Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрмет және инабатты білдіретін термин, сондай-ақ бірнеше туындының атауы.
Term suggesting worship and reverence, and name of several works
Проскинетарион (грекше προσκυνητάριον, көпше түрі проскинетария; προσκύνησις, proskynesis сөзінен, тура мағынасында – «бір нәрсеге құрметпен иілу») – құлшылық пен құрметті білдіретін термин, оның бірнеше нақты қолданыс орындары бар.
A proskynetarion (Greek προσκυνητάριον, plural proskynetaria; from προσκύνησις, proskynesis, lit. 'kiss towards something') is a term suggesting worship and reverence, which has several concrete applications.
Исламдық діни орын немесе нысан
Византияның сирек кездесетін термині ретінде «сөз сөйлейтін орын» немесе «ғибадат ететін жер» мағынасын білдіреді, ол исламдық қасиетті орындары мен заттары үшін қолданылған.
As a rare Byzantine term meaning "oratory" or "place of worship", it was used for Islamic cultic places or objects.
Монументалды икона
"Проскинетарион" – шығыс православие шіркеуіндегі әдетте Мәсіхті, Құдай ананы немесе шіркеудің қасиетті қамқоршысын бейнелейтін монументалды икона. Проскинетарийлер көбінесе мәрмәр жиекте фреска немесе мозаикадан жасалған және византиялық шіркеудегі храм бөлімдерін ажыратып тұратын тіреулерге орналастырылған, алайда қасиетті қамқоршылардың проскинетарийлерін көбінесе нартекс немесе неф қабырғаларында кездестіруге болады.
"Proskynetarion" can mean a monumental icon of the Eastern Orthodox Church usually depicting Christ, the Virgin Mary, or the patron saint of a church. Proskynetaria were usually made of mosaic or fresco in a marble frame and placed on the piers separating the parts of a templon in a Byzantine church, though proskynetaria of patron saints were often in the narthex or on the nave walls.
Қасиетті жерге сапар шегушілердің нұсқаулығы
Проскинетария – 17 ғасырдың ортасында пайда болып, 18 ғасырда дамыған православие христиандарының қасиетті жерлерге саяхатшыларға арналған нұсқаулықтарының бір түрі. Әдетте шағын форматтағы, қарапайым тілмен жазылған бұл кітаптар Палестинадағы қасиетті орындарды сипаттаған және саяхат жолдары бойынша кеңес берген. Олар христиан қасиетті орындарының топографиялық картасын көрсеткен, оның ортасында қабырғалы Иерусалим қаласы мен Киелі қабір шіркеуі орналасқан. Бұл Осман империясының соңғы кезеңінде гүлденген жергілікті икона өнеркәсібінің ең көрнекті жанры болып табылады, 19 ғасырдағы Палестина суретшілері Мысыр мен Сирияда да саяхатшыларға арналған сувенирлерді жасауда жетекшілік еткен. 17 ғасырдың екінші жартысында жасалған болуы мүмкін, қазірге дейін сақталған жүздеген мысалдың ішіндегі ең ертесі 1704 жылға жатады. 19 ғасырдың бірінші жартысында бұл үлгі өзгеріске ұшырады, топографиялық бейнелеуді иконалар жинағымен алмастырды, ол әлі де Киелі қабір шіркеуі мен Киелі от тойына ортасталған, бірақ Мәсіхтің өмірінен және Құдай анаға арналған Акафист әнұранынан алынған көріністермен қоршалған. 19 ғасырдың соңында арзан баспалар суреттелген проскинетарияның аяқталуын білдірді.
Proskynetaria were also a genre of Orthodox Christian pilgrim guides to the Holy Land, which appeared in the mid 17th century and flourished during the 18th. The usually small format, accessibly written books served as practical itinerary suggestions, with descriptions of the pilgrimage sites in Palestine. They depicted a topographic overview of Christian holy sites, with the walled city of Jerusalem and the Church of the Holy Sepulchre placed at the centre. They represent the most visually attractive genre of the flourishing local icon industry from the late Ottoman period, 19th century artists from Palestine dominating the pilgrim souvenir production also in Egypt and Syria. Possibly first created in the second half of the 17th century, the oldest specimen preserved among the several hundred surviving examples is from 1704. In the first half of the 19th century the pattern changed, replacing the topographic depiction with a patchwork of icons, still centred around the Church of the Holy Sepulchre and the Holy Fire ceremony, but surrounded by scenes from the life of Christ and the Akathistos Hymn of the Theotokos. Cheap prints rang death knell of the painted proskynetaria by the end the 19th century.