Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Доминик Агостино (14 қазан 1959 – 24 наурыз 2004) – канадалық саясаткер, 1995 жылдан 2004 жылы қайтыс болғанға дейін Онтарио провинциясының Заңнамалық Ассамблеясында Либералдық партиясынан Гамильтон-Ист сайлау округін өкілдік еткен.
Dominic Agostino (October 14, 1959 – March 24, 2004) was a Canadian politician who represented the riding of Hamilton East for the Liberal Party in the Legislative Assembly of Ontario from 1995 until his death in 2004.
Өмірбаян
Италияның Сицилиясында туған Агостино Онтарионың Гамильтон қаласында өсті және сол қаладағы Мохок колледжінде білім алды. Ол Онтарионың «Марш оф Даймс» ұйымында оңалту кеңесшісі болып жұмыс істеді, ал 1985 жылдан 1987 жылға дейін Онтарионың мәдениет министрі Лили Мунроның жеке көмекшісі болды.
Born in Sicily, Italy, Agostino was raised in Hamilton, Ontario and attended Mohawk College in that city. He worked as rehabilitation counsellor with the Ontario March of Dimes, and was a special assistant to Ontario Minister of Culture Lily Munro from 1985 to 1987.
Саясат
Агостино 21 жасында Гамильтон Вентворт аймағының католиктік жеке мектептер кеңесінің мүшесі болып сайланды және 1980 жылдан 1987 жылға дейін қызмет етті. Ол 1985 жылы Гамильтон Тауында өткен провинциялық сайлауда үгіт жүргізіп, Жаңа демократ Брайан Чарлтоннан үшінші орын алды. Содан кейін 1987 жылдан 1995 жылғы провинциялық сайлауға дейін Гамильтон қалалық кеңесінің кеңесшісі болып жұмыс істеді. Ол Гамильтон Шығысынан провинциялық парламент депутаты болып сайланды. 1937 жылдан бері бұл округте жеңіске жеткен алғашқы либерал кандидат және Гамильтон қаласындағы итальяндық қауымдастықтың провинциялық сайлауда жеңіске жеткен алғашқы өкілі болды. Ол Жаңа демократиялық партияның еңбек министрі Боб Маккензидің ұлы Эндрю Маккензиді шамамен 4000 дауыспен жеңді. 1995 жылғы сайлауда Прогрессивті консервативтік партия жеңіске жетті, ал Агостино парламенттік оппозициядағы белгілі тұлғаға айналды. Ол Либералдық партияның сол қанатының жетекші өкілі болды және 1996 жылдан 1999 жылға дейін партияның қоршаған ортаны сақтау жөніндегі сыншысы ретіндегі жұмысы үшін жоғары баға алды. 1996 жылы Агостино партия төрағалығына Жерард Кеннедидің сәтсіз әрекетін қолдады. 1999 жылғы провинциялық сайлауда ол қайта сайланды және 1999 жылдан 2002 жылға дейін Бас оппозициялық Уип қызметін атқарды. Партиясындағы басқаларынан айырмашылығы, ол 2000 жылы Гамильтон қаласын біріктіруді қолдады. 2003 жылғы провинциялық сайлауда либералдар көпшілік дауыспен үкімет құрды, бірақ Агостино бұрынғыдан азырақ дауыспен қайта сайланды. Көптеген провинция тұрғындарын таң қалдырғандай, ол 2003 жылдың қазан айында Далтон МакГинтидің алғашқы кабинетіне кірген жоқ. Бұл кеңінен наразылық ретінде қабылданып, бірақ кейінгі оқиғалар бұл шешімді басқаша көрсетті: Агостино 2004 жылдың 24 наурызында бауыр қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол ұзақ уақыт бойы аурумен күресіп, 2003 жылғы сайлау науқаны кезінде операция жасаған, бірақ бұл ақпарат оның қайтысынан кейін ғана жарияланды. 2004 жылдың 13 мамырында өткен толықтыру сайлауда оның ағасы Ральф, католиктік жеке мектеп кеңесінің мүшесі, Либералдық партия үшін Гамильтон Шығыс округін сақтап қала алмады, қалалық кеңесші және НДП кандидат Андреа Хорваттан қалыс қалды.
Agostino was elected as a Catholic separate school board trustee in the Hamilton Wentworth board at the age of 21, serving from 1980 to 1987. He campaigned in the 1985 provincial election in Hamilton Mountain, and finished third against New Democrat Brian Charlton. He then served as an alderman on the Hamilton City Council from 1987 until the provincial election of 1995. He was elected as the Member of Provincial Parliament for Hamilton East. He was the first Liberal candidate to win the riding since 1937, and the first member of Hamilton's Italian community to win a provincial election anywhere in the city. He defeated Andrew MacKenzie, the son of outgoing New Democratic Party Labour Minister Bob Mackenzie, by about 4,000 votes. The 1995 election was won by the Progressive Conservative Party, and Agostino quickly emerged as a prominent figure in the parliamentary opposition. He became a leading spokesperson for the Liberal Party's left wing, and gained particular praise for his performance as the party's Environment Critic from 1996 to 1999. In 1996, Agostino supported Gerard Kennedy's unsuccessful bid for the party leadership. He was re elected without difficulty in the provincial election of 1999, and served as Chief Opposition Whip from 1999 to 2002. Unlike some others in his party, he supported the City of Hamilton's amalgamation in 2000. The Liberals won a majority government in the provincial election of 2003, although Agostino was re elected with a somewhat reduced margin of victory. To the surprise of many in the province, he was not appointed to the first cabinet of Dalton McGuinty in October 2003. This was widely interpreted as a snub, but subsequent events cast the decision in a much different light: Agostino died on March 24, 2004, of liver cancer. He had been battling the disease for some time and had undergone surgery during the 2003 campaign, although this information was not made public until his death. In a by election to fill his legislative seat held on May 13, 2004, his brother Ralph, a Catholic separate school board trustee, failed to retain the Hamilton East seat for the Liberal Party, falling far behind city councillor and NDP candidate Andrea Horwath.
Жыныстық қатынас
Оның өлімінен кейін көп ұзамай Торонтодағы ЛГБТ қауымдастығының журналы fab "Неге ол түз адам болып қайтыс болды?" деген мақала жариялады, онда автор Элеонор Браун Агостиноның өзінің сексуалдық бағытын жасырғанын алға тартты. Ол Агостиноның бір жынысты жұбайларға жұбайлық құқықтарды беруді қолдағанын, 1997 жылы Канаданың Уондерленд саябасындағы Гей күніне қатысқанын және Торонтоның Чирч және Уэлсли аудандарындағы клубтарға жиі баратынын атап көрсетті. Агостино да, оның достары да бұл мәселе бойынша ешқандай мәлімдеме жасаған жоқ. Агостиноның: "Егер сен өзіңе адал болсаң, жеке өмірің жеке болып қалуы керек", - деген сөзі цитата келтірілген. Оның қайтысы туралы алғашқы хабарларда қателікпен үйленгені айтылып, Агостиноның қарындасының күйеуі Роза оның әйелі деп көрсетілді. Бұл ақпарат БАҚ тарапынан тез арада түзеліп, Агостиноның өлімін хабарлаған үкіметтік баспасөз хабарламасын журналист дұрыс түсінбегеніне байланысты болды ("Біздің ойларымыз бен сүйіспеншілігіміз Доминик анасы Тереза, ағасы Ральф және оның әйелі Роза, Доминик әпкесі Мэри және күйеуі Тони, сондай-ақ Доминик сүйіп өскен немерелерімен бірге").
Shortly after his death, the Toronto based LGBT community magazine fab published a piece titled "Why Did He Die a Straight Man? ", in which the author, Eleanor Brown, alleged that Agostino was in the closet about his sexuality; she highlighted Agostino's support for legislation granting spousal benefits to same sex partners, attendance at Gay Day at Canada's Wonderland in 1997, and regular patronage of clubs in Toronto's Church and Wellesley area. Neither Agostino nor his friends made any public statement on the matter. Agostino was quoted as saying: "As long as you are consistent, your private life should remain private." Initial media reports on his death stated erroneously that he was married, naming Agostino's sister in law Rose as his wife. This was quickly retracted by the media, and attributed to a journalist's misinterpretation of the government press release announcing Agostino's death ("Our thoughts and love are with Dominic's mother Theresa, his brother Ralph and his wife Rose, Dominic's sister Mary and her husband Tony, and Dominic's beloved nieces and nephews.")