Кіріспе

Монреальдің архитектурасы ескі мен жаңаның қатар келуімен, әртүрлі сәулет стилінің болуымен сипатталады, бұл француз және британ отарлауларының мұрасы, сондай-ақ оңтүстікке қарайғы қазіргі заманғы архитектураның жақын орналасуының нәтижесі. Квебек қаласындағы сияқты, Монреаль қаласында да бекіністер болған, бірақ олар 1804-1817 жылдар аралығында бұзылған. Бір жарым ғасырдан астам уақыт бойы Монреаль Канаданың өнеркәсіптік және қаржы орталығы болды. Ғимараттардың алуан түрлілігіне фабрикалар, лифттер, қоймалар, диірмендер және мұнай өңдеу зауыттары кірді, олар бүгінде тарихи және сәулеттік қызығушылық тудыратын мұраны қамтамасыз етеді, әсіресе Қала орталығы және Ескі Монреаль аймағында. Ескі Монреальдағы көптеген тарихи ғимараттар бастапқы түрін сақтап қалған, атап айтқанда, Сент-Жакс көшесіндегі (бұрынғы Сент-Джеймс көшесі) барлық ірі канадтық банктердің 19 ғасырдағы әсерлі бас кеңселері. Монреальде арт-деко дәуірінен бірнеше көрнекті мысалдар бар: Эрнест Кормиердің Монреаль университетінің бас ғимараты Король тауының солтүстік беткейінде және Пле д'Армес алаңындағы, Ескі Монреальдағы тарихи алаңда орналасқан Олдред ғимараты. Шындығында, төменде панорамада көрсетілген Пле д'Армес алаңы Монреаль архитектурасының бірнеше маңызды кезеңдерін көрсететін ғимараттармен қоршалған: Готикалық жаңғыру стиліндегі Нотр-Дам базиликасы; Монреальдің алғашқы биік ғимараты – Нью-Йорк Лайф ғимараты; Канаданың алғашқы банкі – Пантеон сияқты Монреаль банкінің бас кеңсесі; жоғарыда аталған Олдред ғимараты (1931) және Халықаралық стильдегі 500 Пле д'Армес ғимараты.

Ғибадатхана архитектурасы

Монреаль француз католиктерінің колониясы ретінде құрылған және "la ville aux cent clochers" (жүздеген қоңыраулы мұнаралар қаласы) деген лақап атымен белгілі. Қалада төрт Рим католик базиликасы бар: Әлемнің патшайы Мария соборы, Нотр-Дам базиликасы, Сент-Патрик базиликасы және Сент-Жозеф ораториясы. Оратория – Канададағы ең үлкен шіркеу, және Римдегі Санкт-Петер базиликасынан кейін әлемдегі ең үлкен күмбезіне ие. Басқа да танымал шіркеулердің қатарында Notre Dame de Bon Secours капелласы бар, ол кейде теңізшілер шіркеуі деп аталады. Жеті жылдық соғыста британдықтардың жеңісінен кейін Англиядан, Шотландиядан және Ирландиядан көптеген протестант иммигранттары қалаға келді. Бұл, өсіп келе жатқан қауымды қамту үшін түрлі протестант шіркеулерінің салынуына әкелді. Олардың ең танымал екеуі – Сент-Джеймс Біріккен шіркеуі және Англикандық Мәсіх шіркеуі соборы. Бұл собор Монреальдің Жерасты қаласының бөлігі болып табылатын Променад Кафедраль сауда орталығының құрылысы кезінде қазылған шұңқырдың үстінде орнатылған.

Аспан қыртыстары

Монреальдегі биік ғимараттар салу, қарқынды кезеңдер мен ұзақ үзілістер арасында ауытқып келді. 1962 жылдан 1964 жылға дейінгі екі жыл ішінде Монреальдің ең биік он ғимаратының төртеуі салынды: Бурса мұнарасы, И.М. Пейдің ерекше крест тәрізді Place Ville Marie, CIBC ғимараты және CIL үйі. Оның ең биік ғимараттары – 51 қабатты 1000 de La Gauchetière және 47 қабатты 1250 René Lévesque екеуі де 1992 жылы аяқталды. Монреаль биік ғимараттардың биіктігін 200 метрден және Монреаль тауының ең жоғарғы нүктесінен аспау үшін шектейді. Тек Сент-Жозеф шіркеуі теңіз деңгейінен 232,5 метрден жоғары биіктікке жетеді (Монреаль тауының биіктігі). Көптеген аудандарда жер үстіндегі биіктік де шектеледі, және қала орталығындағы аз ғана жер участаларына ғана 120 метрден асып кетуге рұқсат етіледі. Қазіргі таңда 1000 de La Gauchetière және 1250 René Lévesque осы шекке жеткен, соңғысы біраз төмен болғанымен, биік жерде салынған. Монреаль Олимпиадалық стадионының солтүстік бөлігіне енгізілген Монреаль мұнарасы әлемдегі ең биік қисайған мұнара болып табылады.

Expo 67 көрмесі

1967 жылы өткен Халықаралық және Әлемдік көрмеге арналған павильондар әртүрлі архитектуралық стильдерді ұсынды. Көптеген павильондар уақытша құрылыстар болғанымен, сақталған бірнеше нысандар Монреальдің танымал орындарына айналды, олардың ішінде геодезиялық күмбезді АҚШ павильоны, бүгінде Монреаль Биосферасы, сондай-ақ Моше Сафдидің ерекше Хабитат 67 тұрғын үй кешені бар. Экспо 67 француз павильоны мен Квебек павильоны 1992 жылы Монреаль казиносына айналдыру үшін толықтай қайта жаңартылды.

Монреаль метрополитені

Қазіргі заманғы сәулет өрнегі бойынша, Монреаль метрополитені Квебек мәдениетінің белгілі суретшілерінің көптеген қоғамдық өнер туындыларымен толы. Бұған қоса, метро жүйесіндегі әр станцияның дизайны мен әшекейлеуі ерекше, дәл Стокгольм және Мәскеу метрополитендеріндегідей.

Басқа да елеулі құрылыстар

Монреальдегі қазіргі заманғы сәулет өнерінің тағы да бір маңызды туындылары – брутализм стиліндегі Плейс Бонавентур, 1967 жылы құрылысы аяқталған кезде әлемдегі екінші ірі коммерциялық ғимарат, Людвиг Мис ван дер Роэдің Вестмаунт алаңы және Роджер Тайлиберттің 175 метрлік әлемдегі ең биік еңіс мұнарасын қамтитын, даулы Олимпиадалық стадионы. Монреаль сәулетшілері Пьер Бульва мен Жак Дэвид 1960 жылдары бірнеше модернистік ескерткіштерді салып аяқтады, олардың ішінде Монреаль әділет сарайы, 500 Place D'Armes, Театр Мейсоннев, Доу планетарийі және Place des Arts, Atwater және Lucien L'Allier метро станциялары бар. 2006 жылы қала халықаралық дизайн қауымдастығы тарапынан ЮНЕСКО-ның дизайн қаласы, сондай-ақ әлемнің үш дизайн астанасының бірі ретінде мойындалды.

Мұраны сақтау

Монреаль мұралық кеңесі муниципалдық үкіметке мұралық ғимараттарды сақтау мәселелері бойынша кеңес береді. 1970 жылдан бері Монреальдің тарихи ғимараттарын сақтау үшін екі үкіметтік емес ұйым жұмыс істеді: 1974 жылы Майкл Фиш бірлесіп құрған «Монреальді сақтау» және екі жылдан кейін Филис Ламберт құрған «Монреаль мұрасы». 1979 жылы Ламберт Монреаль қаласының орталығында орналасқан архитектура мұражайы және ғылыми-зерттеу орталығы – Канадалық сәулет орталығын (CCA) құрды. 2009 жылдың қазан айында Ламберт, «Монреаль мұрасы» және басқалар қалаға қала құрылысы, даму және мұраны қоса алғанда, бірқатар мәселелер бойынша кеңес беру үшін «Institut de politiques alternatives de Montréal» деп аталатын саяси ой-пікірлер институтын құрды.