Кіріспе

The Almanac Singers – американдық халық музыкасы тобы. 1940-1943 жылдар аралығында Нью-Йорк қаласында құрылған бұл топты Миллард Лэмпелл, Ли Хейс, Пит Сигер және Вуди Гатри негіздеген. Топ көбінесе соғысқа қарсы, нәсілшілдікке қарсы және кәсіподақтарды қолдайтын мазмұндағы әндерге маманданған. Олар либералдар мен солшылдардың одағы – Халықтық фронттың құрамына кірді, оның ішінде АҚШ Коммунистік партиясы да бар (оның басшысы Эрл Браудер кезіндегі ұраны – «Коммунизм – екінші жүзжылдық американизм»). Олар фашизммен күресу және нәсілдік және діни кемелділікті, сондай-ақ жұмысшылардың құқықтарын ілгерілету үшін өздерінің арадағы келіспеушіліктерді ұмытып, бірігуге ант берді. «Алманах әншілері» әндердің осы мақсаттарға қол жеткізуге көмектеседі деп сенді.

Тарих

Мәдениет тарихшысы Майкл Деннинг былай деп жазады: "Халық фронтының негізі – еңбек қозғалысы, миллиондаған өнеркәсіп жұмысшыларын CIO-ның жаңа кәсіподақтарына біріктіру. Бұл – бір тарихшының "Америка тарихындағы жұмысшы ұйымдарының ең ірі және үздіріліссіз дамуы" деп атаған жылдар болды". "1940 жылдардың басында CIO-да металл өңдеу саласындағы жаңа кәсіподақтар – Біріккен Автожұмысшылар, Біріккен Болат Жұмысшылары және Біріккен Электр Жұмысшылары басымдыққа ие болды, ал 'кәсіподақтық өндіріс' – тек қана кәсіподақтық емес, сонымен қатар әлеуметтік қайта құрудың бір түрі болды". 1941 жылдың басында құрылған "Алманах әншілерінің" тарихын осы әлеуметтік қозғалыстың аясында қарастыру қажет. 1940 жылдың соңы мен 1941 жылдың басында (Америка Екінші дүниежүзілік соғысқа кірер алдында) қайта қарулану он жылдық жұмыссыздықты аяқтады, ал еңбек қозғалысы күшейді. CIO жұмысқа алудағы нәсілдік дискриминациямен күрескенде, өзінің қатарындағы терең нәсілдік жіктерге де қарсы тұруға мәжбүр болды, әсіресе Детройттегі UAW зауыттарында ақ жұмысшылар кейде қара жұмысшылардың өндірістік қызметке тағайындалуына наразылық білдіріп ереуілге шықты. Сондай-ақ, бұл мәселе бойынша Алабамадағы кеме жасаушылық орындарында, Филадельфиядағы қалалық көліктерде және Балтимордағы болат зауыттарында жұмыс істеді. CIO басшылығы, әсіресе, Пакингхаус жұмысшылары, UAW, NMU және Транспорт жұмысшылары сияқты солшыл кәсіподақтардағылар, жекпе-жектің алдын алу және өз мүшелерін тәрбиелеу үшін белсенді шаралар жасады. Бұл кәсіподақтар мәселеге қатысты салыстырмалы түрде батыл ұстанымды AFL-дің тартымдылығы мен расизмімен салыстырды. "Алманах" мүшелері Миллард Лэмпелл, Ли Хейс, Пит Сигер және Вуди Гатри 1940 немесе 1941 жылы бейресми түрде бірге ойнай бастады. Пит Сигер мен Гатри 1940 жылдың наурыз айында Уилл Гирдің "Жұмыстан шығарылған мигранттарға арналған кеш" кешінде кездесті. Сол жылы Сигер Гатридің туыстарына бару үшін Техас пен Калифорнияға сапар жасады. Хейс пен Лэмпелл 1940 жылдың қазанында Нью-Йоркте бірге пәтер жалдаған, ал Сигер оралғаннан кейін олармен бірге тұра бастады. Олар өз пәтерін "Алманах үйі" деп атады, ол солшыл зиялылардың орталығына және (1942 жылы) Сонни Терри мен Брауни МакГи сияқты фольклоршілер үшін тоқтау орнына айналды. Эд Крей Хейс пен Сигердің алғашқы төленген концерті 1941 жылдың қаңтарында Нью-Йорктегі "Жаде Маунтин" мейрамханасында Испания Азамат соғысының жақтастарына арналған қайырымдылық шарасында болды дейді. Ричард Росс 1965 жылы Ли Хейспен жасаған сұхбатында Сигер, Хейс және Лэмпелл 1941 жылдың ақпанында Вашингтондағы Тернер Аренасында өткен Америка Жастар Конгресінде ән шырқады, онда ұйымдастырушылар "Біздің базаларымызды қарызға бермеңіз" және "Джим Кроу кетісін" слогандарымен әндер жасауды сұрады. Осыдан кейін олар өздерін "Альманахтар" деп атауға шешім қабылдады. Олар бұл атауды Ли Хейс Арканзастағы шаруалардың үйінде тек екі кітап болғанын айтқандықтан таңдады: Киелі кітап, оларға келесі өмірге дайындалуға көмектесетін, және "Альманах", оларға осы дүниедегі жағдай туралы айтатын. Топпен әр түрлі уақытта ән айтқан орындаушылардың арасында Сис Каннингэм, (Джон) Питер Хоуес және оның інісі Болдуин "Бутч" Хоуес, Бесс Ломакс Хоуес (Бутчтың әйелі және Алан Ломакстың қарындасы), Сиско Хьюстон, Артур Стерн, Джош Уайт, Джеки (Гибсон) Альпер, Бурл Айвс, (Хирам) Джейми Лоуден және Сэм Гэри болды. Олар америкалық кантри музыкасының ең жақсы үлгілеріне негізделген, күшті және қарқынды орындау стилін ойлап тапты. Олар көше киімдерін киді, бұл сол кезде әртістердің формальды киімдерін кию дәстүрінен өзгеше болды, және көрермендерді әнге қосылуға шақырды. "Альманахтар" партияларда, митингілерде, қайырымдылық шараларында, кәсіподақтардың басқосуларында және бейресми "хутенни" кештерінде жиі ойнайтын, бұл терминді Сигер мен Гатри Портленд пен Вашингтонға жасаған "Альманах" турынан үйренді. 1941 жылдың 1 мамырында олар Мэдисон Сквер Гардендегі 20 000 ереуілдеген көлік жұмысшыларының митингісінде өнер көрсетіп, "Talking Union" әнін таныстырды және жас актриса Кэрол Ченнингпен бірге драматикалық қойылымға қатысты.

Жазулар мен радио хабарлар

The Almanacs-тің алғашқы жазбасы, Джон Доуға арналған әндер деп аталатын үш 78 айналымдық пластинкадан тұратын альбом, 1940 жылғы Селективті оқыту және қызмет туралы заңға наразылық білдіру үшін жазылған, бұл АҚШ тарихындағы алғашқы бейбіт уақыттағы әскерге шақыру. 1941 жылдың ақпан немесе наурыз айларында жазылған және мамыр айында шығарылған, онда Миллард Лэмпеллдің төрт әні және Сигер мен Хейс (соның ішінде "Егістікті жырту") жазған екі ән бар, олар 1939 жылғы Молотов-Риббентроп келісімінен кейін Коммунистік партияның бағытына сәйкес келіп, Екінші дүниежүзілік соғысқа араласпауға шақырады. Оны Keynote Records негізін қалаушы Эрик Берней шығарды. Бернейдің шағын пластинка дүкені болды, ол бұрын "Жаңа массалар" журналының бизнес-менеджері болған, ол 1938 және 1939 жылдары Джон Хэммондтың "Рухани әндерден свингке дейін" атты маңызды концертіне демеушілік жасаған. Мүмкін, оның қозғаушы мазмұнына байланысты, Джон Доуға арналған әндер "Алманах жазбалары" таңбасымен шықты, және Берней орындаушылардың өзінің (осы жағдайда Пит Сигер, Миллард Лэмпелл, Джош Уайт және Сэм Гэри, түрлі нәсілдік топ) өндіріс шығындарын төлеуін талап етті. Джон Доуға арналған әндер үлкен американдық корпорацияларды (J. P. Morgan және DuPont сияқты) сынады, олар партияның Германияны қайта қаруландыруды қолдағандығын және 1941 жылы қайта қарулану кезеңінде АҚШ-тың қорғанысын нығайту үшін үкіметтік келісімшарттар үшін бәсекелескенін қайталады. Бұл альбом сонымен қатар президент Рузвельттің бейбіт уақыттағы әскерге шақыруын сынады, ол J. P. Morgan үшін соғысқа бара жатыр деген ойды қоздыды. Кейінірек Сигер сол кездегі коммунистердің соғысты "жалған" деп, ірі бизнес Гитлерді Совет Ресейіне шабуыл жасау үшін прокси ретінде пайдалануды қалағандығына сенедінін айтты. Сол кезде жиырмаға толған және Джон Доу альбомында ән айтпаған Бесс Ломакс Хоуес өзінің автобиографиясында "Sing It Pretty" (2008) деп жазды, ол қыз кезінде бірінші дүниежүзілік соғыстың мағынасыз қатыгездігіне қарсылық білдіріп, пацифисттік ант бергенін және ол ант беруді өте маңызды деп қабылдады. Алайда, ол оқиғалардың өте тез өрбіп жатқанын және неміс қатыгездіктері туралы қорқынышты жаңалықтарды естігенін айтты, сондықтан Альманахтар бір күнден екінші күнгіге неге сену керектігін білмейтін және олардың күнделікті репертуарын күн сайын өзгертіп отыратын. Күн сайын бір кездегі тұрақты еуропалық саяси жағдайлар тез өсіп келе жатқан нацистік әскерлердің қолына түсіп, өлім лагерлерінің азаптары құлақтарымызға жетіп бара жатқандай көрінетін. Өздерін түсіндірушілер ретінде танылған Альманахтар, "соғысқа жақтастар" мен "оқшаулаушылар" (және олардың арасындағы жағдайлар) арасындағы қарқынды ұлттық пікірталасқа әсер етпеуі мүмкін емес. Әр тапсырыс алдында біз шешім қабылдауымыз керек еді: біз ең ауыр соққы беретін және ең көркем әндерімізді орындаймыз ба, олардың барлығы соғысқа қарсы, егер орындамасақ, не айтамыз? Біздің поэзиялық идеяларымызға қарсы келетін келесі жаңалықты күтпедік. Вуди Гатри бір ән жазды, ол қайғылы түрде былай деді: "Мен бүкіл халыққа арнап ән жазуды бастадым / Бірақ мен сөздерді жаттағаннан кейін, жаңа жағдай пайда болды". 1941 жылдың 22 маусымында Гитлер жауламау келісімін бұзып, коммунистік Ресейге шабуыл жасады, және Keynote дереу оның барлық әндерін жойды. CIO енді Рузвельтті және әскерге шақыруды қолдауға шақырды және өз мүшелеріне ереуілге қатысуға тыйым салды (қозғалыстағы кейбіреулерді ашуландырады). 1941 жылдың 25 маусымында Рузвельт, армиядағы сегрегацияға және қорғаныс жұмыстарына қатысатын фабрикалардан қара нәсілділерді алып тастауға қарсы Вашингтондағы жаппай науқанмен қорқытып отырған қара нәсілді көшбасшылардың қысымымен, 8802 атқарушы бұйрыққа (Әділетті жұмыспен қамту туралы заң) қол қойды. Тыншылық кезіндегі әскери дайындыққа қаралардың қолдауын қауіпке тіккен нәсілдік жағдай енді біршама жеңілдетілді (Әскери әлі де сегрегациядан бас тартса да) және шеру тоқтатылды. Альманахтың екінші альбомы, Talking Union, сондай-ақ Бернейдің өндірісімен, алты еңбек әндерінің жинағы болды: "Союз Мейд", "Мен сіздің миллиондарыңызды қаламаймын, мырза", "Менің артымнан алыңыз шайтан", "Союз пойызы", "Сіз қай жақтасыз?" және "Сөйлеуші одақ". Бұл альбом 1941 жылдың шілдесінде шықты, ол Рузвельтке қарсы емес, бірақ Time журналының шолуында сынға түсті. Ол 1955 жылы Folkways компаниясымен қосымша әндермен қайта шығарылды және ол әлі күнге дейін қол жетімді. Альманахтар сонымен қатар 1941 жылы саяси мазмұны жоқ дәстүрлі халық әндерінің екі альбомын шығарды: теңізшілер әндерінен тұратын Deep Sea Chanteys and Whaling Ballads (теңізшілер әндері, белгілі болғандай, Франклин Рузвельттің сүйікті әнінің түрі болды) және Sod Buster Ballads, ол пионерлердің әндері болды. Бұлардың екеуі де 1940 жылы оның Jelly Roll Morton жазбаларын шығарған General лейблында Алан Ломакс өндірді. АҚШ 1941 жылдың желтоқсанында Германияның Перл-Харбор соғыс жариялауынан кейін еуропалық соғысқа қатысқанда, Альманахтар соғысқа қолдау көрсету үшін Keynote үшін жаңа тақырыптық альбомды жазды, Dear Mr. President, ол Вуди Гатридің "Reuben James" (1942) әнін қамтыды. "Dear Mr. President" тақырыптық әні Пит Сигердің жеке орындауы болды, және оның мәтіндері оның өмірлік сенімін білдірді:
Қазір, мырза Президент, / Біз бұрын келіспегенімді білемін, / Бірақ бұл қазір маңызды емес. / Маңыздысы - бізге не істеу керек, / Біз мырза Гитлерді жеңіп алуымыз керек, және біз оны жеңгенше, / Басқа нәрселер күте алады. //
Қазір, мен біздің ұлы жеріміз туралы ойласам. / Мен оның әлі де жетілмегенін білемін, бірақ ол бір күні болады, / Бізге сәл уақыт беріңіз. // Осы себепті мен күрескім келеді, / Себебі бәрі де жетілмеген немесе дұрыс емес. / Жоқ, керісінше: мен күресіп жатырмын, себебі / Мен жақсы Американы және жақсы заңдарды қалаймын, / Жақсы үйлерді, жұмыстарды және мектептерді, / Және енді Джим Кроу болмасын, және "негр болғаныңыз үшін бұл пойызға міне алмайсыз" сияқты ережелер болмасын, / "Сіз еврей болғаныңыз үшін мұнда тұра алмайсыз", / "Сіз профсоюз мүшесі болғаныңыз үшін мұнда жұмыс істей алмайсыз". // Сондықтан, мырза Президент, / Біздің орындауымыз керек бір үлкен жұмысымыз бар / Ол мырза Гитлерді жеңіп алу және біз бітіргеннен кейін, / Оның орнына ешкім келмесін / Адамзатты басып тастау үшін. Сондықтан мен сізге қару бергім келеді / Біз жұмысты аяқтауға асығуымыз үшін. 1942 жылы Армия барлауы және ФБР Альманахтардың және олардың бұрынғы әскерге шақыруға қарсы хабарламаларының әлі де әскери қызметке жарамдылыққа және қаралар мен жастар арасындағы соғысқа қатысуға қауіпті екенін анықтады, және олар жағымсыз шолулармен, олардың коммунистік байланыстарының жариялануымен және New York баспасөзіндегі жағымсыз жарияланымдармен мазаланды, мысалы, "Коммунист әншілер радиоға енуге тырысады" деген тақырып. Олар 1942 жылдың соңында немесе 1943 жылдың басында таратылды. Топтың танымалдылығы мен сенімділігі Коммунистік партияның үнемі өзгеретін саясатымен және олардың музыкасының осы өзгерістерге қатысты тұрған жеріне қатысты белгісіздікпен әсер еткені болжалды. 1945 жылы, соғыс аяқталғаннан кейін, Миллард Лэмпелл сәтті сценарист болды, қара тізімге алынғанда псевдониммен жазды. Вуди Гатри 1943 жылы өзінің танымал жартылай автобиографиялық кітабын "Bound for Glory" жазып, жариялады. Кейінірек ол сол жылы Альманахқа қатыспаған фольклорші Сиско Хьюстонмен бірге Merchant Marines-ке қосылды және 1945 жылдың соңына дейін әскерге шақырылды; Вуди кейін өзі жеке және басқалармен (бірақ ұйымдасқан топтың құрамында емес) өнер көрсетті, 1950 жылдардың ортасында Гантингтон ауруына шалдыққанша. Альманахтың басқа негізін қалаушылары Пит Сигер және Ли Хейс People's Songs президенті және атқарушы хатшысы болды, оның мақсаты профсоюз белсенділеріне наразылық әндерін ұсыну, Taft-Hartley заңын жою және Генри А. Уоллес үшін үшінші, Прогрессивтік партия тікелей сайлауына қолдау көрсету болды. People's Songs 1948 жылы жеңіліске ұшырағаннан кейін таратылды...

Бастапқы студиялық альбомдар

Джон Доу үшін әндер (Almanac Records, 1941). Talking Union (Келісімді әңгіме, 1941). Теңізшілер әндері мен киттер туралы балладалар (General, 1941). Сод Бастер Баллады (General, 1941). Құрметті Президент мырза (Keynote, 1942). Линкольн батальонының әндері (Stinson/Asch, 1940). Бұл альбом Almanac Singers есімінен емес, топ мүшелері болған бірнеше адамға (Пит Сигер, Бесс Ломакс және Буч Хоуес) және Том Глейзерге жазылған. 1961 жылы бұл жазба Folkways Records компаниясымен «Испания азамат соғысының әндері, 1-том» (FH5436) атты LP-нің бір жағы ретінде қайта шығарылды. LP-нің екінші жағы – Эрнст Буш пен 11-ші Халықаралық бригаданың Тельман батальоны хорының 1938 жылы шыққан «Демократия үшін алты ән» альбомының қайта басылымы болды.

Синглдар

"Көпірлерге арналған ән" / "Сүйікті жаным" (Keynote, 1941). Бумтаун Билл / Keep That Oil A Rollin (Keynote, 1942).