Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық суретші, автор, уфолог (1931–2011)
American artist, author, ufologist (1931–2011)
Эллиот Бадд Хопкинс (15 маусым 1931 – 21 тамыз 2011) Ол ата-анасы Эллиот Б. Хопкинс және Элеонора А. Хопкинс, ағасы Стюарт және қарындасы Элеонорамен бірге өмір сүрді. Екі жасында Хопкинс полиомиелитке шалдықты, бұл оны Огайо штатының Оберлин колледжіне жеткізді, онда ол 1953 жылы өнер тарихы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Бір кезде Хопкинс Колумбия университетінде өнер тарихын оқыды және қазіргі заманғы өнер мұражайында билет сатушы болып жұмыс істеді. Коллаж техникаларымен тәжірибе жасауы және абстрактты экспрессионист ретіндегі стилі оған ұлттық даңқ әкелді. Ол сондай-ақ Ұлттық өнер кеңесінен грант алды. Оның өнерге қатысты мақалалары журналдарда жарияланды және ол көптеген өнер мектептерінде, соның ішінде Касл-Хиллдегі Truro Center for the Arts орталығында лекция оқыды. 1993 жылы ол Ұлттық дизайн академиясының қауымдасқан мүшесі болып сайланды және 1994 жылы толыққанды академик атанды. 1963 жылы Хопкинстің туындысы «Американдық суретшілер» атты деректі фильмге енді, онда Альфред Барр (қазіргі заманғы өнер мұражайынан), Томас Хесс («Art News» журналынан), галерея директоры Сидни Дженнис және өнер сыншысы Гарольд Розенберг американдық суретшілер мен стильдер туралы пікір білдірді. 1969 жылы Сан-Францискодағы заманауи өнер мұражайы Хопкинстің «Норбек сары тік сызығы» картинасын сатып алып, оны «суретшілік абстракция мен қатал шетті суреттеудің тілдерін табысты біріктірген жетекші американдық суретші» деп сипаттады. 1972 жылы Хопкинс Вест-Вирджиния штабындағы шығармашылық өнерді қолдау мақсатымен жүзеге асырылған штаталық жобаға тапсырыс берілген бес суретшінің қатарында болды. Губернатор Арч Мурдың айтуынша, бұл «елдегі осындай алғашқы жоба». Бұл туынды Капитолийге жақын орналасқан штаттың мәдени орталығында қойылмақ еді.
Elliot Budd Hopkins (June 15, 1931 – August 21, 2011) He lived with his parents, Elliot B. Hopkins and Eleanor A. Hopkins, brother, Stuart, and sister, Eleanor. At age two, Hopkins contracted polio. which eventually led him to Oberlin College, Oberlin, Ohio, where he graduated with a bachelor's degree in art history in 1953. For a time, Hopkins studied art history at Columbia University and worked a low level job selling tickets at the Museum of Modern Art. His experimentation with collage techniques and style as an abstract expressionist won him national acclaim. He also received a grant from the National Endowment for the Arts His articles on art appeared in magazines and journals, and he lectured at many art schools, including Truro Center for the Arts at Castle Hill. In 1993 he was elected into the National Academy of Design as an Associate member and became a full Academician in 1994. In 1963, Hopkins' work was included in American Painters, a film documentary of American artists and styles with commentary from Alfred Barr of the Museum of Modern Art, Thomas Hess of Art News Magazine, Sidney Janis, gallery director, and Harold Rosenberg, art critic. In 1969, the San Francisco Museum of Modern Art acquired Hopkin's Norbeck Yellow Vertical, describing him as "a leading American painter who has successfully brought together the vocabularies of painterly abstraction and hard edge painting." In 1972, Hopkins was among five artists whose work was commissioned as part of a statewide effort to support the creative arts in West Virginia. It was, Governor Arch Moore claimed, "the first project of this kind to be undertaken in the nation." The piece was to be displayed in the state's cultural center located near the Capitol.
Көркемдік стилі
1960 жылдары Хопкинстің суреттері бала кезінен қызықтырған және әсер еткен нақты, қатаң геометриялық пішіндерді, екінші және кейінгі буынның абстрактілі экспрессионистеріне тән ишаралы, атмосфералық суреттермен үйлестірді. «Мен абстрактілі сурет салудың ең күшті нұсқасы – суретшінің шеберлігімен өзгертілген, қабылдауға ыңғайлы жасырын, мазасыз ‘нәрсе’ немесе бір түрлі бейне жасырылған эстетикалық тор екенін түсіндім». Хопкинс коллажды көркемдік техника және философиялық, эстетикалық құрал ретінде қарастырды. Ол коллажды – фрагменттер мен әртүрлі көзқарастар жиынтығын өз заманының поэзиясында, суретте, мүсінде, музыкасында, архитектурасында және әсіресе кинода көрді: «Қазіргі заманғы суретшілер саналы немесе санасыз түрде, өте қайшы келетін материалдан үйлесімділік құруға тырысады, қақтығысқан идеяларды, материалдарды және кеңістіктік жүйелерді шиеленісті және мүмкін, кездейсоқ бейтараптыққа мәжбүрлейді. Ең кең мағынасында, коллаждық эстетиканың болуы – барлық өнердегі модернизмді анықтайтын жалғыз қасиет». 1970 жылдары Хопкинстің жұмысына архитектуралық элементтерді қосатын жиналған суреттер сериясы кірді. «Галлатиннің серуені I», «Ақ қалалық әкімшілігі», «Нью-Йорк қабырғасы II» және басқа мүсіндер қалалық атаулар алып, Нью-Йорк қаласының көкжиегінің элементтерін қайталайды. Осы кезеңде оның көптеген жұмыстарында Пит Мондрианды еске түсіретін қара-ақ фонға қарсы қойылған негізгі түстермен дөңгелек пішіндер кездеседі. Хопкинс, сол кезде Нью-Йорк штатының Өзара НЛО желісінің (MUFON) директоры болған Тед Блочер, кітаптарды оқыған адамдар арасында шетелдіктердің ұрлау туралы әңгімелерге себепкер болды. Ұрланған Линда Кортиль де Хопкинстің қолдау тобына қатысып, оның кітабын оқыған, ал бұл оқиға ұрланғанға дейін бес ай бұрын болған. Хопкинстің осы аттас кітабындағыдай, ол да адамдарды ұрлау сценарийлерін бейнелеген. «Тікелей келіп шабуылдаушылар» атты кітабын жариялады. Хопкинс, ұрланғандардың психологиялық тестілерін жүргізген Элизабет Слейтермен бірге, бұл құрбандар ғарыш кемелеріне апарылып, шетелдіктермен жүкті болған. Хопкинстің сөзіне сүйенсек, құрбан болғаннан кейін, ұрланғандар бұл оқиғаларға қарсы тұра алмады және қосымша ұрлауларға ұшырауға бейім болды. Осындай топтар сол кезде НЛО маниясының соңғы дамуы ретінде жарияланды. Оны «Уилл Шрайнер», «Салли Джесси Рафаэль», «Марша Уорфилд Шоу», «Чарльз Гродин» сияқты телешоуларда көруге болады. Кейбір сыншылар бұл телешоудағы қатысуларын Хопкинс және Уитли Стрибер сияқты басқа НЛО авторларының мүмкін болатын ұрланғандарды іздеуі ретінде түсіндірді.
Hopkins' paintings in the 1960s combined the precise, hard edge geometric shapes he was enthralled with and drawn to as a child with gestural, atmospheric painting characteristic of second and later generation Abstract Expressionists. "I had come to understand that an abstract painting at its most powerful was a kind of aesthetic scrim behind which lurks a concealed, obsessive 'thing' or image of some kind, transformed, made palatable by the artist's mediating skills." Hopkins viewed collage as an artistic technique and a philosophical, aesthetic means of unifying a disjointed and fragmented world. He saw collage, the assemblage of fragments and varying points of view, in the poetry, painting, sculpture, music, architecture, and, especially, motion pictures of his day:"Consciously or unconsciously, contemporary artists work to create harmony from distinctly jarring material, forcing warring ideas, materials and spatial systems into a tense and perhaps arbitrary detente. Seen most broadly, the presence of the collage aesthetic is the sole defining quality of modernism in all the arts." In the 1970s, Hopkins' work included a series of assembled paintings, incorporating architectural elements. Sculptures such as Gallatin's Drive I, White City Hall, New York Wall II and others bore urban names and echoed elements of New York City's skyline. Many of his works during this time featured circular shapes with primary colors set against black and white backgrounds suggestive of Piet Mondrian. Hopkins, Ted Bloecher, then director of New York State's Mutual UFO Network (MUFON), prompted stories of alien abduction by people who read the books. Abductee Linda Cortile had also participated in Hopkins' support group, starting five months before her alleged abduction, and read his book, Intruders. and, like Hopkins' book of the same name, portrayed abduction scenarios. through the publication of his book Intruders. Hopkins, along with Elizabeth Slater, who conducted psychological tests of abductees, These victims were, reportedly, taken to spaceships, impregnated by extraterrestrials, Once a victim, according to Hopkins, abductees were powerless over the intrusions and susceptible to additional kidnappings These hallucinations feel real to the person experiencing sleep paralysis and can often be accompanied by sensory features: musty smells, shuffling sounds, visions of ghosts, aliens, and monsters. Groups such as this were reported at the time as the most recent development in UFO mania. seeing him on television programs such as Will Shriner, Sally Jessy Raphael, the Marsha Warfield Show, Charles Grodin and others. Some critics interpreted these television appearances as a way for Hopkins and other UFO authors such as Whitley Strieber to recruit possible abductees.