Кіріспе

Католиктік ерлік ордені
француздар Алтын Жүн орденінің екі тармағын біріктіруге тырысты
қазіргі грузин наградасы

Алтын Жүн ордені (lang es, Orden vom Goldenen Vlies) – 1430 жылы Бургундия герцогы Филипп Жақсы Португалияның Изабелласына үйленгенін атап өту үшін Брюггеде құрылған католиктік ерлік ордені. Бүгінде орденнің екі тармағы бар: испан және австриялық Жүн; қазіргі ұлы шеберлер – Испания королі Фелипе VI және Габсбург-Лотарин үйінің басшысы Карл фон Габсбург. Австрия тармағының бас капелланы – Вена архиепископы, кардинал Кристоф Шёнборн. Екі қолданыстағы тармақтың бөлінуі Испания мұрагерлік соғысының нәтижесінде болды. Орденнің ұлы шебері, Испания королі Карл II (Габсбург) 1700 жылы баласыз қайтыс болды, сондықтан Испания тағына және Алтын Жүнге мұрагерлік ету бүкіл әлемде дау тудырды. Бір жағынан, қасиетті Рим императорының інісі Карл, Габсбург әулетінің агнатикалық мүшесі ретінде таққа талап етті, бұл әулет шамамен екі ғасыр бойы тақта отырған. Алайда, қайтыс болған король өсиетімен өзінің мұрагері ретінде әпкесінің немересі Филипп Бурбонды көрсеткен. 1714 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Филип Испания королі ретінде танылды, бірақ бұрын испандық Нидерланды, ескі Бургундия аймақтары австриялық Габсбургтарға көшті. Осылайша, Испанияның Бурбон және Австрияның Габсбург әулеттері Алтын Жүннің жеке нұсқаларын беруді одан әрі жалғастырды. Алтын Жүн ордені әлемдегі ең беделді және тарихи ерлік ордені деп есептеледі. Де Бургуан 1789 жылы: «Испанияда Алтын Жүннің рыцарьларының саны өте шектеулі, және бұл Еуропадағы барлық ордендердің ішінде ежелгі дәуірінің салтанатын ең жақсы сақтаған орден» деп жазды. Әрбір мойындық таза алтыннан жасалған және 2018 жылғы мәліметтер бойынша шамамен 50 000 евроға бағаланады, бұл оны ең қымбат рыцарлық орден етеді. Қазіргі испан орденінің рыцарьларына Жапония императоры Акихито, Болгарияның бұрынғы патшасы Симеон және Нидерланды принцессасы Беатрикс, сондай-ақ тағы 13 адам кіреді. Австрия тармағының рыцарьларына 33 ақсүйек және Орталық Еуропадағы шағын аумақтардың князьдері кіреді, олардың көпшілігі неміс немесе австриялық текті.

Испаниялық тәртіп

Бургундия жерлері Испания Габсбургтер империясына қосылғаннан кейін, орденнің билігі Испанияның Габсбург патшаларына өтті және 1700 жылы Испания Габсбургтерінің соңғысы Карл II қайтыс болғанға дейін сонда қалды. Оның орнын Бурбон әулетінен Филип V бағындырды. Филип пен Испания тағына талапкер Габсбург эрцгерцогы Карл арасындағы дау Испания мұрагерлік соғысына және орденнің испан және австриялық тармақтарына бөлінуіне әкелді. Қай жағдайда болсын, Бургундия герцогы ретінде билік иесі тағайындалу хатын француз тілінде жазады. Испания француз әскерлерімен басылып алынған кезде Наполеон мен оның інісі Жозефке Алтын жүн орденін беру тудырған дау Францияның қуғынға түскен королі Людовик XVIII-ді ашуландырып, ол наразылық ретінде мойнын қайтарды. Бұл және Жозеф жасаған басқа да сыйлықтар 1813 жылы Бурбон билігі қайта орнатылғанда Фердинанд патша тарапынан жойылды. Наполеон 15 тамыздағы 1809 жылғы жарлығымен Австрия, Испания және Бургундияға билігін ескере отырып, Үш Алтын жүн орденін құрды. Бұл шешімге Испанияның Жозеф I қарсылық білдірді, сондықтан жаңа орденге тағайындамалар жасалмады. 1812 жылы Испанияның уақытша үкіметі Веллингтон герцогына Алтын жүн орденін берді, бұл Фердинандтың билікті қайта алғанда және Папа Пий VII-нің мақұлдауымен расталды. Осылайша Веллингтон Алтын жүн орденімен марапатталған алғашқы протестант атанды. Кейіннен бұл орден христиан емес тұлғаларға да берілді, мысалы, Таиланд королі Бхумибол Адульядежге. 1833 жылы Изабелла II Испания патшайымы болғанда, әйелдерге мемлекет басшысы болуға рұқсат бермейтін Салика заңына қарсы шығып, жаңа дағдарыс туды. Оның Алтын жүн орденін беру құқығын испан карлистері даулады. Суверенитет испан Бурбон үйінің басшысымен республикалық (1931–1939) және франкистік (1939–1975) кезеңдерде сақталды және бүгінде Испанияның қазіргі королі Фелипе VI-да. 1972 жылы Франсиско Франкоға Алтын жүн орденін беру туралы түсініксіздіктер бар. Орденді оған Инфанте Хайме оның ұлының диктатордың немересі Карменге үйлену тойында заңсыз ұсынды. Франко орденді қабылдаудан бас тартып, оның заңдылығы мен мұрагерлік құқығына сүйенді, Алтын жүн орденін тек Испанияның биліктегі патшасы ғана бере алатынын мәлімдеді. Сонымен қатар, орденді беру құқығы кез келген жағдайда Хайменің інісі, Инфанте Хуанға, оның әкесі Альфонсо XIII Испания тағына мұрагер етіп тағайындағандықтан тиесілі болды. Орденнің рыцарьлары өздерінің аты-жөнінің алдында «Сіздің / Оның Ұлылығы» деген сөздермен аталғанды жөн санайды.

Австрия (Габсбург) ордені

Австриялық орден испандықтардың саяси қиындықтарына ұшырамады, ол (британдық тәж мұрагері, кейіннен IV Георгты қоспағанда) тек католик патшалары мен дворяндарының құрметіне арналған мәртебе болды. 1740 жылы Мария Тереза таққа отырғанда әйелдер мұрагерлігі мәселесі шешілді, себебі орденнің билігі оған емес, күйеуі Франциске берілді. Орденнің барлық қазынасы, соның ішінде Бургундияның соңғы герцогының «Айнхюрн қылышы» және ғасырлар бойғы ант кресі, онда Киелі Кресттің бөлігі бар, Вена қазынасында сақталады және архив пен ескі белгілер сияқты Габсбургтер тармағының меншігі болып табылады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Австрия монархиясының құлауынан соң Бельгия королі Альберт I орденнің билігі мен қазынасын бұрынғы Габсбургтердің Бургундия жерлерінің билеушісі ретінде өзіне беруді сұрады. Бұл талап Версальдегі жеңімпаз одақтастар тарапынан мұқият қарастырылды, бірақ Испания королі Альфонсо XIII-нің араласуына байланысты қабылданбады. Ол орденді Австрия императоры Карл I атынан иеленді. Нацистік Германия орденді мемлекетке қарсы деп санай отырып, мұрағатпен қоса орденнің барлық қазынасын тәркілеуге тырысты. Гитлер этникалық топтарға, халықтарға, азшылықтарға, діндерге, мәдениеттерге және тілдерге қатысты ғасырлар бойғы Габсбургтердің «өмір сүруге және өмір сүруге мүмкіндік беру» принципін қабылдамады, сонымен қатар әлемде бірегей болып табылатын маңызды өнер туындыларын иеленгісі келді. Гитлер мүлікті тәркілегеннен кейін оны қалай пайдалану керектігін шешуді жоспарлады. 1938 жылы Австрияны аннексиялағаннан кейін орден мәселелеріндегі Габсбургтер өкілі Макс фон Хоэнберг дереу концлагерге жіберілді. 1953 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Австрия Республикасы Габсбургтер әулетіне өз аумағында орденге құқық беруді жалғастырды, атап айтқанда орденнің өз құқықтық тұлғасы бар екенін растады. Нәтижесінде орденнің өзі қазына мен мұрағаттың иесі болып қалады. Орденнің алғашқы күндерінен бастап сақталған тарихи және өнер тұрғысынан құнды қазыналардың ішінде 1401/02 жылғы ант кресі, геральдисттің алтын мойындықтары (1517), орденнің мойындықтары (шамамен 1560), киім-кешектер мен тарихи жәдігерлер бар. Австриялық билік Габсбургтер әулетінің басшысымен бірге сақталады, ол 20 қараша 2000 жылы Отто фон Габсбургпен аға ұлы Карл фон Габсбургке берілді. 30 қараша (Бургундияның қасиетті покровительі – апостол Андрейдің мерекесі) – орденнің күні, онда жаңа мүшелер қабылданады. Өте құнды қазыналар Вена қазынасында және Австрия мемлекеттік мұрағатында сақталады. Бүгінгі күні жаңа рыцарьлар мен офицерлер Венадағы қазынада сақталған «ант кресі» деп аталатын кресттің алдында ант береді. Бұл қымбат тастармен (сапфирлер, рубиндер және жемчугтармен) әсемделген қарапайым алтын крест. Кресттің орталық бөлігінде Киелі Кресттің бөлігі бар, бұл оны қасиетті реликвияға айналдырады.

Бұйрықтың тараулары

Сан Күн Қала Атау Ғибадатхана Билеуші / Ұлы ұстаз I30 қараша 1431 Лилль Сент-Пьер колледждік шіркеуі Бургундияның Филип III II30 қараша 1432 Брюгге Сент-Донациан соборы Бургундияның Филип III III30 қараша 1433 Дижон Сен-Шапель Бургундияның Филип III IV30 қараша 1435 Брюссель Святой Михаил және Святой Гудула соборы Бургундияның Филип III V30 қараша 1436 Лилль Сент-Пьер колледждік шіркеуі Бургундияның Филип III VI30 қараша 1440 Сент-Омер Сен-Бертен аббаттығы Бургундияның Филип III VII30 қараша 1445 Гент Сен-Баво соборы Бургундияның Филип III VIII2 мамыр 1451 Монс Сен-Водру колледждік шіркеуі Бургундияның Филип III IX2 мамыр 1456 Гаага Гроте-Якобскерк Бургундияның Филип III X2 мамыр 1461 Сент-Омер Сен-Бертен аббаттығы Бургундияның Филип III XI2 мамыр 1468 Брюгге Біздің ханымның шіркеуі Бургундияның Шарль I XII2 мамыр 1473 Валенсиен Сен-Поль шіркеуі Бургундияның Шарль I XIII30 сәуір 1478 Брюгге Сен-Сальватор соборы Максимилиан Австрия (орденнің регенті) XIV6 мамыр 1481 'с-Гертогенбос Святой Иоанн соборы Максимилиан Австрия XV24 мамыр 1491 Мехелен Сен-Румбольд соборы Кастилияның Филипп I XVI17 қаңтар 1501 Брюссель Кармелиттер монастырының шіркеуі Кастилияның Филипп I XVII17 желтоқсан 1505 Мидделбург Кастилияның Филипп I XVIIIқазан 1516 Брюссель Святой Михаил және Святой Гудула соборы Испанияның Карл I (Испанияның Карл V, Киелі Рим императоры) XIX5–8 наурыз 1519 Барселона Святой Крест және Святой Эулалия соборы Испанияның Карл I XX3 желтоқсан 1531 Турне Біздің ханымның соборы Испанияның Карл I XXI2 қаңтар 1546 Утрехт Сен-Мартин соборы Испанияның Карл I XXII26 қаңтар 1555 Антверпен Біздің ханымның соборы Испанияның Филипп II XXIII29 шілде 1559 Гент Сен-Баво соборы Испанияның Филипп II

Источник: Livre du toison d'or, онлайн, fols. 4r 66r