Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия бөлімі
British Army unit
7-ші жаяу әскер дивизиясы – британдық армияның жаяу әскер дивизиясы, алғаш рет Веллингтон герцогы оны Англия-Португалия армиясының құрамында Пиреней соғысында қызмет ету үшін құрған. Ол 1914 жылдан 1919 жылға дейін Бірінші дүниежүзілік соғыста және 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста қысқа мерзімге белсенді болды.
The 7th Infantry Division was an infantry division of the British Army, first established by The Duke of Wellington as part of the Anglo Portuguese Army for service in the Peninsular War, and was active also during the First World War from 1914 to 1919, and briefly in the Second World War in 1939.
Жарым арал соғысы
Француз революциялық соғыстары мен Наполеон соғыстарының басында Британ армиясының ең ірі тұрақты ұйымдасқан құрылымы бригада болды. Бригада екі немесе одан көп батальондардан тұратын және генерал-майордың басқаруымен біріктірілген, армияның шағын мөлшеріне және оның жүргізген операцияларына сай келді. Қажет болған жағдайда, ірі күштер арнайы түрде құрылатын. Бұл "қатарлар" немесе "бағандар" деп топтастырылған бірнеше бригаданы қамтыды. Армияның және оның операцияларының кеңеюімен, дивизиялар енгізілді – әдетте генерал-лейтенанттың басқаруымен екі немесе одан көп бригададан тұратын бір құрылым. Дивизия тұжырымы жаңа емес еді және басқа еуропалық армиялар Жеті жылдық соғыстың (1756–1763) соңына қарай оны қолданған. 1809 жылдың 18 маусымында Пиреней соғысы кезінде Испания мен Португалиядағы британдық күштердің қолбасшысы генерал-лейтенант Артур Уэлсли өз күштерін төрт дивизияға қайта ұйымдастырды. Келесі жылы, күштерін одан әрі кеңейтумен Веллингтон 7-дивизияны құрды. Оған британдық, неміс, португал және француз әскерлері кірді. Ұлттардың араласуымен, сондай-ақ желілік және жеңіл полктердің болуына байланысты дивизияда түрлі киім-кешектер болды. Осыдан кейін "араластар" (Монгрельдер) деген лақап ат пайда болды. Дивизия Фуэнтес-де-Оноро шайқасы, Витория шайқасы, Пиреней шайқасы, Нивель шайқасы, Ниве шайқасы және Ортез шайқасында болды.
During the French Revolutionary Wars and early in the Napoleonic Wars, the largest permanent organised structure within the British Army was the brigade. The brigade, which consisted of two or more battalions grouped together under the command of a major general, suited the small size of the army and the operations that it conducted. When needed, larger forces were organised on an ad hoc basis. This included multiple brigades grouped into 'lines' or 'columns'. As the army and its operations grew, it implemented divisions—a single formation of two or more brigades, usually commanded by a lieutenant general. The division concept was not new and had been used by other European armies towards the end of the Seven Years' War (1756–1763). On 18 June 1809, Lieutenant General Arthur Wellesley, commander of British forces in Spain and Portugal during the Peninsular War, reorganised his force into four divisions. The following year, with the further expansion of his force, Wellington created the 7th Division. It consisted of British, German, Portuguese, and French troops. Due to the mixture of nationalities as well as line and light regiments, the division had a multitude of uniforms. This coined the nickname of The Mongrels. The division was present at the Battle of Fuentes de Oñoro the Battle of Vitoria the Battle of the Pyrenees the Battle of Nivelle the Battle of the Nive and the Battle of Orthez.
Екінші Бура соғысы
7-дивизия Екінші бура соғысы кезінде қайта құрылды. Дивизия 1900 жылдың наурызындағы Поплар Гроув шайқасына және Блумфонтейн қаласын басып алуға қатысты, содан кейін Лорд Робертстің Преторияға жасаған жорығында болды.
The 7th Division was re activated during the Second Boer War. The division took part in the Battle of Poplar Grove (March 1900) and the following occupation of Bloemfontein, then took part in Lord Roberts′ march to Pretoria.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
7-дивизия 1914 жылдың қыркүйегінде Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Британ империясындағы гарнизондық бекеттерден оралған бөлімшелерді біріктіру арқылы құрылды. Соғыс кезінде дивизия Іппердің бірінші шайқасында, Нев-Шапель шайқасында, Оберс-Ридж шайқасында, Фестубер шайқасында, Лоос шайқасында, Сомма шайқасында, Пашендаэль шайқасында және Витторио-Венето шайқасында күресті. 7-дивизия 14 қазанда Ипрге кірген алғашқы британдық дивизия болды. Оған желіні ұстап тұру бұйырылды, ал фельдмаршал Френч қалған алты дивизиясын алып, оларды Эйннен теңізге қайта орналастырды. Дивизия екі апта бойы 8 шақырымдық майданды ұстап тұрды, ал қарсы жағында 340 000 неміс әскері болды. 15 қазанда 18 000 сарбаздан тұратын 7-дивизия 31 қазанда желіні тастап кетті, қалды 2 000 әскер, олардың көп бөлігі көлік және жабдықтаумен айналысты. 7-дивизия 1917 жылға дейін Батыс майдандағы ірі шайқастардың көпшілігіне қатысты, содан кейін соғыстың қалған бөлігінде Италия майданына жіберілді. 1915 жылдың соңында Лоос шайқасында дивизияның бас қолбасшысы, генерал-майор Томпсон Каппер шайқастың ең қызу кезінде қаза тапты. Британдық экспедициялық корпусының (БЭК) алғашқы алты тұрақты дивизиясының үштен бірі тұрақты резервтен құралған еді, ал 7-дивизия бастапқыда толығымен әрекеттегі тұрақты сарбаздардан құралған, бұл дивизияға «Өлмес жетінші» деген лақап атын берді. Дивизия Палестинаға ішкі қауіпсіздік міндеттерін орындау үшін, аймақта 18 500 адамнан тұратын күштердің құрамына кірді. Бұл күштер көтерілісті басуға кірісті. Осы уақытта палестиналық партизандар Иерусалимнің Ескі қаласын басып алды. О'Коннордың әскерлері аймақты тазартуға кірісіп, 19 қазанда Ескі қаланы жауынгерлерден босатылған деп жариялады. Сол күні дивизия Акрді басып алды және ай соңында Яффаны бүлікшілерден тазартты. Көптеген палестиналықтар ұсталды және аймақта бүлікшілердің белсенділігі айтарлықтай төмендеді. Солтүстікте генерал-майор Бернард Монтгомери басқаратын 8-ші жаяу әскер дивизиясы мен арнайы түнгі жасақтар терроризмге қарсы операциялар жүргізді, О'Коннор бір бригадирдің «өзінің әскерлерін қатыгездікке шақырғанын» жазды. 1938 жылдың соңында Палестина және Трансиорданиядағы британдық күштердің бас қолбасшысы Роберт Хейнинг «қажетсіз зорлық-зомбылық, кекшілдік және суыққан қанмен өлтіру» тоқтатылуы керек деп жазды. О'Коннор да солтүстіктегі шараларға қарсы болды және «біздің әскерлеріміздің қатыгездігі мен қажетсіз зорлық-зомбылығын» тоқтату қажеттігін жазды. Иерусалимдегі операция кезінде 4-19 партизан ғана қаза тапты. 1939 жылдың басында көтеріліс ақыры тоқтады.
The 7th Division was a Regular Army formation that was formed in September 1914 by combining units returning from garrison outposts in the British Empire at the outbreak of the First World War the previous month. During the war, the division fought in the First Battle of Ypres, the Battle of Neuve Chapelle, the Battle of Aubers Ridge, the Battle of Festubert, the Battle of Loos, the Battle of the Somme, the Battle of Passchendaele, and the Battle of Vittorio Veneto. A floating division, the 7th was the first British Division to enter Ypres on 14 October. It was ordered to hold the line, while Field Marshal French brought up his remaining six divisions and redeployed them from the Aisne to the sea. The division held an 8 mile front for two weeks, opposite some 340,000 Germans. Some 18,000 soldiers strong on 15 October, the 7th left the line on 31 October, with just 2,000 troops remaining, mostly transport and supply. The 7th Division fought in most of the major battles on the Western Front through to 1917 before being sent to the Italian Front for the remainder of the war. At the battle of Loos in late 1915, the division's General Officer Commanding (GOC), Major General Thompson Capper, was killed in action at the height of the fighting. Unlike the first six regular divisions of the British Expeditionary Force (BEF), a third of whose strength was made up of regular reservists, the 7th Division was originally composed entirely of serving regular soldiers, which gave rise to the division's nickname, 'The Immortal Seventh'. The division was deployed to Palestine on internal security duties as part of a build up of 18,500 men in the region. This force then began to suppress the revolt. Meanwhile, Palestinian guerrillas had overrun the Old City of Jerusalem. O'Connor's men proceeded to sweep the area, declaring the Old City free of militants on 19 October. The same day, the division seized Acre and by the end of the month were clearing Jaffa of rebels. Many Palestinians were detained and rebel activity significantly dropped off in the area. In the north, the 8th Infantry Division, under Major General Bernard Montgomery, and Special Night Squads engaged in counter terror operations, with O'Connor writing that one brigadier "always encouraged his men to be brutal". General Officer Commanding (GOC) British Forces in Palestine and Trans Jordan Robert Haining wrote in late 1938 that "unnecessary violence, vindictiveness , [and] killing in cold blood" had to be curbed. O'Connor was likewise opposed to the measures in the north, and wrote "harshness and unnecessary violence on the part of our soldiers" had to be curbed. During the operation in Jerusalem, only four to nineteen guerrillas were killed. In early 1939, the revolt finally came to an end.
Екінші дүниежүзілік соғыс
31 тамызда, соғыс басталмас бұрын, 7-ші жаяу әскер дивизиясының штабы өзіне бағынған барлық әскерлерінен бас тартты. О'Коннор және дивизия штабы Иерусалимнен Мысырдың Каир қаласына бет алды. Әскерлер Каирден Мерса Матрухқа жылжып, 7 қыркүйекте жетті. Штабқа 7-ші бронетанкті дивизияны қоспағанда, ондағы барлық әскерлер қарастырылды. Британдық ресми тарихшы И.С.О. Плейфейр бұл шешімнің себебін Мысырдағы британдық әскерлердің бас қолбасшысы генерал-лейтенант Генри Мэтленд Уилсонның "Мысырдағы барлық әскерлерге басшылық етумен қатар, операцияларды тікелей басқару" жүктемесін азайту екенін түсіндіреді. Батыс шөлде және Ливия-Мысыр шекарасындағы күштерді ұстаумен байланысты логистикалық қиындықтарға байланысты Мерса Матрух британдықтардың алдыңғы базасы болды және теміржол арқылы жабдықтаумен қамтамасыз етілді. Александриядан батысқа 322 шақырым, шекарадан 193 шақырым қашықтықта орналасқан бұл жер, Корольдік әуе күштерінің (RAF) алдыңғы қону жолақтарын қорғау және Нил дельтасын қорғау мақсатымен таңдалды. Мерса Матрух британдықтарға итальяндық немесе басқа да күштерді оларға тарту стратегиясын ұсынды, бұл олардың жабдықтау қиындықтарына тап болғаннан кейін қарсы шабуыл жасауға мүмкіндік беретін еді. 3 қарашада дивизия 6-шы жаяу әскер дивизиясы болып қайта аталды.
On 31 August, just prior to the war beginning, the headquarters of the 7th Infantry Division relinquished command of all its troops. O'Connor and the divisional staff then left Jerusalem bound for Cairo, Egypt. From Cairo, the men moved forward to Mersa Matruh arriving on 7 September. The headquarters was then assigned all troops based there, with the exception of the 7th Armoured Division. The British Official Historian, I. S. O. Playfair, comments that this decision was undertaken to relieve the burden on Lieutenant General Henry Maitland Wilson, GOC British Troops in Egypt, of "direct control of operations which had been his in addition to the command of all troops in Egypt". Due to the logistical problems in maintaining substantial forces across the Western Desert and on the Libya–Egypt border, Mersa Matruh was the forward British base of operations and supplied by rail. Positioned 200 mile (322 km) west of Alexandria and 120 mile (193 km) from the border, the location had been chosen to shield forward Royal Air Force (RAF) landing strips behind it and to defend the Nile Delta. Mersa Matruh also offered the British the strategy of drawing Italian or other forces forward to them, to allow a counter attack after they ran into supply difficulties. On 3 November, the division was renamed the 6th Infantry Division.
Бас қолбасшылар
+Тағайындалу күніШыныРангыБас офицердің атағыЕскертулерКөздер(і) 5 наурыз 1811Женерал-майорДивизия Португалияда құрылды, Пиреней соғысында қызмет ету үшін. 1 тамыз 1811Женерал-майорУақытша командир; қазан айында денсаулығы нашарлағандықтан лауазымынан бас тартты. Қазан 1811Женерал-лейтенант2 мамыр 1812Женерал-майор23 қыркүйек 1812Женерал-майор25 қазан 1812Женерал-лейтенант9 қазан 1813Женерал-майор18 қараша 1813Женерал-майорУақытша командир; 27 ақпан 1814 жылы лауазымынан бас тартты. Ақпан/Наурыз 1814Женерал-майорПиреней соғысының аяқталуымен, 1814 жылы дивизия Францияда таратылды. Соңғы әскерлер маусым айында кетіп қалды. 24 тамыз 1815Женерал-майорДивизия 30 қарашада Франциядағы оккупациялық армияға біріктірілді. Желтоқсан 1899Женерал-лейтенантЕкінші бура соғысына қатысу үшін дивизия Ұлыбританияда жұмылдырылды. Такер 1900 жылдың соңына дейін басшылықты сақтап, Оңтүстік Африкада болған кезде дивизия таратылды. 23 маусым 1902Женерал-майорДивизия Ирландияда қайта құрылды. Мортон лауазымында қайтыс болды. 30 сәуір 1906Женерал-майор1907 жылы дивизия 5-дивизия деп қайта аталды. 27 тамыз 1914Женерал-майорДивизия Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысу үшін Хэмпширдегі Линдхерст қаласында құрылды. Каппер 1 сәуірде 1915 жылы жарақаттанды. 6 сәуір 1915Бригадир генералУақытша командир. 19 сәуір 1915Женерал-майор14 шілде 1915Бригадир генералУақытша командир. 19 шілде 1915Женерал-майорКаппер 27 қыркүйекте 1915 жылы жарақатынан қайтыс болды. 26 қыркүйек 1915Бригадир генералУақытша командир. 27 қыркүйек 1915Женерал-майор7 қаңтар 1917Женерал-майор1 сәуір 1917Женерал-майор9 ақпан 1918Женерал-майорАуру себепті дивизиядан 9 ақпан 1918 күні кетті. 9 ақпан 1918Бригадир генералУақытша командир. 22 наурыз 1918Женерал-майор1919 жылы жаушылық аяқталғаннан кейін дивизия Италияда демобилизацияланды. 29 қыркүйек 1938Женерал-майорДивизия Палестинада Араб көтерілісі кезінде қызмет ету үшін қайта құрылды. 3 қараша 1939 жылы дивизия 6-шы жаяу әскер дивизиясы болып қайта аталды.
+Appointment dateRankGeneral officer commandingNotesSource(s)5 March 1811Major GeneralThe division was formed in Portugal, for service in the Peninsular War.1 August 1811Major GeneralTemporary commander; relinquished position due to ill health in OctoberOctober 1811Lieutenant General2 May 1812Major General23 September 1812Major General25 October 1812Lieutenant General9 October 1813Major General18 November 1813Major GeneralTemporary commander; relinquished position on 27 February 1814February/March 1814Major GeneralAt the conclusion of the Peninsular War, in 1814, the division was disbanded in France. The final troops departed in June.24 August 1815Major GeneralThe division was merged into the Army of Occupation in France on 30 November. December 1899Lieutenant GeneralThe division was mobilized in the United Kingdom for service in the Second Boer War. Tucker maintained command through to the end of 1900 when, while still in southern Africa, the division was broken up.23 June 1902Major GeneralThe division was reformed in Ireland. Morton died in office30 April 1906Major GeneralIn 1907, the division was renumbered as the 5th Division27 August 1914Major GeneralThe division was formed in Lyndhurst, Hampshire, for service in the First World War. Capper was wounded in action on 1 April 1915.6 April 1915Brigadier GeneralActing commander19 April 1915Major General14 July 1915Brigadier GeneralActing commander19 July 1915Major GeneralCapper died of his wounds on 27 September 191526 September 1915Brigadier GeneralActing commander27 September 1915Major General7 January 1917Major General1 April 1917Major GeneralLeft division on sick leave on 9 February 19189 February 1918Brigadier GeneralActing commander22 March 1918Major GeneralThe division demobilised in Italy, following the conclusion of hostilities in 1919.29 September 1938Major GeneralThe division was reformed in Palestine, for service during the Arab revolt. The division was renumbered as the 6th Infantry Division on 3 November 1939.