Кіріспе
Касабланка класындағы эскорт-тасымалдаушы USS Rudyerd Bay (CVE 81) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған 50 кеменің жиырма жетіншісі. Ол Аляска территориясындағы Кетчикан қалалық округіндегі Рудиерд шығанағының құрметіне аталған. Бүгінде шығанақ Тұманды фиордтар ұлттық ескерткішінің құрамында. Кеме 1944 жылдың қаңтарында суға түсіріліп, ақпанда қолданысқа берілді. Ол Мариана және Палау аралдары мен Филиппин шайқасы кезінде жабдықтау және тасымалдауды қамтамасыз етті. Кейін Иво Джимаға шабуыл жасау және Окинава шайқасында әуеден қорғау және қолдау көрсету үшін фронт желісінде қызмет етті. Соғыстан кейін ол "Magic Carpet" операциясына қатысып, Тынық мұхитындағы АҚШ әскери қызметшілерін елдеріне қайтарды. 1946 жылдың маусымында кеме қызметтен босатылып, Атлантика резервтік флотына қойылды. 1960 жылдың қаңтарында металл тескілеуге сатылды.
USS Rudyerd Bay (CVE 81) was the twenty seventh of fifty s built for the United States Navy during World War II. She was named after Rudyerd Bay, within Ketcchikan Gateway Bourough, of the Territory of Alaska. Today, the bay lies within Misty Fjords National Monument. The ship was launched in January 1944, commissioned in February, and served as a replenishment and transport carrier throughout the Mariana and Palau Islands campaign and the Philippines campaign. Later, she served as a frontline carrier, providing air cover and support for the invasion of Iwo Jima, and the Battle of Okinawa. Postwar, she participated in Operation Magic Carpet, repatriating U. S. servicemen from throughout the Pacific. She was decommissioned in June 1946, when she was mothballed in the Atlantic Reserve Fleet. Ultimately, she was sold for scrapping in January 1960.
Дизайн және сипаттама
Рудиерд Бей – Касабланка класындағы эскорт-авианосец, ең көп салынған әуе кемелерінің түрі. Ол соғыстың басындағы ауыр шығындарды толықтыру үшін, алдын ала дайындалған бөліктерді пайдаланып, жаппай өндірілу үшін арнайы жобаланған. Бауырларымен стандартизацияланған, оның жалпы ұзындығы 156,06 м, су сызығы бойынша ұзындығы 149,35 м, ені 19,81 м, ең кең жері 32,92 м, су ағыны 20 фут (6 м) болды. Ол стандартты түрдегі, толық жүктемемен ауыстырды. Оның ангар палубасы 257 фут (78 м), ал ұшу палубасы 477 фут (145 м) ұзын болды. Кеме екі Skinner Unaflow поршеньді бу машинасымен жабдықталған, ол екі валды қозғалтып, жылдамдыққа мүмкіндік берді. Кемеге қуатты төрт Babcock & Wilcox су түтік қазандығы берді. Оның ықшам өлшемі ұшақтарды ұшыруға арналған катапульттің кеме мұртында орнатылуын талап етті, сондай-ақ ұшу және ангар палубалары арасында ұшақтардың қозғалысын жеңілдету үшін екі лифт болды: алдыңғы және артқы жағында бірер-біреу. Кеме мұртында 38 калибрлі қос мақсатты зениттік қару орнатылған. 8 Бофорс зениттік пулеметтері, сондай-ақ палуба периметрі бойынша орнатылған 12 Оерликон пулеметтерімен әуе шабуылынан қорғаныс қамтамасыз етілді. Соғыс аяқталған кезде Касабланка класындағы авианосецтер 30 мм-лік 20 зениттік қаруды тасымалдауға бейімделді, ал 40 мм-лік қарулардың саны екі есеге көбейтіліп, 16-ға жеткізілді. Бұл өзгерістер камикадзе шабуылдарынан салдарынан туындаған өлім-жерттің артуына жауап ретінде жасалды. Касабланка класындағы эскорт-авианосецтер 860 адамнан тұратын экипаж және 50-56 ұшақтан тұратын эскадрильямен жұмыс істеуге арналған, бірақ соғыс жағдайында экипаж саны көбейтілуі жиі қажет болды. Касабланка класындағы эскорт-авианосецтер 27 ұшақты тасымалдауға арналған, бірақ ангар палубасы одан да көп ұшақты қабылдай алатын. Иво Джимаға шабуыл кезінде ол 15 FM 2 истребителі, 11 TBM 1C торпедолық бомбалаушы және 1 TBM 1CP барлау ұшағын тасымалдады, барлығы 27 ұшақ. Окинава шайқасында 17 FM 2 истребителі және 12 TBM 3 торпедолық бомбалаушы ұшақ, барлығы 29 ұшақпен жүрді.
Құрылыс
1942 жылғы 18 маусымда оның құрылысы Кеме қатынасы жөніндегі комиссияның келісімшарты бойынша Kaiser Shipbuilding Company, Ванкувер, Вашингтон компаниясына тапсырылды. 1943 жылғы 24 қазанда Аляскадағы шығанақтар мен бұғаздардың аттарымен аталатын эскорт тасымалдауыштар дәстүрінің аясында "Кайта Бей" деген атпен құрылысы басталды. Ол MC корпусы 1118 ретінде салынды, Касабланка класындағы 50 эскорт тасымалдауыштың жиырма жетіншісі. 1944 жылғы 12 қаңтарда суға түсірілді; капитан Скотт Эрнест Пектің әйелі оның құрметті қонағы болды; АҚШ Әскери-теңіз күштеріне беріліп, 1944 жылғы 25 ақпанда капитан Кертис Стантон Смайли басшылығымен қолданысқа кірді.
Қызмет тарихы
Қызметке кіріскеннен кейін, Рудиерд Бей Батыс жағалаудан Оңтүстік Калифорнияға қарай рейс жасады, онда ол ұшақтарды қабылдады, сәуір және мамыр айларында оларды Жаңа Гебрид аралдарындағы Эспириту-Сантоға жеткізді. Батыс жағалауға оралғаннан кейін, тасымалдаушы шілде айына дейін Калифорния жағалауында біліктілік жаттығуларын өткізді, содан кейін 20 шілдеден 26 шілдеге дейін Маршалл аралдарындағы Маджуроға тағы бір көлік рейсі жасады, оған эсминец эскорты О'Флаэрти сүйемелдеді. Миссиясын аяқтағаннан кейін, ол 8 тамызда Батыс Тынық мұхитына қарай 77 (VC 77) құрама эскадрильясын қабылдады. Маршалл аралдарындағы Эневетак атолында ол 30.8 тапсырма тобына қосылды, ол сол кезде жеті эскорт тасымалдаушыдан (оның ішінде Рудиерд Бей), жеті эсминецтен, он бес эсминец эскортынан және жиырма төрт май құюшыдан тұратын, сегіз тапсырма бірлігіне ұйымдастырылған. Содан кейін ол жұмыс тобымен бірге Адмиралтейство аралдарындағы Манус аралына барып, 31 тамызда келді. Қыркүйек айының басында Рудиерд Бей кемесі алмастыру кемесі ретінде қызмет етті, ол үшінші флоттың алдыңғы қатардағы жылдам тасымалдаушы жұмыс тобы үшін алмастыру ұшақтарын (VC 77-ден), бөлшектер мен керек-жарақтарды қамтамасыз етті. Кейін қазан айында Филиппинге қарсы кампанияны қолдаған жылдам тасымалдаушыларды қолдады. Рудиерд Бей әлі де 30.8 тапсырма тобының бір бөлігі болды, енді ол "Теңіздегі Логистика тобы" деп аталды. Мұнай тасымалдаушы кемелер бөлініп, соғыспен айналысатын кемелердің саны он бірге жетті. 18 қазанда "Хьюстон" жеңіл крейсерінің жаралыларын алып кетті. Ол оларды Каролин аралдарындағы Улитиге тасымалдады. Қарашаға қарай тасымалдаушы қайтадан қоректендіруге кірісті, бұл оны ақырында Тайфун Кобраға алып кететін болды. 1944 жылы 17 желтоқсанда Рудиерд Бей 30.8.12 операциялық бөлімнің құрамына кірді, оның бауырласы Нехента Бей флагман ретінде қызмет етті. Екі эскорт-авиалайнерді эскорт-керуші Вессон мен Сверр тексерді. Сол кезде Үшінші флот 14 желтоқсаннан бастап Лусондағы позициялармен жұмыс істеп жатты, бірақ оның сүйемелдеуші эсминецтерінің отын тапшылығы төмен болды. Нәтижесінде, флот шығысқа қарай жанармай құюға және 30.8 тапсырма тобынан ауыстыру ұшақтарын алуға кетті. Рудиерд Бей 17 желтоқсанның басында Лусонның шығысында Үшінші флотпен кездесті. Бұл жер жапон ұшақтарының қашықтығынан тыс болғандықтан таңдалды, бірақ сонымен қатар Тихоокеан мұхитының тропикалық циклондары өтіп жатқан тайфун аллеясында орналасқан. Кеме тасымалдаушылар мен Үшінші флот кездескенде, "Кобра" тайфуны көтеріле бастады. Сағат 01:00-де эсминстерге отын құюға тырысты, бірақ қатты жел мен теңіздің бұзылуы мәселені қиындатты. Сонымен қатар кемедегі барометрлер төмендей бастады, ал тропикалық дауыл күшіндегі желдер тіркелді. Ауа райының нашарлауы кезінде адмирал Уильям Холси кіші 13: 10-да отын құюды тоқтатуды бұйырды. Ол өзінің флотына келесі күні таңертең жоспарланған кездесу орнына, шамамен солтүстік-батысқа, тайфунның әсерінен қауіпсіз жерге көшуге бұйрық берді. Екі сағаттан кейін ол өз флотына солтүстікке қарай, сол жерден кетуге бұйрық берді. Бұл флотты тікелей тайфунның ортасына әкелді. Үшінші флот үшін жағдайды нашарлату үшін Халси флотқа түнгі сағат 22: 20-да солтүстікке қарай жүруге бұйрық берді. Үшінші флотпен бірге Рудиерд Бей де соңынан ерді. 18 желтоқсан күні таңертеңгі сағат 07:00-де флоттың тайфунның жолына түсіп қалуы мүмкін емес еді. Бір-біріне қарама-қайшы бұйрықтар кейбір эсминстердің таңертеңгі уақытта жанармай құюға тырысуына әкелді, тіпті шамамен 18,29 м биіктігі бар толқындар жұмыс тобын соққылады. 07:22 -де Рудиерд Бей 60°-ге, оның әпкелері Кваджалейн және Нехента Беймен бірге келді. Рудиерд Бей бағытын ұстап қалу үшін күресті, өйткені ол қатты жел мен ұшу палубасына ұшып бара жатқан толқындармен күресті. 10:17-де Рудиерд Бей радио арқылы суға түсіп, өліп қалғанын хабарлады, бірақ тез арада бақылауға алынды. Дегенмен, барлық көріністер Rudyerd Bay тайфуны Cobra арқылы салыстырмалы түрде бүлінген және көп зақым келтірілмегенін көрсетеді, өйткені 19 желтоқсанда Халси оны және оның қарындасы Анционы аман қалғандарды іздеу үшін аймақты шырып шығу міндетін жүктеуді ақылды деп тапты. 20 желтоқсанда сағат 05:00-де Хэлсиге "Спенс" эсминецінің экипаждың көпшілігін жоғалтып, батып кеткенін хабарлаған алғашқы кеме болды. Сағат 08:40-де Рудиерд Бей экранмен бірге 50 сағат бойы іздеу-құтқару жұмыстарын жүргізген Табберер деструкторын босатты. Құтқару жұмыстарын аяқтағаннан кейін, "Рудирд Бей" Улитиге қайтып оралды, онда эсминецтер "Спенс" кемесінен аман қалғандарды түсірді. 28 желтоқсанда эскорт тасымалдаушы, Нехента Беймен бірге, бірнеше май құюшы кемелермен және басқа да кемелермен Улитиден шығып, Филиппин кампаниясын қолдау үшін батысқа қарай сапарлады. Тасымалдаушы 1945 жылдың 10 қаңтарына дейін Филиппин теңізінде болды, содан кейін ол жылдам тасымалдаушыларды қолдау үшін Оңтүстік Қытай теңізіне көшті, олар Лингаен шығанасын басып алуға қатысты және Индоқытайдан Формозаға дейінгі жапон кемелеріне шабуылдар жасады. 22 қаңтарда Рудиерд Бей жанармай құю міндетін тастап, Сулу теңізі, Минданао теңізі және Лейте шығанағы арқылы өтіп, Улитиде тоқтады. Рудиерд Бей 10 ақпанға дейін Улитиде болды, содан кейін ол Ио Джиманы басып алуға дайындық үшін Маршалл аралдарындағы Сайпанға кетті. Осы кезеңде капитан Джон Голден Фостер кіші тасымалдаушының басқаруын өз қолына алды. 16 ақпанда ол 51.17 тапсырма тобының бір бөлігі ретінде Маршалл аралдарынан кетті, сонымен қатар Сагинав Бей де болды. Екі тасымалдаушы Ио Джима жағасына теңізшілерді жеткізгенде, оларға әуе қорғанысын ұсынуға және сүйемелдеуге жауапты болды. 18 ақпанда осы міндетті орындағаннан кейін екі тасымалдаушы 52.2 тапсырма тобына, қолдау тасымалдаушы тобына қосылды, ол 52.2.3 операциялық бөлімінің құрамында болды, оған контр-адмирал Джордж Р. Хендерсон басшылық етті. Рудиерд Бейдің әуе күштері, VC 77, 19 ақпанда, АҚШ күштері аралдың жағасына түскеннен кейін, теңізшілерді қолдау үшін миссияларды бастады. Бұл миссиялар VC 77-нің жалғыз TBM 1CP барлау ұшағымен жүргізілген барлау миссияларын қамтуы керек еді. Алайда, ұшақ алғашқы миссиясын орындағаннан кейін, сағат 09:14-те, АҚШ күштері алғаш рет аралға түскеннен кейін он екі минут өткен соң, жапон снарядының әсерінен өртке түсті, ұшақты өрт шарына айналдырып, VC 77 командирі, LCDR Фрэнк Питерсонды қаза қылды. Аннаполиске дейін ол теңізшілерге қатысып, әскери-теңіз күштерінің пилоты теңізшілердің басып алуының алғашқы рейсін ұшпайтынын айтқан. Дегенмен, VC 77 Ио Джима маңындағы жақыннан қолдау көрсетуді және суастыға қарсы патрульдерді 8 наурызға дейін жалғастырды, содан кейін Рудиерд Бей Улитиге қайтып келді. Рудиерд Бей Улитиде 11 наурыздан 20 наурызға дейін болғанда, оның әуе күштері ауыстырылды, 96 (VC 96) құрама эскадрильясы Окина шайқасына дайындық үшін кемеге мінгізілді. 21 наурызда тасымалдаушы 52.1.2 операциялық бөлімінің бір бөлігі ретінде жолға шықты, оған контр-адмирал Феликс Стамп басшылық етті. Ол 25 наурызда Окинаның оңтүстігіне шамамен келді, онда ол Керама Реттодағы және Окинадағы жау позицияларына шабуылдар жасауды бастады. Рудиерд Бейдің әуе күштері, 1 және 8 сәуірден басқа, күнделікті жұмыс істеді...