Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Jindo иттер тұқымы, Оңтүстік Кореяның Jindo аралынан шыққан ит.
Dog breed from Jindo Island, South Korea
Jindo иті (hangul=진돗개) – Оңтүстік Кореядағы Jindo аралының түпкілікті иті. Ол сондай-ақ rr (hangul=진도견) деп те аталады, бұрын Чиндо иті деп белгілі болған. Бұл Оңтүстік Кореяның ұлттық қазынасының бірі. Оның адалдығымен және із кесу қабілетімен танымал. Оңтүстік Кореяда қорғалатындығына байланысты, тек Jindo аралында туған иттер ғана Оңтүстік Корея Үкіметінің тексеруінен өткеннен кейін Jindo тұқымы ретінде ресми тіркелуге құқылы. Бұл тұқым 1998 жылдың 1 қаңтарында United Kennel Club және 2005 жылы Fédération Cynologique Internationale ұйымдарында тіркелді.
The Jindo dog (hangul=진돗개) is an indigenous dog native to the island of Jindo in South Korea. It is also known as rr (hangul=진도견) and formerly known as the Chindo dog. It is one of South Korea's Natural Treasures. It has a reputation for being loyal and good at tracking things. Due to its protected status within South Korea, only dogs born on Jindo Island can be officially registered as a Jindo by the Government of South Korea after an inspection. The dog was registered as a breed by the United Kennel Club on January 1, 1998 and by the Fédération Cynologique Internationale in 2005.
Сыртқы келбеті
Джиндо - екі қабатты шпиц типті иттер. Жиндоның өткір және сергек сыртқы түрі интеллектуалдық, күштілік, адалдық және ептілік туралы ой береді. Басқа да ерекшеліктері - тік тұрған, алға қарай бағытталған құлақтары.
Jindos are double coated spitz type dogs. The keen and alert appearance of the Jindo gives the impression of intelligence, strength, loyalty, and agility. Other features include forward pointing upright ears.
Аяқ
Аяқтары орташа мөлшерде, дөңгелек пішінді және қалың, берік қоңыр жастықшалармен жабдықталған. Тырнақтары қатты болып келеді және қара, қаймақты немесе сұр түсті болуы мүмкін.
The feet are of medium size, round in shape, with thick, strong tan pads. Nails are hard and may be black, cream or gray.
Қадам
Джиндо орташа ұзындықтағы қадамдармен қозғалады. Оның жүрісі шапшаң, жеңіл және серпімді, бұл Джиндоға кез келген жерде жылдам жүруге мүмкіндік береді. Алдыңғы және артқы аяқтары тік алға қарай жылғалы жасайды, шынтақтары мен тізе буындары ішке немесе сыртқа бұрылмайды. Қалыпты жүріс кезінде Джиндо басын төмен түсіреді.
The Jindo moves with strides of moderate length. It is a quick, light, elastic trot which enables the Jindo to travel quickly over any terrain. The forelegs and hind legs are carried straight forward, with neither elbows nor stifles turned in or out. At a normal walking speed, the Jindo tends to lower its head.
Бас
Ересекті иттің бас сүйегінің жоғарғы бөлігі құлақтары арасында кең және дөңгелек болуы керек, әжімдерден мүлдем құрыс болмауы тиіс. Төменгі жақ жақсы дамыған, алдыңғы жағынан қарағанда басқа дөңгелек немесе сегізбұрышты пішін беруге көмектеседі. Жүні қалың, беттен алыс тұрады. Құлақтары үшбұрышты және тік (вертикальдан сәл алға қарай иілген), бірақ басқа шпиц тұқымдарынан ерекшелігі – құлақтары екі жаққа қарай жайылып, ұшақ қанаттарына ұқсас пішін құрайды. Құлақтың ішкі жағы жақсы жүнді болуы керек, қалың шеміршектері болуы қажет. Көліктің құлақтары әдетте 5-6 айға дейін жазық жатады. Көздері бадам пішіндес. Олар қара қоңыр түсті болуы керек. Кейбір иттердің ашық қоңыр көзі болуы мүмкін, бірақ Корея Jindo Dog Association-ның пікірінше, бұл түс қолайсыз. Джиндоларда көк көз болмайды. Ақ емес иттердің мұрны қара болуы керек. Ақ иттердің ет мұрны болуы мүмкін. Мұрын пропорционалды, бірақ ауыр емес. Еріндері тартылып, қара болуы керек. Тілдің қажетті түсі – біркелкі қызғылт. Джиндода тістері тегіс орналасқан, толық тіс жиынтығы және қайшы тістеуі бар. Әдетте, аталықтардың басы үлкенірек, ал аналықтардың түлкіге ұқсас белгілері көбірек болады.
The top skull of an adult dog should be broad and rounded between the ears and free from wrinkles. The under jaw is well developed and helps give a round or octagonal shape to the head when viewed from the front. Coarse hairs stand away from the cheeks. The ears are triangular and upright (leaning forward past vertical), yet are unique among other spitz breeds for ears that splay out to the sides, creating a shape similar to airplane wings. The inside of the ears should be well furred and thick cartilage is desired. Ears on puppies normally lie flat until they are past 5–6 months. The eyes are almond shaped. They should be a shade of dark brown. Some dogs have light brown eyes but this color is not desirable according to the Korean Jindo Dog Association. Jindos do not have blue eyes. The nose should be black on non white dogs. White dogs may have flesh noses. The muzzle is well proportioned without being bulky. The lips should be taut and black. The preferred color for the tongue is solid pink. The Jindo has a complete set of evenly spaced, white teeth with a scissors bite. Typically, males have larger heads and females have more fox like features.
Биіктігі мен салмағы
Жетілген кездегі тікұшақ биіктігі еркектер үшін 19½ - 21 дюйм (немесе 48 - 53 см), ал әйелдер үшін 18½ - 20 дюйм (немесе 45 - 50 см) аралығында болуы керек. Салмағы бойына пропорционал болуы тиіс, бұл жақсы дамыған, арық сырт көрініс беруі керек, бірақ тым жеңіл немесе тым ауыр болмауы керек. Жақсы күйдегі еркек Jindo-ның салмағы 40 - 60 фунт (18 - 27 кг), ал әйел Jindo-ның салмағы 35 - 55 фунт (16 - 25 кг) болуы тиіс.
Desirable height at maturity, measured at the withers, ranges from 19½ to 21 inches (or 48 to 53 cm) for males and 18½ to 20 inches (or 45 to 50 cm) for females. Weight should be in proportion to the height, giving a well muscled, lean appearance without being too light or too heavy. The typical weight range for a male Jindo in good condition is 40 to 60 pounds (18 to 27 kg); for a female, 35 to 55 pounds (16 to 25 kg).
Құйрығы
Құйрығы қалың әрі мықты, жоғарғы сызықтың соңында бекітілген. Құйрықтың ұзындығы кем дегенде тізе буынына жететіндей болуы керек. Құйрық еркін иіліп немесе орақ пішіндесімен жоғары көтерілуі мүмкін. Құйрықтың астыңғы жағындағы түктері қалың, кермек, көп және иықтағы жүннен екі есе ұзын, соның салдарынан құйрық көтерілгенде түктер жапырақ сияқты жайылады.
The tail is thick and strong and set on at the end of the top line. The tail should be at least long enough to reach to the hock joint. The tail may be loosely curled over the back or carried over the back in a sickle position. The hair on the underside of the tail is thick, stiff, abundant, and twice as long as the coat on the shoulders, which causes the hair to fan outward when the tail is up.
Кейіпкер
Джиндо иттері адалдығымен және мейірімді мінезімен әйгілі. Джиндо иттері өте белсенді болғандықтан, оларға кең жай, серуендеу, күтім және назар қажет. Олар отбасылық тәртіпті анық сезінеді. Олардың энергиясы орташадан жоғары деңгейде болады. Егер аулада ұстаса, олардың күшті артқы аяқтарының арқасында биік секіруге қабілетті болғандықтан, қоршаудың биіктігі кем дегенде 6 фут болуы тиіс. Джиндолар белсенді және епті болғандықтан, оларға адамдармен немесе басқа иттермен үнемі араласу қажет.
Jindo dogs are well known for their loyalty and gentle nature. Since Jindo dogs are active, they need proper living space, walks, care, and attention. There is also a clear perception of family hierarchy. They are of medium to high energy. If kept in a yard, the fencing must be at least 6 feet high due to their strong hind legs that enable them to jump high. Because Jindos are active and intelligent, they require frequent interaction with people or other dogs.
Адалдық
1993 жылы 7 жасар Бэкгу (백구; 白狗; «Ақ итті» деп аударылады) есімді Джиндо тұқымды иттің, 83 жастағы Пак Бокдан (박복단) әйел тәрбиелегені, Джиндо аралынан 300 км қашықтықтағы Тэджон қаласындағы жаңа иесіне сатылды. Ит жаңа үйінен қашып, жеті айдан кейін шаршап-шалқап, бұрынғы иесі Паркке оралды. Бэкгу адал итті жеті жыл бойы өзінің алғашқы иесімен бірге қалды, ол ит табиғи себептерден өлгенше оны өсіріп бақты. Бұл оқиға Оңтүстік Кореяда үлкен қызығушылық тудырып, мультфильм, теледокументалды фильм және балалар кітабына айналды. 2004 жылы Джиндо округі иттің құрметіне туған жеріне ескерткіш орнатты. Тағы бір Джиндо, сондай-ақ Бэкгу деп аталған, сол кезде төрт жастағы еркек, Джиндо аралында иесі Пак Ван Сухпен (박완서) жалғыз өмір сүрді, иесі 2000 жылдың маусым айында бауыр ауруынан қайтыс болғаннан кейін жеті күн бойы тамақ ішпеді және қайғырды. «Чосун Ильбо» газетінің хабарлауынша, ит үш күн бойы өлген иесінің қасында болды, содан кейін басқа адамдар денесін тауып алды, жаназаға қатысты және төрт күн бойы тамақ ішпестен үйіне оралды. Корея Jindo Dog Research Institute (진돗개 시험연구소) оны өзіне қарауға алды, бірақ институт өкілі 2005 жылдан бастап ит тек тамақтандырушысымен ғана қарым-қатынас жасайтынын мәлімдеді.
In 1993, a 7 year old female Jindo named Baekgu (백구; 白狗; translated as a White Dog), raised by Park Bok dan (박복단), an 83 year old woman on Jindo Island, was sold to a new owner in the city of Daejeon which is located about 300 km (180 mi) away from the island. The dog escaped her new home and returned to her original owner, Park, after seven months, haggard and exhausted. Baekgu remained with her original owner, who decided to keep the loyal dog, until the dog died of natural causes seven years later. The story was a national sensation in South Korea and was made into cartoons, a TV documentary, and a children's storybook. In 2004, Jindo County erected a statue of Baekgu in her hometown to honor the dog. Another Jindo, also named Baekgu, a four year old male at the time who lived alone with his owner Park Wan suh (박완서) residing on Jindo Island, did not eat anything and mourned for his dead owner for seven days after the owner died from a liver disease in June 2000. According to Chosun Ilbo, the dog accompanied his dead owner for three days until other people came to find the body, followed the owner to his funeral, and came back home, not eating anything for four days. The Korean Jindo Dog Research Institute (진돗개 시험연구소) brought him under its care, but a person related to the Institute announced that the dog would not interact with anyone except for his feeder as of 2005.
Тарих
Дзинда итін 1937 жылдың ақпанында Кейджо Императорлық университетінің профессоры Тамезо Мори зерттеді және ол 1938 жылдың мамырында 朝鮮總督府 (Кореяның Бас үкіметі) Табиғи қазынасының 53-ші ретінде тіркелді. Дзинда иті 1910-1945 жылдар аралығында Кореяда жапондық үстемдік кезінде аман қалды, себебі жапон биологтары оның Жапонияның жергілікті итттеріне ұқсастығын мойындады, ал басқа корей ит тұқымдарын жапондықтар жойды. 1962 жылы Оңтүстік Корея үкіметі Дзинданы 53-ші «Табиғи қазына» (немесе «Табиғи ескерткіш») (천연기념물; 天然記念物) деп жариялады және сол жылы Мәдени мұраны қорғау заңына сәйкес, барлық тағайындалған Табиғи қазыналармен бірге қорғауға алынды. Дзиндоның ерекше статусының арқасында, таза Дзиндо аралынан шыққан Дзиндо итттерін Кореядан тысқары елдерге экспорттау өте қиын. 1988 жылы Сеулде өткен Жазғы Олимпиада ойындарының ашылу салтанатында Дзиндо итттері шеруге қатысты. 2008 жылдан бастап Кореяның Дзиндо итттерінің қауымдастығы (Jindo Dogs Guild of Korea) Дзиндо аралынан шыққандығын растайтын, иттің тіркеу нөмірін, жынысын, туған күнін және өсірушінің мекенжайын көрсететін корей Дзиндо итінің тазалығы туралы сертификаттар береді. 2016 жылғы мәліметтер бойынша, АҚШ-та тіркелген екі Дзиндо болды: біреуі Лос-Анджелес аймағында, екіншісі Сиэтлде. Ұлыбританияда 25 Дзиндо тіркелген.
The Jindo dog was researched by Tamezo Mori, a professor of Keijo Imperial University in February 1937 and it was registered as 53rd of Natural Treasure of 朝鮮總督府 (the Government General of Korea) in May, 1938. The Jindo dog managed to survive Korea under Japanese rule between 1910 and 1945 due to Japanese biologists recognizing its similarity to Japan's native dogs, whereas other Korean dog breeds were killed by the Japanese. In 1962, the Government of South Korea designated the Jindo as the 53rd 'Natural Treasure' (or translated as 'Natural Monument') (천연기념물; 天然記念物) and was thusly protected along with all designated Natural Treasures under the Cultural Heritage Protection Act the same year. Because of the special status of the Jindo, it is very difficult to export pure Jindo Island Jindo dogs outside of Korea. Jindos marched in the opening ceremonies of the 1988 Summer Olympic Games in Seoul, Korea. The Jindo Dogs Guild of Korea , as of 2008, issues certificates of Korean Jindo dog purity, which specifies the registered number of the mother, sex, and birth date of the dog, as well as breeder's address, and certifies that the dog is purely of Jindo Island origin. As of 2016, there were only two registered Jindos in the U. S.: one in the Los Angeles area and one in Seattle. There were 25 registered in the United Kingdom.
Ұрпағы
2020 жылғы зерттеу көрсеткендей, Джиндо және Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азияның басқа да иттері Жаңа Гвинея әнші итімен ортақ тектік байланысқа ие. Осы зерттеуде бұл иттердің селекциялық шараларға тартылған басқа ит тұқымдарына қарағанда бір-біріне филогенетикалық жағынан жақын екені анықталды, ал олардың көпшілігі қазіргі Еуропалық тектің үлесін көптеп қамтиды. ДНК талдауы 900 жылдай бұрын Дунггёньги иті мен корей Джиндосы ортақ атадан бөлінгенін көрсетеді. Джиндо итінің геномдық талдауында Джиндоға тән бірнеше митохондриялық ДНК генотиптері анықталды. Аталған зерттеуде Джиндоның ерекше митохондриялық ДНК геномы басқа иттермен ұқсастығын көрсеткенімен, иттің филогенетикалық ағашында ерекше тармақ ретінде көрінді.
A 2020 study showed that Jindos and other East and Southeast Asian dogs share some common ancestry with the New Guinea singing dog. These dogs were shown in this same study to be more phylogenetically related to each other than to other more selectively bred dog breeds, most of which contain far greater percentages of the Modern European lineage. DNA analysis indicates another common ancestor around 900 years ago that the Donggyeongi dog and the Korean Jindo separated from. In a genomic analysis of the Jindo dog, several mitochondrial DNA genotypes unique to the Jindo were noted. Within the same study, the Jindo's unique mitochondrial DNA genome was reflected in its similarities to other dogs but distinctive branch on the mapped canine phylogenetic tree.
Кеннел клубының тануы
Халықаралық деңгейде Jindo Халықаралық кинологиялық федерация және Біріккен Кеннел клубтарымен толық мойындалған. Америка Кеннел клубында олар бастапқы танылу қадамы болып табылатын «Қор қызметі» тізімінде, ал Кеннел клубының «Импорт» санатында тіркелген. Олардың туған жерінде Корея Кеннел федерациясы мен Корея Кеннел клубы мойындайды, сондай-ақ жергілікті Jindo клубтары жыл мезгіліне қарай Jindo тұқылы иттің арнайы көрмелерін өткізеді.
Internationally, the Jindo is fully recognized by the Fédération Cynologique Internationale and the United Kennel Club. It is under the Foundation Stock Service in the American Kennel Club, which is the first step in achieving recognition, and in the Import category of the Kennel Club. In their country of origin, they are recognized by the Korean Kennel Federation, Korean Kennel Club, and Jindo specialty shows are held seasonally by local Jindo clubs.
Адамның Jindos пайдалануы
Табиғи түрде күшті олжа қуалау инстинктісіне ие болғандықтан, Jindo иттерін Jindo (арал) тұрғындары су бұғылары мен жабайы шошқаларды қоса алғанда, аң аулау үшін дәстүрлі түрде пайдаланған. Көбінесе қазіргі заманда Jindo иті адал серік және күзетші ит ретінде адамдармен ұсталады. Корея армиясы ірі базаларда күзетші иттер ретінде Джиндo иттeрін пайдаланатыны мәлім. Сонымен қатар, Джиндo иттeрі бейтаныс адамдарға күдікпен қарап, тек өз иелерінен ғана тамақ алады. 2009 жылы Korea Economic Daily (한국경제) газетіне берген сұхбатында Оңтүстік Кореядағы іздеу иттерін даярлайтын сарапшы Пак Нам Сун (박남순) Джиндo иттeрінің құтқару және іздеу жұмысына жарамсыз екенін айтты. Себебі Джиндo иттeрінің аң аулау инстинктісі тым күшті (олар аң аулауға байланысты міндеттерін ұмытып кетуі мүмкін), және олар көбінесе тек бірінші иесіне ғана адал болады, ал іздеу және құтқару иттерін ұстаушылар жиі алмасады. 2010 жылы Корея қауіпсіздік форумының мүшесі Сон Мин Сук (손민석) корей армиясындағы көптеген иттердің неміс шопандары екенін және Джиндo иттeрінің әскери қызметке жарамсыз екенін жазды, себебі олар әскери қызметтен шығарылған немесе үйлеріне оралған алғашқы басқарушыларын іздеу үшін қызметтерінен қашуы мүмкін. Дегенмен, Джиндo иттeрін іздеу-құтқару иттері ретінде даярлау жұмыстары жалғасуда. 2010 жылдың қазанында Лос-Анджелес полиция департаменті Джиндo тұқымын құқық қорғау органдарында, әсіресе патрульдік және іздеу қызметінде пайдалану мақсатында бағалауға ниетті екенін жариялады. LAPD және Глендейл, Калифорния полиция бөліміне төрт таңдалған Джиндo күшігі K9 бөлімдерін даярлау үшін жіберілді. Бір жылдық жаттығудан кейін, жаттықтырушылар иттердің полиция жұмысына қолайлы еместігін анықтады, себебі олар оңай алаңдап, иелеріне ұнауға тырысады.
Naturally having a strong prey drive, Jindo dogs were traditionally utilized by the various inhabitants of Jindo (island) for hunting game animals, including water deer and wild boar. In more modern times, the Jindo dog is usually kept by humans as a loyal canine companion and guard dog. The Korean Army is known to use Jindos as guard dogs at major bases. Furthermore, Jindos are instinctively wary of strangers and do not take food from anyone other than their owners. In a 2009 interview with Korea Economic Daily (한국경제), Park Nam sun (박남순), an expert search dog handler in South Korea, testified that Jindo dogs are not fit as rescue dogs and search dogs. It is because Jindo dogs' hunting instincts are too strong (they can forget their mission because of their hunting instincts), and they usually give their loyalty only to the first owner, while handlers of search dogs and rescue dogs can frequently change. In 2010, Son Min suk (손민석), a member of the Korean Security Forum, wrote that most Korean military dogs were German Shepherds, and that Jindo dogs were not fit for military dogs as they were highly likely to escape their duties to find their first handlers, who might have been discharged from military services, or to come back to their original home. However, efforts to train Jindo dogs as search and rescue dogs continue. In October 2010, the Los Angeles Police Department announced their intent to evaluate the Jindo dog breed for law enforcement service, specifically for patrol and detection service. Four selected Jindo puppies would be distributed to LAPD and Glendale California Police Department to be trained as K9 units. After a year of trying, the trainers found that the dogs did not have the right disposition for police work because they were too easily distracted and too eager to please their masters.