Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы жел тегершігінің қалдықтары
Remains of 17th century windmill
Ньюпорт мұнарасы, сондай-ақ Ескі тас диірмен деп белгілі, Род-Айленд штатындағы Ньюпорт қаласындағы Туро паркінде орналасқан дөңгелек тас мұнара. Бұл 17 ғасырдың ортасында салынған жел тегершігінің қалдықтары. Мұнара бірнеше ғасырларға көнерек болуы және Колумбқа дейінгі теңіз арқылы байланысқа дәлел болуы мүмкін деген болжамдарға байланысты көп назар аударды. Көміртекпен талдау осы пікірдің бұрыс екенін көрсетті. Мұнараға Round Tower, Touro Tower, Viking Tower және Newport Stone Tower деген басқа да атаулар берілген.
The Newport Tower, also known as the Old Stone Mill, is a round stone tower located in Touro Park in Newport, Rhode Island, the remains of a windmill built in the mid 17th century. It has received attention due to speculation that it is actually several centuries older and would thus represent evidence of pre Columbian trans oceanic contact. Carbon dating shows this belief to be incorrect. Other names given to the tower include Round Tower, Touro Tower, Viking Tower, and Newport Stone Tower.
Сипаттама
Ньюпорт мұнарасы Милл-стриттің жоғарғы бөлігінде, Туро паркінде орналасқан. Оның айналасында жағалаудағы туристік ауданның үстіндегі төбедегі тарихи тұрғын үйлерден тұратын аудан жатыр. XVIII ғасырдағы суреттерде бұл төбенің өзі бір кезде портының көрінісін ұсынып, Наррагансетт шығанағынан өтетін теңізшілерге көрінетіні көрсетілген, бірақ жақында өскен ағаштар қазір көріністі жасырады. Ньюпорт мұнарасы толық дөңгелек емес. Оңтүстік-шығыстан солтүстік-батысқа қарай диаметрі 7 метрді (22 фут) құрайды, ал шығыстан батысқа қарай өлшенгенде диаметрі 7 метрге (23 фут) дейін ұзарады. Дегенмен, XIX ғасырдағы ішкі өлшемдер шығыс-батыс бағытында 5 метрді (18 фут) көрсетті, бұл солтүстік-оңтүстік бағытындағы 6 метрден (19 фут) сәл қысқа болды. Бұл айырмашылықтар құрылыс материалының тегіс болмауынан туындауы мүмкін. Мұнараның биіктігі 9 метр (28 фут), ал сыртқы ені 7 метр (24 фут). Бір кезде мұнараның ішкі қабырғалары тегіс ақ жабынмен жабылған, оның қалдықтары бірнеше тіреу бағаналарының ішкі бетінде көрінеді. Оны сегіз цилиндрлі тас бағаналар ұстап тұр, олардың екеуі қалған алты бағанадан сәл кеңірек. Аркалардың үстінде және мұнараның ішінде бір кезде ішкі бөлмені қолдаған еденнің іздері бар. Қабырғаларының қалыңдығы шамамен 1 метр, ал ішкі бөлменің диаметрі шамамен 5 метр. Бөлмеде бұрынғы басты қабатта орналасқан төрт терезе және жоғарғы қабатта үш өте кішкентай терезе бар. Батыс терезесіне тікелей қарсы, сұр таспен қапталған және екі жағынан нишалармен шектескен ошақ орналасқан. Мұнараның бейнесі бұрынғы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің USS Newport кемесінің мөрінде және бөлімше таңбасында кеңінен бейнеленген. 1741 жылғы құжатта мұнара "ескі тас диірмен" деп сипатталған. 1760 жылы ол шөп сақтауға пайдаланылса, 1767 жылы "біраз уақыт бұрын" оқ-дәрі сақтау үшін қолданылған деп айтылған. Де Баррестің 1776 жылы жарияланған Ньюпорт жоспарында ол "Тас жел диірмені" деп көрсетілген. Америка революциясы кезінде мұнара американдықтар тарапынан қарауылдық бекет ретінде, ал британдықтар тарапынан оқ-дәрілерді сақтау үшін пайдаланылған.
The Newport Tower is located in Touro Park at the top of Mill Street, surrounded by a historical residential neighborhood on the hill above the waterfront tourist district. Eighteenth century paintings show that the hill itself once furnished a view of the harbor and would have been visible to passing mariners in Narragansett Bay, but recent tree growth now obscures the view. The Newport Tower is not exactly circular. From southeast to northwest, the diameter reportedly measures 22 feet (7 m) but, when measured from east to west, the diameter lengthens to 23 feet (7 m). However, the 19th century measurements of the interior gave an east–west dimension of 18 feet (5 m), which was slightly shorter than the north–south measurement of 19 feet (6 m), suggesting that the discrepancies may be due to the unevenness of the rubble masonry. The tower has a height of 28 feet (9 m) and an exterior width of 24 feet (7 m). At one time, the interior of the tower was coated with smooth white plaster, the remnants of which may be seen on the interior faces of several pillars. It is supported by eight cylindrical columns that form stone arches, two of which are slightly broader than the other six. Above the arches and inside the tower is evidence of a floor that once supported an interior chamber. The walls are approximately 3 feet (1 m) thick, and the diameter of the inner chamber is approximately 18 feet (5 m). The chamber has four windows on what used to be the main floor, and three very small ones at the upper level. Almost directly opposite the west window is a fireplace backed with grey stone and flanked by nooks. A representation of the tower is featured prominently on the seal and unit patch of the former US Navy vessel USS Newport. The tower is described in a document of 1741 as "the old stone mill." It was used as a haymow in 1760, while it was described in 1767 as being used as a powder store "some time past". De Barres' plan of Newport published in 1776 marks it as "Stone Wind Mill." During the American Revolution, the tower was used by the Americans as a lookout and by the British to store munitions.
Құрылыс
Мұнара Род-Айленд штатының алғашқы отаршыл губернаторы Бенедикт Арнольдтың 1651 жылы Паутухеттен Ньюпортқа көшіп келгеннен кейін салынған, қазір бұзылған сарайының жоғарғы жағында орналасқан. 1677 жылы Арнольд өсиетінде «менің таспен салынған жел диірменім» деп айтқан; оның жерленген жері осы диірмен мен оның сарайының арасында орналасқан және бүгінге дейін сақталған. Сондықтан бұл сөз тіркесі көбінесе Ньюпорт мұнарасына қатысты деп есептеледі және мұнараның бір кезде жел диірмені ретінде пайдаланылғанын көрсетеді. Дегенмен, кейбіреулер жергілікті халықтың мұнараның бұрын жұмыс істейтін дәнді ұнтақтайтын диірмен екенін еске түсіргенін және оның еден деңгейінде камині болғандықтан, жел диірмені ретінде салынған болуы мүмкін емес деп таласқан. 1836 жылы жарияланған британдық «Пенни журналындағы» сурет (оң жақта көрсетілген) мұнараның 17 ғасырдағы Уорвикширдегі Честертон қаласының жанындағы Честертон жел диірменімен ұқсас екенін көрсетеді. Арнольдтың Уорвикширдегі Леамингтон қаласында туғаны туралы жалған пікір бар; бірақ отбасы Сомерсеттегі Лимингтон маңында, шамамен 100 миль (161 км) қашықтықта тұрған. Алайда, Честертон жел диірмені қазіргі заманғы Ұлыбританияның оңтүстік-батыс және солтүстік-шығыс бағыттарындағы бірнеше жолдардың бірінен жарты миль қашықтықта орналасқан, және бұл жол Леамингтоннан да өтеді. Арнольд оны көрген немесе оның «таспен салынған жел диірменінің» дизайнына әсер ете алған басқа отарлаушылардың бірі көруі мүмкін. Әртүрлі авторлар Еуропада, әсіресе 1115 жыл шамасында Шотландияда салынған Оркнидегі Орфир дөңгелек шіркеуі және 1160 жылға дейін салынған Данияның Борнхольм аралындағы Østerlars шіркеуі сияқты салыстырмалы ортағасырлық құрылыстарды табуға болады деп ұсынған.
The tower is located at the upper end of the plot behind the now demolished mansion built by Benedict Arnold, the first colonial governor of Rhode Island, who moved from Pawtuxet to Newport in 1651. In 1677, Arnold mentions "my stone built Wind Mill" in his will; the site for his burying ground is between this mill and his mansion and still exists today. The phrase has therefore generally been accepted as referring to the Newport Tower, and is evidence that the tower was once used as a windmill. Still, others have contested that locals remembered the tower was previously a functioning corn mill, and that since it had a ground level fireplace, it couldn't have been built as a windmill. An illustration from the British "Penny Magazine" published in 1836 (shown at right) reveals that the tower is of a similar type to Chesterton Windmill, a 17th century mill near Chesterton, Warwickshire, England. There is a mistaken notion that Arnold was born in Leamington, Warwickshire, only a short distance from Chesterton; the family lived near Limington in Somerset, about 100 mile (161 km) away. However, Chesterton windmill stands on a ridge within half a mile of one of the main southwest–northeast roads of early modern Britain, which also runs past Leamington, and it is entirely plausible that Arnold would have seen it, or perhaps another colonist in a position to influence the design of his "stone built windmill". Various authors have suggested that comparable mediaeval buildings can be found in Europe, particularly the Orphir Round Church on Orkney built in Scotland around 1115, and the round churches on the Danish island of Bornholm, such as Østerlars Church dating from around 1160.
1848 жылғы миномет салыстыру
1848 жылы Ньюпорт қаласының пасторы, доктор Джексон диірменнен және қаладағы ең көне құрылыстардан, оның ішінде өте ертедегі Буль үйінен (шамамен 1640 жыл), Истон үйінен (1642–1643 жылдар), басқа үйлерден және губернатор Арнольд пен оның әйелінің қабірлерінен ерітіндінің (минометтің) үлгілерін жинады. Күшті зерттеулер нәтижесінде, барлығының құрамы өте ұқсас екені анықталды: "қабықтан жасалған әк, құм және қиыршық тастардан тұрады".
In 1848, the Rev. Dr. Jackson of Newport collected samples of mortar from the mill and some of the oldest known structures in the town, including the very early Bull house (c. 1640), the Easton house (1642–1643), other houses, and the tombs of Governor Arnold and his wife. Under detailed examination, all proved to be of very similar composition, "composed of shell lime, sand, and gravel".
1948 жылғы қазба
Ньюпорт қаласы 1948 жылы Америка археология қоғамының осы нысанды ғылыми зерттеуіне рұқсат берді. Зерттеуді Гарвард университетінің Хью Хенкен басқарды, ал далалық жұмыстарды Уильям С. Годфри жетекшілік етті. Зерттеу барысында мұнараның сыртынан ішкі бөлігіне дейін бір метрлік ор қазылды. Нәтижелері Годфридің 1951 жылғы Ph.D. диссертациясында жарияланды, онда табылған барлық заттар 17 ғасырға жатсады деген қорытынды жасалды. Годфридің диссертациясы мұнараны Бенедикт Арнольд салғанын көрсетеді, ол Арнольдтың "Ньюпорттағы бір бөлік мүлкін, атап айтқанда, кейіннен үйі мен тас диірменін салған жерін, көшіп келгенге дейін бір жыл бұрын сатып алғанын" айтады. "1677 жылға дейін Арнольд Ескі тас диірменін салған" делінген. Годфридің Арнольдтың Ньюпортта "үй салғаны" туралы айғауына ешқандай дәлел жоқ. Годфридің диссертациясынан: "Жазбалар оның Ньюпорттағы бір бөлік мүлкін, атап айтқанда, кейіннен үйі мен тас диірменін салған жерін, көшіп барғанға дейін бір жыл бұрын сатып алғанын анық көрсетеді (Томпкинс, 1919, Роджер Уильямстың сөздері, 1650). Бастапқы иесі Джереми Кларк болған, бірақ Кларк мүлікке ешқандай құрылыс салғаны туралы мәлімет жоқ". Томпкинс былай деп жазды: "Бенедикт Арнольдтың беделділігінің куәсі ретінде оның аты әкесінен бұрын айтылғандығы және 1650 жылы Провиденсте салық салыну кезінде оның байлығының артуын көрсету үшін Бенедикт Арнольдтың үлесі 5 фунт стерлингке бағаланған, бұл кез келген жеке тұлғаға қатысты ең үлкен сома. Осы жылдың маусым айында Роджер Уильямс Коннектикут штатының губернаторы Уинтропқа хат жазып, "Бенедикт Арнольд Ньюпортта үй мен жер сатып алып, сонда көшіп кетуді жоспарлап отыр" деді". Годфри бастапқыда Честертон диірмені туралы теорияны жоққа шығарды, "керісінше, Бенедикт мұнарасын диірмен ретінде салғанына ықтималшылық өте аз. Мұнара диірменінің түрі, шұлық, тіреу және композиттік түрлерге қарағанда, Англияда 18 ғасырдың басына дейін кеңінен таралмаған". Годфри "мұнара өте бай және өте авторитарлық қарт адамның демалуы мен қарау орны ретінде салынған" деген гипотеза ұсынды. Алайда, ол кейіннен бұл пікірінен бас тартып, 1954 жылы "Рекс Уайлс, жел диірмендері жөніндегі белгілі ағылшын сарапшысы, екі құрылыс та диірмен ретінде салынғанын қолдады" деп мәлімдеді. Содан бері мұнара диірмендері Англияда 13 ғасырдың соңынан бері белгілі болған және 16 ғасырдың соңынан бастап олардың саны көбейгені дәлелденді. Келесі зерттеулер Честертонның шын мәнінде 1632-33 жылдары жел диірмені ретінде салынғанын анықтады, өйткені Уайлс қайтыс болғаннан кейін 1986 жылдан бері құрылыс есебінің бастапқы құжаттары табылды, оның ішінде мата төлемдері де болды. Солтүстік Америкада 17 ғасырдан сақталған бірнеше мұнаралы тас диірмендер бар, олар сол кезеңнің еуропалық үлгілеріне ұқсас (мысалы, Квебек, Грондин диірмені (1674) және Квебек, Винчелот диірмені (1690)).
The city of Newport gave permission for a scientific investigation of the site by the Society for American Archaeology in 1948. The investigation was directed by Hugh Henken of Harvard University, with the field work headed by William S. Godfrey. As part of the investigation, a one meter wide trench was dug from the tower's exterior through the interior. The results were published in Godfrey's 1951 Ph. D. dissertation and concluded that all the artifacts discovered were from the 17th century. Godfrey's dissertation identifies Benedict Arnold as the builder of the tower, stating that Arnold "purchased some of his Newport property, specifically the section on which he later built his house and the stone mill, the year before he moved At some period before 1677 Arnold built the Old Stone Mill." There is no evidence for Godfrey's assertion that Arnold "built his house" in Newport. From Godfrey's thesis: "It is strongly suggested by the records that he purchased some of his Newport property, specifically the section on which he later built his house and the Stone Mill, the year before he moved. (Thompkins, 1919, quoting Roger Williams, 1650) The original owner had been Jeremy Clarke, but there is no indication that Clarke ever built on the property." Thompkins wrote: “It will be noticed as an evidence of Benedict Arnold's prominence that his name is mentioned first in the order, rather than his father, and as an indication of his increasing wealth at the assessment of taxes in Providence in 1650, Benedict Arnold's amount was put at £5, the largest sum assessed against any one individual. In June of this same year Roger Williams, in writing to Gov. Winthrop of Connecticut says, "Benedict Arnold having now bought house and land at Newport, proposing thither to remove." Godfrey initially dismissed the Chesterton Mill theory, claiming that "on the other hand, there is very little probability that Benedict built his Tower as a mill the tower mill form, as contrasted to the smock, post and composite forms, was not common in England until the beginning of the 18th century." Godfrey posited the hypothesis that "the tower was built as a comfortable retreat and lookout for a very rich and very autocratic old man." However, he later retreated from this position, noting in 1954 that "Rex Wailes, noted English expert on windmills has supported the contention that both structures were built as mills." It has since been shown that tower mills were known in England from the late 13th century and that they became increasingly common from the late 16th century onwards. Subsequent research has determined that Chesterton was, in fact, built as a windmill in 1632–33, as the original building accounts have been traced since Wailes' death in 1986, including payments for sailcloths. There are also several surviving 17th century unarched stone tower mills in North America, which are similar in appearance to European examples of the same period (e. g., Moulin de Grondines, Quebec (1674) and Moulin de Vincelotte, Quebec (1690)).
1993 жылғы көміртек-14 мерзімін анықтау
1993 жылы Дания және Финляндиядан келген зерттеушілер тобы мұнараның аралас құрамын радиокөміртек әдісімен сынап көрді. Нәтижелер аралас құрамның 1635-1698 жылдар аралығында жасалғанын көрсетеді. Сынақтан өткен аралас құрам мұнараның бастапқы құрылысына немесе кейіннен жасалған жөндеу жұмыстарына қатысты болуы мүмкін, ол бастапқы құрылыстан ұзақ уақыт өткен соң жүзеге асырылған. Зерттеушілер "жақында қолданылған аралас құрамды ескермей, одан өту үшін терең бұрғылады". 2003 жылғы осы және осымен байланысты жұмыстар туралы есепте Hale және авторлар тобы аралас құрамның, демек мұнараның шамамен 1680 жылы салынғанын айтады.
In 1993, radiocarbon dating tests of the tower's mortar were undertaken by a team of researchers from Denmark and Finland. The results suggest a probable date of production of the mortar between 1635 and 1698. The tested mortar may date from the tower's initial construction or from repointing, which may have been performed long after initial construction. The researchers drilled "deep so as to get past any recent mortar that might have been applied during tuck pointing." In a 2003 report on this and related work, Hale, et al. put the date of the mortar, and thus the tower, at about 1680.
Скандинав тілінде
1837 жылы даниялық археолог Карл Кристиан Рафн өзінің «Antiquitates Americanæ» атты кітабында Таутон өзенінің сағасына жақын орналасқан Дайтон жартасындағы жазуларды зерттеу нәтижесінде мұнараның викингтерден тарағанын болжады. Бұл гипотеза Солтүстік Американы ертедегі скандинавиялық саяхатшылардың қаншалықты оңтүстікке дейін зерттегендігінің белгісіздігіне негізделген, әсіресе Винландтың нақты орналасқан жеріне қатысты. Рафнның бұл теорияны таныстыруы аймақтағы норвегиялық қоныстарға қызығушылықты арттырып, «дәлелдердің» көбеюіне әкелді. Генри Уодсворт Лонгфеллоу «Қалқандағы қаңқа» атты өлеңіне мұнараның скандинавиялық тегі туралы ойды енгізді. Анд өркениеттерін зерткен археолог Филипп Айнсворт Миз 1942 жылы жарық көрген «Ньюпорт мұнарасы» кітабында мұнараға қатысты барлық белгілі мәліметтерді жинауға тырысты. Нордтік гипотезаны қолдаушы Миз Арнольдтың мұнараны «негізінен» салғанын жоққа шығарды. Ол мұнараның 11-14 ғасырлар аралығында салынған шіркеу екенін айтты, сонымен қатар 17 ғасырда ескірген көптеген архитектуралық ерекшеліктерге назар салды. Содан бері Миздің көптеген дәлелдері қате екені анықталды. Оның жел диірмендерінде өрт қаупі болғандықтан қамдар болмайды деген пікірі дұрыс емес. Көптеген диірмендерде терезелермен қатар орналасқан қамдар бар, сондай-ақ қабырғадан шығатын екі түтікшелі диірмендер де кездеседі. Бұл түтікшелер әдетте басым жел бағытымен параллель орналасқан, қысқа түтікшелердегі ауа ағынын жақсарту үшін. Жел диірмендерінің айналмалы қақпағы мен қанаттарына зиян келтіретін болғандықтан, дәстүрлі қамдарды пайдалану мүмкін емес. Мысалы, шамамен 1750 жылдары салынған Ланкаширдегі Уфолланд жел диірменінде қам екінші қабатта (британдық терминология бойынша бірінші қабатта) орналасқан, ал Шропширдегі Муч Венлок жел диірменінде 18 ғасырда салынған ортаңғы қабаттан екі мақсаты белгісіз түтікше көтеріледі. Жоғарыда аталған екі мысал да 1677 жылдың 28 ақпанындағы құжатта тас диірменнің ең алғашқы тізімінен кейін салынған.
In 1837, Danish archaeologist Carl Christian Rafn proposed a Viking origin for the tower in his book Antiquitates Americanæ, partly based on his research of the inscriptions on the Dighton Rock near the mouth of the Taunton River. This hypothesis is predicated on the uncertainty of the southward extent of the early Norse explorations of North America, particularly in regard to the actual location of Vinland. Rafn's popularization of the theory led to a flurry of interest and "proofs" of Norse settlement in the area. Henry Wadsworth Longfellow incorporated the Norse origin view of the tower into his poem "The Skeleton in Armor". Philip Ainsworth Means, an archaeologist whose specialty was Andean civilizations, attempted to compile all known evidence surrounding the tower in his 1942 book Newport Tower. As a supporter of the Norse hypothesis, Means dismissed the idea that Arnold built the tower "from the ground up." He claimed that the Tower was a church built between the 11th and 14th centuries, citing many architectural features obsolete by the 17th century. Since then, much of Means' evidence has been shown to be mistaken. His assertion is incorrect that a windmill would not have fireplaces because of the fire risk. Several have fireplaces aligned with windows, and it is not unusual to find a double flue exiting the wall, generally with the exits aligned parallel to the prevailing wind to improve the updraft on a relatively short flue. A conventional chimney could not be used, as it would foul the turning cap and sails of the windmill. Examples include the later built (ca. 1750s) Upholland Windmill, Lancashire, where the fireplace is at second floor level (first floor in British English), as well as Much Wenlock windmill, Shropshire, which has double flues of uncertain purpose rising from the middle floor level, which was constructed in the 18th century. Both of the above cited examples post date the earliest surviving mention of the Stone Mill in a 28 February 1677 deed.
Обсерваториялық гипотеза
Мұнараның сегіз тірек бағанасының төртеуі компастың негізгі нүктелеріне қаратылған. 1990 жылдары Род-Айленд университетінің физика профессоры және астрономы Уильям Пенхоллоу мұнарадағы терезелерді зерттеді және бірқатар астрономиялық сәйкестіктер тапты. Жазғы күн тоғысында күн батысқа қарайтын "батыс" терезесінен (нақты батыстан оңтүстікке қарай сәл бұрыштан) "оңтүстік" терезенің жанындағы ішкі қабырғадағы ойыққа сәуле түсіруі тиіс. (Қала құрылысы мен саябақтағы ағаштардың өсуіне байланысты қазір бұл орын алмайды.) Сол сияқты, "шығыс" терезесінен "батыс" терезесіне дейінгі бұрыш батыстан оңтүстікке қарай 18 градусқа тең, бұл "айдың кіші тоқтауы" деп аталатын кезде айдың ең оңтүстік шегіне сәйкес келеді. Кіші терезелер де маңызды жұлдыздарға қарай тізбектеледі. Бұл тізбектелулер кездейсоқ болуы мүмкін, бірақ егер олар әдейі жасалған болса, Пенхоллоудың пікірінше, терезелердің орналасуы неге "ерекше" болып көрінетінін түсіндіруге болады.
Four of the eight supporting pillars of the tower face the main points of the compass. In the 1990s, William Penhallow, a Professor of Physics and astronomer at the University of Rhode Island, studied the windows in the tower and said that he found a number of astronomical alignments. At the summer solstice the setting sun should shine through the "west" window (actually just south of true west) onto a niche in the inner wall, next to the "south" window. (This no longer happens due to urban development and park trees.) Similarly, the angle from the "east" window through the "west" window is about 18 degrees south of west, which is the southern extreme of moonsets during what is known as the "lunar minor standstill". The smaller windows also form alignments, on significant stars. These alignments could be accidental, but if they were deliberate it would explain why the pattern of windows seems, according to Penhallow, "so odd".
Қытай
Автор Гавин Мензис "1421: Қытай Американы ашқан жыл" атты кітабында бұл мұнараны Жэн Хэ саяхаттарының жонкілерінен келген қытай теңізшілер мен олардың әйелдерінен құралған колония салғанын, оның мақсаты Пэнхоллоудың зерттеулеріне сүйене отырып, колонияның бойлығын анықтау үшін маяк немесе обсерватория болуы мүмкін деп мәлімдейді. Мензис бұл мұнараның қытай обсерваториялары мен басқа жерлердегі маяктардың дизайнымен үлкен ұқсастықтарға ие екенін айтты. Дегенмен, бұл тұжырымдардың дұрыс еместігі дәлелденді.
Author Gavin Menzies argues in 1421: The Year China Discovered America that the tower was built by a colony of Chinese sailors and concubines from the junks of Zheng He's voyages either as a lighthouse or as an observatory to determine the longitude of the colony, based on Penhallow's findings. Menzies claimed that the tower closely matches designs used in Chinese observatories and lighthouses elsewhere. However, these claims have been debunked.
Португал тілі
ХХ ғасырдың басында Эдмунд Б. Делабарр Дайтон жартасын жоғалған португал теңізшілері Мигель Корте Реал мен оның інісі Гаспармен байланыстырды. Бұл португалдық гипотезаны кейінгі уақытта Мануэль Лучано ДаСильва қолдады, ол Корте Реал ағайындыларының бірі Ньюпорт мұнарасын қарауыл мұнарасы ретінде салған деген пікірді айтады. Мұнараның португалдармен салынғаны туралы идеяны АҚШ-тың бұрынғы елшісі Герберт Пелл де қолдады, ол 1948 жылы мұнараның Португалиядағы Томар монастырының элементтеріне ұқсас екенін айтты.
During the early 20th century, Edmund B. Delabarre associated the Dighton Rock with the lost Portuguese navigators Miguel Corte Real and his brother Gaspar. This Portuguese hypothesis has been supported more recently by Manuel Luciano DaSilva, who suggests that one of the Corte Real brothers built the Newport Tower as a watchtower. The idea of Portuguese construction of the tower was also supported by former U. S. Ambassador Herbert Pell, who in 1948 argued that the tower resembles elements of the Convent of Tomar in Portugal.
Ортағасырлық тамплиерлер
Британ жазушысы Эндрю Синклер Ньюпорт мұнарасының ортағасырлық шотланд тамплиерлері, Шотландия графы Генри Синклер басшылығымен, Колумбтан шамамен жүз жыл бұрын Жаңа Англияға жасаған деген жорамалмен байланысты салынғанын айтты. Алайда, мұндай сапардың болғанына күдіс тудырып, оған қарсылық білдірілді.
British writer Andrew Sinclair has put forth the hypothesis that the Newport Tower was built by medieval Scottish Templars led by Scottish earl Henry Sinclair as part of an alleged voyage to New England about a hundred years before Columbus, but such a voyage has been vigorously disputed.