Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ажал әлемімен байланысты айдай жын-шайтан. Айдай жын-шайтан Демогоргон.
Phantom demon associated with the underworld
the phantom demon Demogorgon
Демогоргон – жер асты әлемімен байланысты құдай немесе жын. Көбінесе грек мифологиясына жатқызылса да, бұл атаудың шығуы төртінші ғасыр ғалымы Лактанций Плацидтің түсіндірмесін белгісіз бір көшірушінің қате оқығандығынан туындаған болуы мүмкін. Өзінің мәнінде бұл ұғым бастапқы демиург терминімен байланысты.
Demogorgon is a deity or demon associated with the underworld. Although often ascribed to Greek mythology, the name probably arises from an unknown copyist's misreading of a commentary by a fourth century scholar, Lactantius Placidus. The concept itself can be traced back to the original misread term demiurge.
Этимология
Демогоргон атауының шығу тегі толыққанды түсініксіз, бірақ ең көп таралған ғылыми көзқарас оны грек тіліндегі δημιουργόν (dēmiourgón, δημιουργός сөзінің accusative жағдайы, 'demiurge') сөзінің қате оқылуы деп санайды. Бұл Лактаций Плацидтегі ең ерте белгілі нақты сілтемедегі қолжазбалардың өзгеруіне негізделген (Яхнке 1898, Суини 1997, Соломон 2012). Боккаччо өзінің ықпалды Genealogia Deorum Gentilium еңбегінде Теодонтийдің қазір жоғалған еңбегін және «Афиналық Пронапид» деп аталатын византиялық көзін Демогоргонның барлық құдайлардың алдында болғандығы туралы идеяның авторитеті ретінде келтіреді. Өнер тарихшысы Жан Сезнек «Демогоргон – грамматикалық қате, құдайға айналған» деген қорытындыға келді. Рикардус Яхнке келтірген атаулардың нұсқаларына латынша «demoirgon», «emoirgon», «demogorgona», «demogorgon» кіреді, ал алғашқы сыншы-редактор Фридрих Линденброг (Fridericus Tiliobroga) 1600 жылы «δημιουργόν» сөзін прототип ретінде болжаған. Тағы да бірнеше теориялар бұл атау грек сөздерінің бірігуінен туындаған деп санайды: δαίμων daimon ('рух', ерте орта ғасырларда 'шайтан' деген христиандық мағынаны білдірген) немесе, азырақ ықтимал δῆμος dêmos («халық») және γοργός gorgós («шапшаң») немесе Γοργών Gorgṓn, ежелгі грек мифологиясындағы монстрлар, алғаш рет Гесиодтың «Теогониясында» кездеседі.
The origins of the name Demogorgon are not entirely clear, though the most prevalent scholarly view now considers it to be a misreading of the Greek δημιουργόν (dēmiourgón, accusative case form of δημιουργός, 'demiurge') based on the manuscript variations in the earliest known explicit reference in Lactantius Placidus (Jahnke 1898, Sweeney 1997, Solomon 2012). Boccaccio, in his influential Genealogia Deorum Gentilium, cites a now lost work by Theodontius and that master's acknowledged Byzantine source "Pronapides the Athenian" as authority for the idea that Demogorgon is the antecedent of all the gods. Art historian Jean Seznec concludes that "Demogorgon is a grammatical error, become god." The name variants cited by Ricardus Jahnke include the Latin "demoirgon", "emoirgon", "demogorgona", "demogorgon", with the first critical editor Friedrich Lindenbrog (Fridericus Tiliobroga) having conjectured "δημιουργόν" as the prototype in 1600. Various other theories suggest that the name is derived from a combination of the Greek words δαίμων daimon ('spirit' given the Christian connotations of 'demon' in the early Middle Ages)—or, less likely δῆμος dêmos ("people")—and γοργός gorgós ("quick") or Γοργών Gorgṓn, the monsters of Ancient Greek mythology first attested in Hesiod's Theogony.
Түпнұсқасы мен тарихы
Демогоргон алғаш рет Стацийдің «Тебайд» атты еңбегіне жазылған түсіндірмеде кездеседі, мұндай түсіндірмелердің авторлығы көбінесе Лактаций Плацидусқа (шамамен 350–400 ж.б.д.) жатқызылады. Лактаций Плацидустың түсіндірмесі Стацийдің поэмасына орта ғасырлардағы ең көп таралған түсіндірме болып саналды және 1600 жылға дейінгі көптеген алғашқы басылымдарда кездеседі. Түсіндірме қате түрде басқа Лактантиус, христиан авторы Луций Целий Фирмиан Лактантийге жатқызылған, бірақ түсіндірме авторы Митралық дінді ұстанған болуы мүмкін. Демогоргон есімі «Тебайд» поэмасының 4.516-тарауын талқылау кезінде айтылады, онда «үш дүниенің жоғарғы күші» (triplicis mundi summum) туралы сөз болады. Бір қолжазбада автор Стаций туралы: «Dicit deum Demogorgona summum, cuius scire nomen non licet» («Ол Демогоргон, ең жоғарғы құдай туралы айтады, оның атын білуге рұқсат жоқ» немесе «Ол ең жоғарғы Демогоргон туралы айтып отыр») деп жазған. Лактантиустан бұрын, ешқандай жазушы, пұтқа табынушы немесе христиан, «Демогоргон» туралы есімдерін атаған жоқ. Дегенмен, жоғарыда айтылғандай, бірнеше түрлі қолжазба дәстүрлері бар, соның ішінде «демиургон» деп жазылған нұсқа да бар, оны көптеген сыншы редакторлар грек сөзі dēmiourgon-ның бұрмаланған түрі деп қабылдады. Яхнке мәтінді «Ол Демиург туралы айтады, оның атын білуге рұқсат жоқ» деп түзетеді. Алайда, қолжазбалардың біріндегі бұл сөз кейінірек ғалымдар арасында кеңінен танылды. Ерте орта ғасырларда Демогоргон туралы 10 ғасырдағы «Луканға түсіндірмелер» (Adnotationes super Lucanum) еңбегінде айтылған, бұл еңбек Луканның «Фарсалия» поэмасына жазылған қысқаша түсіндірмелер жинағы болып табылады және «Commenta Bernensia», яғни «Луканға берн түсіндірмелері» жинағына енген. Кейінгі орта ғасырларда алғашқы «Демогоргон» туралы түсінік еуропалықтардың ой-санасында бекіп, «Демогоргонның ұлы Пан» деген нұсқа Боккаччоның «Құдайлар шежіресі» («Genealogia Deorum gentilium»: 1.3–4 және 2.1) атты еңбегінің бір қолжазбасында «Гермес ұлы Пан» деген сөздің орнына қолданылды, бұл Овидийдің «Метаморфозалар» еңбегіндегі бір жолды қате оқудың нәтижесі болды. Боккаччоның Демогоргоны Ренессанс дәуіріндегі бірнеше мәтіндерде «алғашқы» құдай ретінде аталады және «Демон Горгон», яғни «Қорқыныш демоны» немесе «Жер құдайы» деп әсерлі түрде түсіндіріледі. Мысалы, француз тарихшысы және мифограф Жан Сезнек Демогоргонды Платонның «Тимей» еңбегіндегі Демиургқа («Шебер» немесе «Жаратушы») сілтеме ретінде қарастырады. Овидийдің Демиургін («әміршіл Демогоргон») деп атаған ерекше ерте мәтін үшін Авраам Францияның «Пемброкс графының әйелінің Юичерчіннің үшінші бөлігі» (Лондон, 1592), sig. А2v қараңыз.
Demogorgon is first mentioned in the commentary on Statius's Thebaid often attributed in manuscripts to a Lactantius Placidus, (c. 350–400 AD). The Lactantius Placidus commentary became the most common medieval commentary on the poem by Statius and is transmitted in most early editions up to 1600. The commentary has been attributed incorrectly to a different Lactantius, the Christian author Lucius Caelius Firmianus Lactantius, even though the commentator appears to have been Mithraic. The name Demogorgon is introduced in a discussion of Thebaid 4.516, which mentions "the supreme being of the threefold world" (triplicis mundi summum). In one manuscript, the author says of Statius, Dicit deum Demogorgona summum, cuius scire nomen non licet ("He is speaking of the Demogorgon, the supreme god, whose name it is not permitted to know", or perhaps "He is speaking of a god, the supreme Demogorgon"). Prior to Lactantius, there is no mention of the supposed "Demogorgon" anywhere by any writer, pagan or Christian. However, as noted above, there are several different manuscript traditions, including one that gives "demoirgon", which has been taken by most critical editors to indicate some form of misconstruction of the Greek dēmiourgon. Jahnke thus restores the text to read "He is speaking of the Demiurge, whose name it is not permitted to know". However, this phantom word in one of the manuscript traditions took on a life of its own among later scholars. In the Early Middle Ages, Demogorgon is mentioned in the tenth century Adnotationes super Lucanum, a series of short notes to Lucan's Pharsalia that are included in the Commenta Bernensia, the "Berne Scholia on Lucan". By the Late Middle Ages, the reality of a primordial "Demogorgon" was so well fixed in the European imagination that "Demogorgon's son Pan" became a bizarre variant reading for "Hermes' son Pan" in one manuscript tradition of Boccaccio's Genealogia Deorum gentilium ("Genealogies of the Gods":1.3–4 and 2.1), misreading a line in Ovid's Metamorphoses. Boccaccio's Demogorgon is mentioned as a "primal" god in quite a few Renaissance texts, and impressively glossed "Demon Gorgon," i. e., "Terror Demon" or "God of the Earth". The French historian and mythographer Jean Seznec, for instance, now determines in Demogorgon an allusion to the Demiurge ("Craftsman" or "Maker") of Plato's Timaeus. For a remarkable early text identifying Ovid's Demiurge (1/1, here) as "sovereign Demogorgon", see the paraphrase of Metamorphoses I in Abraham France, The third part of the Countesse of Pembrokes Yuychurch (London, 1592), sig. A2v."
Жұлдыздар мен айдаһарлар
Dungeons & Dragons ролелік ойынында Демогоргон – қуатты демон ханзадасы. Ол «Демон ханзадасы» деп белгілі, бұл өзін-өзі жариялаған атақ, бірақ оның күші мен ықпалының арқасында адамдар және тіпті оның өзінің демон әріптестері де оны мойындайды. Dragon журналының соңғы нөмірінде ол D&D тарихындағы ең ірі жаулардың бірі ретінде танылды. (Оның денесі суреттерде маймылға ұқсас бейнеленген). Оның екі жылан сияқты мойнынан мандрил немесе гиена бастары шығып тұрады, ал оның қолдары ұзын естікшелермен аяқталады. Оның екі басының да жеке санасы мен есімдері бар. Демогоргон алғаш рет Dungeons and Dragons ойынының түпнұсқа басылымында, «Элдрич Wizardry» (1976) кітабында пайда болды және ойынның барлық келесі басылымдарында да кездеседі. Осы есім Dungeons & Dragons жаратылысынан шабыттандырылған.
In the Dungeons & Dragons fantasy role playing game, Demogorgon is a powerful demon prince. He is known as the Prince of Demons, a self proclaimed title, but one that is acknowledged by mortals and even his fellow demons because of his power and influence. and one of the greatest villains in D&D history by the final print issue of Dragon. (His torso is depicted as ape like in accompanying art). Two mandrill or hyena heads sprout from his twin snake like necks, and his arms end in long tentacles. His two heads have individual minds and names. Demogorgon first appeared in the original edition of Dungeons and Dragons, in Eldritch Wizardry (1976), and has appeared in every subsequent edition of the game. This name is inspired by the Dungeons & Dragons creature.
Музыка саласында
"Illest of Our Time" әнінде, суретші Реннің 2023 жылдың 29 наурызында жариялаған шығармасында, мәтінде "Мен Фредди Крюгермін, кесіп тастаймын, дыбысты он бірге дейін көтеремін, Оппиннің Демигоргонымын" деп айтылады.
In the song Illest of Our Time, published 29 March 2023 by artist Ren, the lyrics mention Im Freddy Kruger, I’m chopping, I turn it up to eleven, the Demigorgon of Oppin.