Язуу алдағы, 1790-жылдардағы Джорджиядағы жылжымайтын мүлік алаялығы. Саяси жетекшілер төмен бағамен жер сатқан, сот арқылы күшін жойған, бірақ АҚШ Жоғарғы Соты растаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1790 жылдардағы жылжымайтын мүлік алаяғы
1790s real estate fraud
Язу жері туралы жанжал, Язу алаялығы, Язу жер алаялығы немесе Язу жер дауы – 1790 жылдардың ортасында Джорджия губернаторы Джордж Мэтьюс және Джорджия Бас Ассамблеясы жасаған ірі жылжымайтын мүлік алаялығы. 1794 жылы Джорджия саясаткерлері Язу жеріндегі кең аумақтарды, қазіргі Алабама және Миссисипи штаттарының бөліктерін, саяси жақын тұрғандарға өте төмен бағамен сатты. Сатуға рұқсат берген заң келесі жылы реформаторлар тарапынан күштен шығарылғанмен, оның заңдылығы сотта күдік тудырып, нәтижесінде АҚШ Жоғарғы сотына дейін жетті. Fletcher v. Peck (1810) ісіндегі маңызды шешімде Сот келісімшарттардың күшінде екенін және штаттың бұрынғы жер сатуларын кері күшпен жойлай алмайтынын мәлімдеді. Бұл Жоғарғы Соттың штат заңын жоққа шығарған алғашқы жағдайларының бірі болды және бұл жерге қатысты көптеген талаптарды негіздеді. 1794 жылы штат сатқан жерлердің бір бөлігі жақын арада кінәсіз үшінші тараптарға қайта сатылып, сот процесін күрделендірді. 1802 жылы, даудың жалғасуына байланысты, Джорджия өзінің қазіргі шекарасының батысындағы барлық жерге құқығын АҚШ үкіметіне өткізді. Үкімет ақша төлеп, заңдық жауапкершілікті өз мойнына алды. Жер сатып алуға қатысты талаптар 1814 жылы талаптарды қарау қоры құрылғаннан кейін ғана толық шешілді. Язу жер алаяғы көбінесе шығыс Джорджияда шамамен сол уақытта болған Пайн Барренс спекуляциясымен шатастырылады. Бұл жағдайда, штаттың жоғары лауазымды шенеуніктері бірнеше жер грантын бір парцелге сыйлап, нәтижесінде штаттың жер қорынан әлдеқайда көп жер берілді.
The Yazoo land scandal, Yazoo fraud, Yazoo land fraud, or Yazoo land controversy was a massive real estate fraud perpetrated, in the mid 1790s, by Georgia governor George Mathews and the Georgia General Assembly. Georgia politicians sold large tracts of territory in the Yazoo lands, in what are now portions of the present day states of Alabama and Mississippi, to political insiders at very low prices in 1794. Although the law enabling the sales was overturned by reformers the following year, its ability to do so was challenged in the courts, eventually reaching the US Supreme Court. In the landmark decision in Fletcher v. Peck (1810), the Court ruled that the contracts were binding and the state could not retroactively invalidate the earlier land sales. It was one of the first times the Supreme Court had overturned a state law, and it justified many claims for those lands. Some of the land sold by the state in 1794 had been shortly thereafter resold to innocent third parties, greatly complicating the litigation. In 1802, because of the ongoing controversy, Georgia ceded all of its claims to lands west of its modern border to the U. S. government. In exchange the government paid cash and assumed the legal liabilities. Claims involving the land purchases were not fully resolved until legislation was passed in 1814 establishing a claims resolution fund. The Yazoo land fraud is often conflated with the Pine Barrens speculation, another land scandal that took place in east Georgia at about the same time. In this case, the state's high ranking officials were making multiple gifts of land grants for the same parcels, resulting in the issuance of grants totaling much more land than was available in the state of Georgia.
Өмірбаян
Язу жері туралы даудың бастауы АҚШ-тың Джорджия штатының Америка революциялық соғысынан кейін өзінің аумақтық талаптарын бекіту және жерді дамытуға жоғары сұранысты қанағаттандыру ниетінде жатыр. Джорджия талап еткен аумақ батысқа қарай Миссисипи өзеніне дейін созылып, қазіргі Алабама және Миссисипи штаттарының көп бөлігін қамтыды (31° солтүстік ендігінен 35° солтүстік ендігіне дейін, тек осы штаттардың жағалау аймақтарын қоспағанда). Бұл аумақтың бір бөлігі Американың жергілікті халқымен мекенделген, ал оның оңтүстік бөліктері Испания Флоридасының құрамында Испанияның иелігінде болды. Миссисипи өзенінің жағасындағы жерлер, қазіргі Миссисипи штатының Натчез қаласы маңында, Батыс Флориданың британдық басқаруы кезінде қоныстанған және лоялисттердің күшті ықпалына ие болған. Кейбір Джорджия билігі мен алыпсатарлар осы дамыған жерлерді тартып алуға болатынын ойлады.
The origins of the Yazoo land scandal lay in the desire of the U. S. state of Georgia to firm up its territorial claims after the American Revolutionary War, and to satisfy a great demand for land to develop. The territory claimed by Georgia ran as far west as the Mississippi River, and included most of the present states of Alabama and Mississippi (from 31° N to 35° N, excepting only the coastal areas of those states). Some of this territory was claimed and occupied by Native Americans, and southern portions of the territory were also claimed by Spain as part of Spanish Florida. Lands along the Mississippi River near present day Natchez, Mississippi had been settled during the British administration of West Florida, and had a strong Loyalist presence. Some Georgia authorities and speculators thought these developed lands could be seized.
Бұрынғы даму әрекеттері
Грузияның осы аймақта жерді мекендеуді ұйымдастыруға жасаған алғашқы әрекеті 1784 жылы Масл-Шоалс аймағында Хаустон округін құру туралы ұсыныс болды. Бұл әрекет сәтті болмады, себебі оның басты қолдаушылары қазіргі Шығыс Теннесси штатында Франклин штатын құруға кірісіп кетті. 1785 жылы губернатор Джордж Мэтьюс Бурбон округі туралы заңға қол қойды, ол Миссисипи өзенінен шығысқа және Язу өзенінен оңтүстікке орналасқан Бурбон округін, Грузияны құрады. Бұл аймақ Нэтчез аймағын қамтыды және Испания да таласқан жерлердің ішінде болды. Штат жаңа округке азаматтық және сот қызметкерлерін тағайындады, бірақ федералды үкіметтің қысымымен Грузия 1788 жылы Бурбон округін таратып жіберді. Федералды үкімет Бурбон округіне қарсы болды, себебі испандық талаптар шешілмеген еді, сондай-ақ Чоктоу және Чикасоу тайпаларының осы аймаққа деген талаптары толыққанды жойылмаған болатын. Шамамен 1789 жылы «Біріккен Қоғам» деп аталатын құпия қоғам құрылды; оның мүшелерінің жалғыз мақсаты жерді сатып алу-сату арқылы пайда табу болды. Бұл топ өз мақсаттарына жету үшін Грузия заң шығарушы органына ықпал етуге тырысты. 1789 жылы үш компания құрылды: «Оңтүстік Каролина Язу компаниясы», «Вирджиния Язу компаниясы» (басшысы Патрик Генри) және «Теннесси компаниясы» – олардың барлығы «Біріккен Қоғамның» мүдделерімен Грузия заң шығарушы органынан жер сатып алу үшін құрылған. Губернатор Эдвард Телфейр Язу компанияларына жерді 207 000 долларға, яғни гектарына 1 центтен сату туралы келісімге қол қойды. Бұл жерлер Язу өзенінің сағасынан солтүстікке қарай орналасқан және Миссисипиден шығысқа қарай созылып жатты. 1792 жылы компаниялар құнсызданған ескі валютамен төлеуге тырысқанда келісім күшін жойды, ал штат оны қабылдаудан бас тартты. «Біріккен Қоғамның» бар екендігі де 1792 жылы жарияланды; оның кейбір жетекшілері Грузия жерлерін дамытуға бағытталған әрекеттерді жалғастырып, белсенділік танытты.
The first attempt of Georgia to organize settlement in this area was a 1784 proposal to establish Houstoun County in the Muscle Shoals area. This attempt never got off the ground because its major proponents became involved instead in an effort to establish the State of Franklin in present day eastern Tennessee. In 1785 Governor George Mathews signed the Bourbon County Act, which organized Bourbon County, Georgia in the area east of the Mississippi and south of the Yazoo River. This area included the Natchez area and was in the area also claimed by Spain. The state appointed civil and judicial officers for the new county, but under pressure from the federal government, Georgia dissolved Bourbon County in 1788. The federal government opposed Bourbon County because of the unresolved Spanish claim, and because claims to the area by the Choctaw and Chickasaw Nations had not been extinguished. In about 1789, a secret society called the Combined Society was formed; the members' sole purpose was to make money by land speculation. This group secured influence in the Georgia legislature to further its aims. In 1789 three companies, The South Carolina Yazoo Company, The Virginia Yazoo Company (which was headed by Patrick Henry), and the Tennessee Company were formed by Combined Society interests to buy land from the Georgia legislature. Governor Edward Telfair signed a deal to sell of land to the Yazoo companies for $207,000, or about 1 cent per acre. These lands were located north of the mouth of the Yazoo River and extended eastward from the Mississippi. The deal collapsed in 1792 when the companies sought to pay with depreciated old currency, which the state refused to accept. The existence of the Combined Society was also exposed in 1792; some of its principals continued to be active in attempts to develop Georgia lands.
Язу жерін сату
1794 жылы төрт жаңа компания құрылды: Джорджия компаниясы, Джорджия Миссисипи компаниясы, Жоғарғы Миссисипи компаниясы және жаңа Теннеси компаниясы. Олардың басшыларына 1789 жылғы сатып алуларда белсенді болған адамдар, сондай-ақ Джеймс Ганн және АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы Джеймс Уилсон сияқты жетекші Джорджия саясаткерлері кірді. Бұл компаниялар Джорджия штатының заң шығару жиналысын 500 000 долларға жер сатуға көндірді. Грузияның көптеген шенеуніктері мен заң шығарушыларына осы компаниялардың үлестері немесе сатуға келісім беру үшін пара ұсынылды. 1795 жылдың 7 қаңтарында губернатор Мэтьюс «Язу актісі» деп аталған, жерді сатуға рұқсат беретін заңға қол қойды. Бұл сатып алуларға 1789 жылғы сатып алу әрекетіне түскен жердің көп бөлігі кірді, және оның маңызды бөлігі елдің басқа аймақтарындағы, мәміленің сенімсіздігін білмейтін сатып алушыларға қайта сатылды.
In 1794, four new companies were formed: the Georgia Company, the Georgia Mississippi Company, the Upper Mississippi Company, and the new Tennessee Company. Their principals included individuals active in the 1789 purchases, as well as leading Georgia politicians such as James Gunn and United States Supreme Court Associate Justice James Wilson. These companies persuaded the Georgia state assembly to sell more than of land for $500,000. Many Georgia officials and legislators were offered shares in these companies or bribes to secure their agreement to the sale. On January 7, 1795, Governor Mathews signed into law a bill authorizing the sale of the , known as the Yazoo Act. The territory that was the subject of these purchases included most of the land that had been the subject of the 1789 purchase attempt, and a significant portion of it was resold to buyers in other parts of the country who were not aware of the shaky nature of the transactions.
Сатудың күшін жою
Сатудың егжей-тегжейі ашылғанда, халықтың наразылығы кеңінен тарады, адамдар федералды шенеуніктер мен конгрессмендерге қарсылық білдірді. Джаред Ирвин және АҚШ сенаторы Джеймс Джексон реформалық күш-жігерді жетекшілік етті: Ирвин Джорджия штатының губернаторы болып сайланды және қызметке келгеннен кейін екі айдан аспаған уақыт өткен соң, 1796 жылдың 13 ақпанында Язуо заңын жою туралы заңға қол қойды. Штат заңның барлық даналарын өртеп жіберді, бірақ президент Джордж Вашингтонға жіберілген бір данасы сақталды. Джексон сенаторлық қызметінен кетіп, Джорджияның келесі губернаторы лауазымына кандидат болды. Ол сайланды және екі жылдан кейін қызметке кірісті. Бірақ мәселе осымен бітпеді. Штат жер сатып алған адамдарға ақшаны қайтарды, бірақ кейбіреулері ақшаны қабылдамай, жерді өздерінде қалдыруды жөн көрді. Штат олардың талаптарын мойындамады, және бұл мәселе келесі он жыл бойы сотта қарастырылды. 1802 жылы штат федералды үкіметке өзінің қазіргі шекарасының батысындағы барлық жерлерге (Миссисипи территориясы ретінде ұйымдастырылған) және жалғасып жатқан заңдық дауларға құқығын өткізді. Алғашқы компаниялардан жер сатып алған үшінші тарап иелерінің талаптары 1816 жылға дейін толыққанды шешілмеді. Грузия аумағына испандықтардың талаптары 1795 жылғы Сан-Лоренцо шарты арқылы шешілді; ал жергілікті американдықтардың аймаққа деген талаптары 1820 жылдары аяқталған бірқатар шарттар арқылы жойылды. Грузияның сатуды күштен жою әрекетіне қатысты сот таластары 1810 жылы Жоғарғы Сотқа жетті. Флетчер против Пек ісі бойынша шешім – Соттың штат заңын жоққа шығарған алғашқы және маңызды мысалдарының бірі болды, онда сот жерді сатудың міндетті шарт екенін және оны кейінірек қабылданған заңнамамен кері күшімен жоюға болмайтынын шешті.
When the details of the sale were revealed, public outrage was widespread, and people protested to federal officials and Congressmen. Jared Irwin and U. S. Senator James Jackson led the reform efforts: Irwin was elected Governor of Georgia and, less than two months after taking office, signed a bill on February 13, 1796 nullifying the Yazoo Act. The state burned all copies of the bill except for one that had been sent to President George Washington. Jackson resigned as Senator to run for office as next Governor of Georgia. He was elected and took office two years later. But the matter was not over. The state refunded money to people who had purchased land, but some refused the money, preferring to keep the land. The state did not recognize their claims, and the matter was to wind through courts for the next decade. In 1802 the state ceded to the federal government all claim to lands west of its present border (which were organized into the Mississippi Territory), along with the ongoing legal disputes. Claims by third party owners who had innocently purchased land from the original companies were not fully resolved until 1816. Spanish claims to the Georgia territory were resolved with the 1795 Treaty of San Lorenzo; Native American claims to the area were extinguished by a series of treaties ending in the 1820s. Legal challenges to Georgia's attempt to repeal the sale reached the Supreme Court in 1810. The landmark Fletcher v. Peck decision marked one of the first times the Court overturned a state law, deciding that the land sales were binding contracts and could not be retroactively invalidated by the passage of superseding legislation.
Пайн Барренс шұғылдандыру
Сол кезеңде "Пайн Барренс" спекуляциясы деп аталған оқиғада, Джорджия штаттарының губернаторлары мен заң шығарушы органы штаттың шығыс бөлігінде бір-біріне қатысты жер берулер жасады, нәтижесінде штаттың ішіндегі жер көлемінен үш есе көп жер берілді. Жер берулер жеке адамдарға белгілі бір шекте берілуі керек болғанымен, штат кейбір адамдарға бірнеше жер беруге келісім берді.
During the same period, in what was called the Pine Barrens speculation, the governors and legislature of Georgia made overlapping land grants in the eastern part of the state, effectively granting three times more land than existed in the state. Although land grants were supposed to be limited to per individual, the state awarded multiple grants of to certain people.