Кіріспе
Германия фельдмаршалы Максимилиан Мария Жозеф Карл Габриэль Ламорал Рейхсфрайхер фон унд цу Вайхс ан дер Глон (12 қараша 1881 жылы туған, 27 қыркүйек 1954 жылы қайтыс болған) – екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистік Германияның Вермахтындағы неміс генерал-фельдмаршалы. Аристократиялық отбасында туған Вайхс 1900 жылы Бавария кавалериясына қосылып, Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол Польшаға басып кіру кезінде XIII корпустың қолбасшысы болды. Кейіннен Франция, Югославия және Кеңес Одағына басып кіру кезінде 2-ші армияға қолбасшылық етті. 1942 жылдың тамызында «Көк операция» (Case Blue) кезінде, Германияның Оңтүстік Ресейге жасаған шабуылында, ол B армия тобының командирі болып тағайындалды. 1944 жылы Вайхс Балқандағы F армия тобын басқарды, ол Грекиядан және Югославияның көп бөлігінен неміс әскерлерінің шегінісін қадағалады. Нюрнберг процесінде Вайхс Балқанда жасалған соғыс қылмыстарына қатысқан деп айыпталды және АҚШ армиясының тұтқындар сотында (Hostages Trial) қатысуға жоспарланған. Ол сотталмай немесе үкім шығарылмай, «медициналық себептермен» сот процесінен алынды.
Maximilian Maria Joseph Karl Gabriel Lamoral Reichsfreiherr von und zu Weichs an der Glon (12 November 1881 – 27 September 1954) was a German Generalfeldmarschall (Field marshal) in the Wehrmacht of Nazi Germany during World War II. Born into an aristocratic family, Weichs joined the Bavarian cavalry in 1900 and fought in the First World War. At the outbreak of the Second World War he commanded the XIII Corps in the invasion of Poland. He later commanded the 2nd Army during the invasions of France, Yugoslavia and the Soviet Union. In August 1942 during Case Blue, the German offensive in southern Russia, he was appointed commander of Army Group B. In 1944, Weichs commanded Army Group F in the Balkans overseeing the German retreat from Greece and most of Yugoslavia. During the Nuremberg Trials, Weichs was implicated in war crimes committed in the Balkans, and was scheduled to take part in the US Army's Hostages Trial. He was removed from the proceeding for "medical reasons" without having been judged or sentenced.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1881 жылы аристократиялық отбасында дүниеге келген Максимилиан фон Вайхс 1900 жылы Бавария кавалериясына қабылданды және Бірінші дүниежүзілік соғысқа штаб офицері ретінде қатысты. Соғыстан кейін ол жаңа құрылған Рейхсверде қызметін жалғастырып, бірнеше Бас штаб лауазымында жұмыс істеді.
Соғыс аралығы
3-ші атқыштар дивизиясынан 1935 жылдың қазан айында құрылған Германияның 1-ші танк дивизиясын басқаруға тағайындалды. Ол бөлімді бас қолбасшы Вернер фон Фричті әсер қалдырған жаттығуларда жетектеді. Вейхтың аристократиялық тегі мен атты әскердегі тәжірибесі Германияның жаңарып келе жатқан әскеріндегі осы әскери элиталардың әлі де күшті ықпалын көрсетті. 1937 жылдың қазан айында ол 1938 жылы Германияның Судет аймағын аннексиялауында қатысқан XIII армия корпусының командирі болды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуына дайындық мақсатында Вайхс өзінің «Вайхс» армия корпусының басшысы болып тағайындалды. Польшаның капитуляциясынан кейін ол 2-ші армияның Бас қолбасшысы болды, ол Герд фон Рундштедттың «А» армия тобының құрамындағы батыс бөлігі еді. Франция шайқасынан кейін ол Темір крестің рыцарь дәрежесімен марапатталды және генерал-оберст атағына көтерілді. Армиясын басқарып, Вайхс кейін Балқан кампаниясына қатысты. «Барбаросса» операциясына, яғни немістердің Кеңес Одағына басып кіруіне дайындық үшін Федор фон Боктың «Орталық» армия тобының құрамында 2-ші армияны басқаруға тағайындалды. 1941 жылы 2-ші армия Киев шайқасы, Смоленск шайқасы, содан кейін Вязьма және Брянск шайқастарында жетекшілік етті. 1942 жылы «Fall Blau» жоспары бойынша Вайхс жаңадан құрылған «B» армия тобын басқаруға тағайындалды. «B» армия тобы Сальмуттың 2-ші армиясынан, Хоттың 4-ші танк армиясынан және Паулюстың 6-шы армиясынан тұрды. Немец армияларынан басқа, «B» армия тобына 2-ші венгр армиясы, 8-ші итальян армиясы, 3-ші және 4-ші румын армиялары кірді. 6-шы армияға Сталинград қаласын басып алу және шамамен 800 км майданды қамту міндеті жүктелді. Кеңес әскерлерінің «Уран» операциясы оның қанаттарындағы румын әскерлерін бұзып, Сталинградтағы 6-шы армияны толық оқшаулады. Вайхс кері шегінуді ұсынғаннан кейін Гитлердің құрметінен айырылды. Салдарынан «B» армия тобының бір бөлігі Вайхстің басқаруынан алынып, Эрих фон Манштейн басқарған жаңа «Дон» армия тобының құрамына қосылды. Ақпан айының соңында қалған бөлігі Дон тобымен бірігіп, Манштейннің де басқаруындағы жаңадан құрылған «Оңтүстік» армия тобын құрады. Вайхс қолбасшылықтан босатылды. 1943 жылдың 1 ақпанында Вайхс генерал-фельдмаршал атағына ие болды. 1943 жылдың тамызында Вайхс Балқандағы «F» армия тобының командирі болып тағайындалды, ол жергілікті партизандық топтарға қарсы операцияларды басқарды. 1943 жылдың тамызынан бастап Вайхс сондай-ақ «OB Südost» – Германия басып алған Грекия мен Балқанның (Югославия, Албания және Фракия) Бас қолбасшысы болды. Оның штабы алдымен Белградта, ал 1944 жылдың 5 қазанынан бастап Вуковарда орналасты. 1944 жылдың сәуірінде Вайхс Венгриядағы барлық неміс әскерлерінің командирі болып тағайындалды. 1944 жылдың соңында ол Германияның Грекиядан және Югославияның көп бөлігінен шегінуін қадағалады.
Соғыстан кейінгі жылдар
1945 жылы 25 наурызда Вейхс әскери қызметтен кетті, ал мамыр айында американдық әскерлер оны тұтқындады. Нюрнберг процесінде Вейхстің партизандарды басу кезінде жасалған соғыс қылмыстарына қатысы бар екені айтылды. Денсаулығына байланысты ол АҚШ армиясының «Тұтқындар ісі» бойынша сотталусыз босатылды, үкім шығарылмады. Вейхс 1954 жылы 27 қыркүйекте Батыс Германияның Бонн қаласында 72 жасында қайтыс болды.