Кіріспе
Касабланка класының эскорт-тасымалдауышы USS Mission Bay (CVE 59) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесі. Ол Сан-Диегоның солтүстік-батысында орналасқан Миссия шығанағының құрметіне аталған. 1943 жылдың мамыр айында суға түсіріліп, қыркүйекте пайдалануға берілді. Ол Еуропа, Африка және Азиядағы базаларға ұшақтарды тасымалдаумен айналысты. Сонымен қатар, Атлантика шайқасына қатысып, конвойлерді қорғады және суасты қайықтарына қарсы патрульдер жүргізді. Ерекше айта келетін болсақ, ол президент Рузвельтті Ялта конференциясынан оралғанда "Квинси" крейсерінде сүйемелдеді. 1947 жылдың ақпанында қызметтен босатылып, Атлантика резервтік флотына қойылды. Соңында, 1959 жылдың сәуір айында металл тескілеуге сатылды.
USS Mission Bay (CVE 59) was a of the United States Navy. She was named after Mission Bay, located northwest of San Diego. Launched in May 1943, and commissioned in September, she served as a transport carrier, ferrying aircraft to bases in Europe, Africa, and Asia. She also participated in the Battle of the Atlantic, protecting convoys and conducting antisubmarine patrols. Notably, she escorted President Roosevelt on board the cruiser Quincy as he returned from the Yalta Conference. She was decommissioned in February 1947, when she was mothballed in the Atlantic Reserve Fleet. Ultimately, she was sold for scrapping in April 1959.
Дизайн және сипаттама
Mission Bay – Касабланка класындағы эскорт-тасымалдауыш, ең көп салынған әуе кемелерінің түрі. Ол соғыстың басындағы ауыр шығындарды толықтыру үшін, құрастырылған бөліктерді пайдаланып, жаппай өндіріс үшін арнайы жобаланған. Бауырларымен стандартына келтірілген, жалпы ұзындығы 512 фут (156 м), ені 65 фут (20 м), суға бату тереңдігі 20 фут (6 м) болған. Стандартты ауырлығы , толық жүктемемен ауырлығы болған. Ұшу палубасы 477 фут (145 м) ұзын, ал ангар палубасы 257 фут (78 м) ұзын болған. Кеме екі Uniflow поршеньді бу машинасымен жабдықталған, ол екі шпиндельді қозғалтады, қуаты , осылайша кеменің жылдамдығына мүмкіндік берді. Кеменің круиздік қашықтығы 15 миль (24 км) болған, жылдамдығы сағатына болған. Оның ықшам өлшемі кеменің мұрын бөлігіне әуе кемесін ұшыруға арналған катапультаны орнатуды талап етті, сондай-ақ ұшу және ангар палубалары арасында әуе кемесінің қозғалысын жеңілдету үшін екі лифт болған: біреуі алдында, біреуі артқы жағында. Артқы бөлігінде 38 калибрлі қос мақсатты зениттік қару орнатылған. Ұшаққа қарсы қорғанысты сегіз Bofors зениттік пулеметі және палуба периметрі бойынша орнатылған он екі Oerlikon зениттік пулеметі қамтамасыз еткен. Соғыстың соңына қарай Касабланка класындағы кемелер отыз 20 мм-лік зениттік қаруды тасымалдауға бейімделді, ал 40 мм-лік зениттік қарулардың саны екі есеге, яғни он алтыға дейін арттырылды, оларды жұптап орнату арқылы. Бұл өзгерістер камикадзе шабуылдарынан салдарынан болатын өлім-жітімнің өсуіне жауап ретінде жасалды. Касабланка класындағы эскорт-тасымалдауыштар 27 ұшақты тасымалдауға арналған, бірақ ангар палубасы одан да көп ұшақты сыйдыра алатын.
Құрылыс
1942 жылғы 28 желтоқсанда "Кайзер" кеме құрылысы компаниясы, Ванкувер, Вашингтон, АҚШ-та, Кеме қатынасы комиссиясының шарты бойынша, MC корпус 1096 ретінде салынды. 1943 жылғы 26 мамырда суға түсірілді; Джеймс Макдональдтың әйелі демеушілік етті; Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштеріне тапсырылды және 1943 жылғы 13 қыркүйекте капитан Уильям Лехай Рис басқаруымен қолданысқа енгізілді.
Қызмет тарихы
Миссиялық шығанақ іске қосылғаннан кейін, ол батыс жағалаудан Сан-Диегоға сынақ сапары жасады. 15 қарашада Сан-Диегодан шығыс жағалауға бағыт алды. Панама каналы арқылы өтіп, 5 желтоқсанда Портсмутқа (Вирджиния штаты) жетті. Онда ол Атлантика шайқасына қатысуға, конвойларды сүйемелдеуге және неміс суасты қайықтарын іздеуге тағайындалды. 26 желтоқсанда Шығыс жағалаудан шығып, Касабланкаға бет алған конвойларды сүйемелдеді. 1944 жылдың 19 қаңтарында Касабланкаға жетті. Содан кейін 8 ақпанда Портсмутқа қайтып келді. Келесі сапары 20 ақпанда Нью-Йорк қаласынан басталды, ол армиялық ұшақтар мен экипажын Үндістанға тасымалдады. Сапар барысында Бразилиядағы Ресифе және Оңтүстік Африка Одағындағы Кейптаун қалаларында тоқтады. 29 наурызда Карачиге жетіп, жүгін түсірді. Содан кейін туған портына оралып, 12 мамырға дейін Портсмутқа келді. 28 мамырда Нью-Йоркке қайта оралды, Kasaan Bay және Tulagi кемелерімен бірге Касабланкаға ұшақтарды тасымалдады. 6 маусымда келді, 8 маусымда қайтып кетті және 17 маусымда Нью-Йоркке оралды. Нью-Йорк портына кіргенде, ол дреджбен соқтығысып, корпусына елеулі зақым келді. 22 маусымда Портсмутқа жетті, шілде айында жөндеу жұмыстары жүргізілді. Осы кезеңде Уильям Эллис Гентнер кіші кемеге қолбасшылықты қабылдады. 12 шілдеде Джон Роджер Русенбергер капитан кемеге қолбасшылық етті. 8 қыркүйекте Оңтүстік Атлантикаға бағыт алды. 20 қыркүйекте Дакарда жанармай толтырғаннан кейін, қараша айы бойына созылған суасты қайықтарына қарсы операцияларды бастады. 25 қарашада Портсмутқа оралды. 21 желтоқсанда портынан шығып, Кариб теңізіне бет алды, онда Флорида мен Куба арасындағы бұғазда жаттығулар өткізді. Бұл жаттығулар мен қосымша тапсырмалар оны 1945 жылдың ақпанына дейін алып жүрді. Содан кейін Гибралтарға жүзуге бұйрық берілді, онда ол Ялта конференциясынан президент Франклин Д. Рузвельт пен оның сүйемелдеушілерін алып келген «Куинси» ауыр крейсерімен кездеседі. 23 ақпанда крейсермен кездесіп, Атлантика мұхитынан өтіп бара жатқан кемені сүйемелдеді. Содан кейін 27 ақпанда Бермудаға жетіп, 9 наурызда Портсмутқа оралды. 29 наурызда қайтадан шығып, Солтүстік Атлантикада соңғы суасты қайықтарына қарсы іздеу жүргізді. Ешқандай нысан таба алмағаннан кейін, 14 мамырда Нью-Йоркке жетті. Содан кейін 19 шілдеде Гуантанамо шығанағына баруға дейін, Шығыс жағалауда ұшқыштарды оқытып, олардың біліктілігін арттырды. 2 тамызда Куонсет-Пойнтқа жетіп, жапондықтардың капитуляциясына дейін желтоқсанға дейін ұшқыштарды оқытуын жалғастырды. 19 желтоқсанда Норфолк қаласында орналасқан 16-шы резервтік флотқа тағайындалды. 21 ақпанда толықтай қызметтен босатылып, Атлантика резервтік флотының бір бөлігі ретінде тоқтатылды, бірақ ол әлі де 16-шы резервтік флотта қалды. 1949 жылдың 30 қарашасында Нью-Джерси штатының Байонн әскери-теңіз депосына көшірілді. 1959 жылдың 30 сәуірінде Хьюго Ной корпорациясына сатылып, Жапонияға сүйретілді. 1960 жылдың қаңтарынан бастап бөлшектелді.