Кіріспе
Робертсон Дэвистің Депфорд трилогиясындағы екінші роман – «Мантикор» романы. 1972 жылы Канаданың Macmillan баспасында жарық көрген бұл роман Перси Бойд «Бой» Стаунтонның таинсты өлiмiнен кейiнгi оқиғаларды, Стаунтонның ұлы мен Юнг психоаналитiгi арасындағы әңгiмелер арқылы баяндайды. Роман атауы оқиға барысында ашылатын және ақыр соңында фантастикалық мифтік жаратылыс – мантикор түрінде көрінетін сананың терең қабаттарына сілтеме жасайды. «Мантикор» 1972 жылы ағылшын тіліндегі көркем әдебиет номинациясында генерал-губернатордың әдеби сыйлығын жеңіп алды.
the novel
The Manticore is the second novel in Robertson Davies' Deptford Trilogy. Published in 1972 by Macmillan of Canada, it deals with the aftermath of the mysterious death of Percy Boyd "Boy" Staunton retold during a series of conversations between Staunton's son and a Jungian psychoanalyst. The title refers to elements of the subconscious which unfold through the story and are eventually manifested as a fantastic mythical creature: a manticore. The Manticore won the Governor General's Literary Award in the English language fiction category in 1972.
Басты кейіпкерлер
Дэвид Стаунтон – Романның баяндаушысы, өте бай өнеркәсіпші Бой Стаунтонның ұлы. Торонтодағы психоздық эпизодтан кейін ол Цюрихте Юнг бағытындағы психоанализшілердің көмегін іздейді. Ол белгілі адвокат, алкоголик және өнерді қорғаушы, жоғары моральдық сезімі бар, әкесіне қаһармандық құрметпен қараса да, сонымен бірге оған қарсы да тұрады. Йоханна фон Халлер – Дэвид Стаунтонның Цюрихтегі Юнг бағытындағы талдаушысы. Ол пікір таласында Стаунтоннан ақылды, оны Юнг талдауының көптеген кезеңдерінен өткізеді, оның көлеңкесіне, досына және анімасына проекция жасайды. Ол Стаунтонға олардың талдаудың тек алғашқы кезеңінде екенін ескертеді. Ол оған өзінің кім екенін анықтауға көмектесті. Ал келесі кезең оған ненің екенін анықтауға көмектеседі (өзіндегі ұжымдық бейсананы табуға жасалған әрекет). Дунстан Рамзи – «Бесінші бизнес» романының баяндаушысы. ХХ ғасырдың басында дүниеге келген ол Бірінші дүниежүзілік соғыста мүгедек болады, Виктория кресіне ие болады және өмірін әулиелер мен мифтерді зерттеуге арнайды. Ол әкесі жоқ кезде Дэвид Стаунтонды жас кезінде бақылап отырады. Дэвид оған қатты қызығады, анасымен болған қарым-қатынасынан кейін оның әкесі болуы мүмкін деп санайды. Бой Стаунтон – Дэвид Стаунтонның әкесі. Оның бизнестегі шеберлігі арқасында ол Канадада қант өңдеу бизнесінде зор байлыққа ие болады. Өзін-өзі тануға қабілеті жоқ, бірақ жыныстық қанағаттануға зор қажеттілігі бар, сүйкімді адам. Дэвид Стаунтон романның басында әкесін идеализациялайды, ал оның баяндауы – оның кім екенін анықтауға жасалған ұзақ әрекет ретінде қарастырылуы мүмкін. Леола Стаунтон – Дэвид Стаунтонның анасы, Бой Стаунтонның әдемі әйелі және Дунстан Рамзидің алғашқы махаббаты. Кейде әлсіз, кейде күшті әйел, күйеуінің үмітіне сай бола алмайды. Лизелот (Лизл) Нагели – Магнус Эйзенгримнің саяхаттап жүретін сиқыр шоуына көмектесетін швейцариялық миллионер сағатшының қызы. Ол гомосексуалды, және ерте жасөспірімдік кезеңдегі аурудың құрбаны (нақты белгіленбеген, бірақ акромегалия болуы мүмкін), оның нәтижесінде ол ерекше биік бойлы және ірі ерекшеліктері бар. Дэвидтің талдауынан кейін ол оны ұжымдық бейсананың мәнін түсінуге шок етуге тырысады. Магнус Эйзенгрим – шебер сиқыршы және иллюзионист, ол Лизелот Нагелидің Швейцариядағы таулық үйінде тұрақты қонақ, ал Дэвид Стаунтон оның әкесінің өліміне қатысы бар деп ойлап, бастапқыда оны жек көреді. Нагели үйіндегі Рождество демалысы кезінде Стаунтон Эйзенгримге қарсылықпен қарайды, тіпті оған құрмет те көрсетеді. Оның Эйзенгримді қабылдауы – Стаунтонның «толық» адамға айналуының соңғы қадамы, ол басқаларды ренжітпей алып немесе тастай алады.