Кіріспе
1979 жылы жазылған Жан Киркпатриктің «Диктатуралар және қос стандарттар» эссесі – Жан Киркпатриктің 1979 жылғы қараша айында «Commentary» журналында жарияланған, Картер әкімшілігінің сыртқы саясатын сынаған мақаласы. Бұл сонымен қатар Киркпатриктің 1982 жылы жазған 270 беттік кітабының атауы. 1979 жылы «Commentary» журналында жарияланған мақала Киркпатриктің Рональд Рейганның кеңесшісі болуына және осылайша Біріккен Ұлттар Ұйымында АҚШ елшісі болып тағайындалуына тікелей себеп болды. Сондықтан Киркпатриктің эссесінде білдірген ойлары Рейган әкімшілігінің сыртқы саясатына, әсіресе Латын Америкасына қатысты ықпал етті. Киркпатрик Картер әкімшілігі мен алдыңғы әкімшіліктер дәстүрлі автократиялық елдерде жедел либерализация талап ету арқылы осы елдерді американдыққа қарсы оппозициялық топтарға өткізіп берді, олар құлатқан үкіметтерге қарағанда одан да зорлықпен құрытатын болды деп мәлімдеді. Ол сондай-ақ әкімшілікті «екі стандартты қолдануда» айыптады, себебі либерализацияның қажеттілігі туралы риториканы коммунистік үкіметтердің ісіне ешқашан қолданбады. Эсседе дәстүрлі автократиялар мен коммунистік режимдер салыстырылады:
"Dictatorships and Double Standards" is an essay by Jeane Kirkpatrick published in the November 1979 issue of Commentary magazine, which criticized the foreign policy of the Carter administration. It is also the title of a 270 page book written by Kirkpatrick in 1982. The article in Commentary magazine in 1979 is credited with leading directly to Kirkpatrick's becoming an adviser to Ronald Reagan and thus her appointment as United States Ambassador to the United Nations. Hence, the views expressed in Kirkpatrick's essay influenced the foreign policy of the Reagan administration, particularly with regard to Latin America. Kirkpatrick argued that by demanding rapid liberalization in traditionally autocratic countries, the Carter administration and previous administrations had delivered those countries to anti American opposition groups that proved more repressive than the governments they overthrew. She further accused the administration of a "double standard" in that it had never applied its rhetoric on the necessity of liberalization to the affairs of Communist governments. The essay compares traditional autocracies and Communist regimes:
Киркпатрик АҚШ автократиялық елдерде либерализация мен демократияны қолдауы керек деген қорытындыға келді, бірақ үкімет күштеп құлатылу қаупіне тап болғанда мұны істемеуі керек және бірден өзгеріс орнына кезеңдік өзгерістерді күтуі керек.
Сын
AFL–CIO-ның Том Кан Киркпатриктің талдауындағы тұжырымдамалық мәселелер мен стратегиялық салдарларын сынады. Атап айтқанда, Кан саясат советтік коммунизм басымдық танытқан елдерде де демократияны қолдауға тиіс деп ұсынды. Кан Польша еңбек одағы "Солидарность" АҚШ-тың қолдауына лайық екенін, тіпті алғашқы жылдарында азаматтық қоғамның кеңейе алатынын және коммунистік режимдерге қарамастан еркін еңбек одақтарын құруға болатынын көрсеткенін айтты. Киркпатриктің коммунизмді талдауы жұмысшы табының демократиялық әлеуетін төмен бағалады. Като институтының Тед Галлен Карпентер коммунистік қозғалыстар көбінесе қарсыласы авторитаризмді құлатуға бейім болғанын, ал Америка Құрама Штаттары қолдаған дәстүрлі авторитарлық режимдер демократияны құлатып билікке келгенін атап өтті. Осылайша, ол коммунистік режимдерді жою қиын болғанымен, дәстүрлі автократиялық режимдер "толыққанды демократияларға үлкен қауіп төндіреді" деген қорытындыға келді.