USS Guadalcanal: Екінші дүниежүзілік соғыстағы эскорт тасымалдағышының тарихы
USS Guadalcanal (CVE-60)
USS Guadalcanal (CVE 60) – Екінші дүниежүзілік соғыстағы американдық эскорт тасымалдағышы. U-505 неміс суденесін ұстауға қатысты, тарихы мен құрылысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Касабланка класындағы эскорттық авиатасымалдағышы, 1943-1946 жылдар.
US Navy Casablanca class escort carrier in service 1943 1946
USS Guadalcanal (CVE 60) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін қызмет еткен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесі. Ол өз атын алған алғашқы кеме болды. 1944 жылы U 505 неміс субмаринасын ұстаған 22.3-топтың бас кемесі болды.
USS Guadalcanal (CVE 60) was a of the United States Navy, which served during and after World War II. She was the first ship to carry her name. She was the flagship of Task Group 22.3, a hunter killer group which captured the German submarine German submarine U 505 in 1944.
Құрылыс және іске қосу
Гуадалканал кемесі Вашингтон штатының Ванкувер қаласындағы Кайзер кеме жасау зауытында АҚШ Теңіз комиссиясына тиесілі жүк кемесінің корпусын пайдаланып салынды. Бастапқыда «Астролаб Бей» (AVG 60) деп аталған, ол 1942 жылдың 20 тамызында ACV 60 болып қайта жіктеліп, 1943 жылдың 5 маусымында Гуадалканал (ACV 60) ретінде суға түсірілді, оның спонсоры Элвин И. Малстром ханым болды. 1943 жылдың 15 шілдесінде CVE 60 болып қайта жіктеліп, 1943 жылдың 25 қыркүйегінде Орегон штатының Астория қаласында капитан Дэниел В. Галерея басқаруымен қолданысқа енгізілді. Капитан Галерея өзінің жаңа кемесінде алғашқы ұшып-қонуды жасағаннан кейін, Гуадалканал Сан-Диегода (Калифорния) ұшқыштарды сынақтан өткізіп, содан кейін 1943 жылдың 15 қарашасында Панама каналы арқылы Норфолкқа (Виргиния) бағыт алды, ол жерге 3 желтоқсанда жетті. Сол жерде ол 22.3 (TG 22.3) міндеттік тобының бас кемесі болды және эскорттық эсминецтерімен бірге 1944 жылдың 5 қаңтарында Солтүстік Атлант мұхитында жаудың су асты кемелерін іздеуге шықты.
Guadalcanal was built using a converted United States Maritime Commission freighter hull by Kaiser Shipyards in Vancouver, Washington. Originally Astrolabe Bay (AVG 60), she was reclassified ACV 60 on 20 August 1942 and launched as Guadalcanal (ACV 60) on 5 June 1943, sponsored by Mrs. Alvin I. Malstrom. She was reclassified CVE 60 on 15 July 1943; and commissioned at Astoria, Oregon on 25 September 1943, Captain Daniel V. Gallery in command. After shakedown training in which Capt. Gallery made the first take off and landing aboard his new ship, Guadalcanal performed pilot qualifications out of San Diego, California, and then departed on 15 November 1943, via the Panama Canal, for Norfolk, Virginia, arriving on 3 December. There she became flagship of Task Group 22.3 (TG 22.3), and with her escort destroyers set out from Norfolk on 5 January 1944 in search of enemy submarines in the North Atlantic Ocean.
"Аңшы-қатерлі" алғашқы круизі
Екінші дүниежүзілік соғыстағы су асты кемелері көбінесе су бетінде жүруге мәжбүр болды, ал батареяларын қайта зарядтау үшін 72 сағаттан артық су астында қалуға болмады. Бірақ 1944 жылға қарай U- қайықтары күндіз суға шығуға батыл болмады, себебі оларды патрульдік ұшақтар оңай көріп қоятын. Атлантиканың тіпті орталық бөлігі де эскорттық авиатасымалдаушылардан жасалған күзеттік топтардың қамқорлығында болды. Түнде суға шығу қауіпсіз болды, өйткені эскорттық авиатасымалдаушылардан түнгі ұшу операциялары тым қауіпті деп есептелді. Эскорттық авиатасымалдаушылар Grumman TBF Avenger ұшағына тереңдік бомбаларының орнына қосымша жанармай бактерілерін орнатуға мүмкіндік алды, соның арқасында ұшақ күн батқанда ұшып, түні бойы саяхаттап, таңертең қона алатын болды. U- қайықтары ұшақтың қарусыз екенін білмейтін, сондықтан су бетінде қалу қаупі болмады. Галерея Гуадалканалға түнгі операцияларды жүргізуді тапсырды. 16 қаңтар 1944 жылы күн батқанға дейін Азор аралдарынан батысқа қарай 500 миль жерде U- қайықтарының жанармай құю үшін кездесуі жоспарланғанын Ultra барлауы анықтағанда, Гуадалканал сол аймақтан алшақтап, күн батқанға дейін сегіз Avenger ұшағын жіберіп, аймақты қарауға кірісті. Avenger ұшақтары екі U- қайықты жанармай құйып жатқанын және үшіншісі дайын күйде тұрғанын тапты. Олар бұлттардан сүңкіп түсіп, тереңдік бомбаларын тастады. Үш су асты кеме де жоғалып кетті, бірақ неміс су асты кемесі U 544-тің 32 мүшесі майдың үстінде қалқып жүрді. Бірінші сәтті шабуылдың нәтижесін көруге құштар болған Avenger ұшақтарының пилоттары кемеге күн батқаннан кейін оралғанша ұшып жүрді. Қараңғылықтың салдарынан ұшақтарды қонуға түсіру қиын болды. Төрт ұшақ сәтті қонғаннан кейін, бесінші Avenger ұшағы оң жаққа тым ілгері қонды, екі доңғалағы галереяның жолына түсіп, құйрығы ұшу палубасына тиді. Ұшу палубасының экипажы Avenger ұшағын жылжыта алмады, ал қалған үш ұшақтың жанармайы қараңғылықта таусылып бара жатқан еді. Гуадалканал шамдарын жағып, пилоттарға ұшу палубасының сол жағына қонуға шақырды. Нервші пилоттар тым жоғары, тым жылдам және сол жаққа тым ілгері ұшып келді, содан кейін біреуі күшті өшіріп, секіріп, сол жақтан суға құлады. Ұшақ күзетшісі сәтсіз қонған үш экипаж мүшесін және суға түсіруге бұйрық берілген қалған екі ұшақтың экипажын құтқарды. Түнгі ұшулар тоқтатылды және күндізгі күзетте ешқандай U- қайықтары табылған жоқ. Галерея ұшу палубасының экипажын ұшу операциялары арасында апатқа ұшыраған Avenger ұшағымен жаттығумен айналыстырды. Ұшақ жоғалып кетпеу үшін кемеге кабельмен бекітілді, ал экипаж оны жағадан итеруге кеткен уақытты секундомермен өлшеді. Содан кейін ұшақ тағы бір жаттығу үшін қайтадан бортқа көтерілді. Олар ұшу палубасын төрт минут ішінде тазалай алғаннан кейін, сынған Avenger ұшағын кабельсіз борттан шығаруға рұқсат алды. Касабланкада жанармай толтырғаннан кейін, топ Норфолкке қайтып, 16 ақпанда келді.
World War II submarines had to run surfaced most of the time, and could not stay submerged for more than about 72 hours before having to surface to recharge batteries. But by 1944, U boats dared not surface in daylight, because they would be spotted by patrolling aircraft. Patrols from escort carriers covered even the middle of the Atlantic. Surfacing at night was safer, because night flight operations from escort carriers were considered too dangerous. The best the escort carriers could do was substitute extra fuel tanks for depth charges on a Grumman TBF Avenger, so the plane could take off at sunset, fly around all night, and land at dawn. The U boats would not know the plane was unarmed, and would not risk staying surfaced. Gallery decided that Guadalcanal would try night operations. When Ultra intelligence revealed a planned U boat refueling rendezvous 500 miles west of the Azores just before sunset on 16 January 1944, Guadalcanal stayed clear of the area until launching eight Avengers just before sunset to comb the rendezvous area. The Avengers found two U boats engaged in refueling with another standing by, and dived out of the clouds to drop depth charges. All three submarines disappeared; but 32 survivors of German submarine U 544 were floating in a pool of oil. In their excitement to see the effects of their first successful attack, the Avenger pilots stayed aloft so long they returned to the carrier after sunset. Aircraft recoveries were slow because of bad approaches in the gathering dusk. After four landed successfully, the fifth Avenger landed too far right and put both wheels into the gallery walkway with its tail fouling the flight deck. The flight deck crew was unable to move the Avenger; and the three remaining planes were running out of fuel in total darkness. Guadalcanal turned on the lights and urged the pilots to try landing on the left side of the flight deck. The nervous pilots came in too high, too fast, and too far to port until one of them desperately cut power, bounced, and landed inverted in the water off the port side. The plane guard destroyer rescued the three crewmen from the unsuccessful landing and the crewmen from the two remaining planes which were instructed to ditch. No more night flying was attempted, and no more U boats were discovered during daylight patrols. Gallery kept his flight deck crew busy training with the wrecked Avenger between flight operations. The Avenger was cabled to the ship so it wouldn't be lost; and the crew was timed with a stopwatch to see how long it took them to push it over the side. The plane would then be winched back aboard for another drill. After they could reliably clear the flight deck within four minutes, they were finally allowed to push the battered Avenger overboard with no cable attached. After replenishing at Casablanca, the Task Group headed back to Norfolk and repairs, arriving on 16 February.
Екінші "Аңшы-қатерлі" круиз
7 наурызда қайтадан күзетшілерімен бірге Гуадалканал жаңадан тағайындалған VC 58 әуе тобымен Касабланкаға аттанды және 30 наурызда Америка Құрама Штаттарына бағыт алған конвоймен сол порттан жолға шықты. Үш апта күндізгі ұшулар нәтижесіз өткен соң, ешбір U қайығы табылмай, Гуадалканал 1944 жылдың 8 сәуірінде толық айда түнгі ұшу операцияларын жүргізуге тырысты. Күн батқанға дейін толық қаруланған төрт «Авенджер» ұшағы ұшырылды, ал қону 22:30-ға жоспарланды. «Авенджерлердің» бірі Мадейра аралының солтүстік-батысында бетінде батареяларын зарядтап жатқан неміс суасты қайығы U 515-ті анықтады және U қайығын суға батуға мәжбүр етті, U 515 айдың сәулесінде көрінді. Гуадалканал түн бойы төрт «Авенджерді» әуеде ұстады, ал U 515 батареяларын қайта зарядтау үшін су бетіне шығуға тырысқанда, ол бірнеше рет суға батуға мәжбүр болды. Әр анықтама U 515-тің орналасқан жері туралы қосымша мәліметтер берді; Шателен, Флахерти, Пиллсбери және Поп сонар арқылы U қайығын сағат 07:00-де анықтады. Кемелер үйлестірілген шабуылдар жасады, нәтижесінде U 515 14:00-де апаттық жағдайда, батареясы таусылып, ауасы нашарлаған күйде су бетіне көтерілуге мәжбүр болды, содан кейін капитан-лейтенант Вернер Хенке кемесін баттырды. Гуадалканалдың «Авенджерлері» U 515-ті ұстап тұрғанда, шамамен алпыс миль қашықтықта екінші U қайығын анықтады, сондықтан олар 9 сәуір түнінде патрульдеуді жалғастырды. 10 сәуірде таңертең Азор аралдарынан оңтүстікке қарай 300 миль жерде U 68 неміс суасты қайығы батареяларын зарядтап жатқанда табылды. Үш «Авенджер» батыс аспаннан тереңдік бомбаларымен және ракеталық оқтармен шабуыл жасады. U 68 батып, үш қарауылшы судың ішінде қалды, бірақ бір сағаттан кейін келген эсминецтер Ханс Каструпты ғана құтқара алды. Түнгі ұшу операцияларының алғашқы екі түнінде екі U қайығын батып, жеткен сәттіліктен кейін Гуадалканал айдың толуы азайған сайын түнгі ұшу операцияларын жалғастырды, ал авиаэкипаж 1944 жылдың 26 сәуірінде Норфолкке қауіпсіз жеткенде жақсы даярланған болатын. Гуадалканалдың жетістігі басқа авиатасымалдаушыларды түнгі операцияларды жүргізуге ынталандырды.
Departing again with her escorts on 7 March, Guadalcanal sailed with newly assigned air group VC 58 to Casablanca and got underway from that port on 30 March with a convoy bound for the United States. After three weeks of daylight flights finding no U boats, Guadalcanal attempted night flight operations under the full moon of 8 April 1944. Four fully armed Avengers were launched just before sunset with recovery scheduled for 22:30. One of the Avengers found German submarine U 515 recharging batteries on the surface northwest of Madeira, and forced the U boat to submerge by dropping a stick of depth charges with U 515 silhouetted in a down moon approach. Guadalcanal kept four Avengers aloft at all times through the night, and when U 515 attempted to surface to recharge batteries, she was repeatedly forced to submerge. Each sighting gave another fix on U 515s position; and Chatelain, Flaherty, Pillsbury, and Pope detected the U boat with sonar at 07:00. The ships made coordinated attacks until U 515 was forced to the surface with depleted batteries and foul air at 14:00, and Kapitaenleutenant Werner Henke scuttled his ship. Guadalcanal Avengers had detected a second U boat about sixty miles away while holding down U 515; so they maintained patrols through the night of 9 April. German submarine U 68 was discovered at daybreak on 10 April recharging batteries on the surface 300 miles south of the Azores. Three Avengers attacked out of the dark western sky with depth charges and rocket fire. U 68 sank, leaving three lookouts swimming in the wreckage, but only Hans Kastrup survived to be rescued when destroyers arrived an hour later. With the confidence gained through sinking two U boats in the first two nights of flight operations, Guadalcanal continued night flight operations as the moon waned, and aircrew were well trained when the task group arrived safely at Norfolk on 26 April 1944. Guadalcanals success encouraged other carriers to practice night operations.
U-505 ұшағының тұтқындалуы
Норфолктағы жөндеу жұмыстарынан кейін Гуадалканал және оның эскорттары Хэмптон Роудстан қайтадан теңізге қарай 1944 жылдың 15 мамырында жөнелді. Екі апта бойы кеменің ішінде ешқандай байланыс болмады, сондықтан Галерея Африка жағалауына жанармай құюға арналған жұмыс тобын басқаруға шешім қабылдады. Алайда 1944 жылы 4 маусымда, Батыстық Африканың француз аймағында орналасқан Бланко мүйісінен батысқа қарай 150 миль қашықтықтағы бағытты өзгерткеннен кейін он минуттан кейін, Шателен Гвинея шығанағында 80 күндік патрульден кейін өзінің базасына қайтып келе жатқан неміс U 505 суасты кемесін байқады. Ол бір тереңдіктегі зарядты лақтырды, содан кейін екінші, дәлдігі жоғары шабуыл жасады, оны Гуадалканалдан айналып келе жатқан ұшақтар жетектеп келді. Бұл шабуыл суасты кемесінің төтенше клапандарын жарып, оның машина бөліміндегі құбырларды бұзды және оны бір жағына қарай құлатты. Машина бөлімінен шыққан үрейлі айқайлар капитан ретінде алғашқы патрульді жүргізген обер-лейтенант Харальд Ланге өзінің кемесі өлімге ұшыраған деп ойлады. Экипажын құтқару үшін ол бактарын жарып, су бетіне көтерілді, Шателеннен 700 метр қашықтықта пайда болды. Жоқшы кеме торпедамен атып жіберді, ол сәтті болмады, ал су бетіне көтерілген суасты кемесі эскорт кемелері мен ұшақтардың біріккен атысына түсті, экипажы кемені тастап кеткен кезде. Капитан Галерея осындай мүмкіндікті күтіп, жоспарлап отырды және жағаға түсу топтарын даярлап, жабдықтады. Ол Пиллсбериге U-ботқа кемеге отыру тобымен бірге қайық жіберуді бұйырды. Лейтенант Дэвид пен оның адамдары барлық маңызды қағаздарды, код кітаптарын және кеменің «Энигма» машинасысын тез арада алып кетті, сонымен қатар клапандарды жабып, ағып кетулерді тоқтатты. Пиллсбери оны сүйреуге тырысқанда, топ оның қозғалтқыштарын тоқтатуға қол жеткізді. Гуадалканалдан командашы Эрл Тросино бастаған үлкен құтқару тобы келді және Гуадалканалдың бас инженері U 505-ті сүйреуге дайындады. Сүйреу желісін бекітіп, аман қалған неміс теңізшілерін теңізден алып, Гуадалканал Бермудаға қарай жолға шықты. Флоттық буксир USS Abnaki жұмыс тобымен кездесіп, сүйреу жұмыстарын өз мойнына алды. Топ 19 маусымда 2500 миль сүйрегеннен кейін Бермудаға келді. Соғыстан бұрын азаматтық сауда флотының бас инженері Тросино, U-боттың қозғалтқыштарын түсініп, оны өз күшімен портқа әкелгісі келді. Галерея рұқсат беруден бас тартты; кейіннен ол Тросиноның шеберлігіне күмәндануы үшін кешірім сұрады. U 505 - 1815 жылдан бері ашық теңізде АҚШ Әскери-теңіз күштері тұтқындаған алғашқы жау әскери кемесі. Осы таңғажайып тұтқындаудағы батылдығы мен шеберлігі үшін Гуадалканал және оның эскорттары Президенттік бірлік мақтау қағазымен марапатталды. Лейтенант Дэвид кемеге отыру тобын басқарғаны үшін Құрмет медалімен марапатталды, ал капитан Галерея U 505-ті тұтқындауға әкелген операцияны ойлап тапқаны үшін Құрмет легионымен марапатталды. Тұтқындалған суасты кемесі американдық барлау қызметі үшін баға жетпес құндылыққа ие болды. Соғыстың қалған бөлігінде ол АҚШ Әскери-теңіз күштерімен «Немо» деп аталды, неміс суасты кемелерінің құпияларын білу үшін. Оның нағыз тағдыры соғыс аяқталғанға дейін құпия сақталды. U 505 қазір Чикагодағы Ғылым және өнеркәсіп мұражайында қойылған. 1944 жылдың 22 маусымында Норфолкке келген Гуадалканал портта аз уақыт қана болды, содан кейін қайтадан патрульге шықты. Ол Норфолктан 15 шілдеде шығып, 1 желтоқсанға дейін Батыс Атлантикада үш рет суасты кемелеріне қарсы рейстер жасады. 1 желтоқсанда Бермуда мен Куба жағалауларындағы суларда жаттығулар өткізді, бұл жаттығулар жаңа эскадрильяның ұшқыштарына арналған қайта оқу, артиллериялық жаттығулар және USS R 9 суасты кемесімен суасты кемелеріне қарсы соғыс жаттығуларын қамтыды. Гуадалканал 15 желтоқсанда Флорида штатының Мейпорт қаласына келді және ол жерде ұшқыштарды авианосецке қабілеттілікке жұмысқа орналастырды. Кейін ол Куба суларында 1945 жылдың 13 ақпанына дейін, Норфолкке оралғанға дейін, қосымша оқу шараларына қатысты. Кариб теңізінде тағы бір қысқа оқу сапарынан кейін, ол 15 наурызда Майпортқа тағы бір кезекшілікке кеме тасымалдаушы ретінде қызмет етуге келді, кейіннен Флорида штатының Пенсакола қаласына ұқсас операцияларға көшті. Шамамен 4000 ұшқышты біліктілікке жеткізгеннен кейін Гуадалканал Норфолкке оралды және ол жерде 1946 жылдың 15 шілдесінде қызметтен шығарылды. Гуадалканал Норфолк...
After voyage repairs at Norfolk, Guadalcanal and her escorts departed Hampton Roads for sea again on 15 May 1944. Two weeks of cruising brought no contacts, and Gallery decided to head the Task Group for the coast of Africa to refuel. However, on 4 June 1944, ten minutes after reversing course 150 miles West of Cape Blanco in French West Africa, Chatelain detected German submarine U 505 as it was returning to its base after an 80 day patrol in the Gulf of Guinea. The destroyer loosed one depth charge attack; then made a second, more accurate drop, guided in by circling aircraft from Guadalcanal. This pattern blew relief valves all over the U boat, cracked pipes in her engine room, and rolled her on her beam ends. Shouts of panic from the engine room led Oberleutnant Harald Lange, making his first patrol as her captain, to believe his boat was mortally wounded. To save his crew, he blew his tanks and surfaced, coming up barely 700 yards from Chatelain. The destroyer fired a torpedo, which missed, and the surfaced submarine then came under the combined fire of the escorts and aircraft as her crew abandoned ship. Captain Gallery had been waiting and planning for such an opportunity, and had trained and equipped boarding parties. He ordered Pillsbury to send a boat with a boarding party to the U boat. Under the command of Lieutenant, junior grade Albert David, the party leaped onto the slowly circling submarine and found her abandoned. Lt. David and his men quickly seized all important papers, code books, and the boat's Enigma machine while closing valves and stopping leaks. As Pillsbury attempted to get a tow line on her the party managed to stop her engines. A larger salvage party from Guadalcanal arrived, led by Commander Earl Trosino, Guadalcanals Chief Engineer, and prepared U 505 for towing. After securing the tow line and picking up the German survivors from the sea, Guadalcanal started for Bermuda with her priceless prize in tow. The fleet tug USS Abnaki rendezvoused with the task group and took over towing duties. The group arrived in Bermuda on 19 June after a 2,500 mile tow. Trosino, a chief engineer in the civilian Merchant Marine before the war, had figured out the U boat's engines, and wanted to bring her into port under her own power. Gallery refused permission; he later apologized to Trosino for doubting his skill. U 505 was the first enemy warship captured on the high seas by the U. S. Navy since 1815. For their daring and skillful teamwork in this remarkable capture, Guadalcanal and her escorts shared in a Presidential Unit Citation. Lieutenant David received the Medal of Honor for leading the boarding party, and Captain Gallery received the Legion of Merit for conceiving the operation that led to U 505s capture. The captured submarine proved to be of inestimable value to American intelligence. For the remainder of the war she was operated by the U. S. Navy as the USS Nemo to learn the secrets of German U boats. Her true fate was kept secret until the end of the war. U 505 is now an exhibit at the Museum of Science and Industry in Chicago. Arriving in Norfolk on 22 June 1944, Guadalcanal spent only a short time in port before setting out again on patrol. She departed Norfolk on 15 July and from then until 1 December, she made three anti submarine cruises in the Western Atlantic. She sailed on 1 December for a training period in waters off Bermuda and Cuba that included refresher landings for pilots of her new squadron, gunnery practice, and anti submarine warfare drills with the old submarine USS R 9. Guadalcanal arrived at Mayport, Florida on 15 December, and was there employed in carrier qualifications of pilots, She subsequently engaged in further training activities in Cuban waters until 13 February 1945, when she returned to Norfolk. After another short training cruise to the Caribbean Sea, she steamed into Mayport on 15 March for another tour of duty as carrier qualification ship, later moving to Pensacola, Florida for similar operations. After qualifying nearly 4,000 pilots, Guadalcanal returned to Norfolk, and decommissioned there on 15 July 1946. Guadalcanal entered the Atlantic Reserve Fleet at Norfolk and was redesignated CVU 60 on 15 July 1955, while still in reserve. She was finally stricken from the Naval Vessel Register on 27 May 1958 and she was sold for scrap to Hugo Neu Corp. of New York on 30 April 1959. She was being towed to Japan for scrapping when now Rear Admiral Gallery made the very last landing and take off from the ship, using a helicopter, off Guantanamo, Cuba.
Марапаттар
Гуадалканалға Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін үш ұрыс жұлдызы және Президенттік бірлік наградасы табысталды. Оның Президенттік бірлік наградасын Әскери-теңіз күштерінің бас штабының бастығы адмирал Эрнест Дж. Кинг жеке тапсырыс берді.
Guadalcanal was awarded three battle stars and a Presidential Unit Citation for service in World War II. Her Presidential Unit Citation was personally ordered by Admiral Ernest J. King, Chief of Naval Operations.