Польша саяхатшысы Александр Завадскийдің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Польша саясаткері

Александр Завадский, лақап аты Казик, Вачек, Бронек, Бір (; 16 желтоқсан 1899 – 7 тамыз 1964) – польшалық коммунист саясаткер, Польша армиясының дивизия генералы және 1952 жылдан өліміне дейін, 1964 жылға дейін Польша Халық Республикасы Мемлекеттік кеңесінің төрағасы болды.

Өмірбаян

Вавржинецтің ұлы, болат жұмысшысы мен Марианнаның (туған қызы Чойковская) ұлы. Беджин мен Даброва-Гурнича арасындағы Ксавера жұмыс тобында дүниеге келді. Отбасының салыстырмалы түрде жақсы материалдық жағдайы болғандықтан, жергілікті бастауыш мектепте оқыды. 1913 жылы әкесінің бақытсыз оқиғаға ұшырауы салдарынан оқуын тоқтатып, жұмыс істеуге мәжбүр болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, Тюрингияға шаруашылық жұмысына кетті. 1917 жылға дейін онда жұмыс істеді, содан кейін бақылаушысын ұрып-соққаны үшін тұтқындалып, Эрфурттағы соғыс тұтқын лагеріне жіберілді. Одан қашып шыққаннан кейін, Үстіңгі Силезияда қалды, онда Битомдағы көмір шахтасында және Сиемиановице-Шлёнскидегі болат зауытында жұмыс істеді. 1918 жылдың қараша айында Германияда төңкеріс болғаннан кейін, неміс-поляк шекарасын кесіп өтіп, Даброва-Гурничаға қоныстанды, онда 1918 жылдың желтоқсанында Польша армиясына ерікті болып тіркелді. Львовты қорғау шайқастарына қатысты, содан кейін Польша-Совет соғысының Литва-Беларусь майданындағы әскери іс-қимылдарға қатысты. 1921 жылы Польша армиясының қатардағы әскери қызметкері ретінде демобилизацияланды, содан кейін Даброва-Гурничаға оралды. 1920 жылы шайқастарға қатысқаны үшін Батырлық орденімен марапатталды. Соғыстан оралғаннан кейін бастапқыда жұмыссыз қалды, содан кейін Даброва-Гурничадағы "Париж" көмір шахтасында жұмыс істеді. Сол жерде ол коммунистік қозғалыспен байланысқа түсіп, Польшаның Жас Коммунистік лигасына қосылды. 1923 жылы Польша Коммунистік партиясына мүше болды. Осы кезеңде коммунистік қызметі үшін мемлекеттік полициясымен іздеуде болды. 1924 жылға дейін Лодзь округінде жұмыс істеді, содан кейін Мәскеудегі партия мектебіне жіберілді, онда бірнеше апта болды. 1925 жылдың 9 шілдесінде Вильнюсте полиция хабаршысын өлтіруге қатысқан деген айыппен тұтқындалды. 1925 жылдың желтоқсанында оның қатысы бар екеніне дәлелдер табылған жоқ, бірақ ол алты жылға бас бостандығынан айырылды. Жазасын Кельце, Ломжа және Дрохобыч қалаларында өтеді. 1932 жылдың 2 наурызында түрмеден босатылып, денсаулығына байланысты емделу үшін Совет Одағына жіберілді. Мәскеу маңындағы ВКП(б) мен ОГПУ партия мектебінде емделді және сабақ берді. 1934 жылы Польшаға оралды. 1934 жылдың 27 мамырында Варшавада қайтадан тұтқындалды. 1935 жылдың ақпанына дейін қамауда болды, содан кейін кепілдікпен босатылды. 1936 жылдың 13 қаңтарында тағы да тұтқындалды. Ол Польша Республикасына зиян келтіруге бағытталған әрекеттер жасады деп айыпталды. Сот отырысы 1938 жылдың 4 сәуірінде және 21 сәуірінде өтті. Басты айыпталушы Завадскиймен бірге тағы 55 адам сотталды. Завадский 15 жылға бас бостандығынан айырылды. 1938 жылдың 23 қарашасында Апелляциялық соттың шешімімен үкім күшіне енді, содан кейін Брест түрмесіне қамалды. 1939 жылдың қыркүйегіне дейін онда отырды, содан кейін Совет Одағының Польшаға басып кіруі салдарынан қала Қызыл Армияның бақылауына өтті. Белорусь КСР-інде Пинск округінің басқармасында жұмыс істеді. 1947 жылы Сейм депутаты болып сайланды, ал 1952 жылдың 20 қарашасында Болеслав Беруттың орнына Польша Мемлекеттік Кеңесінің төрағасы болып тағайындалды. Завадский 1964 жылдың 7 тамызында 64 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болды.

Son of Wawrzyniec, a steelworker and Marianna née Chojkowska. He was born in the Ksawera working group between Będzin and Dąbrowa Górnicza. Thanks to the relatively good material position of the family, he studied at the local elementary school. As a result of an accident suffered by his father, in 1913 he was forced to stop his education and take up a job. After the outbreak of the First World War, he left for agricultural work in Thuringia. He worked there until 1917, when he was arrested for hitting his overseer and sent to the prisoners of war camp in Erfurt. After escaping from there, he found himself in Upper Silesia, where he worked in a coal mine in Bytom and in the steelworks in Siemianowice Śląskie. After the outbreak of the revolution in November 1918 in Germany, he crossed the German Polish border and settled in Dąbrowa Górnicza, where in December 1918 he volunteered for the Polish Army. He took part in the battles in defense of Lviv, and then in war activities on the Lithuanian Belarusian Front of the Polish Bolshevik war. In 1921 he was demobilized as a non commissioned officer of the Polish Army, after which he returned to Dąbrowa Górnicza. For participating in the fighting in 1920, he was awarded the Cross of Valor. After returning from the war, he was initially unemployed, and then he worked at the coal mine "Paris" in Dąbrowa Górnicza. There he also encountered the communist movement and joined the Young Communist League of Poland. In 1923 he became a member of the Communist Party of Poland. During this period he was wanted by state police for communist activities. He operated in the Łódź District until 1924, after which he was sent to a party school in Moscow, where he stayed for several weeks. On July 9, 1925, he was arrested in Vilnius on charges of involvement in a murder of a supposed police informant. In December 1925, despite the lack of evidence for his involvement, he was sentenced to six years in prison. He served his sentence in Kielce, Łomża and Drohobych. He left prison on March 2, 1932, and because of illness, was sent to the Soviet Union for treatment. There, he healed and taught at the party school of the WKP (b) and the OGPU near Moscow. He returned to Poland in 1934. On May 27, 1934, he was arrested in Warsaw. He was detained in custody until February 1935, when he was released on bail. On January 13, 1936, he was arrested again. He was then accused of acting to the detriment of the Republic of Poland. The trial took place on April 4 21, 1938. Along with Zawadzki, who was the main accused, 55 other people were tried. Zawadzki was sentenced to 15 years imprisonment. After upholding the judgment of November 23, 1938 by the Court of Appeals, he was imprisoned in Brest. He stayed there until September 1939, when after the Soviet invasion of Poland, the city was occupied by the Red Army. He took up work in the Byelorussian Soviet Socialist Republic in the Pinsk district office. Zawadzki was elected to the Sejm in 1947, and on 20 November 1952, he was appointed chairman of the Polish Council of State, to replace Bolesław Bierut. Zawadzki died on 7 August 1964 of cancer at the age of 64.