Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс фельдмаршалы (1892–1945)
German field marshal (1892–1945)
Роберт Риттер фон Грейм (туған Роберт Грейм; 22 маусым 1892 – 24 мамыр 1945) – неміс генерал-фельдмаршалы (фельдмаршал) және Бірінші дүниежүзілік соғыстағы үздік ұшқыш. 1945 жылғы сәуірде, Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы күндері, Адольф Гитлер Герман Герингтің мемлекетке опасыздық жасағаны үшін қызметтен босатып, Греймды Люфтваффе (Германия әуе күштері) бас қолбасшысы етіп тағайындады. Ол – Германия қарулы күштерінде фельдмаршал дәрежесіне көтерілген соңғы адам. 1945 жылғы мамырда нацистік Германияның капитуляциясына (басылуына) байланысты Грейм одақтастар тарапынан тұтқындалды. Ол 1945 жылғы 24 мамырда американдықтар бақылауындағы түрмеде өз-өзіне қол жұмсады.
Robert Ritter von Greim (born Robert Greim; 22 June 1892 – 24 May 1945) was a German Generalfeldmarschall (Field marshal) and First World War flying ace. In April 1945, in the last days of World War II in Europe, Adolf Hitler appointed Greim commander in chief of the Luftwaffe (German air force) after Hermann Göring had been dismissed for treason. He is the last person ever promoted to field marshal in the German armed forces. After the surrender of Nazi Germany in May 1945, Greim was captured by the Allies. He committed suicide in an American controlled prison on 24 May 1945.
Ерте өмір және мансап
Ол 1892 жылдың 22 маусымында Бавария Корольдігінің Байройт қаласында дүниеге келді. Ол полиция капитаны Людвиг Грейм мен оның әйелі Маридің екінші ұлы болды. Греймнің 1888 жылдың 5 қазанында туған әкесінің құрметіне аталған ағасы және 1911 жылдың 11 қаңтарында туған кіші қарындасы Мари Барбара болды. 1906 жылдың 18 қыркүйегінен 1911 жылдың 6 шілдесіне дейін Грейм Мюнхендегі Марсфельдтегі Бавария кадеттер корпусына (Bayerisches Kadettenkorps) оқуға түсіп, Abitur (жоғары оқу орнына түсу құқығы) алды. Грейм 1911 жылдың 14 шілдесінде Бавария армиясына қосылды. Офицерлік дайындығы барысында ол 1913 жылдың 25 ақпанында Баварияның 8-ші жауынгерлік артиллерия полкіне "Принц Генрих фон Пруссия" (Königlich Bayerisches 8. Feldartillerie Regiment „Prinz Heinrich von Preußen“), 6-шы Корольдік Бавария дивизиясының жауынгерлік артиллерия полкіне бекітілді. Грейм офицерлік дайындығын Мюнхендегі Соғыс академиясында (Bayerische Kriegsakademie) өтті. 1913 жылдың 28 қазанында Грейм лейтенант (кіші лейтенант) шеніне ие болды. 1914 жылдың сәуірінде ол Баварияның 4-ші дәрежелі Әскери Еңбек орденімен (Militärverdienstorden des Königreichs Bayern 4. Klasse) марапатталды, себебі ол 8-ші жауынгерлік артиллерия полкінің 1-ші батальонының оқ-дәрі колоннасында қызмет еткен.
He was born as Robert Greim on 22 June 1892 in Bayreuth in the Kingdom of Bavaria, a state of the German Empire, the second son of police Hauptmann Ludwig Greim and his wife Marie. Greim had an older brother Ludwig, named after his father, born 5 October 1888, and a younger sister Marie Barbara born 11 January 1911. From 18 September 1906 to 6 July 1911, Greim attended the Bavarian Cadet Corps (Bayerisches Kadettenkorps) on the Marsfeld in Munich and graduated with his Abitur (university entry qualification). Greim joined the Bavarian Army on 14 July 1911. During his officer training, he was posted to the Royal Bavarian 8th Field Artillery Regiment "Prinz Heinrich von Preußen" (Königlich Bayerisches 8. Feldartillerie Regiment „Prinz Heinrich von Preußen“), a field artillery regiment of the 6th Royal Bavarian Division on 25 February 1913. Greim received his officer training at the War Academy (Bayerische Kriegsakademie) in Munich. On 28 October 1913, Greim was commissioned as a Leutnant (second lieutenant). In April 1914, he received the Bavarian Military Merit Order 4th Class (Militärverdienstorden des Königreichs Bayern 4. Klasse) for service with the ammunition column of 1st battalion of his 8th Field Artillery Regiment.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылы тамызда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Грем полкі Баварияның мұрагер ханзадасы, генерал-оберст Руппрехттің басқаруындағы 6-шы армияға бағынышты болды. Лотарингия шайқасында батареяға қолбасшылық еткен Грем 25 тамызда Майкс Дюсвилль маңындағы шайқаста көзге түсті. 8-ші далалық артиллерия полкі 24 қыркүйекке дейін Нанси шайқас аймағында тұрды, содан кейін Сен-Михельге көшірілді. Бои-д’Айлиде (Айли орманы) болған шайқаста Грем 1914 жылдың қараша айында 2-сыныпты Темір крестпен (Eisernes Kreuz 2. Klasse) марапатталды. 1915 жылдың 9 наурызында Грем 8-ші далалық артиллерия полкінің 1-ші батальонында адъютант болып тағайындалды. Сол күні ол жолаушы ретінде алғашқы рейсін жасады. Ұшу оны Сен-Михель мен Флирей арасындағы фронт арқылы, содан кейін Тульдің солтүстік жаққа, шамамен жаудың желісінің артына алып барды, онда Грем Сен-Михель мен Понт-а-Муссон арасындағы 26 француз артиллериялық позициясын байқады. Осы әуедегі барлау барысында Грем өз байқауларын егжей-тегжейлі жазып алды. 10 тамызда Грем Feldflieger Abteilung 3b (FFA 3b – Далалық ұшқыш бөлімі 3b) құрамында әуе бақылаушысы болып оқуға кірісті.
When World War I started in August 1914, Greim's regiment was subordinated to the 6th Army under its commander in chief Generaloberst Rupprecht, Crown Prince of Bavaria. Greim, who commanded a battery during the Battle of Lorraine, distinguished himself on 25 August in the fighting near Maixe Deuxville. The 8th Field Artillery Regiment stayed in the combat area of Nancy until 24 September and then relocated to Saint Mihiel. During combat in the Bois d'Ailly (Ailly Wood), Greim earned the Iron Cross 2nd Class (Eisernes Kreuz 2. Klasse) in November 1914. On 9 March 1915, Greim became an adjutant with the 1st battalion of the 8th Field Artillery Regiment. That day, he made his maiden flight as a passenger. The flight took him across the front between Saint Mihiel and Flirey and then to the northern outskirts of Toul, approximately behind enemy lines where Greim observed the 26 French artillery positions between Saint Mihiel and Pont à Mousson. During this aerial reconnaissance flight, Greim took detailed notes of his observations. On 10 August, Greim began his training as an aerial observer with the Feldflieger Abteilung 3b (FFA 3b—Field Flying Company 3b).
Неміс әуе қызметімен
1915 жылы 10 қазанда Грем Albatros C. I ұшағында әуе бақылаушысы ретінде ұшып жүрген кезде, француздық Spa.69 эскадрильясынан Farman MF.11 ұшағын атып түсірді. "Фарман" Дюснудс маңында құлап, сержант Анри Махиен мен лейтенант Анри Мерильон қаза тапты. 16 қазанда ФФА 3b-нің қолбасшысы гауптман Герман Поль III Бавария корольдік корпусына (III. Königlich Bayerisches Armee Korps), Гремді FFA 3b-ге ресми түрде ауыстыру туралы өтініш жіберді. Өтініш 28 қазанда мақұлданды және Грем Luftstreitkräfte (Германия әуе күштері) құрамына кірді. 1916 жылы 22 маусымда Гремнің ұшқышы, унтер-офицер Алоис Хосп, дала госпиталінде алған жарақатынан көз жұмды. Оны Sous Lieutenant Чарльз Нунгесер атып түсіріп, жаралаған. 3 тамызда Грем Руяулкурт маңындағы әуежайда орналасқан Artillerieflieger Abteilung 204 (AFA 204—Артиллериялық әуе бөлімі 204) құрамына ауыстырылды. Ол сондай-ақ Соммада AFA 204 құрамында қызмет етті. Ұшқыш дайындығын аяқтағаннан кейін Грем 1917 жылы 22 ақпанда FA 46b-ге қосылды.
On 10 October 1915, while flying as an aerial observer on a Albatros C. I, Greim shot down a Farman MF.11 from French Escadrille Spa.69. The Farman crashed near Deuxnouds, killing Sergeant Henri Mahien and Lieutenant Henri Mérillion. On 16 October, Hauptmann Hermann Pohl, the commanding officer of FFA 3b, sent a telegram to the III Royal Bavarian Corps (III. Königlich Bayerisches Armee Korps), requesting Greim's official transfer to the FFA 3b. The request was approved on 28 October and Greim became a member of the Luftstreitkräfte (German Air Service). On 22 June 1916, Greim's pilot Unteroffizier Alois Hosp died of wounds in a field hospital. He was shot down and wounded by Sous Lieutenant Charles Nungesser. On 3 August, Greim was transferred to the Artillerieflieger Abteilung 204 (AFA 204—Artillery Flying Company 204) which was based at an airfield near Ruyaulcourt. He also served with AFA 204 over the Somme. After undergoing pilot training, Greim joined FA 46b on 22 February 1917.
Ұшқыштардың ұшқышы ретінде
1917 жылы сәуір айында Jagdstaffel 34 (Jasta 34 – 34-ші истребитель эскадрильясы) құрамына ауысты. 1917 жылы 25 мамырда әуеде жеңіске жетті, ал сол күні 1-сыныпты Темір крест орденімен (Eisernes Kreuz 1. Klasse) марапатталды. Грем 1917 жылы 17 қаңтарда Oberleutnant (бірінші лейтенант) шеніне көтерілді. 19 маусымда оған Jasta 34 эскадрильясының басшылығы тапсырылды. Грем 1917 жылы 16 тамызда Sopwith 1½ Strutter ұшағын атып түсірген кезде «ұшқыш-эсс» атағын алды. 16 қазанға дейін оның жеңістерінің саны жетіге жетті. 1918 жылдың ақпан айына дейін оның сәттіліктері азайды. 11-і күні ол расталмаған жеңіске қол жеткізді, ал 18-і күні сегізінші әуе жеңісін тіркеді. 1918 жылы 21 наурызда, тоғызыншы жеңісі күні Грем 10-шы жауынгерлік топтың қолбасшысы болды. Ол кем дегенде 18 маусымға дейін олармен бірге ұшып, 15-ші сәттілігін бағындырды. 1918 жылы 27 маусымда Грем Bristol Fighter ұшағымен шайқас кезінде ұшағының қозғалтқыш қақпағын жоғалтты. Қозғалтқыш қақпағының түсуі оның жоғарғы қанатын, сондай-ақ төменгі сол жақ қанат тіреуін зақымдады, бірақ Грем ұшақты сәтті жерге қондырды. 1918 жылдың 7 тамызында ол 9-шы жауынгерлік топқа қолбасшылық етіп, 16-шы жеңісін тіркеді. 23 тамызда ол Vizefeldwebel Иоганн Пюцпен бірлесіп, ұшақтармен броньды танктерге жасалған алғашқы сәтті шабуылға қатысты. 27 қыркүйекте ол 9-шы жауынгерлік топ құрамында ұшып келе жатып 25-ші ұшақты атып түсірді. 1918 жылдың қазан айында Jasta 34 эскадрильясына қайта оралды. Эскадрилья Рихтгофеннің «Ұшқыштар циркі» құрамындағы Jagdgeschwader I эскадрильясынан алынған «қалдықтармен» қайта жабдықталды. Жаңа жабдық бұрынғы Albatros және Pfalz истребительдеріне қарағанда жақсырақ болғандықтан жылы қарсы алынды. Гремнің соңғы үш жеңісі осы кезеңде Albatros D. Vs, Fokker Triplanes және Fokker D. VIIs ұшақтарында ұшқанда тіркелді. Соғыс аяқталғанға дейін ол 28 жеңіске жетті және 8 қазанда Pour le Mérite орденімен марапатталды. 1920 жылы 23 қарашада Гремге Баварияның Макс Жозеф әскери ордені (Militär Max Joseph Orden) табысталды. Бұл орден оны рыцарь (Ritter) дәрежесіне көтеріп, оған осы құрметті атақты және «фон» префиксін қосуға мүмкіндік берді. Осылайша Роберт Грем Роберт Риттер фон Грем атанды.
He transferred to Jagdstaffel 34 (Jasta 34—34th Fighter Squadron) in April 1917. He scored an aerial victory on 25 May 1917, and on the same day he received the Iron Cross 1st Class (Eisernes Kreuz 1. Klasse). Greim was promoted to Oberleutnant (First Lieutenant) on 17 January 1917. On 19 June, he was given command of Jasta 34. Greim became an ace on 16 August 1917, when he shot down a Sopwith 1½ Strutter. By 16 October, his victory tally totaled seven. There was a lull in his successes until February 1918. On the 11th, he had an unconfirmed victory and on the 18th he claimed aerial victory number eight. On 21 March 1918, the day of his ninth credited victory, Greim became Commanding Officer of Jagdgruppe 10. He flew with them until at least 18 June, when he notched up his 15th success. On 27 June 1918, while Greim was engaging a Bristol Fighter, his aircraft lost its cowling. The departing cowling damaged his top wing, along with the lower left interplane strut, but Greim managed to land the machine successfully. By 7 August 1918 he was commanding Jagdgruppe 9, and scored his 16th victory. On 23 August, he cooperated with Vizefeldwebel Johann Pütz in what was arguably the first successful assault by aircraft on armored tanks. On 27 September, he scored kill number 25 while flying with Jagdgruppe 9. He returned to Jasta 34 in October 1918. The Jasta had been re equipped with 'cast offs' from Richthofen's Flying Circus, Jagdgeschwader I. The new equipment was warmly welcomed as being superior to the older Albatros and Pfalz fighters that they had been previously equipped with. Greim's final three victories came during this time, while he was flying Albatros D. Vs, Fokker Triplanes, and Fokker D. VIIs. By the war's end he had scored 28 victories and had been awarded the Pour le Mérite on 8 October. On 23 November 1920, Greim was also awarded the Bavarian Military Order of Max Joseph (Militär Max Joseph Orden), this award made him a knight (Ritter), and allowed him to add both this honorific title and the style 'von' to his name. Thus Robert Greim became Robert Ritter von Greim.
Соғыс аралық кезең
1919 жылы Грем Баварияға оралып, өз полкіне (8-ші Бавария артиллериясы) қайта қосылды және 1920 жылдың 31 наурызында Рейхсверден гауптман шенімен босатылды. Содан кейін ол Мюнхендегі Людвиг Максимилиан университетіне түсіп, құқықтануды оқыды және Рудольф Гесспен қарым-қатынасын жаңартты. Гесс Мюнхенде оқыған студент және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гремнің басшылығымен кейде ұшқан бұрынғы ұшқыш болды, олардың бөлімшелері Госселиде орналасқан кезде. 1920 жылдың 2 қыркүйегінде Грем Элис Вильгельмина Адельхайд Браунға үйленді. Гремнен алты жас үлкен Алиса, Гремнің бөлімшесіндегі ұшқыш, 1918 жылдың 9 қазанында қаза тапқан лейтенант Ханс Браунның жесірі және Олимпиада жүлдегері болды. 1921 жылдың 1 шілдесінде олардың ұлы Хьюберт дүниеге келді. Алиса Гизела мен Саша есімді екі қызын осы үйге әкелді. Кейіннен Хьюберт Иоганн Райтелдің қызы Аннелизеге үйленді. 10 ай бойы ол Мюнхендегі әуе почта станциясын басқарды. Бұл оның мансабындағы маңызды бетбұрыс болды, себебі 1920 жылы ол болашақ Германия армиясының үгіт-насихат шебері Адольф Гитлерді сәтсіз Капп төңкерісін бақылау үшін Берлинге ұшырды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Гитлермен бірге Баварияда болған көптеген адамдар да нацистік кезеңде танымал болды. Германияға оралғаннан кейін Грем 1923 жылғы төңкеріске қатысты; берілген нацист ретінде ол "соғыс аяқталғанға дейін Гитлерге адал болды".
By 1919, Greim had returned to Bavaria and rejoined his regiment (8th Bavarian Artillery) and was discharged from the Reichswehr on 31 March 1920 holding the rank of Hauptmann. He then enrolled in the Ludwig Maximilian University of Munich where he studied jurisprudence and rekindled his relationship with Rudolf Heß. Heß was also a student in Munich and a former pilot during World War I who had occasionally flown under the command of Greim while both their units were based at Gosselies. On 2 September 1920, Greim married Alice Wilhelmine Adelheid Braun, née Landauer. Alice was six years older than Greim and the widow of Leutnant Hanns Braun, a pilot in Greim's unit who was killed in action on 9 October 1918 and an Olympic medalist. On 1 July 1921, their mutual son Hubert was born. Alice had brought two daughters, Gisela and Sascha, into the marriage. Hubert would later marry Johann Raithel's daughter Anneliese. For 10 months, he ran the air postal station in Munich. This was the key turning point in his career, as in 1920 he flew the up and coming German army propaganda instructor Adolf Hitler to Berlin as an observer of the failed Kapp Putsch. Many other people from Hitler's years in Bavaria immediately after World War I also rose to prominence in the Nazi era. Upon his return to Germany, Greim took part in the 1923 putsch; as a convinced Nazi he "remained utterly committed to Hitler to the very end of the war".
Қытайда
1924 жылы Грем, Ричард Уолтер, Роберт Хейберт және Вернер Шарлоттенбургпен бірге, Чан Кайшы үкіметімен Сунь Ятсен бастаған Кантондағы Қытай әуе күшін құруға көмектесу үшін шақырылды. SS Trier кемесімен сапарлаған ұшқыштар 13 қыркүйекте Гонконгқа жетті. Кеңес Одағы да Қытайға әскери кеңесшілер жіберді, олардың ішінде Грем Қытайда жүргенде танысқан Василий Блюхер мен Константин Рокоссовский болды. 1925-1926 жылдардың шегінде оның әйелі Элис және ұлы Губерт Кантонға Гремге қосылып, SS Coblenz кемесімен сапарлады. 1927 жылдың сәуір айының басында Грем отбасымен бірге Кантоннан шығып, Транссибір теміржолымен Харбин, Мәскеу және Варшава арқылы өтіп, 1927 жылдың 1 мамырында Мюнхенге келді. Мәскеуде Грем ұзақ жылдар бойы мектепте және соғыста дос болған Йозеф Рёмерге кеңестік байланыстарды орнатуға көмектесе алмады. Рёмер коммунист және нацизмге қарсы неміс қарсылығының мүшесі болды, кейін 1934 жылы Дахау концлагеріне қамалды. 1939 жылы Грем Рёмердің түрмеден босатылуына септігін тигізді. 1944 жылдың 19 маусымында Рёмер қайтадан тұтқындалып, Халық сотында (Volksgerichtshof) сотталғанда, Грем оған көмектесе алмады, Рёмер өлім жазасына кесіліп, 1944 жылдың 25 қыркүйегінде атылды.
In 1924, Greim, together with Richard Walter, Robert Heibert and Werner Charlottenburg, was recruited by the Chiang Kai shek government to help build a Chinese air force in Canton initially led by Sun Yat sen. Traveling by ship on the SS Trier, the pilots arrived in Hong Kong on 13 September. The Soviet Union had also sent military advisers to China, among them Vasily Blyukher and Konstantin Rokossovsky whom Greim befriended during his stay in China. Around the turn of the year 1925/26, his wife Alice and son Hubert joined Greim in Canton, making the journey on the SS Coblenz. In early April 1927, Greim and his family left Canton, taking the Trans–Siberian Railway via Harbin, Moscow and Warsaw, arriving in Munich on 1 May 1927. In Moscow, Greim failed to help a longtime school and war friend, Josef Römer, with establishing contact to the Soviets. Römer, who was a communist and member of the German resistance to Nazism, was later imprisoned in 1934 in the Dachau concentration camp. In 1939, Greim was instrumental in getting Römer released from prison. When Römer was again arrested and tried before the People's Court (Volksgerichtshof) on 19 June 1944, Greim was unable to help further, Römer was sentenced to death and executed on 25 September 1944.
Нацизм
1933 жылы Герман Геринг Греймді Германияның әуе күштерін қайта құруға көмектесуге шақырды. Веймар республикасының соңғы күндері Кеңес Одағының Липецк қаласы маңында құрылған құпия ұшу мектебі жабылуынан кейін ол бірінші истребитель ұшқыштар мектебінің командирі болып тағайындалды. 1919 жылғы Версаль келісімінің шарттарына сәйкес Германияға әуе күштеріне ие болуға тыйым салынғандықтан, ол өз ұшқыштарын жасырын түрде даярлады. 1934 жылдың 1 қаңтарында Грейм Рейхсверге қосылды және сол күні майор (майор) шеніне ие болды. Ұйымдық тұрғыдан ол 7-ші (Бавариялық) артиллериялық полкке (7. (Bayerisches) Artillerie Regiment), 7-ші дивизияға және Рейхслюфтфартминистрлігінің (RLM—Авиация министрлігі) 3-ші Ұшқыштар инспекциясына бағындырылды. 1 мамырда оған Манфред фон Рихтхофеннің құрметіне аталған, Доберицте орналасқан Jagdgeschwader 132 "Richthofen" (JG 132—132-ші истребитель авиаэскадрильясы) I тобының басшылығы тапсырылды. Бұл бөлім Reklamestaffel Mitteldeutschland (Орталық Германия жарнамалық эскадрильясы) деген жасырын атымен де белгілі болды. Ол 1935 жылдың 1 сәуірінде Inspekteur der Jagdflieger (Истребитель авиациясы инспекторы) болып тағайындалғанға дейін осы лауазымда болды. I. JG 132 тобының басшылығы майор Курт Бертрам фон Дёрингке жүктелді. 1935 жылдың 14 маусымында Грейм Дармштадт маңындағы Гризейм әуежайында орналасқан Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug (Германияның жолсерпе ұшу зерттеу институты) -на сапар шекті. Ол DFS 230 көліктік жолсерпесін жасауға негіз болған жолсерпе прототипін тексеріп, сынақтан өткізді. Сол күні ол алғаш рет 23 жасар сынақ ұшқышы Ханна Рейчпен кездесті. 9 қыркүйекте Грейм LZ 127 Graf Zeppelin дирижаблімен Бразилияға сапар шегіп, 12 қыркүйекте Ресифеге жетті. Ол жерде бұрынғы Бірінші дүниежүзілік соғыс әрілесі Иоганн Пюцпен бірге Сан-Педро да-Алдейя және Сантосқа Junkers Ju 52 ұшағымен бірнеше рет ұшты. Сапарының себептері әлі де нақты емес. Ол 2 қазан күні Германияға оралып, LZ 127 Graf Zeppelin дирижаблімен Фридрихсхафен әуежайына келді. 1938 жылдың 1 ақпанында Грейм генерал-майор (бригадир генерал) шеніне көтерілді. 1938 жылы Грейм Люфтваффе зерттеу бөлімінің басшылығын қабылдады.
In 1933, Hermann Göring invited Greim to help him to rebuild the German Air Force. He was appointed to command the first fighter pilot school, following the closure of the secret flying school established near the city of Lipetsk in the Soviet Union during the closing days of the Weimar Republic. Germany had been forbidden to have an air force under the terms of the Treaty of Versailles of 1919, so it trained its pilots in secret. On 1 January 1934, Greim joined the Reichswehr and was promoted to Major (major) that day. Organizationally, he was assigned to both the 7th (Bavarian) Artillery Regiment (7. (Bayerisches) Artillerie Regiment), which was subordinated to the 7th Division, and to the Flieger Inspektion 3 (3rd Flyer Inspection) of the Reichsluftfahrtministerium (RLM—Ministry of Aviation). On 1 May, he was given command of I. Gruppe of Jagdgeschwader 132 "Richthofen" (JG 132—132nd Fighter Wing), based in Döberitz, a fighter group named after Manfred von Richthofen. The unit was also known under its cover name Reklamestaffel Mitteldeutschland (Advertisement Squadron Middle Germany). He held this position until 1 April 1935 when he was appointed Inspekteur der Jagdflieger (Inspector of Fighters). Command of I. Gruppe of JG 132 was then passed on to Major Kurt Bertram von Döring. On 14 June 1935, Greim visited the Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug (German Institute for Glider Research) based at the Griesheim Airfield near Darmstadt. He inspected and tested a prototype glider leading to the development of the DFS 230 transport glider. That day, he for the first time met the then 23 year old test pilot Hanna Reitsch. On 9 September, Greim traveled on LZ 127 Graf Zeppelin to Brazil, arriving in Recife on 12 September. There, together with his former World War I comrade Johann Pütz, they made multiple flights on a Junkers Ju 52 to São Pedro da Aldeia and Santos. The reasons for his journey remain unclear. He returned to Germany on 2 October, arriving at Friedrichshafen Airfiled on LZ 127 Graf Zeppelin. On 1 February 1938, Greim was promoted to Generalmajor (—brigadier general). In 1938, Greim assumed command of the Luftwaffe research department.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Польшалық науқан аяқталғаннан кейін фон Грем Ұлыбритания шайқасына қатысқан 5-ші Флайеркорпстың (5-ші әуе корпусының) командирі болды. Грем 1940 жылдың 1 қаңтарында генерал-майор (Generalleutnant) және 19 шілдеде ұшқыштар генералы (General der Flieger) атағын алды. 1941 жылы Шығыс майданында оның корпусы бөлініп, «Сондерштаб Крим» деп аталды. 1942 жылдың сәуірінде ол Смоленсктегі Luftwaffenkommando Ost командашысы болды, өйткені оның корпусы сол жердегі алдыңғы шепте 8-ші Флайеркорпстың орнын басты. 1943 жылдың ақпан айында фон Гремге операциялар кезінде Орталық армия тобын қолдауды жалғастырған 6-шы Luftflotte басшылығы тапсырылды. «Цитадель» операциясының аясында фон Гремнің Luftflotte 1943 жылдың шілдесінде 730 ұшақпен қамтамасыз етті. Ауыр шығындарға байланысты 1944 жылдың маусым айына дейін шамамен 50 ғана ұшақ қолданысқа жарамды болды. 1942 жылдың 30 желтоқсанында оның ұлы Губерт соғыс тұтқынына алынды. Губерт генерал-лейтенант Юлиус Маймбергтің 11-ші эскадрильясындағы «Рихтгофен» 2-ші Ягдгешвадерде Солтүстік Африкада қызмет еткен батальон командирі болды. Ұшағына зениттік артиллериядан оқ тиген соң, ол Messerschmitt Bf 109 G 4 trop (Werknummer 16069 – заводтық нөмірі) ұшағымен Табарка мен Айн Драхам маңына мәжбүрлі түрде қонды.
After the end of the Polish campaign, von Greim became commander of the 5th Fliegerkorps (5th Air Corps) which participated in the Battle of Britain. Greim was promoted to Generalleutnant (—major general) on 1 January 1940 and to General der Flieger (general of the aviators) on 19 July. In 1941, on the Eastern Front, his corps split up and renamed Sonderstab Krim. In April 1942 he became commander of Luftwaffenkommando Ost in Smolensk, as his korps replaced the 8th Fliegerkorps in the front area there. In February 1943, von Greim was given command of Luftflotte 6, which continued to support Army Group Centre in its operations. As part of Operation Citadel, von Greim's Luftflotte provided 730 aircraft in July 1943. Due to high losses, by June 1944 only around 50 aircraft were operational. On 30 December 1942, his son Hubert was taken prisoner of war. Hubert was a fighter pilot in Oberleutnant Julius Meimberg's 11. Staffel of Jagdgeschwader 2 "Richthofen" serving in North Africa. He made a forced landing in his Messerschmitt Bf 109 G 4 trop (Werknummer 16069—factory number) near Tabarka and Aïn Draham when his aircraft had been hit by anti aircraft artillery.
Берлин, 1945 жылдың сәуір айы
1945 жылдың қаңтарында фон Грем Гитлермен келісім жасады: "Фюрерге сенген мен, және оны құрт, әлі де оған сенемін. Мен сатқын бола алмаймын. Мен емеспін!" 1945 жылы 24 сәуірде полковник Николаус фон Белоу Гитлердің бұйрығын орындап, Гремге дереу Берлиндегі Фюрербункерге баруға нұсқау берді. Сол күні сағат 23:45-те Грем Люфтваффе штабының бастығы генерал-флайер Карл Коллерге телефон соғып, Берлиндегі жағдай туралы ақпарат сұрады. Қосымша мәліметі бар Коллер телефон арқылы сөйлескісі келмеді. 25 сәуір күні сағат 11:00-де Грем мен Коллер жеке кездесті және Грем Гитлер айналасындағы жағдайдың нашарлауы туралы хабардар болды. Грем кейін Ханна Рейчті Леопольдскрон сарайынан алды, содан кейін екеуі Юнкерс Ju 188 ұшағын Нюбиберг әуеайлағынан Рехлинге дейін ұшып кетті. Берлин Берлин шайқасы кезінде кеңес әскерлерімен қоршалып алынған кезде, Грем Гитлердің бұйрығына жауап ретінде Рейчпен бірге Рехлиннен Берлинге ұшып келді. Бастапқыда олар Люфтваффе орталық сынақ полигонының, Erprobungsstelle Rechlin әуеайлағынан Gatow (оңтүстік-батыс Берлиннің ауданы) Focke Wulf Fw 190 ұшағында ұшып кетті. Кокпитте тек пилотқа орын болғандықтан, Рейч ұшақтың құйрығына кіріп, кішкентай авариялық тесік арқылы ұшаққа өтті. Ұшуды Хабтман Ханс Дортенманның басшылығындағы Jagdgeschwader 26-дан он екі Fw 190 ұшағы сүйемелдеді. Гатовқа қонғаннан кейін олар Канцлерлікке (Chancellery) ұшып бару үшін ұшақтарды ауыстырды; алайда олардың Fieseler Storch ұшағы Grunewald үстінде зениттік оққа түсті. Грем оң аяғына оқ тиіп, әрекетке қабілетсіз болды, бірақ Рейч газ және рульдік басқаруға жетіп, Бранденбург қақпасының жанындағы Тиергартендегі импровизацияланған әуе жолағына қонуға қол жеткізді. Олар тікелей Фюрербункеріне барды, онда Гремнің жарақаты емделді. Содан кейін Гитлер Гремді генерал-оберсттан генерал-фельдмаршалға (фельдмаршал) көтерді, оны осы атаққа ие болған соңғы неміс офицері етіп, Герман Герингтің орнына Люфтваффе бас қолбасшысы етіп тағайындады, Геринг жақында опасыздық жасағаны үшін қызметтен босатылған болатын. Осылайша Грем үшінші рейх кезінде Германия әуе күштеріне басшылық еткен екінші адам болды. Алайда Еуропадағы соғыстың аяқталуы жақындағандықтан, ол Люфтваффеде Oberbefehlshaber ретінде аз ғана уақыт қызмет етті. 28 сәуірде Гитлер Риттер фон Гремге Берлиннен кетуді бұйырды және Рейчтің оны Плонға ұшыруын, онда ол Генрих Гиммлерді опасыздық айыбымен қамауға тиіс еді. Сол түні екеуі Берлиннен шығып, Тиергартен әуеайлағынан шағын Arado Ar 96 ұшағымен ұшып кетті. Советтердің 3-ші шок армиясының сарбаздары Гитлер қашып кеткенін көрді деп қорқып қалды. Соғыстан кейінгі сұхбатында Рейч: "Біздің Фюреріміздің қасында өлмегеніміз ең қара күн болды", - деді.
As late as January 1945, von Greim made a commitment to Hitler: "I who believed in the Führer – and damn it, still believe in him. I can not become a traitor. Not me!" On 24 April 1945, Oberst Nicolaus von Below implemented Hitler's order and instructed Greim to immediately travel to the Führerbunker in Berlin. At 23:45 that day, Greim called General der Flieger Karl Koller, the Chief of the Luftwaffe General Staff, requesting information about the situation in Berlin. Koller, who had additional information to share, did not want to talk over the phone. At 11:00 on 25 April, Greim and Koller met in person and Greim was informed about the deteriorating situation around Hitler. Greim then picked up Hanna Reitsch from Schloss Leopoldskron before the two took a Junkers Ju 188 from Neubiberg Airfield to Rechlin. With Berlin encircled by Soviet forces during the Battle of Berlin, Greim flew into Berlin from Rechlin with Reitsch, in response to Hitler's order. Initially they flew from the central Luftwaffe test facility airfield, the Erprobungsstelle Rechlin to Gatow (a district of south western Berlin) in a Focke Wulf Fw 190. As the cockpit had room for only the pilot, Reitsch flew in the tail of the plane, getting into it by climbing through a small emergency opening. The flight was escorted by twelve other Fw 190s from Jagdgeschwader 26 under the command of Hauptmann Hans Dortenmann. Having landed in Gatow, they changed planes to fly to the Chancellery; however, their Fieseler Storch was hit by anti aircraft fire over the Grunewald. Greim was incapacitated by a bullet in the right foot, but Reitsch was able to reach the throttle and joystick to land on an improvised air strip in the Tiergarten, near the Brandenburg Gate. They drove directly to the Führerbunker, where Greim's wound was dressed. Then Hitler promoted Greim from Generaloberst to Generalfeldmarschall (field marshal), making him the last German officer ever to achieve that rank and appointed him as commander in chief of the Luftwaffe, to replace Hermann Göring, whom he had recently dismissed in absentia for treason. Greim thus became the second man to command the German Air Force during the Third Reich. However, with the end of the war in Europe fast approaching, his tenure as Oberbefehlshaber der Luftwaffe lasted only a few days. On 28 April, Hitler ordered Ritter von Greim to leave Berlin and had Reitsch fly him to Plön, so that he could arrest Heinrich Himmler on the charge of treason. That night, the two left Berlin, taking off from the Tiergarten air strip in a small Arado Ar 96 aircraft. Soldiers of the Soviet 3rd Shock Army feared they had just seen Hitler escape. In a post war interview, Reitsch said, "It was the blackest day when we could not die at our Führer's side."
Өлім
8 мамырда, Германияның капитуляциялаған күні, Грейм Австрияда американдық әскерлерге түсті. Оның тұтқынға алғандарға алғашқы айтқаны: "Мен Люфтвафенің басшысымын, бірақ менде Люфтвафе жоқ" болды. Грейм 24 мамырда Зальцбург түрмесінде өзіне-өзі қол жұмсады.
On 8 May, the same day as the surrender of Germany, Greim was captured by American troops in Austria. His initial statement to his captors was reportedly "I am the head of the Luftwaffe, but I have no Luftwaffe". Greim committed suicide in prison in Salzburg on 24 May.