Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер, саясаткер және әскери қолбасшы (1754–1844)
American lawyer, politician and military commander (1754–1844)
Морган Льюис (16 қазан 1754 – 7 сәуір 1844) – американдық заңгер, саясаткер және әскери қолбасшы. Тәуелсіздік декларациясына қол қойған Фрэнсис Льюистің екінші ұлы Льюис Америка Тәуелсіздік соғысы мен 1812 жылғы соғыста шайқасты. Ол Нью-Йорк штатының Ассамблеясында (1789, 1792) және Нью-Йорк штатының Сенатында (1811–1814) қызмет етті, сондай-ақ Нью-Йорк штатының бас прокуроры (1791–1801) және Нью-Йорктің үшінші губернаторы (1804–1807) болды.
Morgan Lewis (October 16, 1754 – April 7, 1844) was an American lawyer, politician, and military commander. The second son of Francis Lewis, a signer of the Declaration of Independence, Lewis fought in the American Revolutionary War and the War of 1812. He served in the New York State Assembly (1789, 1792) and the New York State Senate (1811–1814) and was New York State Attorney General (1791–1801) and the third governor of New York (1804–1807).
Ерте өмір және білім
Морган Льюис 1754 жылғы 16 қазанда, уэльс тегінен шыққан, Фрэнсис Льюис (1713–1802) және Элизабет (туған Аннисли) Льюис (1715–1778) отбасындағы екінші ұл ретінде дүниеге келді. Льюис Нью-Джерси штатының Элизабеттаун қаласында өсті, онда ол өмірін дін қызметіне арнауға шешім қабылдады. Алайда, әкесінің кеңесімен, ол Нью-Джерси колледжіне, қазіргі Принстон университетіне оқуға түсіп, 1773 жылы бітірді және құқық тануды бастады. Ол Джон Джеймен бірге заң оқыды. Америка Тәуелсіздік соғысы кезіндегі әскери қызметі оқуын үзіліске ұшыратты, бірақ ол 1783 жылы адвокаттыққа қабылданды.
Morgan Lewis was born on October 16, 1754, of Welsh descent, the second son of Francis Lewis (1713–1802) and Elizabeth (née Annisley) Lewis (1715–1778). Lewis grew up in Elizabethtown, New Jersey, where he decided to dedicate himself to the ministry. However, based on his father's advice, he attended the College of New Jersey, which is now Princeton University, graduating in 1773, and began to study law. He read law alongside John Jay. His studies were interrupted by military service during the American Revolutionary War, but he was admitted to the bar in 1783.
Америка революциялық соғысы
1776 жылдың 1 қыркүйегінен бастап соғыс аяқталғанға дейін ол полковник және Солтүстік департаменттің генерал-квартирмейстері болды. 1774 жылы ол Континенттік армияға ерікті ретінде Америка революциясына қосылды. Льюис сол кезде Нью-Йорк милициясының бір полкіне капитан болып тағайындалды. Нью-Йорк милициясының 2-ші полкі құрылғаннан кейін ол майор шеніне көтерілді. Одан кейін ол полковник шенімен генерал Горацио Гейтстің штаб бастығы болып тағайындалды, оны Канадаға ертіп барды, жақын арада Конгресс оны Солтүстік армияның генерал-квартирмейстері етіп тағайындады. 1775 жылы ол Тас Арабияға түнгі шабуылды жоспарлап, орындады және Нью-Йорк губернаторы Джордж Клинтонмен бірге Краун-Пойнт шайқасында басшылық етті. Ол Саратогада Джон Бургойннің тапсырылуымен аяқталған науқанда көзге түсті.
From September 1, 1776, to the end of the war he was a colonel and the Quartermaster General for the Northern Department. In 1774, he joined the American Revolution as a volunteer in the Continental Army. Lewis was then made a captain of a regiment of the New York militia. Once the 2nd New York militia regiment was organized, he was promoted to the rank of major. He was then appointed chief of staff to General Horatio Gates, with the rank of colonel, and accompanied him into Canada, and soon after congress appointed him quartermaster general of the Northern Army. In 1775, he planned and executed the night attack on Stone Arabia, and was in command at the battle of Crown Point, where he was accompanied by New York Governor George Clinton. He was prominent throughout the campaign that ended with the surrender of John Burgoyne at Saratoga.
Нью-Йорк губернаторы
Революциядан кейін Льюис заңгерлік білімін Нью-Йорк штатының Олбани қаласында тұрып аяқтады, Джеймс Бладгудтың өзен жағасындағы үйінде пансионда тұрды. 1779 жылы салық тізімінде оның жеке мүлігі 2000 долларға бағаланған, бұл қаланың ең жоғары салық салынуының бірі болды. Кейіннен ол Олбани округі милициясының қалалық полкінің мүшесі ретінде "бонус құқығына" (bounty right) ие болды. Сол кезде ол Олбанидегі бірнеше жылжымайтын мүлікті сатып алды. Ол 1789 және 1792 жылдары Нью-Йорк штатының Ассамблеясына, ал 1811-1814 жылдары Нью-Йорк штатының Сенатына сайланды. Ол 1791 жылдың 24 желтоқсанынан 1801 жылдың 28 қазанына дейін Нью-Йорк штатының бас прокуроры, ал кейін 1801 жылдың 28 қазанынан бастап Нью-Йорк Жоғарғы Сотының судьясы және бас судьясы болды. Ол 1804 жылдан 1807 жылға дейін Нью-Йорк штатының губернаторы болып қызмет етті, Джордж Клинтонның орнына ие болу үшін өткен сайлауда вице-президент Аарон Беррді жеңді. 1804 жылғы Нью-Йорк губернаторы сайлауында ол "Льюистер" (Льюис жақтастары) және "Клинтондар" (Нью-Йорк мэрі ДеУит Клинтонның жақтастары) деп бөліне отырып, Нью-Йорктегі Джефферсондық республикалық партияны бөлуге ықпал етті. Ол "Льюистерді" (Клинтондар "Квидс" деп атады) және федералистерді біріктірді. Оның қызмет ету кезеңінде Вест-Пойнттағы АҚШ Әскери академиясы құрылды, штаттың милиция жүйесі қайта құрылды және білім беру саласында жақсартулар жасалды. 1807 жылдың 30 сәуірінде ол Даниэль Д. Томпкинсқа (болашақ вице-президент) қайта сайлану үшін өткен сайлауда жеңілді. Томпкинс 35 074 дауыс алды, ал Морган Льюис 30 989 дауыс алды. Одан кейін ол Нью-Йорк штатының Датчесс округіне, Штаттсбургке оралды, онда ол ауыл шаруашылығына көшті. Заңгерлік тәжірибесінен бас тартып, Льюис мата фабрикасын ашты және бірнеше жыл өндіріспен айналысты. Оның тауарлары жіберілген сауда үйінің банкротқа іріктелуі оның бизнесін тоқтатуға себеп болды.
After the Revolution, Lewis completed his legal studies while he lived in Albany, New York, boarding at the riverside home of James Bloodgood. In 1779, the tax list showed him living there with personal property valued at $2,000, one of the city's highest assessments. Later, he qualified for a "bounty right" as a member of the city regiment of the Albany County Militia. During that time, he acquired some Albany property. He was elected to the New York State Assembly, 1789 and 1792, and the New York State Senate from 1811 to 1814. He was New York State Attorney General (December 24, 1791 – October 28, 1801) and later Justice and Chief Justice (October 28, 1801) of the Supreme Court of New York. He served as governor of New York from 1804 to 1807, defeating Vice President Aaron Burr in the race to succeed George Clinton as governor. In the New York gubernatorial election, 1804, he was largely responsible for splitting the Jeffersonian Republican Party in New York into "Lewisites" (allies of Lewis) and the "Clintonians" (allies of New York Mayor DeWitt Clinton) with his combination of Lewisites (labeled "Quids" by the Clintonians) and Federalists. During his tenure, the United States Military Academy at West Point was established, the state's militia system was restructured, and educational improvements were sanctioned. On April 30, 1807, he was defeated in his run for re election by Daniel D. Tompkins, also a future vice president. Tompkins received 35,074 votes, and Morgan Lewis received 30,989 votes. He then returned home to Staatsburg, Dutchess County, New York, where he turned his attention to agriculture. Having given up the practice of law, Lewis established a cloth factory, and for several years devoted himself to manufacturing. The failure of a mercantile house to which his goods were assigned caused him to discontinue the business.
1812 жылғы соғыс
1812 жылғы соғыстан бұрын Льюис АҚШ президенті Джеймс Мэдисон ұсынған соғыс министрі лауазымынан бас тартты. Оның орнына ол бұрынғы қызметіне оралып, Нью-Йорк штатының батыс бөлігіндегі міндеттерін атқара берді. 1812 жылдың 3 сәуірінде ол бригадир генерал шеніне ие болды, ал 1813 жылдың 2 наурызында Ниагара шебіндегі қызметі барысында генерал-майор болып жоғарылатылды. Ол Форт-Джордж шайқасында американдық күштерге басшылық етті. Британдықтардың бекінісі басып алынғанмен, Льюис полковник Винфилд Скоттқа жеңілген британдық әскерлерді қууды тоқтатуға бұйрық берді. Льюис тым сақ болмағанда, Скотт генерал-майор Джон Винсенттің бүкіл дивизиясын тұтқынға алып, Ниагара түбегіндегі британдық қорғанысты әлсірете алатын еді. Кейін Льюис Нью-Йорк штатының солтүстік аймағының қолбасшысы болып тағайындалды. Ол Канададағы американдық тұтқындардың босатылуын қамтамасыз етті, осы мақсатқа жеке қаражатынан ақша жұмсады, сондай-ақ соғыста қызмет өткен немесе ұлдарын соғысқа жіберген шаруаларына әскери қызмет мерзіміне дейін жалға төлемеу арқылы сыйлық берді. Соғыстан кейін Льюис 1815 жылдың 15 маусымында әскерден босатылды. Льюис 1828 жылғы президенттік сайлауда сайлаушы болып қатысты.
Prior to the War of 1812, Lewis declined the office of US Secretary of War under President James Madison. Instead, he resumed his duties as Quartermaster General and served in western New York. He was commissioned as a brigadier general on April 3, 1812, and was promoted to major general on March 2, 1813, as part of his service on the Niagara Frontier. He commanded the American forces at the Battle of Fort George. Although the British position was captured, Lewis ordered Colonel Winfield Scott to break off the pursuit of the defeated British troops. But for Lewis's overcaution, Scott might have been able to capture Major General John Vincent's entire division and greatly weaken the British defense of the Niagara Peninsula. Later, Lewis was appointed as commander of Upstate New York. He procured the release of the American prisoners in Canada, advanced from his private fortune the money for its accomplishment, and rewarded his own tenants who had served in or sent sons to the war by allowing them free rent for the time they served in the army. After the war, Lewis was discharged from the Army on June 15, 1815. Lewis was a presidential elector in the presidential election of 1828.
Жеке өмір
1779 жылы ол Маргарет Бикман мен судья Роберт Ливингстонның қызы Гертруда Ливингстонға (1757–1833) үйленді. Олар Рейнбекте, содан кейін Нью-Йорк штатының Дачесс округіне қарасты Хайд-паркте тұрды. 1790 жылы оның Рейнбек үйінде сегіз құл жұмыс істеді. Морган мен Гертруданың бірге: Маргрет Льюис (1780–1860), Нью-Йорктің заңгері және саясаткері Матурин Ливингстонға (1769–1847) үйленді. 1792 жылы Льюис Нью-Йорк штатының Штаттсбург қаласында шамамен 334 акр (135 гектар) жерді сатып алып, отарлық стильдегі үй салуды тапсырды. 1824 жылдың жазында АҚШ-қа келген Маркиз де Лафайетт, Льюистің қайын інісі, канцлер Ливингстонға жол тартқанда, өзен бойымен бара жатып сол жерде тамақтанды. 1832 жылы үй өртеніп кетті, бұл наразы шаруалардың салған өрті екені айтылады. Өрттен кейін Льюис пен оның әйелі дереу оның орнына 25 бөлмелі грек стиліндегі сарай салды. Үй 1844 жылы Морган Льюис қайтыс болғаннан кейін оның қызы Маргарет пен күйеуі Матурин Ливингстонға мұра болып өтті.
In 1779, he married Gertrude Livingston (1757–1833), the daughter of Margaret Beekman and Judge Robert Livingston. They lived in Rhinebeck and then in Hyde Park in Dutchess County, New York. In 1790, his Rhinebeck household was served by eight slaves. Together, Morgan and Gertrude had:
Margret Lewis (1780–1860), who married Maturin Livingston (1769–1847), a lawyer and politician from New York. In 1792, Lewis, purchased an estate covering of about 334 acres (135 ha) in Staatsburg, New York, and commissioned the construction of a colonial style house. In the summer of 1824, on his visit to the United States, the Marquis de Lafayette dined there on his way upriver to visit Lewis' brother in law, Chancellor Livingston. In 1832, the house was destroyed by a fire, said to be an act of arson committed by disgruntled tenant farmers. After the fire, Lewis and his wife immediately replaced the structure with a Greek Revival mansion with 25 rooms. The house was inherited in 1844 after Morgan Lewis died, by his daughter Margaret and her husband, Maturin Livingston.
Кейінгі өмірі
Льюис масон болған және 1830-1843 жылдар аралығында Нью-Йорк Ұлы ложасының Бас ұстазы қызметін атқарды. 1832-1835 жылдары ол Нью-Йорк тарихи қоғамының президенті болды. Льюис Цинциннати қоғамының Нью-Йорк бөлімінің алғашқы мүшесі болды және 1839-1844 жылдар аралығында оның бас президенті болды. Ол сонымен қатар Нью-Йорк қаласында Нью-Йорк университетінің құрылуына көмектесті. Льюис 1844 жылдың 7 сәуірінде Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.
Lewis was a Freemason and served as Grand Master in the Grand Lodge of New York from 1830 to 1843. From 1832 to 1835, he was the president of the Historical Society of New York. Lewis was an original member of the New York Society of the Cincinnati and served as its president general from 1839 to 1844. He also helped to found New York University in New York City. Lewis died in New York City on April 7, 1844.