Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірмингемнің зергерлік кварталындағы сағат
the clock in Birmingham's Jewellery Quarter
Джозеф Чемберлен ескерткіш сағат мұнарасы, немесе кеңінен танымал «Олд Джо» атымен белгілі, Эджбастон қалашығындағы Бірмингем университетінің Канцлер алаңында орналасқан сағат мұнарасы және колокольня. Бұл әлемдегі ең биік тұрған сағат мұнарасы, бірақ оның нақты биіктігі туралы әртүрлі мәліметтер бар. Университет оны әртүрлі биіктіктерде көрсетеді: , , және 100 метр (328 фут), соңғысы басқа дереккөздермен расталған. 1945 жылғы лекциясында Университеттің хатшысы К.Г. Бёртон «мұнара 100 метр биіктікте, сағат дискілерінің диаметрі 5 метр, сағат тілдерінің ұзындығы , ал қоңыраудың салмағы » дейді. Мұнара Университеттің алғашқы канцлері Джозеф Чемберленді еске алу үшін салынған (еске алу туралы жазу мұнараның негізіндегі тасқа қашалған), бірақ сағат мұнарасының бастапқы ұсынылған атауларының бірі – Университеттің ең алғашқы профессорларының бірі, профессор Джон Генри Пойнтингтің құрметіне «Пойнтинг мұнарасы» болған. Бірмингемдегі танымал орын, II* санаттағы мұнара кампустың төңірегіндегі шақырымдарда көрінеді және Университеттің өзімен байланысты аңызға айналды.
The Joseph Chamberlain Memorial Clock Tower, or colloquially Old Joe, is a clock tower and campanile located in Chancellor's court at the University of Birmingham, in the suburb of Edgbaston. It is the tallest free standing clock tower in the world, although its actual height is the subject of some confusion. The university lists it variously as , , and 100 metres (328 ft) tall, the last of which is supported by other sources. In a lecture in 1945, Mr C. G. Burton, secretary of the University, stated that "the tower stands 329 feet (100 m) high, the clock dials measure 17 feet (5 m) in diameter, the length of the clock hands are , and the bell weighs ". The tower was built to commemorate Joseph Chamberlain, the first Chancellor of the University (with the commemoration being carved into the stone at the tower's base), although one of the original suggested names for the clock tower was the "Poynting Tower", after one of the earliest professors at the University, Professor John Henry Poynting. A prominent landmark in Birmingham, the grade II* listed tower can be seen for miles around the campus, and has become synonymous with the University itself.
Тарих
Эджбастон кампусының бастапқы кезеңінің бір бөлігі ретінде сәулетшілер Астон Уэбб және Ингресс Белл жобалаған мұнара 1900–1908 жылдар аралығында салынды және бір түсті қызыл кірпіштен тұрған ғимараттардың жартылай шеңберіндегі орталықта тұрды. Мұнара Сиенадағы Торре-дель-Мангия мұнарасының үлгісімен салынған. Чемберленнің итальян қаласының колокольнясына деген үлкен құрметіне байланысты мұнараның бастапқы жобасы өзгертілді. 1905 жылдың 1 қазанында «Бирмингем Пост» газеті Чемберленнің Университет Кеңесі алдында 50 000 фунт стерлинг көлеміндегі анонимді сыйлық жариялағанын хабарлады (донор, шын мәнінде, сэр Чарльз Холкрофт болды). Бұл анонимді сыйлық екі айдан кейін «Бирмингем Пост» газетінде Бурнбруктағы жаңа ғимараттармен байланысты мұнараны салуға жұмсалатыны, ал архитектуралардың бағалауынша құны 25 000 фунт стерлинг болатыны туралы жарияланды. Мұнараның биіктігі 300 футтан (91 метр) асып, университеттің басты архитектуралық ерекшелігі ғана емес, сонымен қатар физика факультеті үшін және рекордтық мұнара ретінде де пайдалы болады деп жоспарланған. 1940 жылы сэр Марк Олифант мұнараны радар эксперименттері үшін пайдаланды. 1965 жылға дейін мұнара Бирмингемдегі ең биік құрылыс болып келді, содан кейін қаланың зергерлік ауданында биік BT мұнарасының құрылысы аяқталды. Дегенмен, «Олд Джо» әлі де Ұлыбританиядағы ең биік 50 ғимараттың бірі болып табылады. 1989 жылы ашылған 10515 Old Joe астероиды осы сағат мұнарасының құрметіне аталды. Сенімге сүйенсек, егер студенттер мұнараның аркасынан қоңырау соққанда өтетін болса, олар емтиханды сәтсіз аяқтайды.
Designed as part of the initial phase of the Edgbaston campus by architects Aston Webb and Ingress Bell, the tower was constructed between 1900–1908, and stood at the centre of a semicircle of matching red brick buildings. The tower is modelled on the Torre del Mangia in Siena. The original tower designs were amended due to Chamberlain's great admiration for the Italian city's campanile. On 1 October 1905, the Birmingham Post reported that Chamberlain had announced to the University Council an anonymous gift of £50,000 (the donor in fact was Sir Charles Holcroft). This anonymous gift was announced some two months later in the Birmingham Post as "to be intended for the erection of a tower in connection with the new buildings at Bournbrook at a cost estimated by the architects at £25,000. The tower, it was suggested, would be upwards of 300 feet (91 m) in height, and would not only form the main architectural feature of the University but would be useful in connection with the Physics Department and as a record tower. In 1940, Sir Mark Oliphant used the tower for radar experiments. The tower remained the tallest structure in Birmingham until 1965, when construction on the tall BT Tower was completed in the Jewellery Quarter area of the city. However, Old Joe is still one of the fifty tallest buildings in the UK. The asteroid 10515 Old Joe, discovered in 1989, is named in the clock tower's honour. There is a superstition that if students walk through the tower's archway when it chimes, that they will fail their degree.
Сипаттама
Оның негізі қатты бетоннан, 15 метрлік қабырғасы бар, 3 метр қалыңдығында, тұрақтылығын қамтамасыз ету үшін 100 метрге дейін жерге сіңген іргетастармен салынған. Уитчерк қаласының Джойс сағатын жасады, оның беті жазық, ең үлкен қоңыраудың салмағы барлық қоңыраулардың салмағынан артық; минуттық тілі ұзын, сағаттық тілі 2 фут (1 м) диаметрлі, маятниктің ұзындығы 15 фут (5 м). Сағат тілдері мыс жақтан жасалған. Оңтүстік-батыс бұрышында электрлік лифтпен қызмет көрсететін он қабат бар. Мұнара балкондағы деңгейге дейін эшафолдсыз, іштен қарай салынған. Ол Red Accrington кірпішінен және Darley Dale әшекейлерімен салынған, балкондан төмен қарай 9 метрден 7 метрге дейін тарылады. Іштен салынғандықтан, ол тегіс болмады және 1914 жылы тіктелді, содан кейін 1957 және 1984-85 жылдары қайтадан тіктелді. Оның салмағы, төрт қатар кірпішпен байланысқан берік кірпіш бұрыштары желдің күштеріне қарсы тұрады. Олд Джоның бастапқы дизайны Венециядағы Сан-Марко колокольнясына негізделген деп есептеледі, соңғысы Берклидегі Калифорния университетінің Сатер мұнарасына шабыт берген. Соңғы дизайн Torre del Mangia-дан шабыттанған деп саналады, ол ұқсас дизайнға ие, бірақ сағат мұнараның төменгі жағына орналасқан. Дэвид Лодждың "Ауысатын орындар" романы Раммидж және Эуфорикалық штат университеттері арасындағы профессорлардың алмасу туралы айтады, кітапта екеуі де Пиза мұнарасының көшірмелеріне ие.
The base is solid concrete, 50 feet (15 m) square by 10 feet (3 m) thick, with foundations that extend 328 feet (100 m) below ground to ensure stability. Joyce of Whitchurch built the clock, the face of which is across, the largest bell weighs with all the bells together weighing ; the minute hand is long, the hour hand is 2 feet (1 m) across, the pendulum is 15 feet (5 m) long. The clock hands are made out of sheet copper. There are ten floors served by an electrical lift in the SW corner. The tower was built from the inside, without scaffolding, up to the level of the balcony. It is built of Red Accrington brick with Darley Dale dressings and tapers from 29 feet (9 m) square to 23 feet (7 m) below the balcony. Owing to its having been built from the inside it was not pointed and had to be pointed in 1914 and was subsequently repointed in 1957 and 1984–85. Its weight, solid brick corners linked by four courses of brick resists the overturning wind forces. The original design for Old Joe is thought to have been based upon St Mark's Campanile in Venice, the latter having served as the inspiration for Sather Tower at University of California, Berkeley. The final design is thought to have been inspired by Torre del Mangia which is of similar design but for the clock being placed towards the bottom of the tower. David Lodge's novel Changing Places tells the story of exchange of professors between the universities of Rummidge and Euphoric State, Plotinus (thinly disguised fictional versions of Birmingham and Berkeley), which in the book both have replicas of the Leaning Tower of Pisa on campus.