Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Тарих
Көне римдік порты және Ягодже ауылының жанында, қазіргі қаланың оңтүстік-батысында орналасқан Халиэтум елді мекені б.з.б. 2 ғасырына дейін сақталған. Изола қаласы 7 ғасырда Аквилеядан келген босқындармен шағын аралда құрылды. 9 ғасырда Истрияның жағалау аймақтары Венецияның ықпалына түсті. Елді мекен алғаш рет 932 жылы «Liber albus» атты венециялық құжатта Инсула деп тіркелді. 1267 жылы ол Венеция Республикасының құрамына кірді, және венециялық биліктің ғасырлар бойғы әсері аймақта терең із қалдырды. 1797 жылы Кампо-Формио шарты бойынша жарты аралының венециялық бөлігі Герман ұлтының Киелі Рим империясына өтті. 1805 жылдан 1813 жылға дейін Наполеон билігі кезінде Истрия Наполеон империясының Ильрия провинцияларының бір бөлігі болды. Осы қысқа мерзім ішінде Изоланың қабырғалары бұзылып, аралды материктен бөлетін каналды толтыруға пайдаланылды. Жаңа құрылған Австрия империясы 1918 жылдың қарашасына дейін Истрияны басқарды. Сен-Жермен шарты бойынша Изола және Истрия аймағының қалған бөлігі Италияға берілді. 1900 жылғы Аустро-Мажарстан халық санағына сәйкес, итальян тілінде сөйлейтін халық басым болды: 5,363 тұрғынының 5,326-сы итальян, 20-сы словен және 17-сі неміс тілінде сөйледі. Истрия 1943 жылдың қыркүйегінде Италия капитуляция жасағанға дейін Италия Корольдігінің құрамында болды, содан кейін басқару Германияға өтті. Изола 1945 жылдың сәуір айының соңында Коперден келген теңіз күштерінің бір бөлімімен босатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Изола уақытша тәуелсіз Триест еркін аумағының B аймағына кірді. 1954 жылы еркін аумақ де-факто таратылғаннан кейін ол Словенияға қосылды, ол Югославияның бір бөлігі болды. Жаңадан белгіленген итальян-югослав шекарасы көптеген адамдардың бір жақтан екінші жаққа көшіп кетуіне себеп болды. Изоланың жағдайында көптеген итальян тілінде сөйлейтін адамдар эмиграцияға кетті, ал олардың орнына көрші ауылдардан словен тілінде сөйлейтін адамдар қоныс аударды. 1820 жылы Изолада термалдық су көзі табылды, бұл қаланың алғашқы туристік дамуына әкелді. 1902 жылдан 1935 жылға дейін Parenzana тары темір жол желісі қаланы Триест және Пореч (1947 жылға дейін Паренцо деп аталған) қалаларымен байланыстырды.
An ancient Roman port and settlement known as Haliaetum stood to the southwest of the present town, next to the village of Jagodje, as early as the 2nd century BC. The town of Izola was established on a small island by refugees from Aquileia in the 7th century. The coastal areas of Istria came under Venetian influence in the 9th century. The settlement was first mentioned in writing as Insula in a Venetian document entitled Liber albus in 932 AD. It became definitely the territory of the Republic of Venice in 1267, and the centuries of Venetian rule left a strong and enduring mark on the region. The Venetian part of the peninsula passed to the Holy Roman Empire of the German Nation in 1797 with the Treaty of Campo Formio, until the period of Napoleonic rule from 1805 to 1813 when Istria became part of the Illyrian provinces of the Napoleonic Empire. After this short period, during which Izola's walls were torn down and used to fill in the channel that separated the island from the mainland, the newly established Austrian Empire ruled Istria until November 1918. The treaty of Saint Germain assigned Izola and the rest of the Istria region to Italy. The Italian speaking population was the majority according to the Austro Hungarian census of 1900: of 5,363 inhabitants, 5,326 spoke Italian, 20 Slovene, and 17 German. Istria became part of the Kingdom of Italy, until Italian capitulation in September 1943, whereupon control passed to Germany. Izola was liberated by a naval unit from Koper at the end of April 1945. After the end of World War II, Izola was part of Zone B of the provisionally independent Free Territory of Trieste; after the de facto dissolution of the Free Territory in 1954 it was incorporated into Slovenia, then a part of Yugoslavia. The newly defined Italo Yugoslav border saw the migration of many people from one side to the other. In Izola's case, many Italian speakers emigrated, and in their place Slovenian speaking people from neighbouring villages settled in the town. In 1820, a thermal spring was discovered in Izola, leading to the town's earliest forms of tourism. Between 1902 and 1935 the Parenzana, a narrow gauge railway line, connected the town to Trieste and Poreč (known as Parenzo until 1947).