Ұлыбритания және Австралия корольдік теңіз күштерінің "Дэринг" эсминецтері
Daring-class destroyer (1949)
Daring классы эсминцев: Королевский флот, Австралия, Перу. Построенные после WWII, самые крупные и вооруженные эсминцы Содружества. Тарихы, техникалық сипаттамалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1952 жылғы Ұлыбритания Корольдік және Австралия Корольдік теңіз флотының эсминецтері
1952 class of destroyers of the Royal and Royal Australian navies
Daring класы – Ұлыбритания Корольдік теңіз флоты (RN) және Австралия Корольдік теңіз флоты (RAN) үшін салынған он бір эсминецтен тұратын класс. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін салынған және 1950 жылдары қолданысқа енгізілген олардың сегізі RN үшін, ал үші RAN үшін салынды. RN эсминецтерінің екеуі кейін Перу әскери-теңіз флотына сатылып, қызмет етті. Тағы сегіз кеме RN үшін жоспарланған, бірақ құрылыс басталғанға дейін жоба тоқтатылды, ал төртінші RAN кемесі құрылысы басталғанмен, іске қосылғанға дейін тоқтатылып, құлатылды. Daring класының кемелері Ұлыбритания және Достастық елдерінің теңіз флотындағы эсминецтердің ең ірі және ең қаруланған кемелері болды. Олар екінші дүниежүзілік соғыстан кейін теңіз жоспарлаушылары қымбат және ескірген деп санаған крейсерлердің қызметтерін толықтыруға арналған. Эсминецтер ретінде жіктемес бұрын, олар қысқа мерзімге гибридтік тип (Darings) ретінде қарастырылды. Сонымен қатар, олар бағытталған зымырандардың орнына артиллерияны негізгі қару ретінде қолданған RN және RAN эсминецтерінің соңғы класы болды, бұл қарулар Индонезиядағы қақтығыс және Вьетнам соғысы кезінде қолданылды. Daring класының эсминецтері 1950 жылдардан 1980 жылдарға дейін RN және RAN қызметінде болды. Қызметтен шығарылғаннан кейін RN эсминецтерінің екеуі Перуға сатылды, ол бір кемені 1993 жылға дейін, ал екіншісін 2007 жылға дейін пайдаланды. Кластың бір кемесі сақталған: Австралия Ұлттық теңіз мұражайында мұражай кемесі ретінде.
The Daring class was a class of eleven destroyers built for the Royal Navy (RN) and Royal Australian Navy (RAN). Constructed after World War II, and entering service during the 1950s, eight ships were constructed for the RN, and three ships for the RAN. Two of the RN destroyers were subsequently sold to and served in the Peruvian Navy (MGP). A further eight ships were planned for the RN but were cancelled before construction commenced, while a fourth RAN vessel was begun but was cancelled before launch and broken up on the slipway. The Daring class ships were both the largest and most heavily armed ships serving in Commonwealth navies to be classified as destroyers. They were intended to fill some of the duties of cruisers, which post WW2 were considered both expensive and obsolete by naval planners, and were briefly officially considered a hybrid type (Darings) before being rated as destroyers. They were also the last destroyers of the RN and RAN to possess guns as their main armament (instead of guided missiles), which saw use during the Indonesian Confrontation and the Vietnam War. The Daring class destroyers were in service in the RN and RAN from the 1950s to the 1980s. Following decommissioning, two RN Darings were sold to Peru, which operated one ship until 1993 and the other until 2007. One ship of the class is preserved: as a museum ship at the Australian National Maritime Museum.
Дизайн
"Даринг" эсминецтері сол кездегі Корольдік теңіз күші үшін (1949) салынған ең ірі эсминецтер болды, олардың суыруы 3,820 тонна, ұзындығы 390 фут (119 м), ені 43 фут (13 м) және сусымасы 12.75 фут (4 м) құрады. "Дарингтер" Корольдік теңіз күшінің соңғы дәстүрлі артиллериялық эсминецтері болды және үш екі оқтық UD Mk. VI (кейіннен жай ғана Mark N6 деп аталды) орнатылған QF 4.5 дюймдік /45 (113 мм) Mark V зеңбірегімен қаруланды. Басты қару-жарақ көпірде 275-ші типті радармен жабдықталған Mark VI директорымен басқарылды, ал корма бөлігінде 262-ші типті радармен жабдықталған CRBF (жақын қашықтықтағы соқыр ату) директоры кормадағы "X" мұнарасын жергілікті түрде басқаруды қамтамасыз етті. Басты қару-жараққа қашықтан басқару (RPC) жүйесі орнатылған. "Дарингтер" зеңбірекке минутына 16 оқ, ал жалпы есептегенде минутына шамамен 100 оқ атуға қабілетті болды. Олар үш екі оқтық 40 мм /60 Bofors STAAG Mark II орнатуымен жабдықталуы тиіс болды, бірақ ортаңғысы кейіннен жеңіл және сенімдірек екі оқтық Mount Mark V орнатуымен ауыстырылды. Бұл "Дарингтердің" толық автоматты радиолокациялық басқарумен алыс қашықтықта екі нысананы және жақын қашықтықта екі нысананы нысанаға алуға мүмкіндік берді, бұл олардың алдыңғы буын эсминецтерінен үлкен жетістік болды. Австралиялық "Дарингтердің" екеуі екі екі оқтық және екі бір оқтық Bofors орнатуларымен жабдықталды. Мақсатты көрсету үшін 293-ші типті радар алдыңғы мачтаға орнатылды. Бұрынғы эсминецтер сияқты, "Дарингтердің" машиналары "бірлік" принципі бойынша орналастырылды, онда қазандықтар мен машиналық бөлімдер тіршілік ету мүмкіндігін арттыру үшін кезектесіп орналастырылды. Қазандықтар консервативті Корольдік теңіз күшінде бұрын-соңды болмаған қысымдар мен температураларды пайдаланды, бұл салмақты арттырмай тиімділікті арттыруға мүмкіндік берді. Қазандықтардың кең арақашықтығы салдарынан түтікшелер де кең арақашықтықта орналастырылды. Алдыңғы түтікше алдыңғы мачтаның (мака деп аталатын) ішінде жоғары көтерілді, ал артқы түтікше корманың ортасындағы түйін болды. Екеуі де қаптамамен жабдықталмаған, нәтижесінде ерекше, бірақ тартымды емес көрініс пайда болды, дегенмен кейбіреулер түтікшелердің пайдалылығының жалпы көріністі жақсартатынын ескерді. Сыртқы түрін жақсарту үшін түтікшеге аэродинамикалық қаптама қосуға тырысты, бірақ кейіннен ол алынып тасталды. Көпірдің жаңа дизайны 1936 жылғы H класты эсминецке дейінгі дәстүрлі үлгіні бұзды. Мұнараларға, көпірге және өрт басқару кабельдеріне 3/8 дюймдік бронь қосылды.
The 'Darings' were the largest destroyers then built (1949) for the RN, having a displacement of 3,820 tons, a length of 390 feet (119 m), a beam of 43 feet (13 m), and a draught of 12.75 feet (4 m). The Darings were the last conventional gun destroyers of the RN, and were armed with the QF 4.5 inch /45 (113 mm) Mark V gun in three double mounts UD Mk. VI (later renamed simply Mark N6). The main armament was controlled by a director Mark VI fitted with Radar Type 275 on the bridge and a director CRBF (close range blind fire) aft with Radar Type 262 providing local control for 'X' turret on aft arcs. Remote Power Control (RPC) was provided for the main armament. Darings were capable of a rate of fire of 16 rounds per minute per gun, or about 100 rounds per minute overall. They were designed to ship three twin 40 mm /60 Bofors mounts STAAG Mark II, but the midships one was later replaced by the lighter and more reliable twin Mount Mark V. This meant that the 'Darings' could engage two targets at long range and two at close range under fully automatic radar directed control, an enormous improvement over their predecessors. Two of the Australian Darings were instead fitted with two twin and two single Bofors mounts. Type 293 was carried on the foremast for target indication. Like the earlier , the Darings had their machinery arranged on the 'unit' principle, where boiler rooms and engine rooms alternated to increase survivability. The boilers utilised pressures and temperatures (, ) hitherto unheard of in the conservative Royal Navy, allowing great improvements in efficiency to be made without increasing weight. The wide spacing of the boilers resulted in widely spaced funnels. The forward funnel was trunked up through the lattice foremast (referred to as a mack) with the after funnel a stump amidships. Neither was provided with a casing, resulting in a curious, rather unappealing appearance, although the utility of the funnels was considered by some to enhance the overall appearance. Attempts were made to improve the appearance by adding a streamline case to the funnel, but this was later removed. Of note was a new design of bridge, breaking with a lineage going back to the H class destroyer of 1936. 3/8 inch armour plating was added to the turrets, the bridge and the fire control cable runs.
Британдықтар
Корольдік әскери-теңіз кемелері екі топқа бөлініп салынды: бірі дәстүрлі DC электр жүйесімен (Daring, Dainty, Defender және Delight), ал қалғандары (Decoy, Diamond, Diana және Duchess) заманауи AC жүйесімен жабдықталды. Олар сәйкесінше 2-ші және 5-ші эсминецтер эскадрильясы деп аталды. Екі кеме – Danae және Delight бастапқыда бір топқа кірген, бірақ тек Delight (алғашқыда Ypres, кейін Disdain деп аталған, соңында Delight болып қайта аталды) қолданысқа енгізілді. Кемелердің барлығы дәнекерленген конструкциядан жасалу жоспарланған, бірақ Daring, Decoy және Diana дәнекерлеу және қақтаудың қосымша комбинациясымен салынды.
The Royal Navy ships were built in two groups, one with the traditional DC electrical system (Daring, Dainty, Defender and Delight) and the remaining ships (Decoy, Diamond, Diana and Duchess), with a modern AC system. They were known as the 2nd and 5th Destroyer Squadrons, respectively. Two of the ships, Danae and Delight, were originally part of the , though only Delight (originallyYpres, then Disdain, before finally being renamed Delight) was commissioned. They were to have been of all welded construction, but Daring, Decoy, and Diana were built with a composite of welding and riveting.
Австралиялық
Австралияның Корольдік теңіз флоты бастапқыда төрт "Daring" класты эсминецке тапсырыс берді, олардың атаулары Екінші дүниежүзілік соғыстың "Scrap Iron Flotilla" флотының кемелерінің құрметіне берілуі тиіс болған. Кемелер құрылыс барысында өзгертілді: көптеген өзгерістер тұрғын жағдайды жақсартуға бағытталды, соның ішінде кондиционерлер орнатылды. "Daring" кемелері Австралияда толығымен дәнекерленген тұңғыш кемелер болды. 1950 жылға қарай, Австралиялық "Daring" эсминецтері уақытында аяқталмайтыны анық болды, себебі Австралиялық кемежайлары құрылыс кестесін ұстау қиындықтарын бастан өткерді. Бұл екі әуе тасымалдағышқа негізделген теңіз авиациясын сақтап қалу үшін жасалған бірнеше шығындарды қысқарту шараларының бірі болды.
The Royal Australian Navy initially ordered four Daring class destroyers, which were to be named after the ships of the "Scrap Iron Flotilla" of World War II. The ships were modified during construction: most changes were made to improve habitability, including the installation of air conditioning. The Darings were also the first all welded ships to be constructed in Australia. By 1950, it was already apparent that the Australian Darings would not be completed on time, as the Australian dockyards were experiencing difficulty in keeping up with the construction schedule. This was one of several cost cutting measures to maintain a naval aviation force based around two aircraft carriers.
Британдық өзгерістер
1958 жылы "DC" тобының торпедалық аппараттары алынып, орнына қосымша тұрғын үйлермен жабдықталған палубалық құрылыс орнатылды. Бұл өзгеріс 1959-1960 жылдары "AC" кемелеріне де енгізілді. Сонымен қатар, "AC" кемелері STAAG бекітпелерін Mark 7 Bofors бірлік бекітпелерімен алмастырды және отты басқару үшін 903 типті радары бар жаңа MRS 3 (орта қашықтық жүйесі) директорымен Mark VI директорын ауыстырды. 1961 жылы Decoy кемесінде Seacat зымырандық шақыру құрылғысы қабылдау сынақтары үшін қысқа мерзімге орнатылды, бірақ кейін алынып тасталды және жоспарланғандай, қалған "Darings" кемелеріне орнатылмады. 1962 және 1964 жылдар аралығында "DC" тобының STAAG бекітпелері де Mark V-ке ауыстырылды, сонымен бірге торпедалық аппараттардың соңғы жиынтығы да алынып тасталды. Бұл топта да Mark VI директоры MRS 3 директорымен алмастырылды.
In 1958, the 'DC' group had their after torpedo tubes removed and replaced with a deck house providing additional accommodation facilities. This modification was made in the 'AC' ships in 1959–1960. Also at the same time, the 'ACs' had their STAAG mounts replaced with single mount Mark 7 Bofors and had the director Mark VI replaced by the new director MRS 3 (medium range system) incorporating the Radar Type 903 for fire control. The Seacat missile launcher was fitted briefly to Decoy for acceptance trials in 1961, but it was later removed and never fitted to the rest of the 'Darings' as had been envisaged. Between 1962 and 1964, the 'DC' group had their STAAG mounts replaced by the Mark V also, with the final set of torpedo tubes being removed at the same time. This group also had the director MRS 3 replace the Mark VI.
Қызмет және тағдыр
Бұл класс 1950 жылдардың басынан 1970 жылдардың басына дейін Корольдік Әскери-теңіз күштерінде (RN), ал 1950 жылдардың соңынан 1970 жылдардың соңына дейін Австралия Корольдік Әскери-теңіз күштерінде (RAN) қызмет етті. "Вампир" кемесі 1986 жылға дейін оқу кемесі ретінде қолданылды. Бірнеше кемелер Суық соғыс қақтығыстарына қатысты. "Делайт", "Герцогиня", "Вампир" және "Вендетта" кемелері Индонезиямен болған қақтығысқа қатысты. "Вендетта" Вьетнам соғысы кезінде де жұмыс істеді, бұл соғыста күрескен жалғыз австралиялық соғыс кемесі болды. Класс кемелерінің тек біреуі ғана жоғалды. 1964 жылдың 10 ақпанына қараған түні HMAS Voyager әуе тасымалдағышпен соқтығысып, 81 RAN қызметкері мен бір азаматтық мердігер қаза болды, кеме суға батып кетті. "Душесс" кемесі жаңа кемелер (екі модернизацияланған S классы) дайын болғанша RAN-ға төрт жылға жалға берілді, бірақ кейін RAN-ға сатылды. Британдық "Дарингтері" көтеріңкі жаңартудан өтті, және олардың барлығы 1968-1970 жылдары ескіргендіктен және фрегаттармен салыстырғанда үлкен экипаждарды қажет ететіндіктен қызметтен шығарылды. Олардың екеуі, "Диана" және "Декой" кемелері Перу Әскери-теңіз күштеріне сатылып, сәйкесінше және аталды. Бұл екі кеме модернизацияланды, "Паласиос" 1993 жылға дейін, ал "Ферре" 2007 жылы қызметтен шығарылды. RAN кемелері 1970 жылдардың басында 20 миллион австралиялық долларына модернизацияланды, бірақ "Душесске" жасалған өзгерістер оның бауырларына қарағанда аз болды. "Душесс" және "Вендетта" кемелері 1970 жылдардың соңына дейін қызметте болды, ал "Вампир" 1986 жылға дейін оқу кемесі ретінде сақталды. Австралиялық "Дарингтері" американдық құрастырылған бағытталмалы зымыранды жойғыш – S классымен ауыстырылды. "Дарингтердің" оқу ролі алғашқыда толықтырылды, содан кейін "Вампир" кемесімен ауыстырылды. Қызметтен шығарылғаннан кейін "Вампир" Сиднейдегі Австралия Ұлттық Теңіз Музейінде музейлік кемеге айналды, класс кемелерінің сақталған жалғыз кемесі. 1957 жылы А. Е. Мэтьюс түсірген "Адмиралға жүгіру" комедиясында белгісіз "Даринг" классының жойғыш кемесі "HMS Sherwood" рөлін ойнады. Портсмут кемежайында кеменің бірнеше суреттері, сондай-ақ палубаның үстінен және астынан егжей-тегжейлі көріністері және адмиралдың баржасына кездейсоқ торпеда атылған қызықты эпизод бар.
The class saw service with the RN from the early 1950s to the early 1970s, and with the RAN from the late 1950s to the late 1970s, with Vampire in service as a training ship until 1986. Several of the ships were also involved in Cold War conflicts. Delight, Duchess, Vampire and Vendetta were involved in the Indonesian Confrontation. Vendetta also operated during the Vietnam War, the only Australian built warship to fight in the conflict. Only one ship of the class was lost. On the night of 10 February 1964, HMAS Voyager crossed the bows of the aircraft carrier and was rammed and sunk with the loss of 81 RAN personnel and one civilian contractor. Duchess was loaned to the RAN as a replacement for four years while replacements (two modified s) were constructed, but was then sold to the RAN. The British 'Darings' received little modernisation, and were all decommissioned as obsolete and requiring too large crews compared with frigates in 1968–1970. Two of these, Diana and Decoy, were sold to the Peruvian Navy and renamed and respectively. These two ships were modernised, with Palacios serving until 1993, and Ferré decommissioning in 2007. The RAN ships were modernised in the early 1970s at a cost of A$20 million, although modifications to Duchess were fewer than to her sister ships. Duchess and Vendetta remained in commission until the late 1970s, and Vampire was retained until 1986 as a training ship. The Australian 'Darings' were replaced with the s, an American built derivative of the guided missile destroyer. The training role of the 'Darings' was first supplemented, then replaced, by After decommissioning, Vampire became a museum ship at the Australian National Maritime Museum in Sydney, the only ship of the class to be preserved. An unidentified Daring class destroyer played the fictional "HMS Sherwood" in the 1957 A. E. Matthews film comedy Carry On Admiral. There are a number of profile shots of the ship in Portsmouth dockyard, as well as detailed views above and below decks, and an interesting sequence showing the accidental firing of a torpedo at the admiral's barge.