Индонезия Ару аралдарының архипелагы және әкімшілік аймағы

Кіріспе

Индонезия архипелагы және регентшілігі. Ару аралдары регентшілігі – Индонезияның шығысындағы Малуку аралдарындағы шамамен 95 төмен жатқан аралдардың тобы. Ол сондай-ақ Малуку провинциясының регентшілігін құрайды. 2011 жылғы халық санауы бойынша регентшіліктің халқы 84 138 адамды құрады; 2020 жылғы санау бойынша жалпы саны 102 237 адамға жетті, ал 2023 жылдың ортасы бойынша ресми бағалау 108 834 адамды көрсетті. Басты аралдар төменгі төбелерге дейін көтеріледі және иректелген бұғаздармен бөлінген. Геологиялық тұрғыдан алғанда, Малукудың қалған бөлігінен өзгеше, бұл аралдар Австралия құрлығының бір бөлігі болып табылады, сонымен қатар Австралиялық плитадағы Жаңа Гвинея, Тасмания, Вайгео және Раджа Ампат аралдары да осы құрлықтың бөлігі. Ару аймағы тропикалық ылғалды кең жапырақты орман, саванна және мангр тоғайларымен жабылған. Аралдар Австралия-Жаңа Гвинея континенттік тақтасында орналасқан және мұз дәуірінде теңіз деңгейі төмен болған кезде Австралия мен Жаңа Гвинеямен құрлық арқылы байланысқан. Арудың флорасы мен фаунасы Австралиялық аймақтың бір бөлігі болып табылады және Жаңа Гвинеямен тығыз байланысты. Ару, Батыс Жаңа Гвинеяның көп бөлігімен бірге, Вогелькоп-Ару жазық жаңбырлы ормандарының жерүсті экорегионының құрамына кіреді. 1998 жылы Сухарто биліктен кеткеннен кейін Индонезияның саяси және әкімшілік децентрализациясының аясында Ару аралдары 2003 жылдың 18 желтоқсанында Добо қаласындағы әкімшілік орталығымен жеке регенттік (кабупатен) ретінде құрылды және Оңтүстік-Шығыс Малуку регентшілігінен бөлінді.

Тарих

Ару аралдарының қазіргі шығыс Индонезиядағы кең сауда желілерінің бір бөлігі ретінде ұзақ тарихы бар. Колониалды құру алдындағы байланыс Банда аралдарымен ерекше тығыз болды, ал Буги және Макасара саудагерлері де үнемі келіп тұратын. Дәстүрлі қоғам айқын иерархиялық емес, туыстық байланысқа негізделген руларға құрылған, мүшелері қонақжайлық пен ынтымақтастық міндеттерін бөлісетін. Бұл аралдар қауымдастықтары Малукудың көптеген бөліктерінде кездесетін әлеуметтік-саяси жүйе – Урсия және Урлима деп аталатын екі салт-дәстүрлі байланысқа бөлінді. Мұндай одақтар Еуропаға дейінгі сауда желілерімен байланысты болды. 1522 жылы аралдарды көріп, жақын аралда немесе Ару архипелагында қыстаған Мартим Афонсу де Мело сияқты, сондай-ақ 1526 жылы Гомес де Секейра, сол кездегі картографияда көрсетілгендей, аралдарды көрген португал теңізшілері болды. Испан кемешісі Альваро де Сааведра 1528 жылдың 12 маусымында Тидордан Жаңа Испанияға қайтуға тырысқанда аралдарды көріп өтті. Аралдар 1623 жылы батыс жағалаудағы ауылдармен келісімшарт жасасудан басталып, голландиялықтармен отарланды, бірақ бастапқыда Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясы (VOC) аймақтағы бірнеше сауда топтарының бірі болды және аралдардың ішкі істеріне шектеулі ықпал етті. Ару Банда аралдарындағы VOC мекемесімен бақыланды және трепанг, жұмақ құстары, тотықтар, інжу-маржан, саго, тасбақа қабығы және құлдар сияқты түрлі өнімдерді өндірді. 1659 жылы Вокам аралында голландтық бекеті құрылды, содан кейін онда шағын форт салынды. 1650 жылдары Ислам мен реформацияланған протестантизм аз ғана жандарды өздеріне тартты. VOC-тың коммерциялық монополиясына наразылық 18 ғасырдың соңында күшейді. Малукудың көп бөлігін қамтыған Тидор ханзадасы Нукуның (1805 ж. қайтыс болған) голландиялықтарға қарсы көтерілісі Аруға да әсер етті. Уджир аралының мұсылман халқы Нукудың інісі Жоу Мангофаны өздерінің патшасы ретінде қабылдады, 1787 жылы голланд гарнизонын жойды және аралдардың үлкен бөлігін бақылауға алды. Бірнеше сәтсіз әрекеттерден кейін бандалық голландтар 1791 жылы көтерілісшілерді басуға қол жеткізді. Алайда, олар көп ұзамай шығыстағы жағалау тұрғындарымен жаңа қиындықтарға тап болды және 1795 жылдан кейін Шығыс Үндістандағы британдық араласу аралдардағы олардың билігін бұзды. Көп жылдар бойы өз күшімен қалған Аруға 1824 жылы голландтық теңіз офицері А. Ж. Бик қайта келді және жергілікті басшылармен бірқатар келісімдер жасады. 1857 жылы атақты табиғат зерттеушісі Альфред Рассел Уоллес аралдарға сапар шекті. Кейін ол Ару аралдарының мұз дәуірі кезінде Жаңа Гвинеямен құрлық көпірі арқылы байланысқан болуы мүмкін екенін түсінді. 19 ғасырда Арудың ең үлкен қаласы Добо уақытша маңызды аймақтық сауда орталығы болды, голландиялық, макассари, қытай және басқа саудагерлердің кездесу орнына айналды. 1880-1917 жылдар аралығында аралдарды сырттан келгендерден тазарту мақсатымен жергілікті тұрғындар арасында рухани негізделген қозғалыс сыртқы ықпалға қарсы күшті серпіліс жасады.

The Aru Islands have a long history as a part of extensive trading networks throughout what is now eastern Indonesia. Precolonial links were especially strong to the Banda Islands, and Bugis and Makasarese traders also visited regularly. The traditional society was not pronounced hierarchical, being based on lineage based clans where the members shared duties of hospitality and cooperation. These island communities were divided into two ritual bonds called Ursia and Urlima, a socio political system found in many parts of Maluku. Such alliances were connected to pre European trade networks. The islands were sighted and also possibly visited by some Portuguese navigators, such as Martim Afonso de Melo, in 1522–24, who sighted the islands and wintered on a nearby island or of the Aru archipelago itself, and possibly by Gomes de Sequeira, in 1526, as is pointed out in the cartography of the time. The Spanish navigator Álvaro de Saavedra sighted the islands on 12 June 1528, when trying to return from Tidore to New Spain. The islands were colonized by the Dutch, beginning with a contract with the west coast villages in 1623, though initially the Dutch East India Company (VOC) was one of several trading groups in the area, with limited influence over the islands' internal affairs. Aru was monitored by the VOC establishment in the Banda Islands, and yielded a variety of products including trepang, birds of paradise, parrots, pearls, sago, turtle shell, and slaves. A Dutch post was established on Wokam Island in 1659, and a small fort was subsequently constructed there. Islam as well as Reformed Protestantism began to make small numbers of converts in the 1650s. Discontent with the commercial monopolies imposed by the VOC came to a boiling point in the late 18th century. The anti Dutch rebellion of the Tidore prince Nuku (d. 1805), which engulfed much of Maluku, also affected Aru. The Muslim population of Ujir Island accepted Nuku's brother Jou Mangofa as their king, exterminated the Dutch garrison in 1787, and were able to dominate large parts of the islands. After several failed attempts, the Dutch of Banda managed to suppress the rebels in 1791. However, they soon ran into new trouble with the coastal populations in the east, and their control of Aru affairs was disrupted by British intervention in the East Indies after 1795. After being left to its own devices for many years, Aru was again visited in 1824 by the Dutch naval officer A. J. Bik, who concluded a number of agreements with local chiefs. In 1857 the famous naturalist Alfred Russel Wallace visited the islands. His visit later made him realize that the Aru Islands must have been connected by a land bridge to mainland New Guinea during the ice age. In the nineteenth century, Dobo, Aru's largest town, temporarily became an important regional trading center, serving as a meeting point for Dutch, Makasarese, Chinese, and other traders. The period from the 1880s to 1917 saw a backlash against this outside influence, by a spiritually based movement among local residents to rid the islands of outsiders.

Экономика

Ару аралдары тарихы бойы Азияға, кейін Еуропаға жұмақ құстары, тасбақа қабықтары және інжу-маржан сияқты сәнді табиғи өнімдерді экспорттады. Аралдар әлемдік сауда желісіне қатысқанмен, жергілікті Ару қоғамы өз тәуелсіздігі мен теңдігін сақтап алды. Бүгінде інжу-маржан өндірісі аралдар үшін маңызды табыс көзі болып табылады. Ару інжу өнеркәсібі ұлттық БАҚ-та, інжу іздеу үшін суға түсетін жергілікті ерлерді сыртқы кеме иелері мен саудагерлерге теңсіз қатынаста ұстап тұратын, олардың қарыздарын пайдаланатындығы үшін сынға ұшырады. Басқа экспортталатын өнімдерге саго, кокос, темекі, перл анасы, трепанг (құрғатылған және өңделген жеуге жарамды теңіз қызанағы), тасбақа қабығы және жұмақ құсының қауырсындары жатады. 2011 жылдың қараша айында Индонезия үкіметі BP компаниясына Ару аралдарының батысында мұнай және газ өндіруді бөлісу туралы екі келісімшарт берді. Екі іргелес теңіздік барлау келісімшарты, Батыс Ару I және II, шамамен аумақты қамтиды және су тереңдігі BP компаниясы осы екі блок бойынша сейсмик деректерді алуды жоспарлап отыр.

Демография

2010 жылғы санақ бойынша аралдарда 84 138 адам тұрды; 2007 жылғы жақындағы есепте 4% мұсылман көрсеткіші тек жергілікті тұрғындарға қатысты болуы мүмкін екені және мұсылмандардың нақты пайыздық үлесі одан әлдеқайда жоғары болуы мүмкін екені айтылды. 2010 жылғы санақ бойынша дін бойынша халық құрамы: протестанттар (59,84%), католиктер (9,32%), мұсылмандар (29,97%), индуизм (0,05%), буддистер (0,03%), конфуциандықтар (0,02%), басқалары (0,01%) және сұраққа жауап бермегендер (0,75%). Ислам дінінің аралдарға 15 ғасырдың соңында келгені есептеледі. Дегенмен, ол 17 ғасырдың ортасында, негізінен батыс жағындағы уджир тілінде сөйлейтін аймақта ғана қалыптасты. Голландтар 17 және 18 ғасырларда христиан дінін әкелді, бірақ халықтың көп бөлігі христиан дініне 20 ғасырға дейін өткен жоқ.

Әкімшілік

2010 жылғы санақ кезінде регенттік жеті ауданға (кекаматан) бөлінді, бірақ кейіннен қолданыстағы аудандарды бөлу арқылы тағы үш аудан құрылды. Аудантар төмендегі кестеде көрсетілген, олардың ауданы (км²) және 2010 жылғы және 2020 жылғы санақтар бойынша халық саны, сондай-ақ 2023 жылдың ортасы бойынша ресми бағалаулар келтірілген. Кестеде сонымен қатар аудандық әкімшілік орталықтарының орналасқан жерлері, әр аудандағы әкімшілік ауылдардың саны (барлығы 80 ауылдық деса және 2 қалалық келурахан) және пошта индексі де көрсетілген. Код облысы Аудан атауы (кекаматан) Ағылшынша атауы Ауданы (км²) 2010 жылғы санақ бойынша халық саны 2020 жылғы санақ бойынша халық саны 2023 жылдың ортасы бойынша халық санын бағалау Әкімшілік орталығы Ауылдар саны Пошта индексі 81.07.01 Pulau Pulau Aru (Солтүстік-Батыс Ару) 907.3936,60449,02052,104Dobo15 (a) 97662 81.07.04 Aru Utara Солтүстік Ару 531.2811,5296,1956,426Marlasi1297660 81.07.05 Aru Utara Timur Batuley Солтүстік-Шығыс Ару 304.78(b)4,3654,969Kobamar997663 81.07.06 Sir Sir Sir 528.39(b)3,1973,509Leiting997664 81.07.03 Aru Tengah Орталық Ару 1,372.0613,82413,34513,824Benjina2297661 81.07.07 Aru Tengah Timur Шығыс Орталық Ару 659.754,3154,9145,013Koijabi1397665 81.07.08 Aru Tengah Selatan Оңтүстік Орталық Ару 295.1135,0865,9946,148Longgar797669 81.07.02 Aru Selatan Оңтүстік Ару 833.128,6947,4978,207Jerol1597667 81.07.10 Aru Selatan Utara Солтүстік Оңтүстік Ару 478.31(c)3,6683,871Tabarfane797668 81.07.09 Aru Selatan Timur Оңтүстік-Шығыс Ару 516.584,7144,0394,763Meror1097666 Барлығы 6,426.7784,138102,237108,834Dobo119

Ескертулер: (a) 2 келураханды қамтиды – Galai Dubu және Siwa Lima. (b) Aru Utara Timur Batuley және Sir Sir аудандарының 2010 жылғы халқы Aru Utara ауданының санына кірген, олар осы ауданнан бөлінген. (c) Aru Selatan Utara ауданының 2010 жылғы халқы одан бөлінген аудандардың санына кірген.