Кіріспе

Канадалық саясаткер (1861–1944)

Чарльз Хазлитт Кахан (31 қазан 1861 – 15 тамыз 1944) – канадалық заңгер, газет редакторы, кәсіпкер және провинциялық және федералды саясаткер.

Өмірбаян

Ирландия тегінен таралған пресвитериан Кахан Новая Шотландияның Хеброн қаласында дүниеге келген. Ол Чарльз Каханның ұлы болды және үш бауыры болған: Фрэнк Д. Кахан (1863–1936), Дженни М. Кахан (1866–1918) және Лои С. Кахан (1871–1881). Ол Ярмут семинариясында және Далхаузи университетінде білім алған. 1887 жылдың наурыз айында Новая Шотландияның Галифакс қаласынан Мэри Дж. Хетрингтонға үйленді; ол 1914 жылдың шілдесінде қайтыс болды. 1918 жылдың қаңтар айында ол Париж қаласынан Жюльетта Элиза Шарлотта Хулинге үйленді. Каханның Джон Флинт Кахан (1889–1928) және Чарльз Х. Кахан кіші (1887–1970) есімді екі ұлы және Лоис Тереза (1891–1964) есімді бір қызы болған. Кахан 1944 жылдың 15 тамызында қайтыс болды және Новая Шотландияның Хеброн қаласындағы Риверсайд зиратында жерленді.

Мансап

Кахан 1886-1894 жылдары «Халифакс геральд пен почта» газетінің бас редакторлық мақалалар жазушысы болды. Ол 1893 жылы Новая Шотландияда, ал 1907 жылы Квебекте адвокаттық алқаға қабылданды, 1907 жылы (Новая Шотландия) және 1909 жылы (Квебек) КК дәрежесі берілді. Ол 1893 жылдан 1908 жылға дейін Харис, Генри және Кахан серіктестігінде корпоративтік құқықтан жұмыс істеді, ал 1908 жылдан бастап Квебек провинциясының Монреаль қаласында қызмет етті. Жеке кәсіпкерлікте Кахан Оңтүстік Америка, Тринидад және Мексикадағы кең ауқымды трамвай желілерінің заңгері және қаржы директоры болды. 1902 жылы Кахан «Мексикалық жарық және қуат компаниясы» шектеулі серіктестігінің бас кеңесшісі және жергілікті басқарушысы болып тағайындалды.

Саясат

1890 жылдан 1894 жылға дейін Кахан Новая Шотландия заң шығарушы жиналысында Либералды-консервативтік партияның жетекшісі және Шелборн округінен Новая Шотландия заң шығарушы жиналысының мүшесі болды. Ол сондай-ақ Галифакс филиалының құрметті хатшысы, Империялық Федерация Лигасы, Новая Шотландиядағы Либералды-консервативтік қауымдастықтың құрметті хатшысы және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канаданың қоғамдық қауіпсіздік директоры қызметтерін атқарды. «Корпоративтік іскерлікті ілгерілету және басқаруда заңгерлердің рөлі: Канадалық зерттеу және теориялық болжамдар» (төмендегі сілтемеге қараңыз) атты мақаласында Марчилдон былай деп мәлімдейді: «Төрт жылдық гуманитарлық білімімен, сондай-ақ Галифакстағы Далхаузи құқық мектебінің құқық білімімен Чарльз Кахан 19 ғасырдың соңында Канадада формалды білім алған сирек мамандық иелерінің бірі болды. Бұл Каханға икемділік берді және ол бірден құқық мансабына ұмтылудың орнына, алдымен газет редакторы болып жұмыс істеді, содан кейін саясаткер атанды. Тек 1896 жылы сайлауда жеңілгеннен кейін ғана ол құқықпен айналыса бастады». 1887 және 1891 жылдар аралығында Кахан және басқалар Галифакс Геральд және Почта газетінің иесі Джон Джеймс Стюартты федералдық мемлекеттік қызметке тағайындауға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Кахан бұл нәтижеге Герлад саясатын сынаған сэр Чарльз Таппер мен оның ұлы Чарльз Хибберт Таппердің ықпалы себеп болды деп есептеді. 1901 жылы Кахан өзінің іскер серігі Джон Фитцуильям Стайрстің провинциялық сайлау кампаниясын басқарды, ол Новая Шотландияның Либералды-консервативтік одағының жетекшісі және бұрынғы консервативтік үйдің жетекшісі болды. Кахан алғаш рет 1925 жылғы сайлауда Сент-Лоуренс—Сент-Джордж округінен Консервативтік партияның депутаты болып сайланды және төрт рет қатарынан сайланды, 1940 жылға дейін Парламентте қызмет етті. Ол 1930–1935 жылдары премьер-министр Р.Б. Беннеттің кабинетінде Канаданың мемлекеттік хатшысы болды. 1927 жылы Консервативтік партияның көшбасшылық конвенциясында Консервативтік партияның көшбасшылығына үміткер болды және үшінші орынды иеленді. Каханның саясаты өз уақытынан озық болды, өйткені Глассфордтың «Реакция және реформа: Р.Б. Беннеттің тұсында консервативтік партияның саясаты» атты кітабына жасаған шолуында былай делінген: «Кітаптың атауы, әсіресе Беннеттің шеше алмаған партиядағы қайшылықтарда ең анық көрінеді. Глассфордтың партиясы үш бөлімнен тұрды: Х.Х. Стивенс басқарған популистер; Ч.Х. Каханның қатал жекелегендері; және Беннеттің әкешіл консерваторлары. Ақырында Беннетт Стивенстен бас тартты, қатал жекелегендік Депрессияға жағымсыз жауап болды, ал Беннеттің әкешіл консерватизмінің радикалды түрі ересі немесе цинизмдік билікке ұмтылу деп танылды. Эпилогта Беннеттен кейінгі тори көшбасшыларын қарастырғаннан кейін, ол Брайан Малрони сайланғаннан кейін «реакция мен реформа арасындағы ескі күрес қызықты бұрылысқа ұшырады. Тачерлизм мен Рейган экономикасының импортталған атаулары астында Ч.Х. Каханның еркін нарық қағидалары жаңа құрметке ие болды, бірақ партияның көптеген мүшелері оның есімдерін естімеген болуы мүмкін». 1927 жылы Кахан Канаданың тәуелсіз Жоғарғы сотын құруды жақтады, бірақ былай деді: «Біз өзіміздің Жоғарғы сотымызға жоғары мәртебе беруіміз керек және оның шешімдеріне осы елдің халқының сенімін арттыруымыз керек, содан кейін біз құпия кеңеске шағымдану құқығын жоя аламыз». Жоғарғы соттың нашар сапасы апелляцияларды жоюға кедергі келтіргеніне көпшілік алдында наразылық білдіргеннен кейін, 1930 жылдардың соңында ол Таза кеңестің BNA актісін түсіндіруіне шабуыл жасап, Таза кеңестің сот комитетіне апелляция жасауды тоқтатуды талап етті. Көптеген канадалық заңгерлер сияқты, Кахан да Таза кеңес Канада Конституциясының шынайы мәнін өзгертуге әдейі тырысқан деп сенді. Ол Таза кеңесінің мүшелері Канада туралы «жеке білмейтін» деген тұжырымға келді, бірақ «өздеріне Канада парламентіне отырған халықтың сайланған өкілдерінің саналы заң шығаруларын өздерінің үкімдерімен және тіпті жеке қалауларымен алмастыруға құқылы болатын алдын ала білу мен көрегендікке ие болды». Кахан 1939 жылы апелляцияларды жою туралы заң жобасын ұсынды және заң жобасы Парламентте едәуір қолдау тапқаннан кейін, Әділет министрі Эрнест Лапонте оны Жоғарғы Сотқа жіберді, осылайша Сотқа өз басымдығын шешуге мүмкіндік берді. Сот Доминион үкіметінің провинциялардың мақұлдауысыз, біржақты түрде Таза кеңеске шағымдануды тоқтатуға құқығы бар екенін анықтады. Үкімет екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ғана заңның күшіне енуін кейінге шегерді, сондай-ақ Жоғарғы соттың шешіміне Таза кеңеске сәтті апелляция жасағаннан кейін. Ақырында, 1949 жылы үкімет жаңа сот істерін Таза кеңеске шағымдануға болмайтындығын белгілейтін заң қабылдады. 1929 жылы Кахан Парламентте 1919 жылғы Никль резолюциясын қайта қарау үшін арнайы комитет құру туралы ұсыныс жасады, ол британдық және кейіннен канадалық монархтардың канадалықтарға рыцарьдық, баронеттік және пэрлік атақтарын беруіне тыйым салуға жасалған алғашқы әрекет болды және одан кейінгі Канадалықтардың Ұлттар Достастығының немесе шетелдік елдердің құрметті атақтарын қабылдауына немесе иеленуіне тыйым салатын саясаттар үшін үлгі болды. Ол Никль резолюциясы Канаданың өзінің монархынан гөрі шетелдік монархтарды жақтағанын атап өтті, өйткені 1919 жылдан бері шетелдік, британдық емес монархтар Канадада тұратын адамдарға 646 шетелдік орден берген. 14 ақпандағы Чарльз Каханның ұсынысы бойынша өткен дауыс беру көрсетті, премьер-министр Уильям Лайон Маккензи Кінг және оппозицияның консервативтік көшбасшысы Ричард Б. Беннетт екеуі де Чарльз Каханмен бірге «жақтау» деп дауыс берді, бірақ ұсыныс жеңіліске ұшырады.

Канаданың діни қауымдастықтары арасындағы қарым-қатынас Каханның мемлекеттік хатшы ретінде шешуі керек болған маңызды мәселе болды. МакЭвойдің «Діни және саяси саясат: Ватиканмен Канада үкіметінің қарым-қатынасы» еңбегінде айтылғандай: «Кахан, пресвитериан болғанымен, өзінің туған Новая Шотландиясында да, кейін Квебекте де католик дін қызметкерлерімен жақын байланыс орнатқан. Ол Канададағы бейбітшілік, көбінесе француз канадалықтары мен дін қызметкерлерінің бақытына байланысты екеніне келді. Өкінішке орай, оған белгісіз себептермен, ол 1931 жылдың маусымында оларды «қайғылы және күйреген» деп тапты және олардың наразылығын барынша азайту керек деп сенді. Беннетт араласуға дайын болмағандықтан, Кахан өзінің жауапкершілігімен Ұлыбританияның Ватикан алдындағы уәкілі Джордж Огилви Форбске хат жазып, Ватиканға мәселені деликатты түрде көтеруін сұрады, бұл Монреаль архиепископы Гаутье бекітті. 1931 жылдың қыркүйегінде Огилви Форбс Каханға «Сіздің соңғы хатыңыздың тақырыбы тиісті және ең жоғары деңгейге жетті» деді.

Кахан католик қауымдастығы ішіндегі басымдық мәселелерін де шешуге тиіс болды. 1934 жылдың қаңтарында Парламенттің ашылуынан кейін өткен мемлекеттік кеште кардинал Вильнев апостолдық делегаттан және Оттава архиепископы Форбстен, архиепископ ретінде үлкен мәртебеге ие болғаннан кейін төмен тұрды. Канадтағы шіркеудің басшысы деп санайтын Вильнев кешке қатысудан бас тартты. Оқиға баспасөз тарапынан жарияланды және жауапты министр Кахан отставкаға кететінін ұсынды. МакЭвойдың айтуынша, «Кахан үшін, қанағаттанған француз канадалық дін қызметкерлері Канададағы бейбітшілікті сақтауға көмектесе алады». Канаданың мемлекеттік хатшысы ретінде Чарльз Кахан 1932 жылы Ұлттар Лигасына Канада делегаты болды, онда ол Жапония мен Қытай арасындағы дауға қатысты Канаданың позициясы туралы сөз сөйледі. Бұл сөз Канаданың Жапонияның Қытайды басып алуын жасыратынына байланысты шағын саяси инцидентке әкелді. Сөз Канаданың Империя клубында У.Л... жасаған көрегендік сынға ұшырады.

Марапаттар мен құрметтер

Кахан 1919 жылы Канаданың Империя клубында пропаганда тақырыбында, ал 1929 жылы конституциялық мәселелер тақырыбында қонақ спикері болды. 1939 жылы ол Оттавадағы Канада клубында Пан-Америка қатынастары тақырыбында қонақ спикері болды. 1919 жылы Каханға Далхаузи университетінің құрметті заң докторы дәрежесі берілді. Ол Новая Шотландия теміржол даңқы залының мүшесі.