы барабанның ішіне тығылды. Оның өждік және арсыздығы Плантагенет дәуіріндегі француз халық балладасында жерленді.

Аквитания герцогы

Эблстің қамқоршысы Вильгельм Инабатты қайтыс болғаннан кейін, Вильгельм Кіші Аквитания герцогы лауазымын иеленді. 927 жылы Вильгельм Кіші қайтыс болды және ол өзінің лауазымын ағасы Акфредке қалдырды; бірақ Акфред тіпті бір жыл да өмір сүрмеді. Акфред Эблсті мұрагері етіп тағайындады, ал 928 жылы Эблз Аквитания герцогы, Берри графы, Овернь графы және Велай титулдарын қабылдады. 929 жылы Рудольф патша Эблстің билігін шектеуге тырыса бастады. Ол оған Берриге жол беруді тоқтатты, содан кейін 932 жылы Аквитания герцогы және Овернь графының титулдарын Тулуза графы Реймонд Понсқа берді. Бұған қоса, Эблдің вассалы Шаррудың бақылауында болған Ла Марш аймағы тәуелсіз графтыққа айналды.