Кіріспе

Оңтүстік Тынық мұхитындағы архипелаг

Самоа аралдары – Оңтүстік Тынық мұхитының орталық бөлігін қамтитын архипелаг, Полинезияның және Океанияның кеңінен таралған аймағының бір бөлігін құрайды. Әкімшілік тұрғысынан архипелагқа Самоаның тәуелсіз мемлекетінің барлық бөлігі және Америка Самоасының көп бөлігі (Токелау аралдарының географиялық бөлігі болып табылатын Суэйнс аралынан басқа) кіреді. Екі самоалық юрисдикцияның құрлықтары ең жақын жерлерінде мұхитпен бөлінген. Самоа аралдарының халқы шамамен 250 000 адамды құрайды. Тұрғындардың ортақ тілі – самоа тілі, мәдениеті – фаа Самоа, ал дәстүрлі басқару жүйесі – фааматай. Самоалықтар – әлемдегі ең ірі полинезиялық халықтардың бірі, көбісінің тегі тек самоалықтарға дейін жетеді. Самоа аралдарындағы адамның қызметіне қатысты ең ерте мәліметтер б.з.д. 1050 жылға дейін жетеді. Бұл мәліметтер Уполу аралындағы Мулифануа портындағы Лапита мәдениетіне жататын жерден табылды. 1768 жылы француз саяхатшысы Бугенвиль шығыс аралдарға сапар шегіп, оларды Навигатор аралдары деп атады. Миссионерлер бұл атауды 1845 жылға дейін, ал еуропалық ресми хабарламаларда 1870 жылға дейін пайдаланды.

Самоа және Америка Самоасы

Саяси тұрғыдан алғанда, Самоа аралдары екі юрисдикцияға бөлінеді: Жаңа Зеландия Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, олар әлі неміс колониясы болғанда, батыс аралдарды басып алды және 1920 жылға дейін басқыншы күш ретінде қалып қойды. Содан кейін, 1920 жылдан Самоаның 1962 жылы тәуелсіздік алғанға дейін Жаңа Зеландия сол топтағы аралдарды 1920 жылдан 1946 жылға дейін Ұлттар Лигасының C класты мандаты бойынша, ал 1946 жылдан 1962 жылға дейін Біріккен Ұлттар Ұйымының сенімгерлік территориясы ретінде басқарды. 1962 жылы батыс аралдардың саяси тәуелсіздігіне ұластырған күш – тәуелсіздік үшін күрескен Мау қозғалысы болды, ол аймақ бойынша кең танымал болды. Шығыс аралдар АҚШ-тың саяси территориясы болып қала береді.

Ең биік нүктелері

Самоадағы ең биік нүкте – Силисили тауы, Савайи аралында орналасқан. Ол сонымен қатар Полинезиядағы ең биік шыңдардың бірі болып табылады. Америка Самоасының ең биік шыңы Тау аралындағы Лата тауы, .

Құрлық

Самоадағы Уполу және Савайи полинезиялық аралдардың ішіндегі ең ірілері болып табылады, олардың ауданы сәйкесінше және құрайды. Олардың көлемі тек Жаңа Зеландияның екі үлкен басты аралы – Те Вайпоунаму мен Те Ика а Мауи, сондай-ақ Ракиура, Фиджидің екі басты аралы және Гавайи аралдары Гавайи мен Мауиден ғана асып түседі. Архипелагтың кішірек аралдарына Савайи мен Уполу арасындағы Аполима бұғазында орналасқан үш кіші арал (Маноно аралы, Аполима және Нуулопа); Уполудың шығыс жағындағы төрт Алеипата аралдары (Нуутеле, Нуулуа, Намуа және Фануатапу); және Нуусафе‘е кіреді. Ануу – Тутуиланың шығыс жағындағы шағын арал. Тутуиланың шығысында Мануа тобы – Офу, Олосега және Та’у аралдары орналасқан. Америка Құрама Штаттарының аумағындағы ең оңтүстік нүкте – адам қоныстанбаған коралл атолдарының бірі – Роуз атолы. Тағы бір коралл атолы – Суэйнс аралы Америка Самоасының құрамында, бірақ географиялық тұрғыдан Самоа архипелагынан шалқап жатыр.

Уақыт белдеуі

1892 жылы Самоа аралдары Халықаралық дата сызығының шығыс жағына жылжыды. Билеуші Малиетоа Лаупепа 4 шілде, дүйсенбі күні екі рет болатынын жариялап, 1892 жылдың шілде айында қосымша бір күн қосты. Американың тәуелсіздік күніне орай жасалған бұл өзгеріс, америкалықтармен сауданың күшеюіне байланысты болуы мүмкін. Осылайша аралдар АҚШ-пен бір күнді бөліседі. 2011 жылы тәуелсіз Самоа үкіметі Австралия мен Жаңа Зеландиямен бірдей күнді бөлісу үшін батыс жағына қайта жылжуды шешті. Негізгі сауда серіктестерінен бір күн қалып қою, Самоада аптасына тек төрт жұмыс күніне ғана мүмкіндік берді. 30 желтоқсан күні өткізілген бұл өзгерісте жұмыскерлерге "жоғалған" күн үшін жалақы төленді. Сонымен қатар, көршілес Токелау да осы күні жылжыды. Басқа бір жайт, Савайи аралынан алғашқы рет алынған құрлықтағы тау жыныстарының үлгілері, арал тізбегіндегі классикалық "ыстық нүкте" моделіне сәйкес келмейді, олар бірнеше миллион жылға кем. Осы фактілер кейбір ғалымдарды Самоа аралдары ыстық нүктелердің әсерінен пайда болған жоқ деген қорытындыға әкелді. Деректердің ыстық нүктелердің пайда болу теориясымен үйлеспеуіне бір себеп – арал тізбегінің Тонга шұңқырының солтүстігінде орналасқандығы. Тағы бір теория бойынша, аралдар магманың кернеулі жарықтар арқылы сіңіп өтуінен пайда болған. Алайда, 2005 жылы халықаралық команда "ыстық нүкте" моделін қолдайтын жаңа дәлелдер тапты. Олар Савайиден қосымша үлгілер жинады – аралдың терең жақтары мен жарықтарынан алынған теңіз үлгілері. Тәжірибелер көрсеткендей, бұл үлгілер бұрын алынған үлгілерге қарағанда әлдеқайда ескі, шамамен бес миллион жылға жуық, бұл "ыстық нүкте" моделіне сәйкес келеді.

2009 жылғы Самоадағы жер сілкінісі мен цунами

2009 жылы Самоа аралдары мен Тонгада болған жер сілкінісі мен цунами салдарынан 170-тен астам адам қаза тапты. 2009 жылдың 29 қыркүйегінде жергілікті уақыт бойынша сағат 06:48:11-де (29 қыркүйектегі 17:48:11 UTC) аймақта 8,1 магнитудалы су асты жер сілкінісі болды, одан кейін шағын жер сілкіністері тіркелді. Бұл 2009 жылғы ең күшті жер сілкінісі еді.

Климат

Самоаның климаты тропикалық, қарашадан сәуірге дейін жаңбырлы маусым байқалады. Оңтүстік Тынық мұхитында орналасқандықтан, аралдар тобы желтоқсан мен наурыз аралығында тропикалық дауылдарға жиі ұшырайды.