Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд пресвитериандық дінбағы
Scottish Presbyterian denomination
1900-1929 жылдар аралығындағы өмір сүру
Біріккен еркін шіркеу өте қысқа ғасырында Шотландиядағы екінші ірі пресвитериан шіркеуі болды. Еркін шіркеу одаққа 1068 қауымды, ал Біріккен пресвитериандар 593 қауымды қосты. Бірлесіп, олардың мүшелерінің саны жарты миллионға жуық шотландтықтан тұрды. Бұрынғы шіркеудің кірісі 706 546 фунт стерлингті, ал кейінгі шіркеудің кірісі 361 743 фунт стерлингті құрады. Екі шіркеудің миссионерлері де одаққа қосылды, содан кейін біріккен шіркеу Үндістанның әртүрлі аймақтарында, Маньчжурияда, Африкада (Ловедейл, Ливингстония және т.б.), Палестинада, Меланезияда және Батыс Үндістанда миссионерлік жұмыстармен жабдықталды. UFC теология мен практикалық мәселелерге қатысты либералды-евангелистік көзқарас ұстанды. Ол заманауи ғылымның тұжырымдамаларын қабылдаумен және жоғары сынның орташа нәтижелерін евангелизм мен миссионерлік қызметке деген бейілмен үйлестірді. UFC-нің доктриналық сәйкестікке қатысты көзқарасы сол кездегі пресвитериандық ағым үшін салыстырмалы түрде либералды болды. 1906 жылғы Шіркеудің рухани тәуелсіздігі туралы заңында Бас Ассамблея өзінің бағынышты стандартын (Вестминстерлік конфессия) және заңдарын өзгерту немесе нақтылау құқығын жариялады. Оның бағынышты стандарты сақталғанымен, пасторлар мен ескілер «Иман туралы жарияланған осы шіркеудің доктринасына» сенімдерін білдірулері сұралды. Осылайша, шіркеудің доктринаны түсіндіруі конфессиядан басымдық алды. UFC-де Глазго, Эдинбург және Абердин қалаларында 17 профессор мен 5 лекторы қызмет еткен үш діни оқу орны болды. Алғашқы модератор Роберт Рейни болды. Оның теологтары мен ғалымдарының қатарында Х.Р. Маккинтош, Джеймс Моффат, сондай-ақ Джон және Дональд Бейли бар. Ұлыбританияның премьер-министрі Бонар Лоу канадалық еркін шіркеудің үйінде өскен және Хеленсбургтегі Біріккен еркін шіркеудің мүшесі болған.
The United Free Church was during its relatively short existence the second largest Presbyterian church in Scotland. The Free Church brought into the union 1,068 congregations, the United Presbyterians 593. Combined they had a membership of some half a million Scots. The revenue of the former amounted to £706,546, of the latter to £361,743. The missionaries of both churches joined the union, and the united Church was then equipped with missions in various parts of India, in Manchuria, in Africa (Lovedale, Livingstonia, etc. ), in Palestine, in Melanesia and in the West Indies. The UFC was broadly liberal Evangelical in its approach to theology and practical issues. It combined an acceptance of the findings of contemporary science, and the more moderate results of higher criticism with commitment to evangelism and missions. The UFC's approach to doctrinal conformity was fairly liberal for a Presbyterian denomination at the time. In its 1906 Act Anent Spiritual Independence of the Church, its General Assembly asserted the power to modify or define its Subordinate standard (the Westminster Confession) and its laws. Although its subordinate standard remained, ministers and elders were asked to state their belief in "the doctrine of this Church, set forth in the Confession of Faith". Thus the Church's interpretation of doctrine was prioritised over the confession. The UFC had three divinity halls, at Glasgow, Edinburgh and Aberdeen, served by 17 professors and five lecturers. The first moderator was Robert Rainy. Its theologians and scholars have included H. R. Mackintosh, James Moffatt as well as John and Donald Baillie. British Prime Minister Bonar Law was raised in a Canadian Free Church manse and was a member of the United Free Church in Helensburgh.
Шотландия шіркеуімен одақ
Оның бастапқы күндері одақтың салдарымен айналысқан болса, кейінгі күндері Шотландия шіркеуімен бірігумен айналысты. Мәселе CofS-тің мемлекеттік шіркеу ретіндегі статусы UFC-тің еріктілік принципімен қайшы келгендігінде еді. Талқылаулар 1909 жылы басталды, бірақ олар күрделі болды. Шотландия шіркеуінің Бас ассамблеясының модераторы, өте құрметті Уильям Паттерсон, 1919/20 жылдардағы қызметі кезеңінде үлкен прогреске қол жеткізді. Басты кедергілер екі парламенттік акті арқылы еңсерілді: біріншісі – 1921 жылғы Шотландия шіркеуі актісі, ол Шотландия шіркеуінің рухани мәселелердегі тәуелсіздігін мойындады (бұл құқық оның 1919 жылғы Декларациялық ережелерінде бекітілген). Екіншісі – 1925 жылғы Шотландия шіркеуі (мүлік және иелік) актісі (15 және 16 Geo. 5. c. 33), ол шіркеудің зайырлы иелігін Бас сенімділер деп аталатын жаңа органға берді. Бұл шаралар UFC-нің көпшілігін қанағаттандырды, себебі Шотландия шіркеуінің мемлекеттік байланысы, ол 1843 жылғы бөліністің себебі болған, соңына жетті. 1929 жылы Шотландия шіркеуімен бірігу 1843 жылғы бөліністің салдарынан туған жағдайды көптеп түзетті және шотландтық пресвитериандықтардың көп бөлігін қайта біріктірді. 1929 жылдың 2 қазанында Эдинбургтегі Лит-Уоқтың жанындағы Аннандейл көшесіндегі Индустриалдық залда өткен жиналыста екі шіркеу бірікті. Қазір бұл зал Лотиан аймақтық көліктерінің орталық автобус паркі болып табылады. Бірқатар аз ғана топ бірігуден бас тартып, U. F. шіркеуі атауын сақтап қалды.
As its early days were preoccupied with the aftermath of union, so its later days were with the coming union with the Church of Scotland. The problem was the CofS's position as an established church conflicted with the Voluntaryism of the UFC. Discussions began in 1909, but were complex. The Very Rev William Paterson Paterson, Moderator of the General Assembly of the Church of Scotland made much progress during his period in office 1919/20. The main hurdles were overcome by two parliamentary statutes, firstly the Church of Scotland Act 1921, which recognised the Church of Scotland's independence in spiritual matters (a right asserted by its Articles Declaratory of 1919). The second was the Church of Scotland (Properties and Endowments) Act 1925 (15 & 16 Geo. 5. c. 33), which transferred the secular endowment of the church to a new body called the General Trustees. These measures satisfied the majority of the UFC that the Church state entanglement of the Church of Scotland, which had been the cause of the Disruption of 1843 had at last ended. In 1929, the merger with the Church of Scotland largely reversed the Disruption of 1843 and reunited much of Scottish Presbyterianism. On 2 October 1929, at an assembly at the Industrial Hall on Annandale Street off Leith Walk in Edinburgh, the two churches merged. The Hall is now the central bus depot for Lothian Region Transport. A relatively small minority stayed out of the union, and retained the name of U. F. Church.
UFC жалғасуы, 1929 жылдан қазіргі уақытқа дейін
Еріктілік кейбір адамдарды одаққа қарсы шығуға итермеледі (Гованның пасторы және Мэтрвеллдің еңбекші партиясының депутаты Джеймс Барр басқарған Біріккен еркін шіркеу қауымдастығы). Ол одаққа келгенде, 13 000 UFC мүшесі одан тыс қалды және өздерін Біріккен еркін шіркеу (Сақталатын) деп атады. "Сақталатын" деген сөз тіркесі бес жыл бойы қалған Біріккен еркін шіркеу мен одаққа дейінгі шіркеудің арасындағы шатасуды болдырмау үшін қолданылды. 1934 жылы ол атаудан алынып тасталды. Тараптар арасындағы келісім 1900 жылғы одақта болған мүлік дауларын болдырмады. UFC мүшелерінің саны 1930 жылдары сәл өсті, 1939 жылы 23 000-ға жетті, бірақ Шотландия шіркеуімен одақтасуға дейін болған көрсеткіштерге ешқашан жақындамады. 1960 жылы шіркеу модераторы лауазымына әйелді сайлады.
Voluntaryism led some to oppose the union (the United Free Church Association, led by James Barr – minister of Govan and Labour MP for Motherwell). When it came, 13,000 UFC members remained outside, calling themselves the United Free Church (Continuing). The phrase 'continuing' was used for five years to avoid confusion between the remaining United Free Church and the pre union Church. It was dropped from the title in 1934. An agreement between the parties avoided the property disputes of the 1900 union. UFC members increased slightly during the 1930s, to a peak of 23, 000 by 1939, but it never regained anywhere near the numbers it had had prior to the union with the Church of Scotland. The church elected a woman as its moderator in 1960,
2016 жылы UFC-де үш пресвитерийде 53 қауым болды. Бұл үш пресвитерия – "Шығыс", "Батыс" және "Солтүстік". Шығыс пресвитериясы Бонесте жиналады және Шотландияның орталық бөлігін, Оңтүстік Файфты және Лотианды қамтиды. Онда 13 қауым бар. Батыс пресвитериясы Глазгода жиналады және Стратклайдты қамтиды, оның құрамында 26 қауым бар. Солтүстік пресвитериясы Абердин мен Пертте жиналады, ол Тайсайдты, Биік жерлерді, Грампианды және Солтүстік аралдарды қамтиды. Онда 14 қауым бар. Шотландия Біріккен еркін шіркеуінің Бас ассамблеясы жыл сайын маусымның бірінші жексенбісінен кейінгі сәрсенбіде басталып, жұмаға дейін жалғасады. 2008 жылдан бері олар Бас ассамблеяны орталық жерде, Перттегі Салютэйшн қонақ үйінде өткізуге міндеттенді. Халықаралық деңгейде ол Дүниежүзілік шіркеулер кеңесінің мүшесі болып табылады.
In 2016, the UFC had 53 congregations in its three presbyteries. These three presbyteries are 'The East', 'The West' and 'The North'. The East: meets in Bo'ness and covers central Scotland, South Fife and the Lothians. It has 13 congregations. The West which meets in Glasgow and covers Strathclyde, and has 26 congregations within its bounds. The North meets in Aberdeen and Perth covering Tayside, The Highlands, Grampian and the Northern Isles. It has 14 congregations. The General Assembly of the United Free Church of Scotland meets annually, beginning on the Wednesday after the first Sunday in June, and lasting until the Friday. Since 2008, they have committed to having the General Assembly in a central location, meeting in the Salutation Hotel, Perth. Internationally, it is a member of the World Council of Churches,
Әдебиет пен танымал мәдениетте
Еркін шіркеу мен Біріккен еркін шіркеу арасындағы мүлік дауы Нил Мунроның «Эрчи МакФерсон» әңгімесіндегі «Эрчи және еркін шіркеу» деген шығармасында сатиралық түрде бейнеленді, ол алғаш рет 1904 жылғы 8 тамызда «Глазго кешкі жаңалықтары» газетінде жарияланды.
The dispute over assets between the Free Church and the United Free Church was satirised by Neil Munro in his Erchie MacPherson story "Erchie and the Free Church", first published in the Glasgow Evening News on 8 August 1904.