Кіріспе

Касабланка класының эскорт-тасымалдауышы, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесі USS Manila Bay (CVE 61) болды. Ол 1943 жылдың 15 қаңтарында Kaiser Company, Inc., Ванкувер, Вашингтон штатындағы Теңіз комиссиясымен жасалған келісім бойынша Bucareli Bay (ACV 61) деп салынды; 1943 жылдың 3 сәуірінде Manila Bay деп қайта аталды; 1943 жылдың 10 шілдесінде суға түсірілді; Роберт В. Бокиус әйелі демеушілік етті; 1943 жылдың 15 шілдесінде CVE 61 ретінде қайта жіктемеленді; 1943 жылдың 5 қазанында Әскери-теңіз күштеріне қабылданды және сол күні Орегон штатының Астория қаласында капитан Бойнтон Л. Браун басқаруымен комиссияға берілді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Батыс жағалауда сынақ сапарынан өткеннен кейін, «Манила шығанағы» 20 қарашада Перл-Харборға бағытталды және 4 желтоқсанда Сан-Диегоға зақымдалған ұшақтарды қайтарды. Оқу-жаттығулардан кейін, 7-ші құрама эскадрильясымен (VC 7) бірге, ол 1944 жылғы 3 қаңтарда Гавайиден шықты. Бір аптадан соң ол контр-адмирал Ральф Дэвидсонды қабылдап, 24-ші авиатасымалдаушылар дивизиясының флагманы болды. 52-ші жедел әскер тобына (TF 52) қосылып, 22 қаңтарда Маршалл аралдарын басып алуға аттанды. 31 қаңтар мен 6 ақпан аралығында ол әуе және су асты қайықтарына қарсы патрульдеулерді, сондай-ақ ондаған жауынгерлік миссияларды жүзеге асырды. Оның ұшақтары Кваджалейн аралынан солтүстікке қарай Биджей аралына дейінгі жау позицияларын бомбалады және шабуылдады, сондай-ақ оқ-дәрі қоймаларын және жер үсті құрылыстарын жойды. Келесі айда Маршалл аралдарында қалып, ақпан айының соңында операцияларын алдымен Эниветокқа, содан кейін Маджуроға кеңейтті. Маджуродан 7 наурызда шығып, «Манила шығанағы» 12-сі күні Эспириту-Сантоға жетті. Үш күннен кейін ол TF 37-ге қосылып, 19-20 наурызда Жаңа Ирландиядағы Кавиенгке қарсы әуе шабуылдары мен теңіз бомбалауларына қатысты. Келесі айда ол Соломон аралдары мен Бисмарк архипелагы арасында жүріп, архипелагты және Рабаулдағы жапон бекінісін бейтараптандыруға бағытталған ұзақ соғысқа қолдау көрсетті. Содан кейін, 19 сәуірде ол ұшақтары Жаңа Гвинеядағы жау позицияларына шабуыл жасауы үшін кемеге кірді.

Жаңа Гвинея

22 сәуірде америкалық теңіз және құрлық әскерлері Жаңа Гвинеяның солтүстігінде Аитапе, Голландия және Танахмера шығанағында үш бағыттан шабуыл бастады. Шабуыл кезінде және одан кейін «Манила шығанағы» қорғанысқа арналған әуе патрульдерін ұйымдастырды және Айтапе аймағындағы жапондық нысандарды жою үшін истребительдер мен бомбалаушыларды жіберді. 4 мамырда ол Манус аралына қайтып келді, онда контр-адмирал Феликс Стамп адмирал Дэвидсонды 24-ші тасымалдаушы дивизиясының командирі лауазымынан босатып, орнына өзі тағайындалды. Адмирал Стамп 6 мамырда өзінің штаб-квартирасын Коррегидорға көшірді, ал келесі күні «Манила шығанағы» күрделі жөндеуге Перл-Харборға бет алды, ол 18 мамырда жетті. Армия әуе күштерінің 73-ші истребитель эскадрильясының 318-ші истребитель тобына тиесілі 37 Republic P-47 Thunderbolts ұшағын тиеп алғаннан кейін, «Манила шығанағы» 5 маусымда Мариан аралдарына жол тартты. Эниветок арқылы өтіп, 19 маусымда Сайпанға жетті. Келесі 4 күн бойы ол Сайпан аралының жанында болды, ал Жедел тасымалдаушы күш тобының кемелері мен ұшақтары Филиппин теңізіндегі шайқаста жапон флотын жеңіп, жауға зор шығын келтірді, Императорлық теңіз күштерінің әуе күштерін толыққанды түрде жойды. 23 маусымда «Манила шығанағы» Сайпанның шығысында жанармай құю операциясы кезінде жаудың әуе шабуылына ұшырады. Төрт Aichi D3A Val пикируші бомбалаушысы тікелей бағыттан шабуылдап, сол жаққа құлаған бомбаларын тастады. Алдын ала шара ретінде және Реймонд А. Спраунс кейін «дәстүрлі бастама» деп сипаттағандай, «Манила шығанағы» өзімен бірге Сайпанға жеткізіп бара жатқан төрт P-47 Thunderbolts ұшағын ұшырып, радар экрандары байланыссыз болғанға дейін әуе қорғанысын ұйымдастырды. Әскери ұшақтар содан кейін Сайпанға ұшып кетті, олардың мақсатты жеріне жетті. «Манила шығанағы» қалған ұшақтарды келесі күні ұшырып, 27 маусымда Эниветокқа оралды. 207 жараланған әскерді алып, 1 шілдеде жолға шықты, 8 шілдеде Перл-Харборға жетіп, 16 шілдеде Сан-Диегоға келді. «Манила шығанағы» 31 тамызда Перлге қайтып келді. Екі күннен кейін капитан Фитцху Ли III тәжірибелі тасымалдаушының басқаруын қабылдады, және VC 80 тобын кемеге алғаннан кейін «Манила шығанағы» 15 қыркүйекте 24-ші тасымалдаушы дивизиясының (CarDiv 24) құрамында жолға шықты. Эниветок арқылы өтіп, 3 қазанда Манусқа жетті және Лейте шығанағында Филиппинге шабуыл жасау үшін соңғы дайындықтарды бастады.

Лейте шығанағы

77.4 (ТЖ 77.4) жұмыс тобына бекітілген «Манила шығанағы» 12 қазанда Филиппиннің шығысындағы суларға аттанды. Басқындығына дейін оның ұшақтары Лейте, Самар және Себу аралдарындағы жаудың құрлықтағы нысаналарын бомбалады. 20 қазанда амфибиялық шабуылдар кезінде ол жердегі қолдау, нысананы табу және әуеден қорғау шабуылдарын жүргізді. Лейтедегі ең қиын алғашқы күндері жердегі күштерге көмектесу үшін бомбалаушылар мен истребительдерді жіберді. «Манила шығанағы» адмирал Стамптың «Таффи 2» (Таск-тобы 77.4.2, ТТ 77.4.2) авианосецтерімен бірге Лейте шығанағының шығысына қарай жүргенде, күшті жапондық теңіз күштері Филиппинге жиналды және американдықтарды Лейтеден ығыстыру үшін үш бағыттан шабуылға көшті. Өте шебер және үйлесімді жер бетіндегі шабуылдар сериясында американдық жауынгерлік кеме, крейсер және эсминецтер күштері 25 қазанның таңында Суригао бұғазы шайқасында жау кемелерін жойды. Жапондық кемелердің қалғандары Минданао теңізіне шегінді, оларды эсминецтер, торпедолық катерлер қуып, күн шыққаннан кейін авианосецтерден ұшқан бомбалаушылар мен истребительдер жалғастырды. «Манила шығанағы» күн шығар алдында Лейтедегі құрлықтағы нысаналарға сегіз ұшақтың тобын жіберді; содан кейін бұл ұшақтар Панаон аралының оңтүстік-батысында шегініп бара жатқан жау кемелерін бомбалады және оққа тостырды. Таңертең жасалған екінші шабуыл жапондық «Могами» крейсерін нысанаға алды. Бірақ, «Манила шығанағы» оның ұшақтарын дереу туындаған қауіпке – «Таффи 3» кемелеріне жасалған жау шабуылына қарсы бағыттады.

Самар

Арадағы шайқас контр-адмирал Клифтон Спрагтың "Таффи 3" эскорт-тасымалдағыштары мен вице-адмирал Такео Куританың "Орталық күшінің" ірі, әлдеқайда қуатты су үстіндегі кемелері арасында өршіді. Американдық эсминецтер мен эсминецтердің қаһармандық шабуылдары, сондай-ақ "Таффи 2" және "Таффи 3" ұшақтарының жылдам, агрессивті және үздіксіз торпедалық, бомбалық және шабуылдық соққылары Самар шайқасында үлкен қиындықтарға қарамастан американдық жеңіске үлкен үлес қосты. "Манила шығанағы" жаудың "Таффи 3" ті қуып жетуі кезінде екі әуе шабуылын, ал жапондықтар кері шегінген кезде тағы екеуін жүргізді. 08:30-да ол төрт торпедамен қаруланған Grumman TBM Avengers және жеті ұшақтың қосымша эскортын шайқасқа жіберді. Үш торпеда жапондық "Ямато" соғыс кемесіне бағытталды, бірақ сәтті тимеді. Төртінші ұшақ торпедасын ауыр крейсерге, мүмкін жапондық "Чикума" крейсеріне атып жіберді. Торпеда кеменің корма бөлігіне оң жағынан тиіп, оны басқарудан шығарды. Бір сағаттан кейін жасалған екінші шабуылда екі "Авенджер" ұшағынан біреуінің торпедасы белгісіз соғыс кемесінің бортының ортасына тиді. Жапондық кемелер шабуылды тоқтатып, Самар маңында айналып жүргенде, әуе шабуылы жалғасты. 11:20-да "Манила шығанағы" төрт "Авенджер" ұшағын, 500 фунттық бомбалармен және басқа тасымалдағыштардан төрт бомбалаушы ұшақты ұшырды. General Motors FM 2 Wildcats эскортында, командир Р. Л. Фаулер басқаруымен олар жақын арада басқа "Таффи" тасымалдағыштарының ұшақтарына қосылды. 12:30-нан кейін шамамен 70 ұшақ кері шегініп бара жатқан "Орталық күшке" күтпеген шабуыл жасап, қарқынды зениттік оқ астында бомбалады. "Манила шығанағынан" шыққан бомбалаушылар жетекші жауынгерлік кемеге, мүмкін жапондық "Конго" немесе "Харуна" соғыс кемесіне тиіп, екі рет қағып жіберді. "Манила шығанағы" 12:45-те соңғы шабуылын жасады, эсминецтерді шабуылдап, крейсерге екі рет тиді. Осы түстен кейін "Манила шығанағының" әуе қорғанысы "Таффи 2" тің солтүстігінде 50 шақырым жерде жапондық бомбалаушы-истребительдерді ұстады. Оның төрт истребителі жаудың құрамын бұзып, күш-жігермен бірге шабуылшыларды әуе кемелеріне жетпей-ақ кері шегіндірді. Келесі күні де оның ұшақтары жау кемелеріне шабуыл жасады. Ракеталар мен бомбалармен қаруланған оның "Авенджерлерінің" бірі жапондық "Кину" крейсеріне екі рет және жапондық "Уранами" эсмингісіне бірнеше рет зымыран соқты. Екі кеме де көптеген әуе шабуылдарынан кейін Висай теңізінде түскі уақытта батып кетті. "Манила шығанағы" 27 қазанда Лейтедегі жер күштеріне қолдау көрсету үшін әуе операцияларын қайта бастады. Жердегі қолдау және әуедегі қорғаныс міндеттерін орындау барысында оның ұшақтары 27 қазанда Aichi D3A "Val" ұшағын атып түсірді және 29 қазанда екі Nakajima Ki 43 "Oscar" ұшағын жойды. 30 қазанның соңында ол Адмиралтейство аралдарына бағыт алып, 4 қарашада Манусқа жетті.

Миндаро

Қарашаның соңында Коссол асуына жеткеннен кейін, Манила шығанағы 10 желтоқсанда Миндароға шабуыл жасауға дайындалған конвойлерді әуеден қорғау үшін шықты. Жұмыс тобы 13 желтоқсанның таңында Минданао теңізіне енді. Сол күні кешке, Негростың оңтүстігіндегі Сулу теңізінде жау ұшақтарымен кездесті. Әуе қорғаныс ұшақтары шабуылдаушылардың көпшілігін атып түсірді немесе кері қайтарды. Манила шығанағынан жасалған дәл атыс бір камикадзені құлатты. Екінші камикадзе "Хараден" эсминціне тиді. 15 желтоқсанда Миндароға қону кезінде және одан кейін Манила шығанағы жердегі қолдау және әуедегі қорғаныс миссияларына ұшақтарын жіберді. Әскерлер жағаға түскенде, көбірек камикадзелер әуе қорғанысын бұзып, қоршау және авиациялық топтың кемелеріне соқтығысуға тырысты. Әуе патрульдерінен құтылғандар не ұшаққа қарсы атыспен атып түсірілді, не кері қайтарылды. Манила шығанағы үш шабуылшыны құлатты, ал оның истребительдері тағы екеуін жойды. 16 желтоқсанда ұшақтарын қайтарып алғаннан кейін, Суригао бұғазы арқылы конвоймен жүзіп, 19 желтоқсанда Коссолға жетті. Манусқа сапардан кейін Манила шығанағы 1945 жылдың 1 қаңтарында Лусон шабуыл күшінің кемелерімен бірге теңізге шықты. Басқа бес эскорт-авианосецпен бірге ол вице-адмирал Джесси Б. Олдендорфтың бомбалау және өртпен қолдау тобына әуеден қорғау, ал вице-адмирал Дэниел Е. Барбидің Сан-Фабиан шабуыл күшіне тікелей әуеден қолдау көрсетті. Жұмыс топтары Суригао бұғазы мен Минданао теңізі арқылы Сулу теңізіне жүзіп, содан кейін Миндаро бұғазына қарай солтүстікке бет бұрды. 4 қаңтарда жаудың зиян келтіру және камикадзе шабуылдары күшейді. CVE авиациясымен қамтамасыз етілген тығыз әуе қорғанысына қарамастан, бір камикадзе "Оммани шығанағының" ұшу палубасына соқтығысып, кеменің суға батуына себеп болды.

Лингаен шығанағы

5 қаңтарда жаудың әуе шабуылы күшейді. Патрульдік истребительдер таңғы және түстен кейінгі шабуылдарды жоққа шығарды, көптеген шабуылшыларды атып түсірді. 16:50-де үшінші шабуыл кемедегі барлық адамдарды жалпы дайындыққа көштірді. Бағытталған әуе қорғанысы бірнеше жау ұшағын атып түсірді, ал қалғандары зениттік артиллериямен жойылды. Үш ұшақ Луисвилл крейсеріне, Стаффорд эсминеціне және Австралия крейсеріне жетті.

Камиказе шабуылдары

17:50-ден сәл бұрын екі камикадзе Манила шығанағына сол жақтан шабуыл жасады. Бірінші ұшақ көпірдің арт жағындағы ұшу палубасына соқтығысып, ұшу және ангар палубаларында өрттерді қоздырды, радарлық тарату бөлімдерін жойды және барлық байланыстың үзілуіне себеп болды. Екінші ұшақ көпірге бағытталған, бірақ аралды оң жағынан жақыннан өткізіп, корманың жанында теңізге құлады. "Сиқырлы кілем" деп аталатын тағы екі рейс аяқтағаннан кейін, ол 1946 жылғы 27 қаңтарда Перл-Харбордан аттанып, 18 ақпанда Норфолкке жетті. 15-17 сәуірде Бостонға жүзіп келді, 1946 жылғы 31 шілдеде қызметтен босатылды және Атлантикалық резервтік флотқа қосылды. 1955 жылғы 12 маусымда CVU 61 ретінде қайта жіктелді. Оның аты 1958 жылғы 27 мамырда Әскери-теңіз тізімінен шығарылды және 1959 жылғы 2 қыркүйекте Hugo Neu Corp. компаниясына металл тескісі ретінде сатылды.

Марапаттар

Манила шығанағы Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін сегіз шайқас жұлдызымен марапатталды.