Кіріспе
"Шируотер" классындағы слоп HMCS Shearwater
Shearwater Heliport , formerly known as Canadian Forces Base Shearwater and commonly referred to as CFB Shearwater and formerly named HMCS Shearwater, is a Canadian Forces facility located east southeast
Following the end of the First World War, the United States Navy gifted its aircraft and flying facilities in Nova Scotia to the Canadian government. The six aircraft at Sydney were shipped to Halifax for storage and the buildings sold at auction. One of the five stations established by the Flying Operations Branch of the Canadian Air Board during their first season of operations in 1920 was the Dartmouth Air Station at the former NAS Halifax. Initially, the station's primary role was overhauling the HS 2L flying boats and dispatching them by air or rail to other stations, where they formed the backbone of civil government flying operations for several years. In addition to serving as the main repair and overhaul depot for the Air Board's HS 2L flying boats, the Dartmouth Air Station also conducted flying operations. In most years the station flew fewer hours than the other Air Board stations, though some aerial photography operations, surveys, and exercises with the Royal Canadian Navy were carried out each year. No. 4 Squadron was inactive from the end of the 1925 flying season, but re opened the station in 1927 and flew more hours than any previous year. Operations for 1927 were mainly photographic surveys using a Canadian Vickers Varuna, but also included some early experiments in forest dusting with a Keystone Puffer. On 1 July 1927 the RCAF's civil operations were transferred to the new Directorate of Civil Government Air Operations (CGAO), and No. 4 (Operations) Squadron again became the Dartmouth Air Station. This directorate was nominally civilian, the director reporting directly to the Deputy Minister of National Defence, but was still staffed almost entirely by attached or seconded RCAF personnel. The following year all photographic operations were re organized as independent detachments reporting directly to CGAO headquarters, and the Dartmouth Air Station was placed on "care and maintenance" again at the end of the 1927 season. The facilities continued to be used by mobile photographic detachments operating into the Maritimes from the Ottawa Air Station. Runway name Length Width Surface 2/20 5000 feet (1524 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced
By January 1943 the runway information had been updated and the four runways were listed as follows:
Runway name Length Width Surface 2/20 5900 feet (1798 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced 6/24 4400 feet (1341 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced 11/29 5400 feet (1646 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced 16/34 5300 feet (1615 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced
Шируотер гелипорты, бұрынғыда Канад әскерінің Шируотер базасы деп белгілі болған және көбінесе CFB Shearwater деп аталатын, сондай-ақ бұрын HMCS Shearwater деп аталған, Канад әскерінің құрылысы, оңтүстік-шығысқа қарай орналасқан.
Shearwater Heliport , formerly known as Canadian Forces Base Shearwater and commonly referred to as CFB Shearwater and formerly named HMCS Shearwater, is a Canadian Forces facility located east southeast
Following the end of the First World War, the United States Navy gifted its aircraft and flying facilities in Nova Scotia to the Canadian government. The six aircraft at Sydney were shipped to Halifax for storage and the buildings sold at auction. One of the five stations established by the Flying Operations Branch of the Canadian Air Board during their first season of operations in 1920 was the Dartmouth Air Station at the former NAS Halifax. Initially, the station's primary role was overhauling the HS 2L flying boats and dispatching them by air or rail to other stations, where they formed the backbone of civil government flying operations for several years. In addition to serving as the main repair and overhaul depot for the Air Board's HS 2L flying boats, the Dartmouth Air Station also conducted flying operations. In most years the station flew fewer hours than the other Air Board stations, though some aerial photography operations, surveys, and exercises with the Royal Canadian Navy were carried out each year. No. 4 Squadron was inactive from the end of the 1925 flying season, but re opened the station in 1927 and flew more hours than any previous year. Operations for 1927 were mainly photographic surveys using a Canadian Vickers Varuna, but also included some early experiments in forest dusting with a Keystone Puffer. On 1 July 1927 the RCAF's civil operations were transferred to the new Directorate of Civil Government Air Operations (CGAO), and No. 4 (Operations) Squadron again became the Dartmouth Air Station. This directorate was nominally civilian, the director reporting directly to the Deputy Minister of National Defence, but was still staffed almost entirely by attached or seconded RCAF personnel. The following year all photographic operations were re organized as independent detachments reporting directly to CGAO headquarters, and the Dartmouth Air Station was placed on "care and maintenance" again at the end of the 1927 season. The facilities continued to be used by mobile photographic detachments operating into the Maritimes from the Ottawa Air Station. Runway name Length Width Surface 2/20 5000 feet (1524 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced
By January 1943 the runway information had been updated and the four runways were listed as follows:
Runway name Length Width Surface 2/20 5900 feet (1798 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced 6/24 4400 feet (1341 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced 11/29 5400 feet (1646 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced 16/34 5300 feet (1615 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced
Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін АҚШ Әскери-теңіз күштері Новая Шотландиядағы ұшақтары мен ұшу мүмкіндіктерін Канада үкіметіне сыйлады. Сиднейдегі алты ұшақ сақтау үшін Галифаксқа жеткізілді, ал ғимараттар аукционда сатылды. 1920 жылы алғашқы операциялары кезінде Канада Әуе кеңесінің Ұшу операциялары бөлімі құрған бес станцияның бірі – бұрынғы NAS Halifax-тағы Дартмут әуе станциясы. Бастапқыда станцияның негізгі міндеті HS 2L ұшақтарын күрделі жөндеуден өткізу және оларды әуе немесе теміржол арқылы басқа станцияларға жіберу болды, онда олар бірнеше жыл бойы азаматтық үкімет ұшақтарының жұмысының негізін құрады. Дартмут әуе станциясы Әуе кеңесінің HS 2L ұшақтарының негізгі жөндеу және күрделі жөндеу орталығы ретінде қызмет еткеннен басқа, ұшу операцияларын да жүргізді. Көптеген жылдары станция басқа Әуе кеңесі станцияларына қарағанда аз сағат ұшты, бірақ жыл сайын кейбір әуе суретке түсіру операциялары, зерттеулер және Канад Корольдік теңіз күштерімен жаттығулар жүргізілді. No. 4 эскадрилья 1925 жылғы ұшу маусымының соңында әрекетсіз болды, бірақ 1927 жылы станцияны қайта ашты және бұрынғы жылдарға қарағанда көп сағат ұшты. 1927 жылғы операциялар негізінен канадалық Vickers Varuna ұшағын пайдалана отырып, фотосуреттік зерттеулерден тұрды, сонымен қатар Keystone Puffer ұшағымен орманды шаңдау бойынша алғашқы тәжірибелер де болды. 1927 жылдың 1 шілдесінде RCAF-тың азаматтық операциялары жаңа Азаматтық үкіметтік әуе операциялары дирекциясына (CGAO) берілді, ал No. 4 (Операциялар) эскадрильясы қайтадан Дартмут әуе станциясы болды. Бұл дирекция номиналды түрде азаматтық болды, директор тікелей Ұлттық қорғаныс министрінің орынбасарына есеп берді, бірақ әлі де толығымен RCAF қызметкерлерімен жұмыс істеді. Келесі жылы барлық фотосурет операциялары CGAO штаб-пәтеріне тікелей есеп беретін тәуелсіз бөлімшелер ретінде қайта ұйымдастырылды, ал Дартмут әуе станциясы 1927 жылғы маусымның соңында қайтадан "күтуге және сақтауға" орналастырылды. Оттава әуе станциясынан Маритимдерге ұшатын мобильді фотосуретшілер тобы бұл нысандарды пайдалануды жалғастырды. Ұшу-қону жолағының атауы Ұзындығы Ені Жер беті 2/20 5000 фут (1524 м) 200 фут (61 м) Қатты жамылғы 1943 жылдың қаңтарына қарай ұшу-қону жолағы туралы ақпарат жаңартылды және төрт ұшу-қону жолағы келесідей тізімделді: Ұшу-қону жолағының атауы Ұзындығы Ені Жер беті 2/20 5900 фут (1798 м) 200 фут (61 м) Қатты жамылғы 6/24 4400 фут (1341 м) 200 фут (61 м) Қатты жамылғы 11/29 5400 фут (1646 м) 200 фут (61 м) Қатты жамылғы 16/34 5300 фут (1615 м) 200 фут (61 м) Қатты жамылғы
Shearwater Heliport , formerly known as Canadian Forces Base Shearwater and commonly referred to as CFB Shearwater and formerly named HMCS Shearwater, is a Canadian Forces facility located east southeast
Following the end of the First World War, the United States Navy gifted its aircraft and flying facilities in Nova Scotia to the Canadian government. The six aircraft at Sydney were shipped to Halifax for storage and the buildings sold at auction. One of the five stations established by the Flying Operations Branch of the Canadian Air Board during their first season of operations in 1920 was the Dartmouth Air Station at the former NAS Halifax. Initially, the station's primary role was overhauling the HS 2L flying boats and dispatching them by air or rail to other stations, where they formed the backbone of civil government flying operations for several years. In addition to serving as the main repair and overhaul depot for the Air Board's HS 2L flying boats, the Dartmouth Air Station also conducted flying operations. In most years the station flew fewer hours than the other Air Board stations, though some aerial photography operations, surveys, and exercises with the Royal Canadian Navy were carried out each year. No. 4 Squadron was inactive from the end of the 1925 flying season, but re opened the station in 1927 and flew more hours than any previous year. Operations for 1927 were mainly photographic surveys using a Canadian Vickers Varuna, but also included some early experiments in forest dusting with a Keystone Puffer. On 1 July 1927 the RCAF's civil operations were transferred to the new Directorate of Civil Government Air Operations (CGAO), and No. 4 (Operations) Squadron again became the Dartmouth Air Station. This directorate was nominally civilian, the director reporting directly to the Deputy Minister of National Defence, but was still staffed almost entirely by attached or seconded RCAF personnel. The following year all photographic operations were re organized as independent detachments reporting directly to CGAO headquarters, and the Dartmouth Air Station was placed on "care and maintenance" again at the end of the 1927 season. The facilities continued to be used by mobile photographic detachments operating into the Maritimes from the Ottawa Air Station. Runway name Length Width Surface 2/20 5000 feet (1524 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced
By January 1943 the runway information had been updated and the four runways were listed as follows:
Runway name Length Width Surface 2/20 5900 feet (1798 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced 6/24 4400 feet (1341 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced 11/29 5400 feet (1646 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced 16/34 5300 feet (1615 m) 200 feet (61 m) Hard Surfaced
Соғыстан кейінгі
1948 жылы Канада Корольдік теңіз күштері (RCN) бұл нысанды иеленді және оны HMCS Shearwater деп атады (бірінші дүниежүзілік соғыстағы сол аттас шлюптің құрметіне), сондай-ақ Royal Canadian Naval Air Station Shearwater (RCNAS Shearwater) деп те белгілі болды. Құрлықтағы және теңіздегі әуежайлар авианосец негізіндегі теңіздік патрульдік және истребитель ұшақтарын орналастыру үшін пайдаланылды. Shearwater кемеге орналастырылған тікұшақтармен алғашқы тәжірибелердің отаны болды, бұл тәжірибе әлемнің басқа да теңіз күштері тарапынан қабылданып, үлгі алынды. 1960 жылдары бұрынғы RCAF Debert станциясындағы әуежай HMCS Shearwater-ге авианосецке қону жаттығулары үшін қосылды. 1968 жылдың 1 ақпанында үш әскери қызмет саласының бірігіп, Канада Қарулы Күштерін құруы HMCS Shearwater-тің атауын Канада Қарулы Күштерінің Shearwater базасы (CFB Shearwater) деп өзгертуге әкелді. 1990 жылдардың ортасында Канада Қарулы Күштері үшін базаны ұйымдастыру және қорғаныс бюджетін қысқарту нәтижесінде CFB Shearwater құрамы таратылды, ал нысандар CFB Halifax құрамына берілді, ал ұшақтармен жүргізілетін операциялар жаңадан құрылған 12-ші қанаттың жауапкершілігіне көшті. 12-ші қанаттың бас штабы Shearwater-де орналасқан және 1-ші Канада Әуе дивизиясына есеп береді.
Әуе шоуы
1970 жылдары CFB Shearwater әр күз сайын Қарулы Күштер күнін өткізе бастады, әдетте Еңбек күнінен кейінгі демалыс күндері. Shearwater-дегі ұзын және кең ұшу-қону жолақтары әлемдегі ең үлкен ұшақтарды қабылдады, оның ішінде АҚШ Әуе күштерінің C-5 Galaxy көлік ұшақтары мен B-52 Stratofortress бомбалаушылары да болды. 1980 жылдары бұл авиашоу "Shearwater халықаралық авиашоуы" деп аталды және Шығыс Канада мен Солтүстік-Шығыс АҚШ-тағы әскери авиация әуесқойлары үшін танымал шараға айналды. CFB Shearwater-дің орналасқан жері және Галифакс аймағының әскери ұшқыштар арасындағы танымалдылығы RCAF, USAF, АҚШ Әскери-теңіз күштері, АҚШ Теңіз жауынгерлері, Ұлыбритания Корольдік әуе күштері және Еуропадағы көптеген басқа НАТО әуе күштерінің қатысуын қамтамасыз етті. 1994-1996 жылдар аралығындағы қорғаныс кесілулері мен бөлімшелердің және нысандардың қайта құрылуы CFB Shearwater-дің жеке құрылым ретінде таратылуына және нысанның CFB Halifax-қа қосылған әуеайлақ ретінде біріктірілуіне әкелді. Осы кезде әскери ұйымдастырылған "Shearwater халықаралық авиашоуы" азаматтық ұйымға берілді және шара "Нова-Скотия халықаралық авиашоуы" деп аталды. "Нова-Скотия халықаралық авиашоуының" ұйымдастырушылары 2002 жылға дейін Shearwater әуеайлағын жердегі көрмелер мен авиашоу үшін пайдаланды. 2002 жылдан бастап Shearwater вертолет айлағына айналдыру жобасы аясында ұшу-қону жолақтары жабылып, тұрақты қанатты ұшақтардың Shearwater-ге қону мүмкіндігі жойылды. Бұл авиашоудың стационарлық (жердегі) көрме компонентін алып тастауға мәжбүр етті, ал авиашоу компоненті Shearwater аспанында жалғасты (тұрақты қанатты ұшақтар үшін жақын орналасқан Галифакс Стенфилд халықаралық әуежайы пайдаланылды). Shearwater вертолет айлағына айналдыру жобасының нәтижесінде "Нова-Скотия халықаралық авиашоуы" үшін жердегі компоненттің болмауы 2004 жылдан бастап бүкіл шараны Галифакс Стенфилд халықаралық әуежайына көшіруге әкелді. 2004 жылдан 2008 жылға дейін көрме Галифакс Стенфилд халықаралық әуежайында өткізілді, бұл стационарлық (жердегі) көрмелер мен авиашоуды бір орында өткізуге мүмкіндік берді. Алайда, әуежай азаматтық әуе қозғалысының көптеген кедергілеріне байланысты жарамсыз деп танылды. 2009 жылы авиашоу Ярмут әуежайына көшірілді, бірақ 2010 жылы Shearwater-ге қайтып келді, бұл 2003 жылдан бері тарихи әуеайлақта өткізілген алғашқы авиашоу болды (бірақ қайтадан жердегі компонентсіз). 2011 жылы авиашоу "Atlantic Canada халықаралық авиашоуы" деп аталды және бұл базаның 70 жылдығын атап өту үшін бұрынғы CFB Summerside болған Саммерсайд әуежайында өткізілді. Ұйымдастырушылар "Atlantic Canada халықаралық авиашоуының" екі жылда бір рет Shearwater әуеайлағы арқылы айналып өтетінін мәлімдеді.
Апаттар мен оқиғалар
31 мамыр 1957: RCN McDonnell F2H 3 Банши, BuNo 126313, 104-ші эскадрильясы, VF 870, жоғары жылдамдықпен ұшып өткен кезде оң қанаты екіге бөлініп, бақылаудан шығып кетті. Ұшақтың кабинасы (шатыры) ұшақтан ажырағаны байқалды, бірақ ұшқыш парашютпен секірмеді және ұшақ МакНабс аралына құлағанда қаза тапты. Аварияның себебі, қанатты жиналту механизмінде дұрыс орнатылмаған бөлшектер болды, содан кейін көптеген RCN және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Баншилері жақсартылған бөлшектер орнатылғанша ұшудан тоқтатылды. 27 тамыз 1957: RCN F2H 3 Банши, BuNo 126306, 103-ші эскадрильясы, VF 870, 16-шы жолақта қонуға әрекеттеніп жатқанда, 20-шы жолақтан ұшып тұрған RCN General Motors TBM 3E Avenger, BuNo 53358, VC 921 эскадрильясымен соқтығысты. Екі ұшақтың да ұшқыштары қаза тапты. Істемейтін радио себепті, Банши ұшқышы бақылау мұнарасынан айналып ұшу туралы нұсқауды естімеді, және әуежай үстіндегі тұман мен жағдайды дұрыс бағалай алмауынан бақылау мұнарасынан жіберілген қызыл шараларды көрмеді. 25 қазан 1960: RCN F2H 3 Банши, BuNo 126415, бұрынғы CS2F Tracker қону жаттығуы жаңбырға байланысты кейінге шегерілгеннен кейін 16R жолағында қалған портативті қону көлігі мен сүйрегіш көлікке соқтығысты. Кейін екі VF 870 Банши формациялық қонуға рұқсат алды, бірақ жаңбырдың жалғасуы ұшқыштарға жарықтандырылмаған көлікті уақтылы көруге мүмкіндік бермеді; бір ұшақ жоғары жылдамдықпен көлікке соқтығысып, сол қанаттың ұшын және қосымша қанатты отын багін қиып, көлікті қиратты және сүйрегіш көлікке зақым келтірді. Ұшқыш бағытты сақтап, Баншиді жолақта тоқтата алды, бірақ соққыдан ұшақтың құрылымына түзетуге келмейтін зақым келді, және ұшақ жарамсыз деп жарияланды. Оқиғаның себебі, Ширвотер әуе қозғалысын бақылаушыларының пилоттарды жолдағы көлік туралы ескертпеуі болды.