Прокул: Римский узурпатор, претендовавший на власть при Пробе в 280 г. Родом из Альбингаунума, имел связи с франками. История, биография, Римская империя.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Рим империясының узурпаторы (шамамен 281 ж. қайтыс болды)
Usurper of the Roman Empire (died c. 281)
Прокулус (шамамен 281 ж. қайтыс болды) – римдік узурпатор, «Аугуст тарихы» бойынша «ұсақ мақтанқорлардың» бірі, 280 жылы император Пробқа қарсы билікке таласқан. Бұл мәселе қазіргі таңда даулы. Прокулустың франктармен туыстық байланысы болуы мүмкін, бірақ императорлық билікке қол жеткізе алмағанда, ол олардан көмек сұрады, бірақ нәтижесіз болды. Ол Альбинганум (қазіргі Альбенга, Лигурия, Италияның солтүстік-батысы) қаласында дүниеге келген. Ол ақсүйек саналғанмен, оның ата-бабалары қарақшылар болған және оның зор байлығының бастауы солар еді. Прокулус Батыста императорлық билікке ие болғаннан кейін өзінің латифундияларындағы 2000 құлын қаруландыра алды. Ол Витурига есімді әйелге үйленген, оған «Самсо» деген лақап ат қойылған (IV ғасыр авторы «Аугуст тарихында» оның қабілеттерін «әйелге лайық емес» деп сипаттаған), және ол билікке келген кезде төрт жастағы Герениан есімді ұлы болған. Прокулус – амбициялы әскербасшы, бірнеше легионға трибун ретінде басшылық еткен. 280 жылы император Пробқа қарсы көтеріліс бастаған Лугдунум (Лион) халқы одан билікке ие болуын сұрағанда, ол оны қабылдап, Боноспен бірге өзін император деп жариялады. «Дегенмен, ол галл халқына да бір пайдасын тигізді, өйткені алеманндарды жеңді – сол кезде олар немістер деп аталған, және айқын даңққа ие болды, бірақ ол ешқашан қарақшылық тәсілмен соғыспаған» («Аугуст тарихы»).
Proculus (died c. 281) was a Roman usurper, one of the "minor pretenders" according to Historia Augusta, who would have taken the purple against Emperor Probus in 280. This is now disputed. Probably Proculus had family connection with the Franks, to whom he turned in vain when his bid for imperial power was failing. He was a native of Albingaunum (modern Albenga in Liguria in north west Italy). Though he was accounted a noble, his ancestors had been brigands and were the source of his vast wealth. Proculus was able to arm 2000 slaves of his own latifundia after seizing imperial office in the West. He was married to a woman named Vituriga, who was given the nickname "Samso" for her capabilities (considered "unwomanly" by the fourth century author of Historia Augusta), and at the time of his usurpation, he had one son, Herennianus, aged four. Proculus was an ambitious soldier, who had commanded more than one legion as tribune; when in 280 he was asked by the people of Lugdunum (Lyon) who had started a rebellion against Emperor Probus to take the purple, he accepted, proclaiming himself joint emperor with Bonosus. "He was, nevertheless, of some benefit to the Gauls, for he crushed the Alamanni — who then were still called Germans — and not without illustrious glory, though he never fought save in brigand fashion" (Historia Augusta)
Сирияда сасандықтармен шайқасып оралғаннан кейін Пробус Прокулусты солтүстікке шегінуге мәжбүр етті. Франктардан қолдау таба алмағаннан кейін, олар оны сатқындықпен Пробусқа тапсырды. Пробус Прокулусты өлтірді (шамамен 281 ж.), бірақ оның отбасын «әдеттегі шамасын сақтап, олардың кінәсіз отбасыларының өмірін де, байлығын да сақтады» (Гиббон, I.12), олар Альбинганумда қалды және «Аугуст тарихына» сәйкес, ханзадалар не қарақшылар болғысы келмейтінін мәлімдеді. Прокулустың Гиббон келтірген хаты бар, ол ойдан шығарылған болуы мүмкін, бірақ бәрібір маңызды. Ол өзінің жыныстық қабілетімен мақтана бастайды: «Прокулустан оның туысы Мейцианға сәлем. Мен Сарматиядан жүз қыз алып келдім. Олардың он біреуін бір түнді өткіздім». Гиббон Прокулус пен оның серігі Бонос туралы айта келіп, олардың «осы екі офицердің ерекше қасиеті – біреуі Бахус шайқастарындағы, екіншісі Венера шайқастарындағы шеберлігі» екенін атап өтеді.
On his return from fighting the Sassanids in Syria, Probus forced Proculus to retreat north. After failing to find support among the Franks, he was betrayed by them and handed over to Probus. Probus had Proculus killed (ca. 281), but spared his family " with his accustomed moderation, and spared the fortunes as well as the lives of their innocent families," (Gibbon, I.12) who remained at Albingaunum, declaring, according to Historia Augusta, that they wished neither to be princes nor brigands. There exists a letter by Proculus that was cited by Gibbon and that is perhaps fictitious, but notable regardless. It begins with an apparent boast about his sexual prowess: "From Proculus to his kinsman Maecianus, greeting. I have taken one hundred maidens from Sarmatia. Of these I mated with ten in a single night " Gibbon comments of Proculus and his co usurper Bonosus, a heavy drinker, that the "distinguished merit of those two officers was their respective prowess, of the one in the combats of Bacchus, of the other in those of Venus".