Мемлекеттік табысты қайта бөлу: трансферт төлемдері – әлеуметтік көмек, субсидиялар, зейнетақы сияқты ақшалай төлемдер. Экономикалық мағынасы мен түрлері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үкіметтік байлықты қайта бөлу
Governmental wealth redistribution
Макроэкономика және қаржы саласында трансферттік төлем (әлеуметтік трансферт немесе жай ғана фискалдық трансферт деп те аталады) – үкімет жүзеге асыратын, табыс пен байлықты қайта бөлу, бірақ оған орнына тауарлар немесе қызметтер алынбайды. Бұл төлемдер толық емес деп есептеледі, себебі олар тікелей ресурстарды жұмсамайды немесе өнім жаратпайды. Трансферттік төлемдерге әлеуметтік жәрдемақы, қаржылық көмек, әлеуметтік қамсыздандыру және белгілі бір кәсіпорындарға мемлекеттік субсидиялар жатады. Қарсылықтағы мәмілелерде барлық тараптар өзара пайда көреді, ал трансферттік төлем донор мен алушыдан тұрады, донор ешнәрсе алмай құнды нәрседен бас тартады. Трансферттер жеке тұлғалар мен жеке компаниялар немесе мемлекеттік органдар сияқты ұйымдар арасында жүзеге асырылуы мүмкін. Бұл операциялар ерікті немесе міндетті болуы мүмкін және көбінесе донордың қайырымдылығымен немесе алушының қастандық ниетімен байланысты. Жалпы ішкі өнімді (ЖІӨ) есептеу үшін мемлекеттік шығындарға трансферттік төлемдер кірмейді, себебі олар жаңа өндірілген тауарлар мен қызметтерге жұмсалатын шығыстар емес, бір тараптан екінші тарапқа ақшаны қайта бөлу болып табылады.
In macroeconomics and finance, a transfer payment (also called a government transfer or simply fiscal transfer) is a redistribution of income and wealth by means of the government making a payment, without goods or services being received in return. These payments are considered to be non exhaustive because they do not directly absorb resources or create output. Examples of transfer payments include welfare, financial aid, social security, and government subsidies for certain businesses. Unlike the exchange transaction which mutually benefits all the parties involved in it, the transfer payment consists of a donor and a recipient, with the donor giving up something of value without receiving anything in return. Transfers can be made both between individuals and entities, such as private companies or governmental bodies. These transactions can be both voluntary or involuntary and are generally motivated either by the altruism of the donor or the malevolence of the recipient. For the purpose of calculating gross domestic product (GDP), government spending does not include transfer payments, which are the reallocation of money from one party to another rather than expenditure on newly produced goods and services.
Қолма-қол ақша
Дүние жүзінде 100 миллионнан астам кедей адам мемлекеттік трансферттік төлемдерді алады. Жоғары табысты елдердің 90% осы төлемдерді электрондық аударым арқылы жүзеге асырады, ал дамып келе жатқан елдердің жартысынан астамы қолма-қол ақша немесе чек сияқты қағаз түріндегі төлемдерді пайдаланады. Ақша арқылы трансферттік төлемдер – бенефициарларға жәрдемақыны берудің ең көп таралған тәсілі. Дегенмен, ақшалай аударым бағдарламалары үш фактормен шектеледі: қаржылық ресурстар, институционалдық қабілеттілік және идеология, әсіресе «Оңтүстік» деп аталатын елдерде. Ақшалай аударымдардың ең тиімді нәтиже беруі мүмкін кедей елдердің үкіметтері көбінесе инфляция қорқынышы және, ең бастысы, трансферттерге тәуелділік қаупі болғандықтан мұндай бағдарламаларды іске асыруға бейім емес.
More than 100 million poor people worldwide receive a government transfer payment. It is estimated that 90% of high income nations make these payments via electronic transfer methods, whereas over half of the world's developing countries utilizes paper payments such as cash or checks. Transfer payment via cash is the most popular method of transferring benefits to beneficiaries. However, cash transfer programs are constrained by three factors: financial resources, institutional capacity, and ideology, particularly in countries in the Global South. Many governments in poorer countries, where cash transfers could potentially have the most impressive impact, are often unwilling to implement such programmes due to fears of inflation and more importantly, dependency on the transfers.
Австралия
Австралияда көлденең фискалдық тепе-теңсіздік әртүрлі штаттар мен аумақтардың үкіметтерінің салық түсімдері мен мемлекеттік шығыстары арасындағы үйлесімсіздік нәтижесінде туындайды. Бұл тепе-теңсіздікті жою үшін Ұлттық гранттар комиссиясы қадағалайтын көлденең фискалдық теңестіру (HFE) саясаты қолданылады.
In Australia, the horizontal fiscal imbalance arises because of the mismatch between the tax revenues and government expenses for the various state and territorial governments. This imbalance is addressed by a horizontal fiscal equalisation (HFE) policy overseen by the Commonwealth Grants Commission.
Канада
Канадада федералды провинциялық трансферттер әдетте Канаданың "фискалдық федерализмі" аясында федералды үкіметтен провинцияларға жасалатын төлемдер жүйесін білдіреді, бұл нақты және жасырын қайта бөлу арқылы жүзеге асырылады. 1957 жылғы келісім бойынша, қаржылық жағдайы нашар провинциялар жылдық төлемдер алды: Принс-Эдвард аралы 2,5 миллион доллар, ал Ньюфаундленд, Нова-Скотия және Нью-Брансуик провинцияларының әрқайсысы 7,5 миллион доллар алды.
In Canada, Federal Provincial transfers usually refer to a system of payments from the federal government to the provinces as part of Canada's "fiscal federalism" through explicit and implicit redistribution. In a 1957 arrangement, poorer provinces received annual payments: Prince Edward Island received $2.5 million and the three provinces, Newfoundland, Nova Scotia, and New Brunswick each received $7.5 million.
Үндістан
Үндістанда әлеуметтік трансферттердің төрт түрі бар: егде жасқа және мүгедектікке байланысты төлемдер, ауру мен демалысқа байланысты төлемдер, жұмыста алынған жарақаттар бойынша төлемдер және жұмыссыздыққа байланысты төлемдер. Төлемдердің көп бөлігі жұмыс берушілер (қамқорлық қорлар арқылы) және үкіметтен түседі.
India has four types of social transfer payments – old age and disability benefits, sickness and maternity benefits, work injury transfers, and unemployment benefits. Most sources of payments are employers (via provident funds), and the government.
Америка Құрама Штаттары
АҚШ әлеуметтік қамсыздандыру басқармасында әлі де қағаз арқылы төлемдерді қолданады, себебі көптеген алушылар, әсіресе кірісі аз топтардағылар, банк шоттары болмағандықтан тікелей аударымдар жасау мүмкін емес. Дегенмен, АҚШ азық-түлік жәрдемақысы және білім беру бағдарламаларында электрондық аударым жүйесін іске қоса алды.
The U. S. still utilizes paper transfer payments in its Social Security administration as many recipients, particularly those in lower income categories, are unbanked, i. e. do not have a bank account to facilitate direct deposits. However, the U. S. has been able to implement electronic transfer systems in its food stamps and education assistance programs.