Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд министрі
Scottish minister
Эбенезер Эрскин (22 маусым 1680 – 2 маусым 1754) – Шотландия министрі, оның іс-әрекеттері Шотландия шіркеуінен шығып кеткендер құрған Бөліну шіркеуінің құрылуына себеп болды.
Ebenezer Erskine (22 June 1680 – 2 June 1754) was a Scottish minister whose actions led to the establishment of the Secession Church (formed by dissenters from the Church of Scotland).
Ерте өмір
Эбенезердің әкесі Генри Эрскин Нортумберлендтегі Твидтегі Корнхиллде пастор болып қызмет етті, бірақ 1662 жылы Бірыңғайлық заңы бойынша қызметтен алынып, бірнеше жыл түрмеде отырды. Эбенезер мен оның інісі Ральф екеуі де әкелерінің өміріндегі осы қиын кезеңде дүниеге келді. 1688 жылғы Даңқты революциядан кейін Генри Бервикширдегі Чирнсайд приходына тағайындалды. 1703 жылы Эдинбург университетінде оқығаннан соң Эбенезер Кинросс графтығындағы Лох Левеннің жанындағы Портмоак пасторы болып тағайындалды. Бір жыл өткен соң ол Элисон Турпиге үйленді. Олар Портмоакта 28 жыл тұрды, содан кейін 1731 жылдың күзінде Стирлингтегі Батыс шіркеуіне көшті.
Ebenezer's father, Henry Erskine, served as minister at Cornhill on Tweed, Northumberland, but was ejected in 1662 under the Act of Uniformity and imprisoned for several years. Ebenezer and his brother Ralph were both born during this difficult period in their father's life. After the Glorious Revolution of 1688 Henry was appointed to the parish of Chirnside, Berwickshire. In 1703, after studying at the University of Edinburgh, Ebenezer was ordained as minister of Portmoak, on the edges of Loch Leven in Kinross shire. A year later, he married Alison Turpie. They remained in Portmoak for 28 years, until, in the autumn of 1731, he moved to the West Church in Stirling.
Бөлек болу
1722 жылы Бас ассамблеяда Эбенезерді қоса алған бір топ адам, «Заманауи құдайшылықтың мәні» кітабындағы ілімдерді қорғағандары үшін сөгіс алып, ескертілді. 1733 жылы ол Перт синодында лайықты қамқорлық туралы уағыз айтқанда, оған қарсы жаңа айыптаулар туды. Ол өзін айыптаулардан қорғау үшін Бас ассамблеяға шағымдануға мәжбүр болды, бірақ ассамблея оның айыптаушыларын қолдады. Нәтижесіз тырысқаннан кейін, ол Перттен Уильям Уилсон, Абернетиден Александр Монкрифф және Кинклавеннен Джеймс Фишермен бірге сол жылдың қараша айында Ассамблея комиссиясы тарапынан дін қызметінен шеттетілді. Бұл үкімге наразылық білдіріп, шеттетілген дін қызметкерлері «Біріккен пресвитери» деген атпен жеке шіркеу сотын құрды. 1739 жылы олар Бас ассамблеяға шақырылды, бірақ оның билігін мойындамағандықтан келмеді. Келесі жылы Шотландия шіркеуі оларды қызметтен босатып жіберді. Келесі жылдары көптеген адамдар олардың қауымына қосылды. Біріккен пресвитери 1747 жылға дейін біртұтас болды, содан кейін шіркеудің барлық қала тұрғындарынан талап етілетін жаңа сертте қалай жауап беру керектігі мәселесінде бөлініс орын алды. Эрскин «қала тұрғындары» тобына қосылып, олардың теология профессоры болды. Ол өлгенше Стирлингтегі үлкен және беделді қауымға уағыз айтуын жалғастырды. Ол өте танымал уағыздаушы және мінез-құлқы мықты адам болды. Ол қағидаға сүйене отырып, адалдық пен батылдықпен әрекет етуімен белгілі болды. 1820 жылы Сецессия шіркеуінің «қала тұрғындары» және оларға қарсы топтары бірікті, ал 1847 жылы олар көмекші синодпен бірігіп, Шотландияның Біріккен пресвитериан шіркеуін құрды.
At the General Assembly of 1722, a group of men including Ebenezer had been rebuked and admonished for defending the doctrines contained in the book The Marrow of Modern Divinity. In 1733, a sermon he preached on lay patronage at the Synod of Perth led to new accusations being levelled against him. He was compelled to defend himself from rebuke by appealing to the General Assembly, but the Assembly supported his accusers. After fruitless attempts to obtain a hearing, he, along with William Wilson of Perth, Alexander Moncrieff of Abernethy and James Fisher of Kinclaven, was suspended from the ministry by the Commission of Assembly in November of that year. In protest against this sentence, the suspended ministers constituted themselves as a separate church court, under the name the "Associate Presbytery". In 1739 they were summoned to appear before the General Assembly, but did not attend because they did not acknowledge its authority. They were deposed by the Church of Scotland the following year. In the following years a large number of people joined their communion. The Associate Presbytery remained united until 1747, when a division took place over how the church should respond to a new oath required of all burgesses. Erskine joined with the "burgher" section, becoming their professor of theology. He continued to preach to a large and influential congregation in Stirling until his death. He was a very popular preacher and a man of considerable force of character. He was noted for acting on principle with honesty and courage. In 1820 the burgher and anti burgher sections of the Secession Church were reunited, followed, in 1847 by their union with the relief synod as the United Presbyterian Church of Scotland.
Ықпал
Ерскиннің жарияланған еңбектерінің көп бөлігі уағыздардан тұрады. Оның өмірі мен күнделігі (Дональд Фрейзер өңдеген) 1840 жылы жарық көрді. Оның еңбектері 1785 жылы жарық көрді. АҚШ-та Ассоциациялық пресвитериан шіркеуінің бір бөлігі 1782 жылы Реформаланған пресвитериан шіркеуінің көп бөлігімен бірігіп, Ассоциациялық Реформаланған пресвитериан шіркеуін құрды. Бұл конфессия бүгінге дейін сақталып келеді және Оңтүстік Каролина штатының Due West қаласында Эрскин колледжі мен семинариясын басқарады. Оның үйретіктері Голланд Реформаланған шіркеуінде де танымал.
The majority of Erskine's published works are sermons. His Life and Diary (edited by Donald Fraser) was published in 1840. His Works were published in 1785. In the United States, part of the Associate Presbyterian Church united with most of the Reformed Presbyterian Church in 1782, forming the Associate Reformed Presbyterian Church. This denomination, which continues today, operates Erskine College and Seminary in Due West, South Carolina. His teachings are also popular in the Dutch Reformed Church.
Отбасы
Оның күйеу баласы, Роберт Фишер пастор (1775 жылы қайтыс болды), оның қызы Жанға үйленген және Глазго қаласында дін қызметкері болған.
His son in law Rev Robert Fisher (died 1775), married to his daughter Jean, was a minister in Glasgow.
Тегін бағбан
Эрскин еркін бағбан болған. Ол 1722 жылы өзінің қамқоршысы Джон Лесли, Ротс графының 8-ші графымен бірге Данфермлин еркін бағбандар ложасына қабылданды. Ол еркін бағбан болғаннан кейін, оның уағыздарында көптеген бағбандық сипаттамалар пайда бола бастағанын айта кеткен жөн.
Erskine was a Free Gardener. He was Initiated in the Dunfermline Lodge of Free Gardeners in 1722 the same year as his patron, John Leslie, 8th Earl of Rothes. It is worthy of note that after he became a Free Gardener his sermons began to include numerous horticultural allusions.