Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Якоб Герман (16 шілде 1678 – 11 шілде 1733) – классикалық механика мәселелерімен айналысқан математик. Ол 2015 жылы Ян Брюс аударған, механика туралы ертедегі латынша трактат – «Форономия» еңбегінің авторы. 1729 жылы ол полярлық координаталар жүйесіндегі геометриялық орынды суреттеу, картезиандық координаталар жүйесінде суреттеумен бірдей оңай екенін мәлімдеді. Ол Лаплас-Рунге-Ленц векторының кері квадраттық орталық күш әсер ететін бөлшектер үшін қозғалыс тұрақтысы екенін алғаш көрсеткен адам болып есептеледі. Герман Базельде дүниеге келіп, сонда қайтыс болды. Ол математикалық білімін Базель университетінде Якоб Бернуллиден алып, 1695 жылы дипломмен бітірген. 1696 жылы ол шексіз қатарлар тақырыбында диссертация қорғап, магистр дәрежесін алды. Якоб Бернулли Германды университеттегі барлық студенттерінің ішіндегі ең үздігі деп санады. 1705 жылы Якоб Бернулли қайтыс болғанда Готфрид Лейбниц Германнан «Acta Eruditorum» журналында Бернуллиге некролог жазуды сұрады. 1701 жылы ол Берлин академиясының мүшесі болды. 1707 жылы Падуада математика кафедрасына тағайындалды, бірақ 1713 жылы Франкфурт-на-Одерге, ал одан 1724 жылы Санкт-Петербургке көшіп барды. Санкт-Петербургте ол Даниэль Бернуллимен тығыз жұмыс істеді, ол Германның лауазымын иеленді. Герман 1731 жылы Базельге оралды, онда этика және табиғат құқығы кафедрасын басқарды. 1733 жылы, қайтыс болған жылы, Герман Франция Ғылым академиясына (Париж) сайланды. Герман – Леонард Эйлердің анасының екінші туысы.
Jakob Hermann (16 July 1678 – 11 July 1733) was a mathematician who worked on problems in classical mechanics. He is the author of Phoronomia, an early treatise on mechanics in Latin, which has been translated by Ian Bruce in 2015 16. In 1729, he proclaimed that it was as easy to graph a locus on the polar coordinate system as it was to graph it on the Cartesian coordinate system. He appears to have been the first to show that the Laplace–Runge–Lenz vector is a constant of motion for particles acted upon by an inverse square central force. Hermann was born and died in Basel. He received his mathematical training from Jacob Bernoulli at the University of Basel and graduated with a degree in 1695. In 1696, he obtained a Master's Degree by defending a dissertation on infinite series. Jacob Bernoulli considered Hermann to be the best of his many students at the university and when Jacob Bernoulli died in 1705, Gottfried Leibniz asked Hermann to write an obituary for Bernoulli in Acta Eruditorum. He became a member of the Berlin Academy in 1701. He was appointed to a chair in mathematics in Padua in 1707, but moved to Frankfurt an der Oder in 1713, and thence to St. Petersburg in 1724. In St. Petersburg, he worked closely together with Daniel Bernoulli who succeeded him in his post as he returned to Basel in 1731 to take a chair in ethics and natural law. Hermann was elected to the Académie Royale des Sciences (Paris) in 1733, the year of his death. Hermann was a second cousin of Leonhard Euler's mother.