Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Самурай (1839–1915)
Samurai (1839–1915)
Нагакура Шинпачи (永倉 新八) – Шинсенгумидің 2-ші отрядының капитаны. Мейджи дәуірінде Сугимура Йошиэ (杉村 義衛) деп белгілі болды.
Nagakura Shinpachi (永倉 新八) was the captain of the 2nd troop of the Shinsengumi, He was later known as Sugimura Yoshie (杉村 義衛) during the Meiji era.
Ерте өмір
Балалық шағында Эикичи немесе Эйджи деп аталған Нагакура Шинпачи Нориюки, Тенпо 10 жылдың төртінші айының 11-і күні (1839 жылғы 23 мамыр) Эдодағы Мацумаэ кланының "ками яшики" (жоғарғы резиденциясы) ішінде дүниеге келді. Оның әкесі, Нагакура Канжи, Мацумаэ кланының 150 коку стипендиясымен қызметкері болған. Окита Соджи сияқты, Нагакура да Едо дәуірінің нағыз өнімі еді – ол өмірінің барлығын Эдода өткізген, ешқашан көрмеген доменнің (феодалдық иелік) қызметкерінің ұлы. Нагакураның әкесі әулеттік атын "ұзын" мағынасындағы "нага" деп жазса, ал Нагакура кейін оны "мәңгілік" мағынасындағы "нага" деп жазды. Сегіз жасында Нагакура Окада Джусуке Тошисаданың Шиндо Мунен рю додзосына қабылданды; он сегіз жасында мокуроку (6-дан) деңгейіне жетіп, менкё кайден куәлігін алды. Он тоғыз жасында Мацумаэ кланының қызметінен кетіп, саяхаттап, өнерін жетілдіруге кірісті. Ол Юримото Шудзудың Синто Мунен Рю додзосында біраз уақыт болды. Нагакура сондай-ақ Цубучи Шумедің Шингиото Рю додзосында да уақыт өткізді, онда ол Шимада Каймен, болашақ Шиньсенгуми 2-ші бөлімшесінің орынбасарымен танысты. Шамамен 1861 жылы ол Кондо Исамидің Шиекан додзосында тамақтана бастады.
Nagakura Shinpachi Noriyuki, known as Eikichi or Eiji during his childhood, was born in the Matsumae clan's "kami yashiki" (upper residence) in Edo on the 11th day of the fourth month of Tenpō 10 (May 23, 1839). His father, Nagakura Kanji, was a retainer of the Matsumae clan, with a 150 koku stipend. Like Okita Sōji, Nagakura was a true product of the Edo period — being a son of a retainer (of a domain he had never seen), who had lived in Edo his entire life. Nagakura's father spelled the family name with the "naga" meaning "long", but Nagakura later spelled it with the "naga" meaning "eternity". At eight, Nagakura entered Okada Juusuke Toshisada's Shindō Munen ryū dojo; at age eighteen he reached mokuroku (6th dan), and received the menkyo kaiden certification. At age nineteen he left the service of the Matsumae clan in order to travel and improve his technique. He spent some time at Yurimoto Shuuzou's Shintō Munen Ryu dojo. Nagakura also spent time at Tsubouchi Shume's Shingyoto Ryu dojo, where he met Shimada Kai, the future vice captain of the Shinsengumi 2nd unit. Around 1861, he started "taking his meals" at Kondō Isami's Shieikan.
Рошигуми
1863 жылы (Бункю 3) Нагакура мен Кондо Рошигуми қатарына қосылды. Бірақ Киотоға келгеннен кейін Рошигуми бірден таратылды. Рошигумидің көп бөлігі Эдоға қайтқанмен, Нагакура, Кондо, Хиджиката Тошидзо, Серизава Камо сияқты он тоғыз Рошигуми мүшесі Киотода қалды.
In 1863 (Bunkyū 3), Nagakura and Kondō joined the Rōshigumi. Upon arrival in Kyoto however, the Rōshigumi was immediately disbanded. While most of the Rōshigumi returned to Edo, Nagakura, Kondō, Hijikata Toshizō, Serizawa Kamo were among nineteen Roshigumi members stayed behind in Kyoto.
Шынсенгуми
Мибу Рошигуми Киото Шугошоку ("Киотоның қорғаушысы") Мацудайра Хиго но Ками (Катамори, Айдзу) құрды, ал оны Кондо мен Серизава басқарды. 8-ші айдың 18-і (1863 жылдың 18 қыркүйегі) күні болған оқиғалардан кейін топ Шинсенгуми деп аталды. Нагакура 1863 жылы фукучо жокин (орынбасар командирдің көмекшісі) болды. 1864 жылдың 8 шілдесінде Икедая оқиғасы кезінде Нагакура Окита Содзи, Тодо Хейсуке және Кондо бастаған Икедая қонақүйіне шабуыл жасаған алғашқы топтың он мүшесінің бірі болды. Шайқас барысында ол сол қол бармағына ауыр жарақат алды, ал қылышы сынды. Бір айдан кейін, 1864 жылдың 20 тамызында, ол Кондо, Окита және басқалармен бірге Император сарайының Хамагури қақпасында Чошу көтерілісін басу мақсатында Кинмон оқиғасына қатысты. 1865 жылы ол 2-ші бөлімнің капитаны болды. 1867 жылдың маусым айында Шинсенгумидің қалған бөлігімен бірге ол хатамото мәртебесіне ие болды. 1867 жылдың 13 желтоқсанында Нагакура Харада Саносукемен және тағы бірнеше Шинсенгуми мүшелерімен бірге Абуранокодзи оқиғасы кезінде Ито Кашитароның Горио Эджи Кодай джи тобына жасалған шабуылға қатысты. Бұл топ Итоның денесін қайтаруға тырысты, ол бұрын өлтіріліп, Абуранокодзи Шичидзо жол айырысында тұзақ ретінде қалдырылған еді. Олардың үшеуі шабуыл кезінде қаза тауып, қалған төртеуі қашып кетті. Нагакураның Киотодағы Шимабара Камеядан шыққан гейшадан 1867 жылдың желтоқсанында дүниеге келген, бірақ туғаннан кейін қайтыс болған Изо (磯) атты қызы болды. Бошин соғысының басталуына байланысты Нагакура оның жерлеу рәсіміне қатыса алмады. Ақыры ол кішкентай қызын Коцуне әпкесіне тапсырды, ол Киотодан алыс емес Фудосон ауылында тұрды. Қызын енді ешқашан көрмейтініне көз жеткізе отырып, Нагакура отбасына баланың шығындарын жабу үшін 50 рё берді.
The Mibu Rōshigumi was formed by the Kyoto Shugoshoku ("Kyoto Protector") Matsudaira Higo no Kami (Katamori, of Aizu), and headed by Kondō and Serizawa. After the events of the 18th day of the 8th month (September 18, 1863), the group became known as Shinsengumi. Nagakura became a fukuchou jokin (assistant vice commander) in 1863. On July 8, 1864, during the Ikedaya incident, Nagakura was one of ten members which included Okita Sōji, Tōdō Heisuke, and Kondō being the leader of the first group to raid inside the Ikedaya Inn, he later suffered a deep wound on his left thumb and his sword was broken during the battle. A month later on August 20, 1864, he was also involved in the Kinmon incident along with Kondō, Okita and several others to suppress the Chōshū rebellion at the Hamaguri Gate of the Imperial Palace. He then became the captain of the 2nd unit in 1865. Together with the rest of the Shinsengumi, he became a hatamoto in June 1867. On December 13, 1867, Nagakura was involved with Harada Sanosuke and several other Shinsengumi members during the Aburanokōji incident with the ambush of Itō Kashitarō's Goryō Eji Kōdai ji faction, which consisted of a small group of Shinsengumi defectors. Seven of these defectors were trying to retrieve Itō's body, who was assassinated earlier and left at the crossroad of Aburanokōji Shichijō as a trap. Three of them had been assassinated during the ambush, while the remaining four fled. Nagakura had a daughter Iso (磯) with a geisha from Shimabara Kameya in Kyoto known only by her stage name as Kotsune (小常), who died after her birth in December 1867. Due to the approaching Boshin War, Nagakura was not able to attend to her burial. Fortunately he managed to arrange for his infant daughter to be brought up by Kotsune's sister, who lived in a village of Fudoson not far from Kyoto. Assumed that he would never see his daughter again, Nagakura gave the family 50 ryo to cover the child expenses.
Бошин соғысы
1868 жылдың 27 қаңтарында Киотодағы Тоба-Фушими шайқасында Нагакура өзін-өзі құрбан етуші Кесшитай (決死隊) жасағының мүшелерін жетектеп, Император армиясының оқ жаудыруына қарсы қылышпен шабуыл жасап, қайсарлығын көрсетті. 1868 жылдың сәуірінде Кошу Кацунума шайқасынан кейін Нагакура мен Харада Саносуке ұзақ жылдар бойы серіктес болған Кондо мен Хиджикатамен келіспеушіліктерге байланысты Койо Чинбутайдан (аталған Шинсенгуми) кетіп қалды. Нагакураның сөзіне сүйенсек, Кондо тірі қалғандардың оның адал қызметшілері болуын қалаған; Нагакура, Харада және тағы бірнеше адам мүресіз бас тартты. Нагакура мен Харада, өздерімен бірге тағы бірнеше адамдарды алып, бұрынғы Токугава әскерлерінің тобымен, олардың ішінде Хага Гидоу да болды, бірігіп, Сейхетай деген жаңа бөлім құрды. Нагакура мен Сейхетай бөлімі Эдо бекінісі тапсырылғаннан кейін көп ұзамай Эдодан шығып, Уцуномия бекінісі және Имайчи шайқасында Император күштеріне қарсы бірнеше шайқастарға қатысты, содан кейін солтүстікке қарай Айдзуға қарай жылжыған шайқастарға қосылуды үмітті. Бірақ Айдзу аймағының тапсырылғаны туралы хабарды алғаннан кейін Нагакура мен бөлімі Эдоға қайтып оралды.
On January 27, 1868, in the Battle of Toba–Fushimi in Kyoto, Nagakura shown his courage by leading the members of a suicide squad Kesshitai (決死隊) and charging with a sword towards the bullet firing Imperial Army. Right after the Battle of Kōshū Katsunuma in April 1868, Nagukura and Harada Sanosuke left the Kōyō Chinbutai (the renamed Shinsengumi) after disagreements with long time comrades Kondo and Hijikata. According to Nagakura, Kondō wanted the surviving men to become his retainers; Nagakura, Harada, and a few others staunchly refused. Nagakura and Harada, taking with them some other members, joined with a group of former Tokugawa retainers with Haga Gidou being one of them to form a new unit, the Seiheitai. Nagakura and the Seiheitai unit left Edo shortly after Edo Castle's surrender, and participated in some battles against the Imperial forces in the Battle of Utsunomiya Castle and at Imaichi and headed north, hoped to take part in the fighting that was moving northward, toward Aizu. But upon receiving news of the surrender of the Aizu Domain, Nagakura and the unit returned to Edo.
Мэйдзи қалпына келтіру
Эдода ол империя күштеріне қарсы соғысқандықтан, біраз уақыт жасырынып, Мацумае кланының аға кеңесшісі Шимокуни Тосичироға барып, жаяу әскер нұсқаушысы болып қызмет етті және әкесінің бұрынғы 150 коку мөлшерінде жалақы алды. Алайда, ол жиі Судзуки Микисабуромен, қайтыс болған Ито Кашитароның кіші інісімен және 1867 жылдың желтоқсанында Абуранокодзи оқиғасы кезінде қастандықтан құтылған төрт Шинсенгуми дезертирінің бірімен кездеседі. Сол оқиғаға қатысы болғандықтан және Судзуки оны өлтіруге тырысып жатқанына күдіктенген Нагакура 1868 жылдың соңында (Мейджи 1) Хоккайдоның Мацумае қаласына оралды. 1871 жылы (Мейджи 4), Нагакура дәрігер Сугимура Канаме (杉村 介庵) (Шоухаку (松柏)) қызы Сугимура Кине (杉村 きね) -ге үйленді. 1873 жылы (Мейджи 6), ол әйелінің отбасына асырап алынып, атын алдымен Сугимура Харунобу (杉村 治備), кейін Сугимура Йоши (杉村 義衛) деп өзгертті. Олардың жалғыз ұлы Сугимура Йошитаро (杉村 義太郎) 1873 жылы 24 ақпанда дүниеге келді. Кейінірек 1875 жылы Сугимура Йоши дәрігер Мацумото Рёдзунның және бірнеше тірі қалған бұрынғы Шинсенгуми жолдастарының, соның ішінде Фуджита Горо (бұрынғы Сайто Хажиме) және басқалардың көмегімен, Кондо Исами, Хиджиката Тошидзо және Шинсенгумидің құлаған жолдастары үшін Шинсенгуми қабірі деп аталатын ескерткіш орнатты. 1882 жылы (Мейджи 15), Сугимура отбасымен Отару, Хоккайдоға көшіп барды. Полиция қызметкері Цукигата Киёси оны төрт жыл бойы Кабато түрмесіндегі күзетшілерді оқыту үшін кендзюцу мұғалімі болып жұмыс істеуге шақырды. 1886 жылы (Мейджи 19) зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ол Токиодағы Таито, Асакуса қаласында кендо үйрету үшін додзё ашты. Сугимура кейіннен 1889 жылы (Мейджи 22) Отаруға көшіп келді, өйткені оның әйелі мен ұлы сол жерде дәріхана ашты. 1900 жылы (Мейджи 33), Сугимура өзінің бұрынғы Шинсенгуми жолдасы Шимада Кайдың Киотодағы жерлеу рәсіміне бара жатқанда, ол өзінің қызы Исокомен кездесті, ол Кансай аймағының белгілі гейша актрисасы Огами Когаме (尾上 小亀) деген сахналық есіммен танылды. Сугимура мен Исоко қайтадан кездескеннен кейін ешқашан кездеспеді. Кейіннен Исоко Окада отбасына асырап алынды және Окада Исоко (岡田 磯子) деген есімді алды. 1905 жылы (Мейджи 38), Сугимура қайтадан көшіп келіп, Отару жасөспірімдер ғылыми мұражайының жанында Мидори 1 үйінде тұрды. Сугимураның гейша қызы Исоко 1905 жылы 21 желтоқсанда 39 жасында қайтыс болды. 1909 жылдың шілде айының соңында (Мейджи 42), ол қайтадан Отарудағы Ханазоноға көшіп барды, онда Тохоку императорлық университетінің ауыл шаруашылығы факультетінің клубында кендодан сабақ берді (қазіргі Хоккайдо университетінің орналасқан жері). 1911 жылы (Мейджи 44), ол газет журналисіне Шинсенгуми туралы ауызша мәлімет берді. Бұл оқиғалар жарым ғасырдан кейін жазылғандықтан, олар шындыққа сай емес, көпшілікке ұнайтын жазбалар болған деп есептеледі. Алайда Сугимура өзінің естеліктерін жазып, Шинсенгумидің қанды өмірін бірінші қолмен дәлелдеді. Ол өзінің жазған мемуарларын газетке сұхбаттасудан бұрын танысына берген, бірақ ол мемуарлар оған қайтарылмаған. Сугимура Йошидің естеліктері онжылдықтар бойы жоғалып, 1998 жылы табылды және кітап түрінде жарияланды.
While in Edo, he had to hide for a while because he had fought against the Imperial forces and would turn himself in to the senior councilor Shimokuni Toshichiro of the Matsumae clan and served as an infantry instructor and was stipended at his father's original rate of 150 koku. However, he would often run into Suzuki Mikisaburō, the younger brother of deceased Itō Kashitarō and one of the four Shinsengumi defectors who narrowly escaped from the assassination attempt during the Aburanokōji incident back then in December 1867. Due to his involvement in that incident and suspecting that Suzuki was trying to kill him, Nagakura returned to Matsumae, Hokkaido in late 1868 (Meiji 1). In 1871 (Meiji 4), Nagakura married Sugimura Kine (杉村 きね), daughter of the physician Sugimura Kaname (杉村 介庵) (Shouhaku (松柏)). In 1873 (Meiji 6), he was adopted into his wife's family and changed his name first to Sugimura Harunobu (杉村 治備), and later Sugimura Yoshie (杉村 義衛). Their only son, Sugimura Yoshitarō (杉村 義太郎) was born on February 24, 1873. Later in 1875, Sugimura Yoshie, with the help of the physician Matsumoto Ryōjun and several surviving former Shinsengumi comrades including Fujita Gorō (formerly Saitō Hajime) among others, erected the monument known as the Grave of Shinsengumi for Kondō Isami, Hijikata Toshizō, and the fallen comrades of the Shinsengumi at Jutoku ji temple boundary in Itabashi, Tokyo and held requiems for their past comrades' souls. In 1882 (Meiji 15), Sugimura moved his family to Otaru, Hokkaido, and was invited by the police bureaucrat Tsukigata Kiyoshi to work as kenjutsu teacher to train the prison guards in Kabato prison for four years. Following his retirement in 1886 (Meiji 19), he opened a dojo to teach kendo at Asakusa, Taitō, Tokyo. Sugimura later moved back to Otaru in 1889 (Meiji 22) when his wife and son opened a pharmacy there. In 1900 (Meiji 33), Sugimura was on his way to attend the funeral of his former Shinsengumi comrade Shimada Kai in Kyoto, he was reunited with his daughter Isoko there, who had become a well known geisha actress of the Kansai region under the stage name Ogami Kogame (尾上 小亀). Following their reunion, Sugimura and Isoko would never meet again. Isoko was later adopted into the Okada family and took the name of Okada Isoko (岡田 磯子). In 1905 (Meiji 38), Sugimura moved again and lived at Midori 1 chome near the Otaru Juvenile Science Museum. Sugimura's geisha daughter Isoko died on December 21, 1905, at the age of 39. In late July 1909 (Meiji 42), he moved again to Hanazono, Otaru, where he taught kendo at the club of the Tohoku Imperial University's Faculty of Agricultural (present day location of Hokkaido University). In 1911 (Meiji 44), he gave an oral background of the Shinsengumi to a journalist for a newspaper. It is believed that since the reports were given half a century after the events, the accounts were more for pleasing crowds than a faithful record. Sugimura did however, write his memoirs that can testify first hand to the bloody lifetime of the Shinsengumi. He had lent his written memoirs to an acquaintance long before his newspaper interview, but the memoirs were never returned to him. Sugimura Yoshie's memoirs were lost for decades before being found in 1998 and was published in book form.
Өлім
Сугимура Йоши 1915 жылдың 5 қаңтарында кариестен және сепсистен туындаған периоститтен қайтыс болды (Тайшо 4). Ол жетпіс алты жаста болған. Оның соңғы сөзі "Күі ва най (悔いはない)" болды. Өсиеті бойынша ол Токио қаласының Итабаши ауданындағы Шинсенгуми қабіріне жерленді. Танысы ретінде, осы жылдың қыркүйек айының 28-інде Фудзита Горо жетпіс екі жасында асқазан жарасынан қайтыс болды.
Sugimura Yoshie died of periostitis caused by caries and sepsis on January 5, 1915 (Taisho 4). He was seventy six. His last words was "Kui wa nai (悔いはない)". Upon his will, he was buried at the Grave of Shinsengumi, Itabashi, Tokyo. Coincidentally, later in this same year, Fujita Gorō died at the age of seventy two from a stomach ulcer on September 28.
Нагакураның көркем шығармалары
Нагакураның Шыңсенгуми кезеңіне дейінгі және оның ішіндегі оқиғалары романдарда, тарихи драмаларда және аниме/манга серияларында кездеседі. Нагакура "Бейбітшіл Курогане" (аниме/манга), "Хакодате Ёдзин Бурайтю Химегами" (манга), "Казе Хикару" (манга), "Рурони Кеншин: Хоккайдо Арк" (манга), "Гетсумей Сейки" (манга), "Алтын Камуй" (аниме/манга), 2004 жылғы NHK Тайга драмалық сериясы "Шинсенгуми!", "Шинсенгуми Гунро Ден" (видео ойындар сериясы), "Хакуоки" (видео ойындар сериясы және 2010 жылғы аниме), "Бакумацу Ренка Шинсенгуми" (видео ойындар сериясы) және "Fate/Grand Order" сериалдарында бейнеленген. Манга/аниме "Гинтама" персонажы Шымура Шинпачи Нагакураға негізделген. Нагакура 2014 жылғы "Солдат және самурай" тарихи көркем фильмде маңызды рөлде ойнайды. Нагакура 2014 жылғы "Ryu Ga Gotoku Ishin!" видео ойынында, "Якуза" франшизасының спин-офында және оның 2023 жылғы қайта жасалған нұсқасында бейнеленген. Ол сыртқы келбеті мен дауысымен серияның тұрақты персонажы Тайга Саэджимамен ұқсас.
Accounts of Nagakura's time before and during his Shinsengumi period appear in novels, period dramas and anime/manga series. Nagakura is featured in Peacemaker Kurogane (anime/manga), Hakodate Youjin Buraichou Himegami (manga), Kaze Hikaru (manga), Rurouni Kenshin: The Hokkaido Arc (manga), Getsumei Seiki (manga), Golden Kamuy (anime/manga), 2004 NHK Taiga drama series Shinsengumi!, Shinsengumi Gunrou den (video game series), Hakuouki (video game series and 2010 anime), Bakumatsu Renka Shinsengumi (video game series), and Fate/Grand Order. Shimura Shinpachi from the manga/anime Gintama is loosely based on Nagakura. Nagakura is prominently featured in the 2014 historical fiction The Soldier and the Samurai. Nagakura is portrayed in the 2014 video game Ryu Ga Gotoku Ishin!, a spinoff of the Yakuza franchise, and its 2023 remaster. He shares his appearance and voice with series regular Taiga Saejima.
Ұсынылған оқу
Кимура, Сачихико. Шинсенгуми Ники. Токио: PHP Интерфейс. 2003 жыл. Нагакура, Шинпачи. "Шинсенгуми Тенматсуки". Токио: Шин Дзинбуцу Орайша, 1998 жыл.