Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс-американдық классикалық филолог Вернер Вильгельм Ягер (30 шілде 1888 – 19 қазан 1961) – неміс-американдық классицист.
German american classical philologist
Werner Wilhelm Jaeger (30 July 1888 – 19 October 1961) was a German American classicist.
Өмір
Вернер Вильгельм Ягер Германия империясының Рейн Пруссиясының Лобберих қаласында дүниеге келді. Ол Лобберихте және Кемпендегі гимназияда оқыды. Ягер Марбург және Берлин университеттерінде білім алды. 1911 жылы Аристотельдің метафизикасы тақырыбында диссертация қорғап, философия докторы ғылымын бітірді. 1914 жылы Немезиос Эмеса бойынша абилитациясын тамамдады. Әлде 26 жасында Ягер Швейцариядағы Базель университетінің грек тілі кафедрасына шақырылды, бұл кафедраны бұрын Фридрих Ницше басқарған болатын. Бір жылдан кейін ол Киль қаласына ұқсас лауазымға ауысты, ал 1921 жылы Берлинге оралды, онда ол Ульрих фон Виламовиц Моеллендорфтың орнын иеленді. Ягер 1936 жылға дейін Берлинде қызмет етті. Сол жылы нацизмнің күшеуіне наразылық білдіргендіктен, ол Америка Құрама Штаттарына эмиграциялады. Ягер 1937 жылы «Гуманистік сөйлеулер мен баяндамалар» (Humanistische Reden und Vorträge) және 1934 жылғы Сатер лекциясы негізінде жазылған «Демосфен» (1938) кітабы арқылы өзінің наразылығын жасырын түрде білдірді. Ягердің үндеуі неміс университеттерінде толыққанды түсінілді, ал нацистік ғалымдар оған қатысты шабуылдар жасады. 1944 жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. АҚШ-та Ягер 1936 жылдан 1939 жылға дейін Чикаго университетінде толық профессор болып жұмыс істеді. Содан кейін ол Гарвард университетіне көшіп, Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын бастаған шіркеу әкесі Григорий Ниссаның еңбектерін жариялауды жалғастырды. Ягер өмірінің соңына дейін Массачусетс штатының Кембридж қаласында тұрды. Оның Гарвардтағы студенттерінің арасында американдық классик Роберт Ренехан және канадалық философтар Джеймс Доулл мен Роберт Круз болды.
Werner Wilhelm Jaeger was born in Lobberich, Rhenish Prussia in the German Empire. He attended school in Lobberich and at the Gymnasium Thomaeum in Kempen. Jaeger studied at the University of Marburg and University of Berlin. He received a Ph. D. from the latter in 1911 for a dissertation on the Metaphysics of Aristotle. His habilitation was on Nemesios of Emesa in 1914. At only 26 years old, Jaeger was called to the professorial chair in Greek at the University of Basel in Switzerland once held by Friedrich Nietzsche. One year later, he moved to a similar position at Kiel, and in 1921 he returned to Berlin, succeeding to Ulrich von Wilamowitz Moellendorff. Jaeger remained in Berlin until 1936. That year, he emigrated to the United States because he was unhappy with the rise of Nazism. Jaeger expressed his veiled disapproval in 1937 with Humanistische Reden und Vorträge (Humanist Speeches and Lectures), and his book Demosthenes (1938) based on his Sather lecture from 1934. Jaeger's messages were fully understood in German university circles, with Nazi academics sharply attacking him. In 1944, he was elected as a member to the American Philosophical Society. In the United States, Jaeger worked as a full professor at the University of Chicago from 1936 to 1939. He then moved to Harvard University to continue his edition of the Church father Gregory of Nyssa on which he had started before World War I. Jaeger would remain in Cambridge, Massachusetts, until his death. The American classicist Robert Renehan and Canadian philosophers James Doull and Robert Crouse were among his students at Harvard.
Платон мен Аристотельдің түсіндірмесі
Платон мен Аристотельдің тарихын түсіндіруге қатысты Ягердің ұстанымын Джонс Хопкинс университетінің Гарольд Чернис саралап жинақтады. Жалпы, Платон мен Аристотельді түсіндіру тарихы көбінесе мына пікірге келісетін зерттеушілердің жоспарымен жүрді: а) Аристотель Платонның ерте диалогтары мен жазбаларын жақсы қабылдады, б) Аристотель Платонның кейінгі диалогтары мен жазбаларын жақсы қабылдады, және в) осы екі ұстанымның түрлі комбинациялары мен өзгерулері. Чернисс Ягердің тұжырымын былай жеткізеді: "Вернер Ягердің пікірінше, Платон философиясы – Аристотельдің жаңа және жоғары деңгейдегі ойлауының біртіндеп, бірақ тұрақты және өзгермейтін даму арқылы пайда болған "негізі" болды (Аристотель, 11-бет). Ол Аристотельдің Платонды түсінген-түсінбегеніне қатысты "ескі дауды" "абсолют verständnislos" – мүлдем түсінбеушілік деп атады. Бірақ бұл Дитер Лейзегангті Аристотельдің ойлау жүйесі Платонды дұрыс түсінуге қабілетсіз екенін қайта айтудан тоқтата қоймады."
Jaeger's position concerning the history of the interpretation of Plato and Aristotle has been summarized by Harold Cherniss of Johns Hopkins University. In general, the history of the interpretation of Plato and Aristotle has largely followed the outline of those who subscribe to the position that (a) Aristotle was sympathetic to the reception of Plato's early dialogues and writings, that (b) Aristotle was sympathetic to the reception of Plato's later dialogues and writings, and (c) various combinations and variations of these two positions. Cherniss' reading of Jaeger states, "Werner Jaeger, in whose eyes Plato's philosophy was the 'matter' out of which the newer and higher form of Aristotle's thought proceeded by a gradual but steady and undeviating development (Aristoteles, p. 11), pronounced the 'old controversy,' [which was] whether or not Aristotle understood Plato, to be 'absolut verständnislos.' (absolutely uncomprehending [of Aristotle]). Yet this did not prevent Dieter Leisegang from reasserting that Aristotle's own pattern of thinking was incompatible with a proper understanding of Plato."