Кіріспе

Микеле Меркати (8 сәуір 1541 – 25 маусым 1593) – Пий V, Григорий XIII, Сикст V және Климент VIII папалары тұсында Ватикан ботаникалық бағының басшысы болған дәрігер. Ол тас құралдардың табиғатта пайда болған немесе мифологиялық найзағай тастары емес, адамдар жасаған екенін бірінші болып таныған ғалымдардың бірі болды.

Өмірбаян

Меркати Тосканадағы Сан-Миниато қаласында, Папа Пий V және Григорий XIII-нің дәрігері Пьетро Меркатидің ұлы болып дүниеге келді. Ол Пиза университетінде медицина және философия салаларында білім алды. Меркати табиғат тарихы, минералогия, палеонтология, медицина және ботаника саласына қызығушылық танытты. Ол осы тақырыптар бойынша «Metallotheca» атты кітап жазды, бірақ ол тек 1717 жылы жарияланды. Меркати қызықты заттар – қазбалар, минералдар және т.б. жинады, сондай-ақ «ceraunia» немесе «найзағай тастары» деп аталатын нәрселерді де жинады. Меркати ерекше қызығушылық танытқан «Ceraunia cuneata», яғни «күн тәрізді найзағай тастары» оған балта мен жебе ұштарына ең ұқсас көрінді, сондықтан ол оларды «ceraunia vulgaris», яғни «халықтың найзағай тастары» деп атады, осылайша оның көзқарасын қалыптасқан пікірден ажыратып көрсетті. Меркати «ceraunia» тастарының бетін зерттеп, олардың кременьден жасалғанын және басқа таспен кесілгенін анықтады. Олардың пішініне қарап, Меркати олардың сапталғанын болжады. Содан кейін ол «ceraunia» мен Жаңа әлемнен келген, саяхатшылар құралдар немесе қару-жарақ деп тапқан артефакттардың ұқсастығын көрсетті. Меркати осы тас құралдар металл белгілі болмаған кезде қолданылған болуы керек деп болжады және Киелі кітаптан мысалдар келтіріп, Киелі кітап заманында тас ең алғаш қолданылған материал екенін дәлелдеді. Ол сондай-ақ Лукрецийдің тас (және ағаш), қола және темірді пайдалануға негізделген кезеңдердің тізбегін сипаттаған «Үш дәуір жүйесін» қайта жаңғыртты.

Мұра

Басылымның кешігуіне байланысты Меркатидің идеялары басқа антиквариаттар тарапынан дербес түрде дамытылып жатты, бірақ оның еңбегі қосымша серпіліс болды. Оның шығармасы жарық көргеннен кейін көп ұзамай Антуан де Жюссье оны жоғары бағалады және оның маңыздылығы бүгінгі күнге дейін танылуда. Дэвид Кларк Меркатиді "математикадағы Карданоға, анатомиядағы Везалийге, физика ғылымдарындағы Галилейге және астрономиядағы Коперникке археологиялық баламасы" деп сипаттады. Ол кейде көп салалы ғалым ретінде танылады.