Луизиананың дәстүрлі по'-бой сэндвичі – жұмсақ француз нанына ет, теңіз өнімдерінен жасалған дәмді тағам. Рецепт, тарихы және ингредиенттері туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Луизианадан келген сэндвич – дәстүрлі сэндвич.
Sandwich from Louisiana
a traditional sandwich
Po' boy (немесе po boy, po boy – аймақта жиі естілетін оңтүстік акценттерінен туындаған, немесе "кедей бала" деген мағынадағы сөз) – бастапқыда Луизианадан шыққан сэндвич. Ол дәстүрлі түрде еттен дайындалады, көбінесе қуырылған сиыр еті, шұжық немесе жақсы қуырылған теңіз өнімдерінен – мысалы, креветка, раковина, балық, устрица немесе крабтан тұрады. Ет Жаңа Орлеан француз нанында беріледі, ол хрустящая қабығы және жұмсақ ішкі бөлігімен танымал.
A po' boy (also po boy, po boy derived from the non rhotic southern accents often heard in the region, or poor boy) is a sandwich originally from Louisiana. It traditionally consists of meat, which is usually roast beef, ham, or fried seafood such as shrimp, crawfish, fish, oysters, or crab. The meat is served in New Orleans French bread, known for its crisp crust and fluffy center.
Дайындық
"По бой" нанына көптеген ет түрлері салынады, оның ішінде ростбиф, шұжық, қуырылған шағын креветка, қуырылған раковина, қуырылған сом, Луизиананың ащы шұжығы, қуырылған тауық, аллигатор, үйрек, буден және қоян – бұл мүмкін болатын ингредиенттердің бір бөлігі ғана. "По бой" наны – француз нанының жергілікті түрі, дәстүрлі багетке қарағанда оның құрамында азырақ ұн және көбірек су болады, нәтижесінде ылғалды қамыр пайда болып, жеңіл және көпіршікті, шайнауға қолайсыз нан шығады. Бұл рецепт 1700 жылдарда Ылғалды Оңтүстікте жасалған, себебі ылғалды климат бидай өсіруге мүмкіндік бермеді, сондықтан бидай ұнын импорттау қажет болды, демек ол аз қолжетімді болды. "Дайын" (dressed) по бойға ұсатылған салат жапырақтары, кесілген помидор, тұздалған қияр және майонез қосылады. Қуырылған теңіз өнімдерінен жасалған по бойға ерітілген май және кесілген тұздалған қияр шеңберлері де қосылуы мүмкін. Луизиана стиліндегі ащы соус қосымша. Теңіз өнімдерінен жасалмаған по бойға креолдық горчица да салынады. Ет пен теңіз өнімдерінен басқа, ірімшік Ұлы депрессия кезінен бері танымал ингредиент болып табылады, – деп Коэн сілтеме жасайды, "The Federal Writers Project, The New Orleans City Guide" еңбегінен.
A wide selection of meat fills the "po' boy bread," including roast beef, ham, fried shrimp, fried crawfish, fried catfish, Louisiana hot sausage, fried chicken, alligator, duck, boudin, and rabbit listed among possible ingredients. "Po' boy bread" is a local style of French bread traditionally made with less flour and more water than a traditional baguette, yielding a wetter dough that produces a lighter and fluffier bread that is less chewy. The recipe was developed in the 1700s in the Gulf South because the humid climate was not conducive to growing wheat, requiring wheat flour to be imported and thus less available. A "dressed" po' boy has shredded lettuce, sliced tomato, sliced pickles, and mayonnaise. Fried seafood po' boys can be dressed with melted butter and sliced pickle rounds. A Louisiana style hot sauce is optional. Non seafood po' boys will also often have Creole mustard. Aside from meat and seafood, cheese has also been a recognized ingredient since the Great Depression,Refn|The Federal Writers Project, The New Orleans City Guide cited by Cohen.
Этимология
XIX ғасырдың аяғында француз багетіне қуырылған устрицадан жасалған сэндвичтер Нью-Орлеанда "устрица наны" деп аталды, бұл термин қазірге дейін қолданылып келеді. Қуырылған шабдыз бен қуырылған устрицадан бірге жасалған сэндвичтерді көбінесе "бейбітшіл" немесе La Médiatrice деп атайды. Жергіліктік кең таралған теория бойынша, "кедей бала" (кейін "по' бой" және т.б.) термині, әсіресе сэндвич түріне қатысты, Луизиана штатының Раселанд қаласынан шыққан бұрынғы трамвай жүргізушілері – Бенджамин ("Бенни") және Кловис Мартинге тиесілі Нью-Орлеан мейрамханасында пайда болған. Мартиндер 1921 жылы осы асхананы ашты. 1929 жылы Джон Гендузаның нан пісіретін орны осы сэндвичке қолданылатын нанды алғаш рет пісірді. Мартиндер сэндвичтің пайда болу тарихы туралы жазбаға түсірілген сұхбат берді. Бенни Мартин еске алғандай, егер келген адам ереуілші болып шықса, оларды әзілде "тағы бір кедей бала" деп атаған.
In the late 19th century, fried oyster sandwiches on French loaves were known in New Orleans as "oyster loaves", a term still in use. A sandwich containing both fried shrimp and fried oysters is often called a "peacemaker" or La Médiatrice. A popular local theory claims that the term "poor boy" (later "po' boy", etc. ), specifically referring to a type of sandwich, was coined in a New Orleans restaurant owned by Benjamin ("Benny") and Clovis Martin, former streetcar conductors originally from Raceland, Louisiana. The Martins established their eatery in 1921. In 1929 the bakery of John Gendusa first baked the bread used for this sandwich. The Martins were interviewed on record regarding the origins of the sandwich. Benny Martin reminisced that they jokingly referred to an incoming diner as "another poor boy" if he turned out to be one of the strikers.
Жаңа Орлеан
Нью-Орлеан өзінің сәнімен көзге түсетін мейрамханаларымен танымал (Луизиана креолдық тағамдарын қараңыз), бірақ по'бой сияқты қарапайым тағамдар да өте танымал. По'бойды үйде дайындауға болады, олар дүкендерде дайын күйінде сатылады, деликатес бөлімдерінде және көптеген аудандық мейрамханаларда қолжетімді. Жыл сайын Нью-Орлеанда по'бой фестивалі өтеді, ол – Оук-стрит по'бой фестивалі. Бұл бір күндік фестиваль, онда тікелей музыка, өнер және түрлі по'бойлар ұсынатын тағам сатушылар болады. Фестиваль қаланың Кэрроллтон ауданындағы Оук-стриттің сауда аймағында қараша айының ортасында өткізіледі. Хьюстон Хроника газетінің журналисі Стивен Полсен бұл сэндвичті "қаланың тағамдық ДНК-сындағы, сэндвичтердің Шипли До Натс-ы" деп атады. Оны алғаш 1962 жылы төртінші аудандағы Антонның импорт компаниясының иесі, ливандық америкалық Жалал Антон жасаған. Оның жекжаттысы сол кездегі аймақ тұрғындарына Левант асүйінің тағамдары жат екенін және бизнес көбірек таныс нәрсеге бағытталуы керектігін ескерткен соң ол осылай жасады.
New Orleans is known for its grand restaurants (see Louisiana Creole cuisine), but more humble fare like the po' boy is very popular. Po' boys may be made at home, sold pre packaged in convenience stores, available at deli counters and most neighborhood restaurants. Each year there is a festival in New Orleans dedicated to the po' boy, the Oak Street Po'Boy Festival. It is a one day festival that features live music, arts, and food vendors with multiple types of po' boys. It is held in mid November along a commercial strip of Oak Street in the city's Carrollton neighborhood. Stephen Paulsen of the Houston Chronicle said the sandwich was "in the city’s food DNA, the Shipley Do Nuts of sandwiches." It was first created by Lebanese American Jalal Antone, owner of Antone's Import Company in the Fourth Ward, in 1962 after his brother in law warned him that area residents at the time would not be accustomed to Levantine cuisine and the business should focus on something more familiar.