Кіріспе

Блачернае – Византия империясының астанасы Константинопольдің солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан қала маңы. Бұл жерде су көзі бар, сондай-ақ бірнеше маңызды шіркеулер салынған, ең танымалдарының бірі – император Пулхерия шамамен 450 жылы салған, император Лео I (457–474 жылдары билеген) кеңейткен және император Юстиниан I (527–565 жылдары билеген) 6 ғасырда жаңарған Ұлы Мария Блачернае (Panagia Blacherniotissa) шіркеуі.

Этимология

Румын филологы Илие Гергель Блачерна туралы зерттеу жазды және оның Влахтың атынан туындаған болуы мүмкін деген қорытындыға келді. (кейде Блах немесе Бласи деп жазылады) Гергель Genesios сияқты көне тарихшылардың және грек лексикасы Суидастың деректерін салыстырып, қазіргі Блачерна аймағында Влахтардың шағын колониясы болғандығын айтты. Лиссану да осы пікірді қолдады. Блачерна атауы 513 жылы император Анастасийге қарсы Флавий Виталиан көтерілісіне байланысты Теофанның еңбегінде кездеседі. Алайда, Скарлат Византий өзінің ықпалды еңбегі «Константинополь I томда» ауданның Lakernai деп аталатын грек дәстүрінен шыққандығын айтады, оны жергілікті тұрғындар көп мөлшерде аулап, Blachernai деп атаған. Илие Гергельдің сөзіне қарағанда, Влах сөзі герман және славян әлеміне Византия империясымен байланысқа түскен викингтер арқылы таралды. Тарихшы Стелиан Брезеану Влах сөзінің византиялық тегін қолдайды, ол Дунайдың оңтүстігіндегі румындар туралы алғашқы мәліметтердің бірі – влахоринчини (Ринхос өзені маңындағы влахтар) – 9 ғасылғы византиялық дереккөзге негізделген 17 ғасылғы Кастамониту монастыры туралы тарихи есепте кездесетінін айтады.

Византия дәуірі

V ғасырдың басындағы Constantinopolitanae қаласының тізімінде бұл аудан Regio XIV деп тіркелген, онда ол жеке қабырғасымен қоршалғандығы айтылған. Феодосий қабырғалары салынысымен бұл аудан қаламен біріктірілді, бірақ Әулие Мария шіркеуі 627 жылға дейін қабырғалардың сыртында қалды, сонда император Гераклий (610-641 жылдары билеген) оны қоршау үшін тағы бір қабырға салды.

Бүгін

Тарихи Блачерна аймағы қазіргі Стамбулдың Айвансарай ауданында орналасқан. Құдай шеше Мариямен байланысты қасиетті бұлақты бүгінгі күнге дейін көруге болады; түрік тілінде ол Аязма деп аталады, бұл грек тіліндегі "агиасма" (грекше: ἁγίασμα) сөзінен шыққан, яғни "қасиетті су".