Кіріспе

1873 жылы Исраил Мейр Кеганның "Сефер Хофетц Хайим" (немесе "Хафетц Хайим") кітабы (, аударма. "Өмірді іздеуші") – рабби Исраил Мейр Каганның кітабы, ол осы кітабынан кейін "Шофетц Хайим" деп те аталады. Кітап еврей сөйлеу заңдарын қарастырады. "Хафетц Хайим" атауы Псалмдардан алынған:

Кітаптың тақырыбы – Хилхот Шмират Халасон (таза сөйлеу заңдары). Каган Тора, Талмуд және Ришонимдерден аңыз айту және қаңқудың еврей заңдарының қаттылығы туралы мол деректер келтіреді. "Лашон хара", сөзбе-сөз "жаман тіл", яғни жаман сөз (немесе кең мағынада қаңқу және жала жабу, ар-намысты қорлауға тыйым салу) кейде "жала жабуға тыйым салу" деп аударылса да, көбінесе шындығына қарамастан жаман, нашар немесе жағымсыз нәрселерді айтуға тыйым салу туралы болады. Кітап үш бөлімнен тұрады:
Заңдық мәтін – "Мекор Хайим" ("Өмірдің бастауы"). "Бе'ер Майим Хайим" ("Тірі судың құдығы") – түсіндірмелер мен заңдық аргументтер. Ол көбінесе "Шмират халасон" ("Тілді сақтау") мәтінімен бірге басылады, бұл сөйлеу қабілетін дұрыс пайдалану туралы этикалық зерттеме.

Авторы

Исраил Мейр Каган көбінесе "Шафетс Хаим" деп танылады, бұл оның кітабының аты. Ол 1838 жылдың 26 қаңтарында Ресей империясының (қазіргі Беларусь) Гродно губерниясының Дзятлава қаласында дүниеге келген. 1869 жылға қарай оның үйі Радин ешивасы ретінде белгілі болды. Каган жиырма бір кітап жариялаған. Оның алғашқы еңбегі – "Шафетс Хаим" (1873) – Лашон Хараға қатысты заңдарды жүйелеу және түсіндіруге жасалған алғашқы тытыру. Басқа да маңызды еңбектеріне тілді сақтаудың маңыздылығы туралы этикалық еңбек "Сефер Шмират Халашон" және "Шулхан Арухтың" бірінші бөлімі "Орах Хайимға" түсініктеме берілген "Мишна Берура" (1894-1907 жылдар аралығында басылған) кіреді. Бұл еңбек көптеген ашкенази еврейлері арасында Халаханың сенімді көзі ретінде кеңінен қабылданды.