Кіріспе
Жосия Стронг (14 сәуір 1847 - 26 маусым 1916) – американдық протестант пасторы, ұйымдастырушы, редактор және жазушы. Ол әлеуметтік әділдікке шақырып, әлеуметтік жамандықтармен күрескен Әлеуметтік Евангелие қозғалысының басшысы болды. Ол миссионерлік жұмысты қолдады, соның арқасында барлық ұлттарды жақсартуға, көтеруге және осылайша Христиан дініне жетелеуге болады деп сенді. Дегенмен, оның нәсілге қатысты нанымдары мен адамдарды христиан дініне өткізу әдістеріне байланысты даулы тұлға болды. 1885 жылы жарық көрген «Біздің ел» атты кітабында Стронг англосаксондықтардың «жабайы» ұлттарды «христиандыққа айналдырып, өркениетке жеткізуі» керек екенін айтты, бұл Америка экономикасы үшін де, «кемсіз ұлттар» үшін де пайдалы болады деп мәлімдеді.
Министрлік
Жосия Стронг индустрияландыру, урбанизация және иммиграция салдарынан туған әлеуметтік кемшіліктерді шешу үшін протестанттық діни қағидаларды қолдануға ұмтылған Әлеуметтік Евангелие қозғалысының негізін қалаушылардың бірі болды. Ол АҚШ-тағы Евангелиелік Альянстың Бас хатшысы (1886–1898) қызметін атқарды, бұл Альянс – протестанттық миссионерлік ұйымдардың коалициясы. Ол қызметтен шеттетілгеннен кейін өзінің Әлеуметтік қызмет лигасы (1898–1916) деген ұйымын құрып, оның «Изгі хабар патшалығы» журналын басқарды. Кейіннен Лига Американың әлеуметтік қызмет институтына айналды, ол «әлеуметтік мұражай» тұжырымына негізделген. Стронг, Әлеуметтік Евангелие қозғалысының көптеген басшылары сияқты, евангелистік тамырларын, соның ішінде күнә және құтқарылу туралы сенімді сақтап қалды. Стронг, Уолтер Раушенбуш және Джордж Д. Херрон сияқты, терең рухани өзгеріске ұшырады және әлеуметтік әділетке жету үшін әлеуметтік күнәмен күресу үшін қайта жаралу қажет деп сенді. Олар евангелизмді жиі сынға алғанымен, өздерінің миссияларын оның кеңейтілген нұсқасы деп есептеді. Институционалды емес христиандыққа деген олардың ерте заманғы құштарлығы либералды, мыңжылдықтан кейінгі идеализммен шартталды, ал олардың көзқарастары неоортодоксалды теолог Рейнхольд Нибурға әсер етті. Оның ең белгілі және ықпалды еңбегі – «Біздің ел: оның болашағы және қазіргі дағдарысы» (1885) еңбегі, ол Америка батысындағы ішкі миссионерлік қызметті насихаттауға бағытталған. Бұл еңбек жарық көрген кезде протестанттар елдің өмір сүруіне, христиандануына және әлемдік құдіретіне қауіп төндіретін қауіп-қатерлерге ұзақ уақыттан бері дағдыланған. Оның жұмысы «біздің елімізге» қауіп төндіретін нәрселерді сезінуге үйренген дәстүрден туындады. Бұл дәстүр Азаматтық соғыс кезінде Одақты қорғау үшін құлдықты жоюға көмектесті, сонымен қатар көптеген солтүстік протестанттарды соғыстан кейін бұрынғы құлдарды ұмытуға, тіпті толығымен ұмытуға бейімдеді. Тарихшылар бұл американдық протестанттардың арасында АҚШ-тың империалистік саясатын қолдауға ықпал етуі мүмкін деп санайды. Ол сондай-ақ елдің қалаларында миссионерлік жұмысты күшейтуге және нәсілдік қақтығыстарды тоқтату үшін келісімге келуге шақырды. Ол протестанттардың (көпшілігі ауылдық жерлерде немесе шағын қалаларда тұратын) қалалар мен жұмысшы табының проблемаларын елемейтінін ескерткендердің бірі болды. Стронг барлық нәсілдерді жақсартуға және көтеруге болады деп сенді, осылайша оларды Мәсіхке жеткізуге болады. «Біздің ел» кітабының «Мүмкін болашақ» бөлімінде Стронг «аңглосаксон нәсіліне» – ағылшын тілін білетіндерге назар аударды. 1890 жылы ол былай деді: «1700 жылы бұл нәсілдің саны 6 миллионнан кем болған. 1800 жылы аңглосаксондықтардың саны (мен бұл терминді ағылшын тілін білетін барлық халықтарды қамтитын кең мағынада қолданамын) шамамен 20,5 миллионға дейін өсті, ал қазір 1890 жылы олардың саны 120 миллионнан асты». Олар әлемді «мәдениеттендіру және христиандастыру» міндетіне ие, өздерінің технологиясы мен христиандық білімдерін бөлісуге тиіс. Тексттің «Дағдарыс» бөлімінде ұлт алдында тұрған жеті «қауіп» сипатталған: католицизм, мормонизм, социализм, шектен шығу, байлық, урбанизация және иммиграция. Консервативті протестанттар, керісінше, миссионерлердің уақытын Ізгі хабарды уағыздауға жұмсауы керек деп мәлімдеді; олар қайырымдылыққа рұқсат берді, бірақ бұл жандарды құтқармайды деп сақтық танытты. 1891 жылы 1890 жылғы санақ негізінде қайта қаралған басылым жарық көрді. Осы кезеңде иммиграцияның күрт өсуі оны бірінші басылымда сипатталған қауіптердің күшеюіне әкелді деген тұжырымға келдірді. 1890 жылы Стронг былай деді: «1700 жылы бұл нәсілдің саны 6 миллионнан кем болған. 1800 жылы аңглосаксондықтардың саны (мен бұл терминді ағылшын тілін білетін барлық халықтарды қамтитын кең мағынада қолданамын) шамамен 20,5 миллионға дейін өсті, ал қазір 1890 жылы олардың саны 120 миллионнан асты». Стронг былай деп дәлелдеді: «Аңглосаксон – екі үлкен идеяның өкілі, олар тығыз байланысты. Олардың бірі – азаматтық бостандық. Әлемдегі барлық азаматтық бостандықтардың көп бөлігін аңглосакстар пайдаланады: ағылшындар, британдық отаршылар және АҚШ халқы. Аңглосаксон ұстанатын тағы бір ұлы идея – таза рухани христиандық». Ол былай деп жалғастырды: «Осыдан шығатыны, аңглосаксон, осы екі идеяның ұлы өкілі, осы екі үлкен нығметтің сақтаушысы, әлемнің болашағына ерекше қатынас жасайды, ерекше мағынада, бауырының қамқоршысы болуға құдайдан тапсырылған».
Strong believed that all races could be improved and uplifted and thereby brought to Christ. In the "Possible Future" portion of Our Country, Strong focused on the "Anglo Saxon race"—that is the English language speakers. He said in 1890: "In 1700 this race numbered less than 6,000,000 souls. In 1800, Anglo Saxons (I use the term somewhat broadly to include all English speaking peoples) had increased to about 20,500,000, and now, in 1890, they number more than 120,000,000.") had a responsibility to "civilize and Christianize" the world, sharing their technology and knowledge of Christianity. The "Crisis" portion of the text described the seven "perils" facing the nation: Catholicism, Mormonism, Socialism, Intemperance, Wealth, Urbanization, and Immigration. Conservative Protestants, by contrast, argued that missionaries should spend their time preaching the Gospel; they allowed for charitable activity, but argued that it did not actually save souls. In 1891 a revised edition was issued based on the census of 1890. The large increase in immigration during this period led him to conclude that the perils he outlined in the first edition had only grown. Strong said in 1890: "In 1700 this race numbered less than 6,000,000 souls. In 1800, Anglo Saxons (I use the term somewhat broadly to include all English speaking peoples) had increased to about 20,500,000, and now, in 1890, they number more than 120,000,000". Strong argued that, "The Anglo Saxon is the representative of two great ideas, which are closely related. One of them is that of civil liberty. Nearly all of the civil liberty of the world is enjoyed by Anglo Saxons: the English, the British colonists, and the people of the United States. The other great idea of which the Anglo Saxon is the exponent is that of a pure spiritual Christianity." He went on, "It follows, then, that the Anglo Saxon, as the great representative of these two ideas, the depositary of these two greatest blessings, sustains peculiar relations to the world's future, is divinely commissioned to be, in a peculiar sense, his brother's keeper."
Екіншілік ғылыми көздер
Берге, Уильям Х. "Империализм үшін дауыстар: Иосия Стронг және протестанттық дін қызметкерлері", Шекаралық штаттар: Кентукки-Теннесси американдық зерттеулер қауымдастығының журналы, № 1 (1973) онлайн.
Боуман, Мэтью. "Күнә, руханият және примитивизм: Американың әлеуметтік евангелиесінің теологиясы, 1885–1917", "Дін және американдық мәдениет", 2007 жылғы қыс, 17-том, № 1, 95–126 бб.
"Америка – "әлемді құтқару": Иосия Стронг, У.Е.Б. Дю Буа және американдық ерекшеліктің жаһандық риторикасы". Американдық ерекшеліктер (2011): 125–46.
Дихман, Венди. "Жосия Стронгтың әлеуметтік ізгі хабар жұмысындағы әйелдер мен әлеуметтік жақсарту", Венди Дж. Дихман және Кэролин ДеСварт Гиффорд редакциялаған "Жыныс және әлеуметтік ізгі хабар" (Урбана және Чикаго: Иллинойс университетінің баспасы, 2003).
Дихман, Венди. "Америкалық миссиялар үшін идеологияны қалыптастыру: Иосия Стронг және анық тағдыр", Уилберт Р. Шенк редакциялаған "Солтүстік Американың шетелдік миссиялары, 1810–1914: теология, теория және саясат" (Wm B. Eerdmans Co. & Curzon Press, 2004).
Дихман, Венди. "Анық тағдыр, әлеуметтік ізгі хабар және келер патшалық: Иосия Стронгтың жаһандық реформа бағдарламасы, 1885–1916", "Әлеуметтік ізгі хабарға қатысты перспективалар" еңбегінің 5-тарауы, Колгейт-Рочестер діни мектебіндегі әлеуметтік ізгі хабар конференциясының материалдары, Эдвин Меллен баспасы (Льюистон, Нью-Йорк: 1992).
Эванс, Кристофер Х. "Америка дініндегі әлеуметтік ізгі хабар: тарих" (Нью-Йорк университетінің баспасы, 2017). Үзінді.
Гербст, Юрген. "Кіріспе", "Жосия Стронг. Біздің ел" (Belknap Press, 1963 жылғы басылымы).
Литтлфилд, Кристина және Фалон Опсаль. "Патшалықты тарату: әлеуметтік ізгі хабарды жариялаған журналист Иосия Стронг". "Американдық журналистика", 34.3 (2017): 289–312. онлайн.
Лукер, Ральф Е. "Қара және ақ түстегі әлеуметтік евангелие: американдық нәсілдік реформа, 1885–1912" (1998).
Мюллер, Доротея Р. "Жосия Стронг және американдық ұлтшылдық: қайта қарастыру", "Америка тарихы журналы", 53 (желтоқсан 1966), 487–503. онлайн.
Мюллер, Доротея Р. "Жосия Стронгтың әлеуметтік философиясы: әлеуметтік христиандық және американдық прогрессивизм", "Шіркеу тарихы", 1959, 28-том, № 2, 183–201 бб. онлайн.
Рид, Джеймс Элдин. "Америкалық сыртқы саясат, миссионерлік саясат және Иосия Стронг, 1890–1900". "Шіркеу тарихы", 41.2 (1972): 230–245.
Стрит, Стивен. "Бірінші сенімге негізделген қозғалыс: Америкадағы әлеуметтік прогрессивизмнің діни тамырлары (1880–1912) тарихи тұрғыдан". "Әлеуметтану және әлеуметтік қамқорлық журналы", 41 (2014): 77+. онлайн.
Bowman, Matthew. "Sin, Spirituality, and Primitivism: The Theologies of the American Social Gospel, 1885 1917," Religion and American Culture, Winter 2007, Vol. 17#1 pp 95–126
Cadle, Nathaniel. "America as ‘World Salvation’: Josiah Strong, WEB Du Bois, and the Global Rhetoric of American Exceptionalism." in American Exceptionalisms (2011): 125 46. Deichmann, Wendy. "Women and Social Betterment in the Social Gospel Work of Josiah Strong," in Wendy J. Deichmann and Carolyn DeSwarte Gifford, eds., Gender and the Social Gospel (Urbana and Chicago: University of Illinois Press, 2003). Deichmann, Wendy. "Forging an Ideology for American Missions: Josiah Strong and Manifest Destiny," in Wilbert R. Shenk, ed., North American Foreign Mission, 1810 1914: Theology, Theory, and Policy (Wm B. Eerdmans Co. & Curzon Press, 2004). Deichmann, Wendy. "Manifest Destiny, the Social Gospel and the Coming Kingdom: Josiah Strong's Program of Global Reform, 1885 1916," chap. 5 in Perspectives on the Social Gospel: Papers from the Inaugural Social Gospel Conference at Colgate Rochester Divinity School, Edwin Mellen Press (Lewiston, NY: 1992)
Evans, Christopher H. The Social Gospel in American Religion: A History (New York University Press, 2017). excerpt
Herbst, Jurgen. "Introduction," in Josiah Strong Our Country (Belknap Press 1963 edition)
Littlefield, Christina, and Falon Opsahl. "Promulgating the kingdom: Social gospel Muckraker Josiah Strong." American Journalism 34.3 (2017): 289 312. online
Luker, Ralph E. The Social Gospel in Black and White: American Racial Reform, 1885 1912 (1998). Muller, Dorothea R. "Josiah Strong and American Nationalism: A Reevaluation," The Journal of American History 53 (Dec. 1966), 487 503, online
Muller, Dorothea R. "The Social Philosophy of Josiah Strong: Social Christianity and American Progressivism," Church History 1959 v 28 #2 pp. 183–201] online
Reed, James Eldin. "American Foreign Policy, the Politics of Missions and Josiah Strong, 1890–1900." Church History 41.2 (1972): 230 245. Stritt, Steven. "The Fist Faith Based Movement: The Religious Roots of Social Progressivism in America (1880 1912) in Historical Perspective." Journal of Sociology & Social Welfare 41 (2014): 77+ online.