Жаңа Зеландияның Снейрс аралдарының қанатты тұрғыны
Snares penguin
Жаңа Зеландиядағы Сиэрс пингвині (Eudyptes robustus) – Сиэрс аралдарында көбейетін, сарғыш шоқылы, қара-ақ түсті құс. Сипаттамасы, мөлшері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Снарс пингвині (Eudyptes robustus), сондай-ақ Снарс қыртысты пингвині және Снарс аралдары пингвині деп те аталады, Жаңа Зеландияға тән пингвин. Бұл түр Оңтүстік аралдың оңтүстік жағалауындағы Снарс аралдарында көбейеді – бұл аралдардың тобы. Ол сары қыртысты пингвин, денесінің мөлшері және салмағы бар. Жоғарғы бөлігі қара-көк, ал астыңғы бөлігі ақ. Оның көзінің үстінен өтетін, салбырап тұратын, бұталы қыртыс құрайтын жарқын сары қас жолағы бар. Үлкен қызыл қоңыр мүсігінің табанында жалаңаш қызғылт терісі бар. Бұл түр орманды жерде немесе ашық кеңістікте 10-дан 1200-ға дейін ұялардан тұратын колонияларда көбейеді. Басты колониялар Солтүстік-Шығыс аралында орналасқан; ал басқа колониялар Броутон аралында, сондай-ақ жартасты Батыс тізбегінде құрылған. Снарс пингвинінің негізгі азығы – криль, оған қоса кальмар мен шағын балықтар да қосылады. Халықаралық табиғатты қорғау одағы (IUCN) бұл түрді әлсіз деп бағалаған, себебі оның көбейетін ареалы бір шағын аралдар тобымен шектелген. Халық саны шамамен 25 000 көбейіп жатқан жұпқа жетеді деп есептеледі.
The Snares penguin (Eudyptes robustus) , also known as the Snares crested penguin and the Snares Islands penguin, is a penguin from New Zealand. The species breeds on the Snares Islands, a group of islands off the southern coast of the South Island. It is a yellow crested penguin, with a size of and a weight of It has dark blue black upper parts and white underparts. It has a bright yellow eyebrow stripe which extends over the eye to form a drooping, bushy crest. It has bare pink skin at the base of its large red brown bill. The species nests in colonies ranging in size from around 10 nests to around 1200, under forest cover or the open. The main colonies are located on North East Island; other colonies are established on Broughton Island as well as the rocky Western Chain. The Snares penguin's main prey is krill, supplemented by squid and small fish. The species is rated as vulnerable by the International Union for Conservation of Nature (IUCN) as its breeding range is restricted to one small island group. The population is estimated at around 25,000 breeding pairs.
Номенклатура
1874 жылы тұңғыш рет жиналған және Фредерик Хаттон оны atrata деп атады. Алайда, Хаттон толық түрге жіктеуді анықтамас бұрын, құстың суретін салу кезінде үлгісін теңізде жоғалтып алды. Хаттон жазған сипаттама және Кеулеманстың Булердің «Жаңа Зеландия құстарының тарихы» кітабында салған суреті, бұл пингвиннің Хаттон бұрын анықтаған пікірге сәйкес екенін көрсетеді. Хаттон 1863 жылы Энни Гугер Монтгомериге үйленді және 1866 жылы әйелі мен екі баласымен Жаңа Зеландияға сапар шегу үшін лауазымынан кетті, содан кейін тағы төрт бала дүниеге келді. Олар бастапқыда Уайкатода тұрды, онда Хаттон зығыр өңдеумен айналысты, бірақ көп ұзамай геологияға қайта оралды, 1866 жылы Жаңа Зеландия геологиялық қызметіне қосылды және 1874 жылы Отаго провинциясының геологы болды. Отаго университетінде геологиядан дәріс бергенімен қатар, мұражайдың кураторы да болды. 1880 жылы Хаттон Кентербери колледжінде биология профессоры болды, ал 1892 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Келесі жылы ол Кентербери мұражайының кураторы лауазымын да атқарды. Өмірінің соңында Хаттон Австралиялық корольдік орнитологтар одағының және Жаңа Зеландия институтының президенті болып сайланды. 1891 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс Корольдік қоғамынан Кларк медалімен марапатталды. Дегенмен, бұл пингвиннің жіктелуіне қатысты пікірталас бар, және Оливер Снарс пингвиндері мен алғашқы сипаттама мен сурет арасында шамалы анатомиялық айырмашылықтар бар екенін дәлелдеді, нәтижесінде Снарс пингвині atrata емес, robustus деп аталды.
Snares penguins were originally collected in 1874 and named atrata by Frederick Hutton. However, Hutton lost his sample at sea whilst drawing the bird before a full speciation could be identified. A description written by Hutton and an illustration done by Keulemans in Buller's A History of the Birds of New Zealand are evidence that this is the same penguin previously identified by Hutton. Hutton married Annie Gouger Montgomerie in 1863, and resigned his commission in 1866 to travel with his wife and two children to New Zealand, where four more children would follow. They lived initially in Waikato, where Hutton tried his hand at flax milling, but he soon changed back to geology, joining the Geological Survey of New Zealand in 1866 and becoming Provincial Geologist of Otago in 1874. At the same time, he was made lecturer in geology at the University of Otago and curator of the museum there. Hutton became professor of biology at Canterbury College in 1880, and was elected a Fellow of the Royal Society in 1892. The following year, he also took on the curatorship of the Canterbury Museum. Towards the end of his life, Hutton was made president of the Royal Australasian Ornithologists Union and the New Zealand Institute. He was awarded the Clarke Medal by the Royal Society of New South Wales in 1891. However, there is some debate over the classification of this penguin, and Oliver was able to successfully propose that a few slight anatomical differences did exist between the Snares penguins and the early description and illustration, leading the Snares penguin to be called robustus instead of atratus.
Сипаттама
Снарс пингвинін көбінесе Фиордланд пингвинімен (Eudyptes pachyrhynchus) салыстырады, ол қыртысты пингвиндер (Eudyptes) туысына жатады. Снарс пен Фиордленд пингвинін олардың мүңкісінің табанындағы тері бөлігі арқылы ажыратуға болады. Снарс пингвинінің түсі басқа пингвин түрлеріне ұқсас – басы, арқасы және қанаттары қара, ал қарны ақ. Ақшыл сары түсті қыртысы мүңкісінің табанынан басталып, екі жағынан бас жағының жоғарғы бөлігін бойлай созылып, басының артқы жағына дейін жетеді. Оның қалың қызғылт қоңыр мүңкісі бар, табанында ашық қызғылт түсті терімен көмкерілген. Пингвин әртүрлі дауыстық дыбыстар шығара алады. Бұл дыбыстарды сөзбен сипаттау қиын, бірақ олар қауіп төнгенде сызықтау мен жарылғыш айқайлардан бастап, теңізде алыстан естілетін ырғақты маңырау мен дауыс шығаруға дейін жетеді. Снарс пингвині Олеария ормандарының тығыз жапырақтары астында немесе жағалаудағы жартастарда үлкен топтарда қоныстанады. Жаңа Зеландия үкіметі Снарс аралдарының мекендеу ортасын және теңіздегі тамақтану аймақтарын қорғау үшін шаралар қабылдады. Тағы бір зерттеуде олардың рационының шамамен 55 пайызы криль, 24 пайызы балық және 21 пайызы басбармақтардан тұратыны, сондай-ақ балық пен басбармақтар асқазан құрамының көрсеткіштерінен гөрі маңыздырақ азық түрлері екені айтылады.
The Snares penguin is often compared to the Fiordland penguin (Eudyptes pachyrhynchus), which is related by the genus of crested penguins (Eudyptes). Snares penguins can be distinguished from Fiordland penguins by a patch of skin at the base of their beaks. The Snares penguin is similarly coloured to other species of penguins, having a black head, back and flippers with a white belly. A bright yellow crest, beginning at the base of the bill, runs along the upper part of the head on both sides and ends at the back of the head. It has a thick reddish brown beak, traced with light pink skin at the base. The penguin can make a large variety of vocal noises. It is difficult to verbally describe these noises, but they range from hisses and explosive cries when threatened to rhythmical braying and trumpeting sounds that can be heard from long distances at sea. Snares penguins nest in dense colonies under the tree cover of the Olearia forests or on coastal rocks. The New Zealand government has taken action to protect the Snares Islands habitats and marine feeding grounds. Another study reports the diet consisting of about 55 percent krill, 24 percent fish, and 21 percent cephalopods, also suggesting that fish and cephalopods are more important prey types than the percentages of stomach composition indicate.
Азық-түлік экологиясы
Снарс пингвиндерінің жем іздеу әдеттері жақсы анықталған. Жұмыртқаларды бірлесіп күтіп бағатын кезде, аталар екі апталық жем іздеу сапарларына шығады, бұл көктемгі планктон гүлдеуімен синхронды екені анықталды, себебі планктон гүлдеуі азық көздерін сенімді болжауға мүмкіндік береді. Снарс пингвиндері 5-9 жас аралығында көбейе бастайды. Екі жұмыртқа да салынып біткенше инкубациялау жүргізілмейді, және олар көбінесе бірінің алдына бірі қойылып инкубацияланады. Кіші, бірінші салынатын жұмыртқа көбінесе инкубация үшін алдыңғы жаққа орналастырылады, себебі инкубация кезінде температурасы төмен және тұрақсыз болады, сондықтан бұл орын қолайсыз деп есептеледі. Кіші, бірінші жұмыртқаның инкубациясы қолайсыз болғанымен, жұмыртқа мөлшерінің айырмашылығы Снарс пингвиндерінде инкубация орнына қарағанда ұрықтан шығу үлгісіне әсер ететіні анықталды. Екі ата-ана да жұмыртқаларды инкубациялайды. Алғашқы он күн бойы олар кезектесіп инкубациялайды. Содан кейін аталық ұзақ мерзімге (шамамен 12 күнге) жем іздеуге кетеді, ал аналық жұмыртқалармен қалады. Ол қайтып келгенде, рөлдер ауысады. Сондай-ақ, ол келген кезде, жұбайлар иіліп, дауыс шығарып (трубить), байланыстарын одан да нығайтады. Ұрғашыдан жаңа туған балапандардың алғашқы үш аптасында аталық оларды жыртқыштардан қорғайды, ал аналық жем іздеп, күн сайын балапандарын тамақтандыру үшін оралады. Ата-аналар балапандары өздігінен жем іздей алатынша, күн сайын тамақтандырады. Балапандар шамамен 11 аптада ұшып кетеді.
The foraging patterns of breeding Snares penguins are well defined. After shared incubation of eggs, males leave on two week long foraging trips, which has been found to be synchronised with spring plankton blooms, as they are reliable predictors of food sources. Snares penguins begin reproducing in the age range of 5 to 9 years old. Egg incubation does not occur until both eggs have been laid, and they are usually incubated one in front of the other. The smaller, first laid egg is often placed in the anterior position for incubation, which is thought to be the less favourable location since they have lower and more variable temperatures during incubation. Although the smaller, first egg receives less favourable incubation, it was found that egg size dimorphism affects the hatching pattern in Snares penguins instead of egg incubation position. Both parents incubate the eggs. For the first ten days, they alternate. Then the male leaves for an extended period (about 12 days) to forage for food, while the mother stays with the eggs. When he returns, the roles are reversed. Also, upon his return, the pair engages in a display of bowing and trumpeting, which further strengthens their bond. For the first three weeks after hatching, the male guards the chicks from predators while the female searches for food, returning each day to feed her offspring. The parents provide food for their young each day until it has moulted and can forage for its own food. The chicks fledge at approximately 11 weeks.