Кіріспе
Сирек кездесетін балалық шақтағы бүйрек қатерлі ісігі.
Жыл сайын АҚШ-та шамамен 650 жағдай диагностикаланады. Көптеген жағдайларда бұл ауру генетикалық синдромдары жоқ балаларда кездеседі; алайда, Вилмс ісігі бар балалардың аз бөлігінде туа біткен аномалиялар болады.
Approximately 650 cases are diagnosed in the U. S. annually. The majority of cases occur in children with no associated genetic syndromes; however, a minority of children with Wilms' tumor have a congenital abnormality.
Диагностика
Вилмстің ісігімен ауыратын көптеген адамдарда симптомсыз құрсақ массасы табылады, оны туысқандары немесе медицина қызметкерлері байқайды. Бүйрек ісіктері белгілі клиникалық синдромдары бар балаларда профилактикалық тексеру кезінде де анықталуы мүмкін. Вилмстің ісігіне күдік туған жағдайда, әдетте, бүйректің ішіндегі массаның бар-жоғын анықтау үшін ультрадыбыстық тексеру жасалады. Көп жағдайда биопсия алдымен жасалмайды, себебі процедура кезінде қатерлі жасушалардың таралу қаупі бар. Солтүстік Америкада емдеу нефректомия, ал Еуропада – химиотерапиядан кейін нефректомия болып табылады. Нефректомия үлгісінің патологиялық зерттеуі арқылы нақты диагноз қойылады, сондай-ақ, емнің барысын болжау және емдеуді анықтау үшін. Сатылану анатомиялық тұрғыдан алынған нәтижелерге және ісік жасушаларының патологиясына негізделеді. Ісік тінінің көлеміне байланысты төрт саты қарастырылады, ал екі жақты зақымдану үшін бесінші саты қарастырылады.
IV кезең
IV сатысы (жағдайлардың 10%) Вилм ісігі гематогенді метастаздардың (өкпе, бауыр, сүйек немесе ми), немесе іш-жамбас аймағынан тыс жердегі лимфа түйіндерінің метастаздарының болуымен сипатталады.
Екі жақты
Вилмстің ісігінің алғашқы диагнозы қойылған кездегі жағдайлардың 5% екі жақты болып келеді, бұл емдеуге ерекше қиындықтар туғызады. Биопсия жасау алдында, аурудың таралу деңгейіне сүйене отырып, әр жақты жоғарыда көрсетілген критерийлер бойынша (I-III сатылар) стадиялауға тырысу керек. Екі жақты Вилмстің ісігінің барлығы V сатыға жатады.
Эпидемиология
Вилмстің ісігі балаларда ең көп кездесетін қатерлі бүйрек ісігі. Вилмстің ісігіне шалдығу қаупін арттыратын бірнеше сирек кездесетін генетикалық синдромдар бар. Скрининг ережелері елдер арасында әртүрлі, бірақ денсаулық сақтау мамандары генетикалық синдромдары бар адамдарға жүйелі ультрадыбыстық тексеруден өтуді ұсынады. Африка тегінен шыққан адамдарда Вилмстің ісігіне шалдығу деңгейі сәл жоғары болуы мүмкін. Аниридиясы бар адамдарда 11-шы хромосоманың p13 аймағындағы жойылулардың нәтижесінде Вилмстің ісігіне генетикалық бейімділік анықталған.
Тарих
Сидни Фарбер, Дана-Фарбер қатерлі ісіктер институтының негізін қалаушы және оның әріптестері 1950 жылдары Вилмстің ісігінде алғашқы ремиссияға қол жеткізді. Хирургиялық және сәулелік терапиямен қатар актиномицин D антибиотигін қолдану арқылы олар емделу көрсеткіштерін 40 пайыздан 89 пайызға дейін арттырды. Вилмстің ісігін диагностикалау үшін компьютерлік томографияны қолдану 1970 жылдардың басында итальяндық дәрігер Марио Костичидің көрегендігінің арқасында басталды. Ол тікелей рентген суреттері мен урографиялық бейнелерде Вилмстің ісігімен ажыратуға қажетті маңызды элементтерді анықтауға болатынын байқады. Бұл мүмкіндік емді бастауға негіз болды.